Λέσχη του Βιβλίου discussion
Ποσότητα ή ποιότητα;
date
newest »
newest »
δεν νομιζω οτι θα απαντησει κανείς οτι προτιμαει την ποσότητα.ασχετα αν πολλοί την επιδεικνύουν τελικά.Ποτέ δεν απάντησα στο ερώτημα του goodreads για το πόσα βιβλια θέλω να διαβασω την νεα χρονιά.το θεωρώ βλακώδες.κι αν ειχα καποιον στόχο δλδ τί το ενδιαφέρει αυτο? (το goodreads δλδ?)διαβάστε ότι σας αρέσει,όποτε σας αρέσει και μην δίνεται λογαριασμό σε κανέναν και peace on earth. :)
ήδη έχουμε αρκετό άγχος. δεν θα βάλουμε τα χέρια μας να βγάλουμε τα μάτια μας βάζοντας ακόμα ένα για το αν θα πιάσω τον στόχο στο διάβασμα.
Σίγουρα η ποιότητα, αλλά και ότι ευχαριστεί τον καθένα. Ο στόχος προσωπικά με βοηθά να βλέπω πόσα και ποια διάβασα. Βάζω πολύ λίγα απλά σαν σημειωματάριο.
Xanthi wrote: "Σίγουρα η ποιότητα, αλλά και ότι ευχαριστεί τον καθένα. Ο στόχος προσωπικά με βοηθά να βλέπω πόσα και ποια διάβασα. Βάζω πολύ λίγα απλά σαν σημειωματάριο."Ακριβώς αυτό. Το ίδιο σκεφτόμαστε Ξανθή.
H ανάγνωση για πολλούς ανθρώπους είναι διασκέδαση, δεν υπάρχει επιχείρημα "διασκεδάστε λιγότερο" ή "διασκεδάστε ποιοτικότερα". Η ποιότητα των βιβλίων δεν πέφτει αυτόματα αν αυξήσουμε (ή ορίσουμε) την ποσότητα τους, είναι θέμα προσωπικότητας αν θα δούμε τον συγκεκριμένο αριθμό βιβλίων ως ενθάρρυνση ή ως καταπίεση. Ο άνθρωπος που διαβάζει ποιοτική λογοτεχνία, ότι και αν σημαίνουν αυτές οι λέξεις γι' αυτόν δεν θα αλλάξει ξαφνικά αναγνωστικές συνήθειες επειδή θα βάλει έναν αριθμό ως στόχο. Κάποιος που θέλει να συμμετέχει σε μία πρόκληση ή να κρατάει στατιστικά ανάγνωσης βλέπει τον τρόπο ζωής του και κρίνει αν προλαβαίνει να διαβάσει Χ βιβλία, ίσως Χ+κάτι αν θέλει να αξιοποιήσει κάποιες κενές ώρες με μια δραστηριότητα που απολαμβάνει. Για παράδειγμα εμένα μου αρέσει να βάζω έναν αριθμητικό στόχο που άλλοτε πετυχαίνω και άλλοτε όχι γιατί με κάνει να θέλω να διαβάσω αντί πχ. να χαζέψω στο ίντερνετ και μου αρέσει να βλέπω στατιστικά αλλά αποφεύγω της προκλήσεις που έχουν συγκεκριμένες κατηγορίες γιατί θα με καταπίεζαν περισσότερο απ' ότι θα με βοηθούσαν.
Επίσης μιας και αναφέρθηκε στο πρώτο ποστ, τα graphic novel και οι νουβέλες δεν θεωρούνται "κλεψιές" γιατί δεν εξαιρούνται από τον ορισμό του βιβλίου και το Goodreads challenge αναφέρεται σε "βιβλία" και όχι πχ. σε μυθιστορήματα.
Cate συμφωνώ μαζί σου. Βάζοντας στόχο, δεν άλλαξα αναγνωστικές προτιμήσεις, σίγουρα όμως διάβασα περισσότερα βιβλία και εξερευνησα είδη.Όταν αποφασίζω το στόχο μου κάθε χρόνο, έχω υπόψη μου ότι μπορεί να διαβάσω κόμικς και εικονογραφημενα, οπότε διαμορφώνεται αναλόγως.
Κυρίως όμως ό,τι ευχαριστεί τον καθένα παιδιά. Το διάβασμα προσφέρει πολλά, αλλά πρώτα απ'ολα πρέπει να σου προσφέρει απόλαυση, κάτι εντελώς υποκειμενικό για τον καθένα μας.
Όπως είπαν και άλλοι, με βρίσκει αντίθετο ένας αριθμητικός στόχος που οδηγεί κάποιον να διαβάζει τόσο γρήγορα που να μην απολαμβάνει, να προσπερνάει σελίδες ή να επιλέγει μικρότερα έργα παρά την πραγματική του θέληση.΄
Ακολουθώ τον αριθμητικό στόχο, προσπαθώντας να μην με επηρρεάσει κατά τον αρνητικό τρόπο που ανέφερα. Αν με βοηθά σε κάτι, είναι ότι βλέπω αν διαβάζω αρκετά (με την έννοια ότι θέλω να διαβάζω) σε μια συγκεκριμένη περίοδο, βλέποντας πόσα βιβλία έχω διαβάσει από την αρχή της χρονιάς. Αυτό βέβαια μπορεί να το κάνει κανείς ταξινομώντας τα βιβλία κατά ημερομηνία. Η διαφορά είναι ότι το interface σου χτυπάει τον αριθμό κατάμουτρα με το που επισκέπτεσαι την σελίδα.
Πάντως μιλώντας για το κυνήγι της ποσότητας, ο στόχος δεν είναι ο μόνος τρόπος να το πάθει κανείς. Αυτό που με 'αγχώνει' περισσότερο είναι να γνωρίσω όλο και περισσότερους συγγραφείς, να τελείωσω τα βιβλία στο ράφι ώστε ίσως να αρχίζω να δανείζομαι αυτά που είναι διαθέσιμα σε βιβλιοθήκες ή να πάρω άλλα. Δεν χρειάζεται δηλαδή ο αριθμητικός στόχος, για να αγχωθώ και έχω την τάση να τρέχω.
Από την άλλη δεν θέλω να προσπεράσω κατά λάθος σημαντικές σκέψεις του συγγραφέα, που είναι ένας από τους σημαντικούς λόγους να διαβάσω μια νουβέλα (και όχι μόνο το πως θα καταλήξει η υπόθεση της νουβέλας κλπ). Τα σημεία στα οποία το αναγνωστικό στρες με πιάνει περισσότερο και παλεύω με την κεκτημένη ταχύτητα είναι σε χωρία (φαινομενικά ίσως) η πλοκή είναι στάσιμη, πχ γενικές περιγραφές τοπίων ή διαδικασίων (πχ πως έφτιαξε ο ήρωας το φαγητό).
Σε αύτες τις περιπτώσεις αναρωτιέμαι αν έχω κάποιο δίκιο να βιάζομαι (κακή συγγραφική στιγμή), αν δεν δύναμαι να καταλάβω τον λόγο που ο συγγραφέας γράφει αυτό που γράφει ή αν απλά βρήκα ευκαιρία να πατήσω γκάζι.
Τι λέτε εσείς για αυτό το τελευταίο σημείο;
Πάντα χαρακτήριζα τον εαυτό μου ως βιβλιόφιλη και όχι βιβλιοφάγο (έλεος δεν τα τρώμε τα βιβλία!! αναγνώστες είμαστε όχι τίποτα άγριοι!!!) όπως έχει ευρύτερα επικρατήσει ο όρος, γι'αυτό ακριβώς το λόγο: προτιμώ τη ποιότητα παρά τη ποσότητα και διαβάζω πάντα βιβλία που πραγματικά με ενδιαφέρουν και πιστεύω ότι θα μου αρέσουν έτσι ώστε να μην νιώθω ότι χάνω τον πολύτιμο χρόνο μου διαβάζοντας κάτι άνευ ουσίας μόνο και μόνο για να το βαθμολογήσω ή να πω ότι το διάβασα και να καυχηθώ όπως υποπτεύομαι ότι κάνουν πολλοί χρήστες του goodreads. Αν και σπανίως έχω χαρακτηρίσει τον εαυτό μου βιβλιοφάγο όταν δεν μπορώ να βάλω ένα βιβλίο κάτω και το διαβάζω μανιωδώς αλλά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις!! Καταλαβαίνω αυτό που λέτε ότι είναι καλό να έχει κανείς ανοιχτούς ορίζοντες και να δοκιμάζει νέα είδη βιβλίων από τα συνηθισμένα αλλά και πάλι προτιμότερο είναι να συμμετάσχει σε μια λέσχη βιβλίου και να διαβάζει ότι τον ενδιαφέρει ή να βλέπει προτάσεις βιβλίων για να μαθαίνει και νέα βιβλία παρά να κάνει αυτό το εντελώς ψυχαναγκαστικό πράγμα όπως πχ. 3 αστυνομικά, 2 graphic novels, 1 από κάθε χώρα του κόσμου κτλ. Και κάποιες φορές όταν το έκανα αυτό (να βγω από τα συνηθισμένα), δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε και τόσο πολύ αυτό που διάβασα σε σχέση με άλλα που επέλεξα εντελώς μόνη μου και δεν μου τα πρότεινε κάποιος! Νομίζω είναι απλά θέμα νοοτροπίας του καθενός.Η αλήθεια είναι ότι δεν μου πολυαρέσει ούτε εμένα ο αριθμητικός στόχος του Goodreads γιατί τον θεωρώ εντελώς επιφανειακό και επιδεικτικό (ειδικά όταν πρόκειται για μεγάλο αριθμό βιβλίων) αν και δηλώνω ένοχη ότι έχω βάλει και εγώ στόχο! Βέβαια, προτιμώ μικρούς αριθμούς (ο μεγαλύτερος που έβαλα - πρόπερσι - ήταν 15 και διάβασα 4), πέρσι 10 (6 βιβλία - το 1 αρχινισμένο από τη προηγούμενη χρονιά - +4 παραμύθια στα αγγλικά) και ο τωρινός μου είναι 5, τον οποίο δεν νομίζω να τον φτάσω ειδικά φέτος! Και σε τεστ είμαι στο όριο πάντα μεταξύ κανονικού και φανατικού αναγνώστη αλλά συνήθως δεν το ξεπερνάω. Πραγματικά αναρωτιέμαι αυτοί που διαβάζουν από 20+ δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν στη ζωή τους; Δουλειά; Σπουδές; Προσωπική ζωή; Εξόδους; Εκδρομές; Κάτι τέλος πάντων; Με προβληματίζουν ιδιαίτερα κάτι στόχοι όπως 100+ που έχω δει... Διαβάζεις τόσα βιβλία για να αποδείξεις ΤΙ ακριβώς; Προσέχω και τα είδη των βιβλίων που διαβάζουν μερικοί με τέτοια νούμερα και τα περισσότερα δεν μπορείς να τα χαρακτηρίσεις σε καμία περίπτωση ποιοτικά. Καταντάει νοσηρό από κάποιο σημείο και μετά... Είναι σαν να μη ζεις πραγματικά. Και επειδή δεν έχεις δική σου ζωή, ζεις μέσα από τα βιβλία...
@Έλλη, βρίσκω το τελευταίο μέρος της ανάρτησής σου υπερβολικά αυστηρό και ίσως θα έλεγα και προσβλητικό. Μία μόνο ώρα να αφιερώνεις την ημέρα στο διάβασμα αμέσως σημαίνει ένα περίπου βιβλίο τη βδομάδα, 50 βιβλία το χρόνο, άντε πες 40. Αυτό τι σημαίνει; ότι ο κόσμος δεν έχει δουλειές; ότι δεν έχει υποχρεώσεις; ότι δεν έχει ζωή; είναι λυπηρό πραγματικά που το σκέφτεσαι αυτό.Προφανώς έχεις πολύ περιορισμένο χρόνο για να διαβάζεις τόσο λίγα βιβλία και καλά κάνεις, ο καθένας αξιοποιεί τον χρόνο του όπως θέλει (προσωπικά πιστεύω ότι 4 βιβλία το χρόνο δεν σε κάνουν ούτε καν βιβλιόφιλη, απλή αναγνώστρια θα έλεγα). Ίσως χρειάζεται όμως να αναθεωρήσεις τις απόψεις σου. Αυτό το «Όσοι διαβάζουν πολλά βιβλία ψυχαναγκάζονται/δεν έχουν ζωή/δεν το απολαμβάνουν/δεν διαβάζουν καλά βιβλία» πρέπει να σταματήσει.
Όσο για μένα, πάντα έβλεπα και βλέπω τους αναγνωστικούς στόχους και προκλήσεις απλά ως ένα ακόμη διασκεδαστικό πράγμα που έχει να κάνει με το διάβασμα. Δεν ένιωσα ποτέ πίεση και διαβάζω ό,τι θέλω (βοηθάει το ότι έχω και e-reader). Πάω και σε λέσχη, αλλά πάλι δεν θα πιεστώ να διαβάσω το βιβλίο αν δε θέλω.
Mod
Και για να σου λύσω την απορία πού στο καλό βρίσκουμε τόσο χρόνο για διάβασμα, θα απαντήσω έστω για τον εαυτό μου - ακούω βιβλία, όσο κάνω δουλειές, όσο μετακινούμαι, όταν γυμνάζομαι, όταν βγάζω βόλτα τον σκύλο, όποτε έχω χρόνο και απασχολούνται τα χέρια μου, αλλά όχι το μυαλό μου. Επίσης, με τον ηλεκτρονικό αναγνώστη έχει διευκολυνθεί πολύ η πρόσβασή μου σε βιβλία ανά πάσα στιγμή, που σημαίνει ότι πολλές φορές μπορώ να διαβάσω σε στιγμές που παλιότερα δε θα μπορούσα, γιατί δε θα είχα τη δυνατότητα να κουβαλάω έναν χοντρό τόμο στην τσάντα. Οπότε, συνολικά, μαζεύονται γύρω στις 3-4 ώρες διάβασμα την ημέρα που χωρίς τη σύγχρονη τεχνολογία δε θα υπήρχαν. ΚΑΙ προλαβαίνω να δω κόσμο, μην αναφέρω καν ότι μελετάω διάφορα θέματα ΜΕΣΑ από το διάβασμα (αυτό αναφέρεται στις σπουδές που στερούμαστε οι μανιακοί αναγνώστες).
Οι γενικεύσεις κατά κανόνα δεν έχουν να προσφέρουν πολλά σε μια τέτοια συζήτηση, γιατί απλά δεν ξέρεις όλους τους "βιβλιοφάγους", ώστε να είσαι σε θέση να κρίνεις τι άτομα είναι και για ποιο λόγο καταβροχθίζουν τα βιβλία με μανιώδη ρυθμό. Συμφωνώ με τον Thomas ότι ο στόχος του goodreads είναι ψυχαναγκαστικός μόνο για όσους θέλουν να είναι - και για μένα είναι απλά κάτι διασκεδαστικό/στατιστικό, χωρίς να επηρεάζει σε κανέναν βαθμό την αναγνωστική συμπεριφορά μου, παρά ίσως να με βοηθά να παίρνω απόφαση να παρατάω βιβλία που δε μου προσφέρουν τίποτα και μου στερούν πολύτιμο χρόνο που θα μπορούσα να αφιερώσω σε βιβλία που θα ευχαριστηθώ.
Thomas wrote: "@Έλλη, βρίσκω το τελευταίο μέρος της ανάρτησής σου υπερβολικά αυστηρό και ίσως θα έλεγα και προσβλητικό. Μία μόνο ώρα να αφιερώνεις την ημέρα στο διάβασμα αμέσως σημαίνει ένα περίπου βιβλίο τη βδομ..."Ναι μάλλον έχεις δίκιο απλά μου φαίνεται περίεργο όλο αυτό και μου το έχουν πει πρώτες και άλλες φίλες μου που συνήθως διαβάζουν λίγα περισσότερα βιβλία από εμένα στο goodreads. Η όλη κατάσταση που επικρατεί μου φαίνεται λίγο fake.
Βιβλία διάβαζα από μικρή αρκετά και πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου βιβλιόφιλη. Δεν έχω βάλει όλα τα βιβλία που έχω διαβάσει στο λογαριασμό μου στο goodreads ενώ κάποια δεν υπάρχουν κιόλας (ειδικά κάτι εκκλησιαστικές, θεατρικές εκδόσεις ή ψυχολογία) και πρέπει να τα εισάγω εγώ, κάτι το οποίο έχει συμβεί μόνο μια φορά. Να σημειωθεί ότι δεν διαβάζω μόνο λογοτεχνία αλλά βιβλία/κεφάλαια σε οποιοδήποτε θέμα με ενδιαφέρει πχ. πληροφορική, αστρονομία, επιστήμη, θρησκεία, ψυχολογία, θεατρικά σενάρια κτλ. και εδώ βάζω κυρίως λογοτεχνία. Αν εσύ θεωρείς ότι αυτός ο τίτλος απονέμεται μόνο σε άτομα που διαβάζουν πχ. από 10 βιβλία και πάνω το χρόνο, οπότε εκεί μετρά η ποσότητα κατά τα λεγόμενα σου, είναι δικό σου θέμα.
Προσωπικά, έχω αρκετές ασχολίες και η ανάγνωση βιβλίων είναι μία από αυτές αλλά όχι η κυριότερη. Ομολογώ ότι τα τελευταία χρόνια πέρα από τις υποχρεώσεις μου, ξοδεύω το περισσότερο ελεύθερο χρόνο μου στο ίντερνετ διαβάζοντας πολλά άρθρα για διάφορα θέματα, βλέποντας ταινίες και βίντεο είτε γράφοντας άρθρα ή μοιράζοντας πράγματα, εικόνες σε κοινωνικά δίκτυα όπως πχ. στο Weheartit.
Έχει τύχει πολλές φορές επίσης να διαβάζω αγαπημένα μου κεφάλαια από κάποιο βιβλίο (και όχι όλο το βιβλίο) οπότε δεν το αναρτώ εδώ ή να ξαναδιαβάσω κάποιο βιβλίο που έχω ήδη διαβάσει και συνήθως δεν το βάζω ούτε αυτό στο goodreads. Πχ. πέρσι έβαλα τη Μελωδία της Ευτυχίας, 2η ή 3η φορά που βάζω ότι διαβάζω βιβλίο που έχω ξαναδιαβάσει. Και φέτος άρχισα να διαβάζω τα novelizations απ'τα καινούργια Star Wars αλλά μόνο κάποια κεφάλαια που με ενδιέφεραν, περίπου το μισό βιβλίο από άποψη ποσότητας, οπότε ούτε και αυτό το έβαλα. Θα τα βάλω όταν τα διαβάσω όλα από την αρχή μέχρι το τέλος.
Lubinka wrote: "Έλλη, ως ένα άτομο που συνήθως διαβάζει γύρω στα 100 βιβλίο το χρόνο, συν πλην δέκα, θα ήθελα να σου προτείνω να προσέξεις τα είδη των βιβλίων που διαβάζω και να μου πεις αν έστω κάποια από αυτά θα..."Ομολογώ ότι δεν θα το καταλάβω ποτέ αυτό αλλά υποθέτω πως κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, με διαφορετικές συνήθειες και χόμπι. Καταλαβαίνω το point σου ότι θες να γνωρίσεις όσα περισσότερα βιβλία μπορείς. Γνωρίζω μια κοπέλα που ακούει podcasts και βιβλία, η οποία σπουδάζει στο Φυσικό που είναι μια πολύ απαιτητική σχολή αλλά σίγουρα δεν διαβάζει πάνω από 5 το χρόνο. Συν αυτά της σχολής της οπότε καταλαβαίνω πως βολεύει να ακούν μερικοί. Και ειδικά άτομα όπως από Νομικές κτλ. που αναγκάζονται να διαβάζουν τόμους για τη σχολή τους, δηλώνουν ότι δεν θέλουν να διαβάζουν κάτι άλλο πέρα από αυτό.
Για το γούστο σου στα βιβλία, δεν έχω να πω κάτι, μόνο ότι δεν θα με ενδιέφερε να διαβάσω τα περισσότερα από αυτά αλλά κάποια τα βρήκα ενδιαφέροντα. Είμαι άτομο που του αρέσει να απολαμβάνει κάθε στιγμή, ζώντας την στο έπακρο παρά να ακούω συνεχώς κάτι - και προτιμώ να ακούω μουσική αν θέλω να ακούσω κάτι παρά να γεμίζω το κεφάλι μου με "άχρηστη πληροφορία" κατ' εμέ γιατί έτσι το εκλαμβάνω. Αν θα διαβάσω, θα διαβάσω σπίτι μου, στο κρεβάτι μου που θα μπορώ να είμαι απόλυτα συγκεντρωμένη και ήρεμη για να απολαύσω αυτό που διαβάζω και να μπορώ να αφοσιωθώ σε αυτό. Σε μέσα δεν παίρνω βιβλία αφενός γιατί είναι ένα πρόσθετο βάρος και μπορεί να τσαλακωθούν σε τσάντες κτλ., αφετέρου προτιμώ να ενημερώνομαι από το ίντερνετ διαβάζοντας άρθρα και ακούγοντας μουσική. Ενίοτε έχω διαβάσει ebook στο κινητό αλλά δεν με βολεύει.
Όσο για ό,τι έγραψα δεν πρόκειται για γενίκευση αλλά είναι μια ειλικρινής απορία. Για την οποία δεν είμαι και η μόνη που την έχω. Οπότε μάλλον ισχύει η πρώτη πρόταση που έγραψα. Ό,τι βολεύει τον καθένα κι ας μην συμφωνούμε απόλυτα με αυτό.
Έλλη, μπορεί να κλείνεις με τη φράση "Ό,τι βολεύει τον καθένα κι ας μην συμφωνούμε απόλυτα με αυτό" αλλά τα υπόλοιπα λόγια σου φανερώνουν το αντίθετο. Αναρωτιέσαι τι προσπαθούμε να αποδείξουμε (!) κι αν έχουμε προσωπική ζωή (!) επειδή δεν κάνουμε ακριβώς αυτό που κάνεις εσύ. Δεν θα μπω στη διαδικασία να εξηγήσω πως και γιατί προλαβαίνω να διαβάσω αρκετά βιβλία και πόσο ποιοτικά είναι, αν είναι. Δείχνεις να μην καταλαβαίνεις ότι οι υπόλοιποι άνθρωποι δεν είναι εσύ, δεν έχουν τα ίδια στάνταρ ή κάποια ανάγκη να δείξουν ότι διαβάζουν ποιότητα, δεν έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις, δεν έχουν την ίδια ταχύτητα ανάγνωσης, δεν χρειάζεται να είναι άνετα στο κρεβάτι τους για να διαβάσουν κτλ. Ειδικά στο θέμα της ποιότητας δεν σε καταλαβαίνω καθόλου. Γιατί να έχουμε αυτοσκοπό την ποιότητα, ή μάλλον την ιδέα που έχεις εσύ προσωπικά για την ποιότητα; Ποτέ δεν έκανα στον εαυτό μου την ερώτηση "Ναι, αλλά μήπως δεν είναι αρκετά ποιοτικό;" όταν ένα βιβλίο μου κίνησε το ενδιαφέρον. Αν κάποιος θέλει να διαβάσει τα άπαντα της Δημουλίδου για να πιάσει το στόχο του Goodreads, γούστο του καπέλο του, εγώ δεν έχω κανένα δικαίωμα να τον κρίνω και προβληματίζομαι όταν βλέπω να κρίνουν οι άλλοι υπό το πρόσχημα της απορίας. Αν θέλεις να διαβάσεις 2 ή 5 ή κανένα βιβλίο μέσα στη χρονιά, μαζί σου! Αν θέλεις να μετράς μόνο μια κατηγορία των βιβλίων που διαβάζεις στο challenge δεκτό κι αυτό και απόλυτα κατανοητό. Δεν χρειάζεται να δικαιολογείσαι λέγοντας μας όλα όσα κάνεις στη ζωή σου εκτός από το διάβασμα γιατί εμείς δεν αναρωτηθήκαμε τι άλλο κάνεις στη ζωή σου εκτός από το διάβασμα.
Συμφωνώ μαζί σου ότι για κάποιους ανθρώπους η ύπαρξη και μόνο ενός αριθμητικού στόχου είναι καταπιεστική. Διαφωνώ κάθετα με όλους τους χαρακτηρισμούς και τις γενικεύσεις (γιατί για γενικεύσεις πρόκειται) για όσους έχουν υψηλούς αριθμητικούς στόχους.
Κάτι είχα γράψει σε αυτό εδώ το θέμα και για αυτό παρακολουθώ τη συζήτηση, κάτι έγινε όμως και δεν το βλέπω. Τέλος πάντων. Για να απαντήσω ως... κατηγορούμενος, πρέπει να βάλουμε λίγο τα πράγματα στη σωστή βάση. Στην πραγματικότητα η συγκεκριμένη πρόκληση δεν σημαίνει και πολλά πράγματα πέρα από την ατομική φιλοδοξία του καθενός. Από τη στιγμή που έχουν την ίδια αξία στη μέτρηση βιβλία χιλίων σελίδων μέχρι κόμιξ και βιβλία ελάχιστων σελίδων δεν μπορείς να ξέρεις Αν πρόκειται για κάποιο δύσκολο επίτευγμα. Επίσης δεν έχει και απαραίτητα σύνδεση με την ποιότητα, σαφώς υπάρχουν βιβλία χαμηλής ποιότητας με σφιχτούς κοιλιακούς στα εξώφυλλα που έχουν πολύ λίγες σελίδες, λίγες σελίδες, όμως, έχουν και πολλά βιβλία που θεωρούνται "ψαγμένα" και σαρώνουν τα λογοτεχνικά βραβεία. Από εκεί και πέρα οι ώρες που μπορεί ο καθένας να διαβάζει επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες. Ένας βασικός παράγοντας είναι φυσικά η σχέση με την τεχνολογία, αν βρίσκεις πολύ εύκολο και βολικό να διαβάζεις βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή σε μικρές συσκευές που μπορείς να τις έχεις πάντα μαζί σου προφανώς μπορείς να βρεις πάρα πολλές ώρες για να διαβάσεις, το ίδιο γίνεται άμα έχεις συνηθίσει σε audio books που μπορείς να τα ακούς και να κάνεις παράλληλα και κάποια άλλα πράγματα, οπότε έχεις ακόμα περισσότερες ώρες διαβάσματος. Φυσικά το πιο σημαντικό είναι ο βαθμός εμμονή με το διάβασμα που έχουν αυτοί που δηλώνουν φανατικοί αναγνώστες. Δεν θέλω να γίνω προσβλητικός αλλά προφανώς αυτοί που διαβάζουν μονοψήφιο αριθμό βιβλίο μέσα στο χρόνο δεν κατατάσσονται στην κατηγορία των φανατικών αναγνωστών αλλά στην κατηγορία των "που και που πιάνω ένα βιβλίο" και μπορώ φυσικά να καταλάβω γιατί βλέπουν αυτούς που διαβάζουν τριψήφιο αριθμό βιβλίων σαν εξωγήινους. Προφανώς οι φανατικοί αναγνώστες διαβάζουν καθημερινά επί αρκετές ώρες και έτσι φτάνουν σε μεγάλο αριθμό βιβλίων, είναι αυτό υπερβολή; Για μένα καθόλου. Υπερβολή είναι που ο μέσος άνθρωπος παρακολουθεί 4-5 ώρες την ημέρα ανούσια πράγματα στην τηλεόραση, υπερβολή είναι η συνεχής ενασχόληση με τα social media, δεν είναι υπερβολή το διάβασμα. Όσο για μένα, πρέπει να παραδεχτώ ότι τα τελευταία χρόνια έχω διαβάσει έναν πολύ μεγάλο αριθμό βιβλίων αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πω ότι έχω κάποιου είδους ψυχαναγκασμό ή ότι προσπαθώ να εντυπωσιάσω. Διαβάζω γιατί έχω πολύ μεγάλη ανάγκη να το κάνω, γιατί θέλω να γνωρίσω όσο το δυνατόν περισσότερους συγγραφείς, για να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα μέσα από τα non-fiction βιβλία που θα διαβάσω. Ο αριθμητικός στόχος υπάρχει μόνο και μόνο για να έχω ένα κίνητρο για να διαβάσω περισσότερο και να αποφύγω διάφορες ανούσιες ασχολίες. Οπότε στο τέλος αυτό που θέλω να πω είναι να μη δικάζετε όλους εμάς τους βιβλιοεξαρτημένους, όλους εμάς που μας κατατρώει αυτό το ασίγαστο πάθος.
Cate wrote: "Έλλη, μπορεί να κλείνεις με τη φράση "Ό,τι βολεύει τον καθένα κι ας μην συμφωνούμε απόλυτα με αυτό" αλλά τα υπόλοιπα λόγια σου φανερώνουν το αντίθετο. Αναρωτιέσαι τι προσπαθούμε να αποδείξουμε (!) ..."Διαβάζω κάτι ποιοτικό (ή τουλάχιστον αυτό που θεωρώ εγώ ποιοτικό ή ενδιαφέρον) την ώρα που θέλω να το διαβάσω επειδή με εκφράζει και αυτό θέλω να διαβάσω αυτή ακριβώς τη στιγμή γιατί με εμπνέει. Απ'ότι φαίνεται κι εσείς κάνετε το ίδιο. Και έχω και άλλα πολλά διαφορετικά ενδιαφέροντα εκτός από το διάβασμα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Αν και θεωρώ ότι αυτό είναι το αγαπημένο μου χόμπι αφού ακόμα και άρθρα που διαβάζω για εμένα μετρά πάλι ως διάβασμα. Ανέφερα ενδεικτικά κάποια πράγματα για εμένα μιας και πιάσαμε αυτή τη συζήτηση θίγοντας το θέμα της ποσότητας αλλά και το γεγονός ότι δεν είμαι αρκετά βιβλιόφιλη για τα στάνταρ σας.
Βλέποντας το τίτλο της συζήτησης υπέθεσα ότι σημασία για εσάς θα είχε η ποιότητα έναντι της ποσότητας. Χαίρομαι που έθιξα πάντως το θέμα γιατί πήρα κάποιες απαντήσεις όπως πχ. για το που βρίσκετε το χρόνο να διαβάζετε, γιατί βάζετε τόσο υψηλούς στόχους, κάτι που φαινόταν και σε εμένα και σε άλλους που διαβάζουν περισσότερα από εμένα, αρκετά περίεργο.
Η αλήθεια είναι ότι όντως δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που μπορούν και διαβάζουν τόνους βιβλίων ειδικά όταν αυτά είναι αντικειμενικά ανούσια και πιστεύω ότι όντως δεν θα έπρεπε να το κάνουν. Είμαι της φιλοσοφίας "λίγα και καλά" και "παν μέτρον άριστον" πάντα και παντού, σε όλα τα πράγματα. Πιστεύω ότι κανείς πρέπει να έχει γενικότερα ενδιαφέροντα και να μην έχει αυτή την εμμονή με τα βιβλία και τη ποσότητα που εσείς πιστεύετε ότι είναι φυσιολογική φτάνοντας σε κάποιες περιπτώσεις τα όρια του "ψυχαναγκασμού" αλλά να ζει τη ζωή του σε όλες τις εκφάνσεις. Και ναι υπερβολή υπάρχει ακόμα και εκεί σε κάποιες περιπτώσεις όταν ξεπερνιούνται κάποια όρια.
Με αυτό μου το σχόλιο ήθελα να ενθαρρύνω και άλλους να κάνουν έλεγχο στον εαυτό τους και να δουν ποια ακριβώς είναι τα κίνητρα τους βάζοντας τέτοιους στόχους και ίσως να σκεφτούν να μην εγκλωβίζονται στη ποσότητα των βιβλίων που διαβάζουν αλλά να εξερευνήσουν και άλλες πτυχές της ζωής που ίσως παραβλέπουν με το διάβασμα. Δεν συμμερίζονται όλοι αυτοί την άποψη και αυτό είναι δεκτό. Αναφέρατε κάποια κίνητρα τα οποία διαφωτίζουν τη κατάσταση αν και κρατάω τις επιφυλάξεις μου για το αν αυτά ισχύουν γενικότερα ή μόνο για κάποια μερίδα αναγνωστών.
Όσο για τη Δημουλίδου, μιας και την ανέφερες, πραγματικά απορώ πως υπάρχουν άνθρωποι που την διαβάζουν. Διάβασα δύο αποσπάσματα σε ένα σατιρικό άρθρο του Luben από τις "Πολυθρόνες των Δράκων" (την απάντηση στο Game of Thrones) και ειδικά όταν διάβασα το όνομα Βαλέριος (από το Balerion the Black Dread) γέλασα τόσο πολύ αλλά μετά στεναχωρήθηκα που αυτή η γυναίκα γράφοντας χειρότερα από Άρλεκιν 2ης κατηγορίας, βρίσκεται στη κορυφή των ελληνικών πωλήσεων.
Οι αναγνωστικές προκλήσεις αρέσουν σε πολλούς από εμάς για έναν απλό λόγο: έχουν πλάκα. Επίσης, συνδέουν αναγνώστες με κοινά (ή και όχι τόσο κοινά) ενδιαφέροντα που συζητούν, ανταλλάσσουν απόψεις και παίρνουν ιδέες για επόμενες αναγνώσεις. Δεν είναι για όλους, προφανώς, σε πολύ κόσμο δεν αρέσει να βάζει τέτοιους στόχους, άλλοι αγχώνονται, όλα σεβαστά. Όμως το ψευτοδίλημμα "ποσότητα ή ποιότητα" δεν μπορεί να ισχύσει στην ανάγνωση. Τι πάει να πει ποιότητα; Και γιατί κάποιος που διαβάζει πολύ δεν διαβάζει "ποιοτικά";Από εκεί και πέρα, εάν κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει πώς γίνεται κάποιος να διαβάζει 20 βιβλία το χρόνο, είναι γιατί είναι περιστασιακός αναγνώστης. Δεν είναι κακό αυτό βεβαίως, μια χαρά, ο καθένας με τις ασχολίες του. Το πρόβλημα ξεκινά βέβαια όταν έρχεται να κουνήσει το δάχτυλο σε αυτούς που δεν βλέπουν το διάβασμα ως πάρεργο και να τους πει ότι είναι παράλογο να διαβάζουν 20 βιβλία το χρόνο! Το οποίο, με έναν πρόχειρο υπολογισμό, εάν υποθέσουμε ότι ένα μέσο βιβλίο έχει 350 σελίδες, σημαίνει ότι διαβάζει κάτι λιγότερο από μια σελίδα την ημέρα. Όσες δουλειές κι αν έχουμε, 10-15 σελίδες το Σαββατοκύριακο βρίσκουμε να τις ξεκλέψουμε. Κάποιοι μπορούν και περισσότερο και μπράβο τους. Τα "get a life, people" μπορούν να λείπουν, ειδικά όταν μιλάμε για βιβλία.
Ως κάποιος που διαβάζει βιβλία "on and off" από το δημοτικό και παίζει adventure games από το 1988, και γενικότερα προτιμάει τις ήσυχες, indoors ασχολίες, θα σταθώ λίγο στην εξής φράση:"Πραγματικά αναρωτιέμαι αυτοί που διαβάζουν από 20+ δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν στη ζωή τους; Δουλειά; Σπουδές; Προσωπική ζωή; Εξόδους; Εκδρομές; Κάτι τέλος πάντων;"
Αυτή τη φράση την έχω ακούσει ουκ ολίγες φορές στη ζωή μου. Ποιος ακριβώς είναι αυτός που όρισε ότι το διάβασμα (και το gaming, στο δικό μου παράδειγμα) δεν είναι προσωπική ζωή? Ποιος είναι αυτός που όρισε ότι "ζεις" αν κάνεις εξόδους, εκδρομές κλπ αλλά "δεν έχεις ζωή" αν μένεις σπίτι σου και διαβάζεις? Εγώ θεωρώ ότι δεν έχει ζωή αυτός που πάει και στήνεται στριμωγμένος με άλλους εκατοντάδες ανθρώπους όρθιος με ένα ποτό στο χέρι με μουσική σε τέτοια ένταση που για να μιλήσεις σε αυτόν που είναι δίπλα σου χρειάζεσαι τηλεβόα. Ποιος είναι αυτός που ορίζει ότι η δική μου θεωρία είναι λάθος?
Σίγουρα, το να έχεις ένα χόμπι, μία ενασχόληση που σε παρασέρνει σε τέτοιο βαθμό που να παραμελούνται βασικά πράγματα όπως προσωπική υγιεινή, ύπνος, φαγητό κλπ μπορεί να θεωρηθεί ότι ξεπερνάει τα όρια, αλλά από εκεί και πέρα, αυτό που ευχαριστεί και γεμίζει κάποιον είναι αυτό που πρέπει να επιλέγει να κάνει. Στην τελική, "ζωή" δεν έχει μόνο αυτός που κάνει κάτι επειδή αυτό είναι που του λένε ότι πρέπει να κάνει για να έχει "ζωή".
Uninvited wrote: "Ως κάποιος που διαβάζει βιβλία "on and off" από το δημοτικό και παίζει adventure games από το 1988, και γενικότερα προτιμάει τις ήσυχες, indoors ασχολίες, θα σταθώ λίγο στην εξής φράση:"Πραγματικά..."
Α ναι, αυτό είναι το άλλο. Η ζωή ορίζεται με προκαθορισμένα κριτήρια τα οποία πρέπει να ακολουθούμε όλοι, αλλιώς δεν "ζούμε". Θες ένα βράδυ να καθίσεις να διαβάσεις το βιβλίο σου γιατί έχεις μείνει σε cliffhanger και θες να δεις τι γίνεται παρακάτω; Κατά πάσα πιθανότητα είναι ανούσιο κι εσύ anti-social. Βγες έξω, πιες ποτά, κάνε βόλτες, "ζήσε" λίγο.
Zaphirenia wrote: "Uninvited wrote: "Ως κάποιος που διαβάζει βιβλία "on and off" από το δημοτικό και παίζει adventure games από το 1988, και γενικότερα προτιμάει τις ήσυχες, indoors ασχολίες, θα σταθώ λίγο στην εξής ..."Μην βάζετε στο στόμα μου λόγια που δεν είπα. Κι εγώ είμαι άτομο που προτιμώ τις indoor ασχολίες γι'αυτό άλλωστε και έχω αυτού του είδους τα χόμπι που προανέφερα. Βγαίνω όταν πιστεύω ότι αξίζει να πάω κάπου ή όταν έχω καλή παρέα. Διαβάζω κάτι όταν θέλω πολύ να διαβάσω και να μην κάνω κάτι άλλο γιατί θέλω να τελειώσω το βιβλίο που άρχισα. Δεν έχω κοιμηθεί βράδια λόγω αγωνίας και έχω τελειώσει βιβλίο το ξημέρωμα.
Και ποτέ πριν δεν έβαλα στόχο για να πιέσω τον εαυτό μου να διαβάσει παραπάνω (το θεωρώ λίγο άτοπο κάτι τέτοιο) ή να μου βάλω challenge (ίσως όταν - και αν - συνταξιοδοτηθώ) αν εξαιρέσεις τα τελευταία χρόνια που ασχολούμαι πιο πολύ με το goodreads, το οποίο απ'ότι φαίνεται λανσάρει καινούργια μόδα κι αυτό επειδή είχα στο μυαλό μου να διαβάσω κάποια συγκεκριμένα βιβλία στο περίπου για αυτή τη χρονιά. Κάποιες φορές δεν το πέτυχα λόγω δουλειάς, μεταπτυχιακού, διαβάσματος και εξάσκησης για τη δουλειά και το μεταπτυχιακό, γυμναστήριο, δουλειές του σπιτιού κτλ. Και γι'αυτό ακριβώς το λόγο μου φαίνεται περίεργο αφού πχ. όταν δουλεύω και τίποτα άλλο να μην έχω να κάνω, πολλές φορές δεν έχω χρόνο ούτε να κάνω καλά-καλά τις δουλειές του σπιτιού και ο ελεύθερος χρόνος είναι περισσότερο για ξεκούραση παρά για κάτι άλλο. Οπότε είναι φυσικό και λογικό εκ των πραγμάτων να αναρωτιέμαι τι στο καλό συμβαίνει με κάποιους ανθρώπους και όπως είπα δεν είμαι η μόνη.
Κάποια άτομα μάλλον έχουν ως χόμπι τους αποκλειστικά και μόνο το διάβασμα άντε και games όπως αναφέρατε. Δεν μπορώ να πω ότι αυτό το θεωρώ απόλυτα σωστό αλλά είναι δεκτό. Κι αυτό γιατί το point μου λέγοντας ότι δεν ζείτε πάει στο "μόνο" αυτό. Το να κάνεις "μόνο" αυτό γιατί θες να διαβάσεις 100 βιβλία σε ένα χρόνο για τους δικούς σου λόγους. Το ότι μπορεί να ήταν λίγο άκομψο αυτό που είπα και ότι κουνάω το δάχτυλο ναι όντως αυτή είναι η άποψη μου και θα συνεχίζω να την υποστηρίζω γιατί έχω γνωρίσει πολλά δήθεν άτομα στη ζωή μου από πολλά διαφορετικά backgrounds και έχω την αίσθηση ότι κάποιοι τουλάχιστον αυτοαποκαλούμενοι "βιβλιοφάγοι" δεν αποτελούν εξαίρεση. Προσπαθώ εκφράζοντας την να κάνω κάποια άτομα να σκεφτούν λίγο παραπάνω για το τι τους ωθεί να κάνουν ό,τι κάνουν αλλά και να πάρω κάποιες απαντήσεις που εξηγούν αυτή τους την επιλογή. Θεωρώ ότι τις πήρα σε αρκετά μεγάλο βαθμό.
Δικαίωμα σας να διαβάζετε ότι θέλετε απλά μην το παρακάνετε λόγω του πολύ υψηλού στόχου τον οποίο θέσατε ή του υπερβολικού challenge στο οποίο παίρνετε μέρος. Υπάρχουν και άλλα σημαντικά πράγματα στη ζωή εκτός από τα βιβλία, όπως οι ανθρώπινες σχέσεις πχ. Αν εσείς θεωρείτε ότι όντως δεν χάνετε πράγματα από τη ζωή σας, σαφώς συνεχίστε να κάνετε ό,τι κάνετε κι εγώ θα συνεχίσω να κάνω αυτό που νομίζω.
Mod
Συμφωνώ απόλυτα με το ΓΙΑΤΙ να κάνει κανείς αυτό που κάνει. Στο συγκεκριμένο θέμα, αν κάποιος διαβάζει 100 βιβλία σε ένα χρόνο γιατί αυτό του αρέσει, αυτό τον γεμίζει, τότε μια χαρά και ας μην κάνει τίποτα άλλο. Αν το κάνει για να το παίξει δήθεν, τότε θεωρώ ότι είναι απλώς γελοίο αυτό που κάνει. Βλέποντας όμως ένα νούμερο στο GR δεν μπορεί κανείς να ξέρει αν αυτό το νούμερο είναι πραγματικό ή δήθεν.Για το θέμα του χρόνου, κι εγώ αναρωτιέμαι καμιά φορά πότε τα προλαβαίνουν. Όμως ο χρόνος είναι διαφορετικός για τον καθένα. Άλλος είναι άνεργος. Άλλος είναι καλός στο speed reading. Άλλος διαβάζει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, όπως π.χ. ο Ryan Holiday (https://ryanholiday.net/how-to-read-m...) Προσωπικά ζηλεύω αυτούς που καταφέρνουν τόσο πολλά βιβλία - μιλάω για αυτούς που πραγματικά τα διαβάζουν.
Γενικά πάντως, όλοι πιστεύουν ότι οι άλλοι "χάνουν" όταν δεν κάνουν πράγματα που οι ίδιοι θεωρούν σημαντικά. Και εγώ πιστεύω ότι κάποιος χάνει που δεν διαβάζει. Άλλωστε, όπως είχε πει ο Morrissey, "There's more to life than books, you know, but not much more"
Έλλη wrote: "Zaphirenia wrote: "Uninvited wrote: "Ως κάποιος που διαβάζει βιβλία "on and off" από το δημοτικό και παίζει adventure games από το 1988, και γενικότερα προτιμάει τις ήσυχες, indoors ασχολίες, θα στ..."Δεν νομίζω ότι έβαλα λόγια για κανέναν, ευτυχώς scripta manent και εδώ είμαστε όλοι μας να διαβάζουμε και να κρίνουμε. Δεν προσβλήθηκα από τα σχόλιά σας, παρότι περιείχαν κάμποσες προσβολές για μια ευρεία ομάδα ατόμων, γιατί απλώς δεν προσβάλλομαι γενικότερα από σχόλια αγνώστων στα social media. Μας καταστήσατε πολύ σαφές ότι είστε πολυάσχολη, προσπαθήσαμε να σας εξηγήσουμε ότι γίνεται κάποιος να είναι πολυάσχολος, να έχει κοινωνική ζωή και να διαβάζει διψήφιο αριθμό βιβλίων ετησίως, διαφωνείτε, μέχρι εκεί καλά. Τα υπόλοιπα, όπως σχόλια περί νοσηρότητας, οι πατροναριστικές (δήθεν) συμβουλές για αναζήτηση κινήτρων και οι ψυχολογικές αναλύσεις περιττεύουν, θεωρώ. Γιατί κι εγώ μπορεί να πιστεύω ότι όποιος αναρωτιέται "τι στο καλό συμβαίνει με αυτούς που διαβάζουν πολύ" έχει σοβαρό πρόβλημα, αλλά δεν ήρθα να σας το πω, πιστεύοντας ότι η διαφωνία είναι εποικοδομητική - όταν όμως είναι όντως διαφωνία.
Έλλη wrote: "Zaphirenia wrote: "Uninvited wrote: "Ως κάποιος που διαβάζει βιβλία "on and off" από το δημοτικό και παίζει adventure games από το 1988, και γενικότερα προτιμάει τις ήσυχες, indoors ασχολίες, θα στ..."Δεν έχω σκοπό να σχολιάσω κάτι άλλο ό,τι κι αν πείτε. Πριν απλά απάντησα γιατί είπαν ότι υποστηρίζω τις εξόδους περισσότερο από indoor activities και ήθελα να απάντησω για αυτό και μόνο το λόγο για να πω ότι υποστηρίζω τα πάντα με μέτρο ενώ από την εμπειρία μου και άλλων, βλέπω ότι είναι σχεδόν αδύνατον να μπορέσει να κάνει κανείς όλα αυτά που λέτε ότι κάνετε με επιτυχία κρατώντας το μέτρο στη ζωή σας και εξήγησα τους λόγους λίγο πιο αναλυτικά. Απλά θα παραθέσω ένα αγαπημένο quote της εξυπνότερης μάγισσας στο κόσμο:
“Harry - you're a great wizard, you know."
"I'm not as good as you," said Harry, very embarrassed, as she let go of him.
"Me!" said Hermione. "Books! And cleverness! There are more important things - friendship and bravery and - oh Harry - be careful!”
― J.K. Rowling, Harry Potter and the Sorcerer's Stone
Mod
Μένει να το δούμε.
Το βρίσκω πάντως λίγο αστείο να μας υποδεικνύεις πώς να κρατάμε μέτρο στο διάβασμα με παράθεση από ένα βιβλίο...
Και εν πάση περιπτώσει, το μέτρο είναι υποκειμενικό. Από πού και ως πού κρίνεται η εμπειρία σου ως μέτρο των πάντων;
Δεν συμμετέχω σε challenges γιατί τη μία φορά που το έκανα μου προκαλούσε άγχος αλλά δεν θεωρώ οτι όσοι το κάνουν θελουν να αποδείξουν κάτι,απλά το βρίσκουν διασκεδαστικό υποθετω.Διαβάζω όμως γύρω στα 70-80 βιβλία το χρόνο και αν μπορούσα θα διάβαζα άλλα τόσα.Διαβάζω γιατι είναι κάτι που το αγαπώ και το έχω ανάγκη και θέλω να γνωρίσω οσο περισσότερους συγγραφείς μπορώ,όσο περισσότερα είδη ,και τα βιβλία που θέλω να διαβάσω είναι πάρα μα πάρα πολλά και κάθε τόσο προσθέτω κι άλλα στη λίστα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρήθηκε τόσο εξτρίμ να διαβάζει κάποιος διψήφιο αριθμο βιβλίων,πάντως δεν είναι κάτι δύσκολο,ένα την εβδομάδα να διαβάσεις αμέσως μαζεύονται 52 βιβλία.Και ζωή έχουμε και υποχρεώσεις και πολλοί έχουν και μικρά παιδιά και πάλι διαβάζουν αρκετά.
Οσο για το αν όσοι διαβάζουν πολύ ,διαβάζουν μη ποιοτικά και ανούσια βιβλία,έχω να πω οτι διαφωνώ και γενικά δεν καταλαβαίνω αυτήν την κόντρα.Αλλά ακόμα κι αν κάποιος θέλει να διαβάζει ανούσια ,κατα τη γνώμη των αλλων,βιβλία αυτό είναι δικό του θέμα.
Ας διαβάσει ο καθένας ό,τι θελει ,όσο θέλει,ας συμμετέχει σε challenges και σε ό,τι τον ευχαριστεί γιατι γι'αυτό είναι τα βιβλία,για να μας προσφέρουν ευχαρίστηση.
Έλλη wrote: "Έλλη wrote: "Zaphirenia wrote: "Uninvited wrote: "Ως κάποιος που διαβάζει βιβλία "on and off" από το δημοτικό και παίζει adventure games από το 1988, και γενικότερα προτιμάει τις ήσυχες, indoors ασ..."Δεν είστε σοβαρή τώρα, που θα μας πείτε και τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε να κάνουμε. Προφανώς αστειεύεστε ή μας τρολάρετε ασύστολα κι εμείς τσιμπάμε. Όντως, καλύτερα να σταματήσετε να σχολιάζετε, γιατί εκτίθεστε με αυτά που λέτε.
Έλλη wrote: "Zaphirenia wrote: "Uninvited wrote: "Ως κάποιος που διαβάζει βιβλία "on and off" από το δημοτικό και παίζει adventure games από το 1988, και γενικότερα προτιμάει τις ήσυχες, indoors ασχολίες, θα στ..."παρακολουθώ από χτες τη συζήτηση, παιδιά, και σήμερα ένιωσα την ανάγκη να πω κι εγώ κάτι...Ξεκούραση για εμένα που είμαι βιβλιοφάγος από τα 6 μου είναι το διάβασμα και μόνο το διάβασμα! Ακόμα και μετά από 16 ώρες δουλειά, ακόμα και μετά από σοβαρά χειρουργεία που έχω κάνει, δεν εννοώ να μην πιάσω το βιβλίο μου στο χέρι...
Αυτό ως απάντηση σε όσους έχω ακούσει κατά καιρούς να λένε : όποιος κουράζεται πολύ, πού να βρει καιρό για διάβασμα;
Καλή συνέχεια σε όλους!
Καλά αυτή η νοοτροπία ότι αν δουλεύεις/σπουδάζεις/βγαίνεις συχνά δεν μπορείς και να διαβάζεις πολύ με ξεπερνάει.Δικαίωμά σου ρε παιδί μου να διαβάζεις ό,τι και όσο θες. Αλλά ν' αναρωτιέσαι τι πάει στραβά με μένα που διαβάζω και όρθια στη στάση του λεωφορείου? Δεν θα το δεχτώ.
Αν θες να συζητήσουμε για το ποια είδη θεωρούνται ποιοτικά και ποια όχι, εννοείται να το συζητήσουμε. Για το πόσα και τι βιβλία διαβάζω το χρόνο είναι μόνο δικό μου θέμα. (Κι έχω μείνει και πίσω αυτή τη στιγμή :ρ)
Όσον αφορά την ποιότητα και την ποσότητα, είναι πραγματικά ψευτοδίλημμα και δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει διαχωρισμός των αναγνωστών σε "ποιοτικούς" και "ποσοτικούς".
Δε θα σταθώ καθόλου στο αν έχουμε προσωπική ζωή, δουλειά, ασχολίες για να διαβάζουμε 20+ βιβλία το χρόνο (λες και πρόκειται για κάνα κατόρθωμα) γιατί τέτοιου είδους σχόλια νομίζω δε χωρούν σε ένα γκρουπ με τίτλο Λέσχη του Βιβλίου. Θα απαντήσω μόνο στο αν κανείς διαβάζει μισή ώρα πριν πέσει για ύπνο, μία ώρα audiobook (ενώ μετακινείται στο λεωφορείο, ψωνίζει στο σούπερ μάρκετ ή πλένει τα πιάτα) και κάνα μισάωρο σε κινητό όταν στέκεται στην ουρά στην τράπεζα, έχουμε 50+ βιβλία το χρόνο. ΑΝΕΤΟΤΑΤΑ. Χωρίς κανείς να "χαραμίσει χρόνο" από την καθημερινότητα, την οικογένεια ή τους φίλους του. Ναι, μπορεί να βλέπουμε λιγότερα πρωινάδικα, να μην ξέρουμε τις τελευταίες μεταγραφικές κινήσεις του Ολυμπιακού και να έχουμε κάνει λάικ σε κάνα δυο κώλους λιγότερους στο Instagram αλλά για κάποιον που δηλώνει αναγνώστης, αυτές είναι "παραχωρήσεις" που μπορεί να τις δεχτεί.
Όλα τα πράγματα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων! Κι όταν κάτι σού αρέσει, πάντα βρίσκεις χρόνο για να το κάνεις. Προσωπικά, έχω χάσει το ρυθμό μου κάπως τελευταία αλλά παρόλα αυτά δεν μπορώ να διανοηθώ να φύγω από το σπίτι χωρίς βιβλίο. Εκμεταλλεύομαι κάποια "κενά" διαστήματα, όπως όταν βρίσκομαι στο λεωφορείο ή στην στάση, σε ουρές σε τράπεζες ή δημόσιες υπηρεσίες και γενικώς σε καταστάσεις αναμονής, διαβάζοντας μερικές σελίδες από το βιβλίο μου. Επίσης, διαβάζω όσο αντέχω πριν κοιμηθώ. Κάποιος άλλος αντίστοιχα θα χάζευε στο κινητό του ή θα έβαζε ρεάλιτι σόου στην τηλεόραση για να αποκοιμηθεί!
Mod
Όσον αφορά το δίλημμα «ποιότητα-ποσότητα», μου κάνει εντύπωση όταν το συναντώ γενικότερα. Κάποιες φορές διαβάζω κάτι για να μορφωθώ, κάποιες άλλες για να ταξιδέψω, κάποιες άλλες για να ξεχαστώ από τις σκοτούρες κτλ. Ευτυχώς, τα βιβλία, η λογοτεχνία, και οι τέχνες γενικότερα, έχουν έναν πολύπλευρο, ελεύθερο κι απαλλαγμένο από ενοχές χαρακτήρα. Οι άνθρωποι, όχι απαραίτητα.
Από εκεί και πέρα, ο καθένας είναι βέβαια ελεύθερος να ζήσει την ζωή του όπως τον ικανοποιεί. Αν και κάπου θα μοιραστώ τον συλλογισμό της Έλλης πως αν κάποιος διαβάζει ένα βουνό βιβλία μέσα στην χρονιά (κανονικό διάβασμα, σελιδούλα-σελιδούλα), ίσως έχει αφήσει κάποια άλλη από τις όψεις της ζωής στην άκρη. Που βέβαια, επιλογή του.
Τραγουδάει κάπου ο Δεληβοριάς: «…και της καρδιάς τα επεισόδια προτιμάς να τα δεις στην TV» και σκέφτομαι πως είναι έτσι και για να βυθιστούμε στις συναρπαστικές εμπειρίες των ηρώων του βιβλίου (της σειράς, της ταινίας) ίσως μένουμε κάπως έξω από το να φτιάξουμε… τα δικά μας προσωπικά επεισόδια.
Κλείνοντας, στα ( + ) του νήματος η πολύ όμορφη κουβέντα όπου ο καθένας έρχεται με στρωτή σκέψη και λόγο και η συζήτηση παραμένει πολιτισμένη. (Τελικά, βοηθάν τα βιβλία ;^) )
Στα ( - ) εκφράσεις όπως: «μου φαίνεται λίγο fake» και «καταλαβαίνω το point σου.» :^D
Mod
Μετά, κάποιες από τις πιο συναρπαστικές συζητήσεις που έχω κάνει ήταν γύρω από βιβλία, και αυτό από μόνο του έχει βοηθήσει επανειλημμένα να περάσω όμορφα τον χρόνο μου με μια παρέα. Άλλα βιβλία πάλι με έχουν βοηθήσει να βελτιώσω την ποιότητα της ζωής μου, με τις γνώσεις που έχω αποκομίσει, ή να μην υποπέσω σε λάθη που θα μου στοίχιζαν (σπουδαίο παράδειγμα, τα βιβλία που διάβασα για την ανατροφή των παιδιών). Οπότε, εν κατακλείδι, το να διαβάσεις ένα βουνό βιβλία μπορεί να ισοδυναμεί με απομόνωση μόνο αν εσύ το διαλέξεις να είναι έτσι. Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι το αντίθετο ακριβώς.
(Συν, αυτό το σελιδούλα σελιδούλα, ακούγεται λίγο σαν να πρόκειται για αγώνα, λες και πασχίζουμε να διαβάσουμε, ενώ για πολλούς από μας πια δεν είναι κάτι με το οποίο παλεύουμε (εννοώ με τα σύγχρονα μέσα να διαβάζεις - ακουστικά και ηλεκτρονικά). Και για να είμαι ειλικρινής, προτιμώ να "διαβάζω" όσο σιδερώνω, από το να βλέπω τηλεόραση, ας πούμε).
Φαροφύλακας wrote: "Η αλήθεια είναι πως εφόσον ο στόχος είναι ορατός και σε άλλους, ε, να λέμε την αλήθεια, είναι και από εμάς προς τους άλλους κι άρα αναπόφευκτα και για επίδειξη, όπως είναι όμως, σε κάποιον βαθμό γενικότερα, η φύση των ΜΚΔ (Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης)."Δεν είμαι σίγουρη ότι συμφωνώ. To goodreads κατ'αρχάς δεν επιτρέπει στους χρήστες να κάνουν το προφίλ τους απόλυτα προσωπικό. Εγώ γράφτηκα προκειμένο να διαβάζω κριτικές από ανθρώπους που ενδιαφέρονται για το διάβασμα, αλλά και για να οργανώσω λίγο τις αναγνωστικές μου δραστηριότητες. Ως μέγιστη λιστομανής ενθουστιάστηκα ιδιαιτέρως με την δυνατότητα να κατηγοριοποιώ τα βιβλία που έχω διαβάσει και να συλλέγω αυτά που θέλω στο μέλλον να διαβάσω με ένα εύκολο και σύγχρονο τεχνολογικό μέσο που δεν απαιτεί να κουβαλάω παντού και πάντα ένα ντοσιέ και στυλό. Το ότι άλλοι μπορούν αν βλέπουν τις λίστες μου δεν με ενοχλεί, αλλά ούτε και το επιδιώκω για επίδειξη - ίσως τους βοηθάει αν έχουν παρόμοια γούστα, όπως και εγώ ενδιαφέρομαι να μελετάω τις λίστες ξένων για έμπνευση. Η αλήθεια είναι όμως ότι αμφιβάλλω ότι κανένας ενδιαφέρεται πραγματικά. Ακόμη και γνωστοί μου θα δυσκολεύονταν να με εντοπίσουν γιατί, ενώ δεν χρησιμοποιώ ψευδώνυμο, ούτε είναι και το επώνυμό μου ορατό.
Η αντανακλαστική κατηγορία ότι όποιος χρησιμοποιεί ΜΚΔ είναι λίγο ναρκισσιστής είναι βέβαια πολύ της μόδας, αλλά απ΄ότι μπορώ να δω, εάν αληθεύει καθόλου, περιγράφει μόνο μια εξαιρετικά μικρή μειονότητα που κάνουν πολύ συγκεκριμένου είδους χρήση.
Φαροφύλακας wrote: " αν κάποιος διαβάζει ένα βουνό βιβλία μέσα στην χρονιά (κανονικό διάβασμα, σελιδούλα-σελιδούλα), ίσως έχει αφήσει κάποια άλλη από τις όψεις της ζωής στην άκρη. Που βέβαια, επιλογή του."
Θα επαναλάβω την απορία που έχουν εκφράσει τόσοι άλλοι σε αυτό νήμα, καθώς δεν καταλαβαίνω καθόλου από πού προέρχεται αυτή η ιδέα. Προσωπικά είχα σχεδόν εγκαταλήψει το διάβασμα για πολλά χρόνια και για διάφορους λόγους. Η ετήσια πρόκληση του goodreads έγινε η αφορμή και κίνητρο να το ξαναπιάσω. Ομολογώ ότι ο στόχος μου είναι χάμηλος σε σχέση με άλλους, έχει επαναφέρει όμως κάτι στη ζωή μου που μου έλειπε για χρόνια και αυτό το εκτιμώ. Πληροφοριακά δε, η ζωή μου είναι σε μια από τις πιο γεμάτες φάσεις της, ιδιαίτερα με βάση τα σταθμά που εισήγαγε η Έλλη σε ένα προηγούμενο σχόλιο (δουλειά, σπουδές, προσωπική ζωή, εξόδους, εκδρομές) (*). Δεν νοιώθω ωστόσο καθόλου ότι κάποια άλλη πτυχή της θίχτηκε από την εισαγωγή του διαβάσματος. Περνάω (λίγο) λιγότερο χρόνο χαζεύοντας στο ίντερνετ και αυτό είναι όλο.
(*) Σημειωτέον ότι o διαχωρισμός εξόδων και εκδρομών από το διάβασμα με αφήνει ιδιαίτερα απορημένη, καθώς κατά την άποψή μου τα τραίνα και τα αεροπλάνα είναι κατεξοχήν ιδανικοί χώροι για διάβασμα.
Εγώ θα το πω κι ας θεωρείται κάποιου είδους ταμπού από ό,τι φαίνεται: προσωπικά μου αρέσει και το ναρκισσιστικό κομμάτι του goodreads (και ναι, έχει και τέτοιο). Γράφω τις κριτικές μου για να τις διαβάζουν οι φίλοι μου (έστω, διαδικτυακοί φίλοι) και να τις συζητάμε και χαίρομαι όταν κάποιος προσθέτει στα to-read του ένα βιβλίο που έχω γράψει ότι μου άρεσε. Γενικά βρίσκω τελείως λάθος την άποψη "αν πραγματικά σε ενδιαφέρει το -οποιοδήποτε- αντικείμενο θα το έκανες για τον εαυτό σου και όχι δημόσια". Μας αρέσει το διάβασμα και να μιλάμε για το διάβασμα με άλλους που τους αρέσει επίσης. Το goodreads προσφέρει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για αυτό. Αναλογιστείτε με πόσους δεινούς αναγνώστες αλληλεπιδράτε στην καθημερινότητα σας: αν είναι πολλοί σας ζηλεύω, αλλά εγώ έχω πολύ λίγους. Επίσης, συμφωνώ με τη Christina για τις λίστες. Ήταν ο κύριος λόγος που έφτιαξα λογαριασμό το 2011, γιατί ενθουσιαστηκα με την ιδέα ότι μπορω να έχω αρχείο με τα βιβλία που έχω διαβάσει, το βρήκα εκπληκτικό.
Έχω κάπου μαζεμένα τα βιβλία που πέρασαν απ΄τα χέρια μου, κι αυτό είναι το goodreads, δεν μου ανήκαν όλα ώστε να τα έχω στη βιβλιοθήκη μου. Από αυτή την πλευρά, λοιπόν, δεν είναι κακό καθόλου να εμφανίζεται τι διαβάζουμε κάθε φορά. Από την άλλη βέβαια μπορεί να δεχτείς και ειρωνικά σχόλια για το βιβλίο που διάβασες και είναι τελείως διαφορετικό απ΄το είδος της μυθιστορίας που είχες επιλέξει πριν να διαβάσεις, αλλά όλα μέσα στο παιχνίδι είναι! Το μοίρασμα και η συζήτηση πάνω σε ένα βιβλίο ή γενικά όπως εδώ η ανταλλαγή απόψεων, είναι φοβερά θελκτικά. Μιλάμε ή απλά διαβάζουμε χωρίς πάντα να σχολιάζουμε για κάτι που αγαπάμε! Δεν μπορώ να διανοηθώ τις ημέρες μου χωρίς βιβλίο. Και ναι έχω και ιδιωτική ζωή και οικογένεια και δουλειές διάφορες και κοινωνική ζωή! Πριν λίγα χρόνια είχα και την εργασία μου - ώρες αρκετές ως πολλές - και πάντα έβρισκα τρόπο και χρόνο να διαβάσω. Μία ώρα πριν το ξεκίνημα για δουλειά - ναι προτιμούσα να θυσιάσω χρόνο από τον ύπνο - κι ας είχα μικρά παιδιά να ετοιμάσω για το σχολείο ή σκύλο να βγάλω έξω - ήταν για μένα η καλύτερη ανάσα της ημέρας.
Γενικά σόρρυ αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι νόημα έχει να γίνεται αυτή η συζήτηση! live and let live! (ή μάλλον στην περίπτωση μας read and let read!) δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να είναι πομπώδες κάποιος να δηλώσει ότι διάβασε πχ 100 βιβλία και γτ να θεωρείτε ότι το κάνει για σκοπό επίδειξης! πιο αστείο θα μου φανεί να ρθει κάποιος και να μου πει διάβασα Σιμόν ντε μπουβουαρ, Σαρτρ κτλ και να πλασάρει ότι διαβάζει ποιότητα παρά να μου πει κάποιος διάβασα 10 βιβλία μέσα σε μια βδομάδα! γενικά ο καθένας κύριος του εαυτού του και όλα σεβαστα! ας απολαύσουμε το goodreads για αυτά που προσφέρει με όποιον τρόπο θέλει ο καθένας και όλα τα άλλα είναι περιττά και ανούσια
Stylian, γιατί θα σου φαινόταν αστείο αν κάποιος σου πει ότι διαβάζει Σαρτρ? Αν κάποιος "το παίζει δήθεν", μπορεί να το κάνει λέγοντας ότι διαβάσε 100 βιβλία σε ένα χρόνο ή λέγοντας ότι διαβάζει Σαρτρ. Αν δηλαδή εννοείς ότι θα έβρισκες αστεία την όλη "δηθενιά". Διαφορετικά, γιατί πιστεύεις ότι αποκλείεται κάποιος να διαβάζει Σαρτρ επειδή θέλει να διαβάσει Σαρτρ ο ίδιος, και όχι για να το λέει παραέξω?
συγγνώμη μάλλον δεν το έθεσα σωστά! δεν θα μου φαινόταν αστείο κάποιος να διαβάζει αυτούς τους συγγραφείς ίσα ίσα! θα μου φαινόταν απλα πιο πομπώδες να το πλασάρει και να καυχηθεί για την ποιότητα που διαβάζει με επιδεικτικό τρόπο παρά ένας που θα καυχιόταν για τον αριθμό! γιατί όταν καυχιέται για την ποιότητα είναι και λίγο σαν να το παίζεις ανωτερότητα σε σχέση με άλλους αναγνώστες. Παρ όλα αυτά συνεχίζω να πιστεύω ότι όλο αυτό το τοπικ είναι άστοχο και από ότι είδα οι περισσότεροι στην συζήτηση έχουν προσβληθεί από κομμεντς που έχουν γίνει.
Stylian wrote: "θα μου φαινόταν απλα πιο πομπώδες να το πλασάρει και να καυχηθεί για την ποιότητα που διαβάζει με επιδεικτικό τρόπο παρά ένας που θα καυχιόταν για τον αριθμό!"Oκ, ναι, συμφωνώ, αυτό ουσιαστικά προσπαθούσα να ξεκαθαρίσω όσον αφορά το τι εννοούσες.
Mod
Τελικά είναι όλα σεβαστά ή όλα περιττά και ανούσια;
Από εκεί και πέρα, προφανώς και δεν συμφωνούν όλοι στο τί είναι ανούσιο εξού και η συζήτηση. Στην οποία, παρεμπιπτόντως:
Stylian wrote: "Γενικά σόρρυ αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι νόημα έχει να γίνεται αυτή η συζήτηση!"
είναι λίγο παράξενο να συμμετέχουμε και να επιχειρηματολογούμε από την μία, την στιγμή που δεν της αναγνωρίζουμε κάποιο νόημα από την άλλη.
8^)
Όπως και να 'χει. Είναι λογικό να υπάρχει κάποια αντίδραση στον συλλογισμό εφόσον εδώ είμαστε στο ίδιο το goodreads όπου τα μέλη του είναι ενταγμένα στο περιβάλλον του και χρήστες των λειτουργιών του.
Φαντάζομαι πως ένα θέμα σε ομάδα του φέισμπουκ για το αν είναι κάπως άσκοπο το σκρολ-ντάουν-λάικ-λάικ, θα είχε πολύ μεγαλύτερα πάθη.
8^)
Οκ κανένας δεν θα γράψει εδώ <<ΡΕ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΏΣΩ ΤΟ ΑΡΙΘΜΟ ΟΥΓΚ ΟΥΓΚ ΟΥΓΚ>>Όλοι θα πούμε ποιότητα χωρίς άγχος μπλα μπλα μπλα.
Ο καθένας όμως αυτήν την ποιότητα την βλέπει αλλιώς. Εσύ ευχαριστιέσαι διαβάζοντας μυστήριο ή αυτοβιογραφίες που για παράδειγμα εγώ βρίσκω βαρετές και θέλω να κόψω τις φλέβες μου. Άλλος μπορεί να γουστάρει πολύ τις 50 αποχρώσεις του γκρί που τόσοι απο εμάς σνομπάρουμε, ή να του αρέσουν τα short stories που αυτα κι αν διαβάζονται αστραπιαία. Και επειδή τα λατρεύει τόσο θέλει να διαβάσει 800 τέτοια μέσα σε 1 χρόνο.
Μας επηρεάζει το αν αποφάσισε να μείνει εσώκλειστος για να βγάλει το νουμερο? οχι
Αυτό που προσπαθώ να πώ είναι οτι με όλο το σεβασμό βρίσκω το θέμα άστοχο και χωρίς λόγο ύπαρξης.
Επίσης είναι λάθος που αναφέρατε το challenge του goodreads. Υπάρχουν άτομα που το λατρέυουν και δεν πέφτει σε κανέναν λόγος για το πόσα, πότε και τι βιβλία θέλει να διαβάσει ο καθένας.
RosieBlue16 wrote: "Επίσης είναι λάθος που αναφέρατε το challenge του goodreads. Υπάρχουν άτομα που το λατρέυουν και δεν πέφτει σε κανέναν λόγος για το πόσα, πότε και τι βιβλία θέλει να διαβάσει ο καθένας."Μα από εκεί ακριβώς ξεκίνησε το θέμα, από το challenge του Goodreads! To θέμα είναι ότι δαιμονοποιείται κάθε τι το οποίο γίνεται "δημόσια", θεωρώ, γιατί αυτομάτως παίρνει την ταμπέλα της "επίδειξης". Επειδή δε το διάβασμα είναι μία κατ' εξοχήν ατομική υπόθεση, ξενίζει λίγο περισσότερο το να κοινωνικοποιείται με αυτόν τον τρόπο (δηλαδή το "να, δείτε, φέτος θα διαβάσω 50 βιβλία"). Θα επιμείνω όμως ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία και γενικότερα μέσω του goodreads πολλά άτομα που δεν έχουν φίλους και γνωστούς που διαβάζουν έρχονται σε επαφή με άλλους που το απολαμβάνουν και να συζητούν για τα βιβλία.
Επίσης, την ποιότητα την βλέπει μεν ο καθένας διαφορετικά, υπάρχουν όμως και κάποια κριτήρια που είναι αντικειμενικά και δεν αμφισβητούνται, ανεξάρτητα από το γούστο που έχει ο καθένας ως προς τα βιβλία που ευχαριστιέται να διαβάζει.
φαροφύλακα όσον αφορά την πρώτη σου ερωτηση: εννοώ ότι όλες οι αποφάσεις το τι θέλει ο καθένας να κάνει τι να διαβάσει τι να μην διαβάσει (και γενικότερα τι να κάνει στην ζωή του) είναι σεβαστό. περιττό εννοώ ότι είναι το να καθίσουμε να αναλύσουμε τοοοοσο διεξοδικά όσο σε αυτό το ποστ, να κατακρίνουμε κτλ ακριβώς αυτές τις αποφάσεις των άλλων ανθρώπων. επίσης το ότι βρίσκω κάτι άστοχο δεν σημαίνει ότι δεν έχω δικαίωμα να το σχολιάσω. ειλικρινά δεν καταλαβαίνω το νόημα της συζήτησης δεν το είπα ειρωνικά. απλά νιώθω ότι ένα τέτοιο τοπικ δεν βγάζει πουθενά.
(επίσης επειδή δεν σκοπεύω να ασχοληθώ περαιτέρω αν κάτι σε θιγεί κτλ στείλε μ message γτ εδώ δεν θα το δω)
Mod
Η ταπεινή μου άποψη είναι πως όλα τα βιβλία, από τα πιο "βαριά" μέχρι τα πιο "χαζά", έχουν να σου προσφέρουν κάτι. Το να διαλέξει κάποιος την ποσότητα έναντι της ποιότητας, δεν είναι ούτε παράλογο ούτε κακό. Δε βλέπω λοιπόν που βλάπτει το να βάλεις σα στόχο έναν αριθμό βιβλίων που θες να διαβάσεις τη νέα χρονιά. Μπορώ να πω πως στη δική μου περίπτωση μάλιστα βοήθησε αρκετά καθώς λειτούργησε ως έναυσμα για να διαβάσω κάποια βιβλία που είχα αφήσει στην άκρη καιρό.
Kokkinopioupiou wrote: "Η ταπεινή μου άποψη είναι πως όλα τα βιβλία, από τα πιο "βαριά" μέχρι τα πιο "χαζά", έχουν να σου προσφέρουν κάτι."Θα συμφωνήσω παραθέτοντας μια προσωπική μου εμπειρία. Είχα νιώσει την ανάγκη να γράψω κριτική σε ένα άθλιο βιβλίο που είχα την ατυχία να διαβάσω πριν 15 περίπου χρόνια (κάτι σαν το 50 Shades of Grey στα ιταλικά). Ανάμεσα στα σχόλια πέτυχα κι ένα μιας αμερικανίδας αναγνώστριας (κάτι που ενισχύει την πεποίθησή μου πως τα κακογραμμένα βιβλία είναι πολύ καλύτερα στη μετάφραση) που είχε δώσει 5 αστεράκια γιατί το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν σταθμός στη ζωή της. Της έδειξε τι ΔΕΝ θέλει από ένα βιβλίο, μια σχέση, ένα σύντροφο...
Όντως, λοιπόν, ένα κακό βιβλίο έχει πράγματα να σου προσφέρει. 😊
Μετά, είναι και το θέμα πώς ορίζουμε την ποιότητα. Άλλος θα έλεγε ότι είναι πολύ προτιμότερο να αφιερώσεις τον χρόνο σου στην ανάγνωση του "Έγκλημα και τιμωρία", αντί να διαβάσεις τους τρεις τόμους του "Πενήντα αποχρώσεις του γκρι". Αν όμως ο σκοπός σου είναι να κάνεις πιο πικάντικη την ερωτική ζωή σου, βλέποντας τι ιδέες κυκλοφορούν στον κόσμο, τι να σου κάνει και το έγκλημα, και η τιμωρία (αν και τώρα που το σκέφτομαι, ατυχή αυτά τα παραδείγματα, όλα στην τιμωρία καταλήγουν τελικά). Μα αντιλαμβάνεστε ότι ακόμα και διαβάζοντας εντατικά και ψυχαναγκαστικά, μπορεί να μην καταφέρετε ποτέ να διαβάσετε ούτε καν όσα βιβλία χωρά η βιβλιοθήκη μιας μικρής γειτονιάς ή πόλης;
Εσείς τελικά πόσα βιβλία έχετε διαβάσει;