Armenian readers (Հայ ընթերցողներ) discussion
Մարտ 2016
>
Կարդում ենք Սիլվիա Փլաթ
date
newest »
newest »
Mod
Ես վերջացրեցի: Չեմ ուզում շատ սփոյլեմ, բայց մի երկու խոսքով. արձակը շատ, շատ պոետիկ էր, զգացվում էր, որ հեղինակը բանաստեղծ ա: Բայց եթե մոռանալ, որ ինքնակենսագրական գիրք ա, շատ կիսատ տպավորություն ա մնում: Ու ահավոր դեպրեսիվ ա, համենայն դեպս իմ համար: Զգում ես, որ գլխավոր հերոսին մինչև վերջ էլ չես ճանաչում: Փակ, ամեն ինչից կտրված ու իրեն կորցրած մարդ ա: Ինչն էլ իրականում ամենա ռեալիստիկ բանն ա, որ կարար լիներ գրքում:
Հա, մեկ էլ ցնդել կարելի ա, ինչքան բան ա փոխվել հոգեբուժության ոլորտում վերջին մի կես դարի ընթացքում: Ով գիտի, հիմա ինչ աննորմալ բաներ են անում մարդկանց իբր օգնելու համար, որ մի երկու սերունդ հետո բարբարոսական կարա թվա:
Նոր եմ միանում, հուսով եմ, որ մինչ ամսվա վերջ կհասցնեմ վերջացնել։
ես ամսվա սկզբից կարդում եմ, ափսոսում եմ ավարտեմ, մի տեսակ ես գտել եմ իմ սիրելի կին գրողին, ոնց որ ես գրած լինեմ :Դ
Փլաթին վաղուց էի ծանոթ, կարող եմ ասել, որ բանաստեղծություններն ավելի շատ եմ հավանում, ճիշտ է՝ այս արձակն էլ դժվարությամբ չեմ կարդում, բայց և այն հետաքրքրությամբ չէ, ինչ պոեզիան։
անգլերեն pdf- http://letters.to.stephanie.gportal.h...
ռուսերեն pdf- https://vk.com/doc227333803_235382122...