چکامه چپق (یک شعر بلند ) یغما گلرویی
discussion
چکامه ی چپق
date
newest »
newest »
all discussions on this book
|
post a new topic


اما زار میزنم
آدمیان مدفون شده به رعشه های زمین را :
کودکانی که با رویای فردا و
بازی با بادبادک های رنگینشان
بر گسل به خواب رفتند
مردانی که بیش از خفتن
بار رطب سال بعد درختانشان را
در خیال شماره میکردند
زنانی که با سرانگشتان پینه بسته و سوده
آبستن هزار قالی نابافته بوند