Ανάμεσα σε καθημερινούς ανθρώπους και τις ζωές τους, υπάρχει ο καθρέφτης των ευαίσθητων ψυχών. Από μέσα του ανακλάται η ανομολόγητη αίσθηση της ανασφάλειας, που επιδρά σε ό,τι κάνουμε και καθορίζει την ευτυχία μας. Αλίμονο, πόσο ο εγωισμός μας τυφλώνει και μας αφήνει μόνο παραμορφωμένα είδωλα να βλέπουμε! Πως μας αφήνει έρμαια στη σκοτεινή μας μοίρα, που μέσα από ερεβώδη μονοπάτια μας οδηγεί ολοταχώς προς την κόλαση;! Τα ένοχα μυστικά του παρελθόντος, θα καθορίσουν τελικά, τις ζωές πολλών ανθρώπων που δεν βρήκαν ποτέ το θάρρος να τα αντιμετωπίσουν εν τη γεννέση τους. Σε μιάν Αλεξανδρούπολη του σήμερα και του χτές, σε σκοτεινά σοκάκια και φωτεινούς δρόμους, σε μπαράκια και καφενέδες, χαμόσπιτα και βίλες, κολαστήρια και ανθρώπινα καταφύγια, όπως δηλαδή σε κάθε πόλη αυτής της χώρας που εξελίχτηκε άναρχα και άλλαξε απότομα. Σ' αυτό το σκοτεινό μα ταυτόχρονα μυσταγωγικό σκηνικό, η Έλενα Ιωάννου προσπαθεί ν' αποτινάξει από πάνω της τις μνήμες, που σαν σιχαμερά έντομα κατασπαράζουν την ύπαρξή της. Αυτές οι ζοφερές αναμνήσεις θα γίνουν το κλειδί προς την εξιλέωση, τον λυτρωμό. Ποιός μπορεί να καταδικάσει χωρίς να γνωρίζει; Ποιός από την άλλη, θα μπορούσε ν' αντέξει - όπως αυτή - το δικό της παρελθόν; Η κοινωνία, αδιάφορη, θα περάσει γι άλλη μιά φορά μπροστά από τον καθρέφτη και θα χαμόγελάσει αυτάρεσκα.
Χωρίς παρελθόν
discussion
Τα ένοχα μυστικά του παρελθόντος, θα καθορίσουν τελικά, τις ζωές πολλών ανθρώπων που δεν βρήκαν ποτέ το θάρρος να τα αντιμετωπίσουν εν τη γεννέση τους. Σε μιάν Αλεξανδρούπολη του σήμερα και του χτές, σε σκοτεινά σοκάκια και φωτεινούς δρόμους, σε μπαράκια και καφενέδες, χαμόσπιτα και βίλες, κολαστήρια και ανθρώπινα καταφύγια, όπως δηλαδή σε κάθε πόλη αυτής της χώρας που εξελίχτηκε άναρχα και άλλαξε απότομα. Σ' αυτό το σκοτεινό μα ταυτόχρονα μυσταγωγικό σκηνικό, η Έλενα Ιωάννου προσπαθεί ν' αποτινάξει από πάνω της τις μνήμες, που σαν σιχαμερά έντομα κατασπαράζουν την ύπαρξή της. Αυτές οι ζοφερές αναμνήσεις θα γίνουν το κλειδί προς την εξιλέωση, τον λυτρωμό. Ποιός μπορεί να καταδικάσει χωρίς να γνωρίζει; Ποιός από την άλλη, θα μπορούσε ν' αντέξει - όπως αυτή - το δικό της παρελθόν;
Η κοινωνία, αδιάφορη, θα περάσει γι άλλη μιά φορά μπροστά από τον καθρέφτη και θα χαμόγελάσει αυτάρεσκα.