...گفت شیخا هر آنچه گویی هستم... آیا تو چنان که می نمایی هستی

[Reza]

درست است که باید متن را مستقل از نویسنده خواند، پذیرفت، و شاید هم دور انداخت. اما جناب «جمال میرصادقی»! شما شاید تنها نویسنده فارسی زبانی باشید که از نزدیک میشناسمتان. خوب است انسان! هرچه که هست!‌ قدری و فقط قدری حرف و عملش بهم بخورد. در عجبم که چگونه یک به اصطلاح نویسنده در سن هشتاد و اندی سالگی میتواند به شاگردش بگوید:‌ « اگر میخواهی نویسنده شوی، باید با من باشی و من تورا ظرف سه ماه نویسنده میکنم...»
هرچند خوب که به ریشه تک تک پاراگرافهای متنتان رجوع میکنم حقیقت عریانی را میبینم که فریاد میزند خودش را ولی موذیانه و با استفاده از هنر موذی « تعلیق » قضاوت را به خواننده می سپرد و نویسنده را از تمام آن زوایا که به قصد به آنها اشاره کرده بود، بری! چیزی به پایان راه نمانده اما آیا ارزش داشت و دارد این همه چند رویی و حرص. مرا ببخشید ولی اگر قرار باشد ۴۰ سال دیگر که از عمرم گذشت هنوز مثل شما فکر کنم ترجیح میدهم همین الان ساقط شوم.