داستان كوتاه discussion
کوچه/فریدون مشیری
date
newest »
newest »
دوستان میدونم که اکثرا این شعرو خوندید شاید حفظم باشیدولی چون عاشق این شعرم دوست دارم اگه کسی این شعرو نخونده اینجا بتونه بخونه
ممنون
امیر
نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم...امیر عزیز
البته که همه ی ما -اکثرا -این شعر را از بر هستیم
اما جایی برای انکار نیست
که
مثل همیشه
خواندنش، حال و هوایم را عوض کرد
پس لازم است که بگویم
.
.
.
یک دنیا ممنون
فکر کنم کمتر کسی باشه که این شعر واسش عزیز نباشه
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران استباش فرداکه دلت با دگران است
.
.
.
شعری که هر قسمتش برای من یک دنیا خاطرس
خیلی خیلی ممنونم
که این احساس لطیف و با ما باز هم قسمت کردی
خیلی خوشحالم که شما هم مثل من از خوندنش لذت میبرید
اشك در چشم تو لرزيدماه بر عشق تو خنديد
...
همین ساده بودنش زیباست
بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتماین شعر فریدون مشیری
از اون دست شعرهایی است که اگه آدم روزی چند بار هم تکرارش کنه باز هم بوی تازگی داره.
یه حس عجیبی تو این شعر هست که جاودانه اش کرده
بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم
در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد
يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم
پر گشوديم و درآن خللوت دلخواسته گشتيم
ساعتي بر لب آن جوي نشستيم
تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت
من همه محو تماشاي نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ريخته در آب
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ
يادم آيد تو به من گفتي از اين عشق حذر كن
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن
آب آيينه عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است
باش فردا كه دلت با دگران است
تا فراموش كني چندي از اين شهر سفر كن
با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم
سفر از پيش تو ؟ هرگز نتوانم
روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم
تو به سنگ زدي من نرميدم نه گسستم
بازگفتم كه تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم
اشكي از شاخه فرو ريخت
مرغ شب ناله تلخي زد و بگريخت
اشك در چشم تو لرزيد
ماه بر عشق تو خنديد
يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم
پاي در دامن اندوه كشيدم
نگسستم نرميدم
رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم
نگرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم
نكني ديگر از آن كوچه گذر هم
بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم