شعر پسامدرنيسم ایرانی discussion
خطاب به رژیم
date
newest »
newest »
Mod
دیگر جای سکوتم نیست
بس کن یاوه گوئی که از جَمکران نامه داری
جمع کن بساط دغل کاری
نمی بینی که حنایت رنگ ِسبز گرفته است
Mod
تو از کویری، دَمت سوزان و خشگ
نمی بینی که ناسازگاری و وصله ناجور
تو با ما نمی روئی
جنست تلفیقی ست از خاکستری و قهوه
با سبز ناپیوندی و چون جن می ترسی از سبزینه های کنار رود
برو در دهلیزهای تاریک درون ِخود هر چقدر دلت می خواهد نماز وحشت بخوان
ما تو را بخشیدیم ای چله-نشین ِشبهای بی ماه و ستاره
Mod
نگفتم تو با شب میعاد بستی، یادت رفت که سحر نزدیک است
نگفتم با من بمان، آخرش دنبال ِسوراخ موش می گردی هر طرف
نانی که پختی حالا بیا کبابَش ببر
تو همان تیری هستی که از تفنگ خودی شلیک شد
باشد، بچرخ تا بچرخیم، شاهنامه آخرش خوش است
پشت دیوار باغی بی درخت که اربابش روضه می خواند
سگان ِهار عوعوکنان رد ِهر پروازی را رَسد می کنند
وکفتارها یله در وهم شان، دنبال ِگوشت ِقربانی می گردند
ارباب حول حوض بی آبی که کوثر می خواندش
دُن-کیشوتی ست نشسته بر مَنبر که سهم شیر از خوان ِیغما می طلبد