آواز داوود

[Elham]

آواز داوود اثری است در حیطه ی سیاه نویسی و زشت انگاری. کتابی که به
هر چه زشتی و پلشتی است تقدیم شده.واگویه ای است از چندش آورترین تعلق خاطر آدمی. در داستان هیچ گونه نقطه ی روشنی یافت نمی شود. هرچه هست سیاهی و تباهی است و شاید همین دلیلی باشد که در همان ابتدا خواننده ای را که فی نفسه خواهان ادبیاتی این چنین نیست واصلا شاید ادبیات برایش مقوله ای جدی نیست واپس زند . پرداختن به این همه سیاهی، به تنهایی البته امتیازی برای اثر محسوب نمی شود. مهم این است که چگونه این مهم پرداخت شده باشد.آواز داوود ششمین اثری است که تا به حال از قاسم شکری در زمینه ادبیات داستانی منتشر شده است.(بوی خوش تاریکی)، (مارمولکی که ماه را بلعید)، (گانگستری از دیار حافظ) ،(زخمی روزگار) و (نقص فنی) از جمله آثاری هستند که تاکنون از شکری منتشر شده است

منبع: روزنامه صبا شماره 352