دموکراسي معرفتي

[خرس]

به عنوان نمونه، امروز ديگر دموکراسي يکي از واقعيات پيش روي جوامع امروزي است که از يک آرمان جذاب به سرنوشت مقدر همه ما انسان ها مبدل شده و نه فقط در عرصه سياست، که در کل حيات فکري و فرهنگي جوامع اجتناب ناپذير مي نمايد. (مانهايم؛ 1385) حال به اين مفهوم از منظرهاي متنوعي مي توان نگريست. يک تصوير از دموکراسي، تصويري است که وقتي بر ايوان دانش ايستاده ايم مي توانيم ببينيم. از اين منظر مي توانيم ببينيم «امروزه دانش وارد فضا و نظم نوظهوري شده است؛ نظمي که از يک سو زندگي جوامع انساني را تحت الشعاع خود قرار داده، و از سوي ديگر موجب شده است دانش تحت تاثير زندگي جوامع انساني قرار گيرد. در اين وضعيت، تحولات فرهنگي پست مدرن در جوامع امروزين، دانش را به سوي دموکراتيک شدن کشانده است». (اديب زاده؛ 1387) ظهور نظم نوين دانش، براي افراد جوامع مدرن، موقعيت هاي دموکراتيک به ارمغان آورده است؛ موقعيت هايي که منجر به پيدايش پديده دموکراسي معرفتي در اين جوامع شده است. «در دوران جديد دانش به منزله امري دموکراتيک به حقوق معرفتي شهروندي جوامع دموکراتيک معنا داده است و اين حقوق، مبناي اصلي ظهور دموکراسي هاي معرفتي در جوامع پيشرفته امروزين است». (همان)آنچه کتاب «دموکراسي معرفتي» را در نظر نخست براي نگارنده جالب ساخت، در واقع همين نگاه پرسپکتيوال به دموکراسي و حقوق بود
http://www.etemaad.ir/Released/88-07-...