زندگی

[Hanita]

چرا زندگی یکدفعه می تواند پر بکشد و برود
در حالی که آنهایی که باقی مانده اندهنوز اینهمه حرف
برای گفتن دارند؟
آنقدر زیاد که سکوت مثل پنبه ای است که توی
حلق آدم فرو کنند، اما بعدش وقتی نوبت حرف زدن میرسد، فقط
می توانیم سکوت کنیم.
خیلی کارها ناتمام باقی می ماند.
آن قت تکلیف آن کارهایی که طرف می توانست انجام بدهد چی می شود؟