برای نوزدهم بهمن هر سال

[Shahram]

__ امروز ؛ روز سیاوش کسرایی است که شد و باز نیامد ! ___

... بسیار گل که از کف من بُرده است باد
اما منِ غمین
گلهای «یاد» کس را پرپر نمی کنم

من مرگ هیچ عزیزی را
باور نمی کنم

می ریزد عاقبت
یک روز برگ من
یک روز
چشم من هم در خواب می شود

زین خواب
چشم هیچ کسی را گزیر نیست
اما درون باغ
همواره عطر «باور من» در هوا پُر است

خیلی کم و به ندرت اتفاق افتاده که شعری اشک مرا در بیاورد . شاید هم زیادی احساساتی ام که هنوز برای و با و در خوانش یک شعر ممکن است اشکم بجوشد . از قضا این شعر را کسی گفته که وجه غالب شعرهایش و معروفیتش بخاطر عملکرد حزبی اش بوده . یعنی آن وجهی که من معتقدم خیلی نقش مهمی در ساحت ادبیات ندارد و جزو ادبیات ماندگار محسوب نمی شود . و شاعر اول من احمد شاملوست از این جهت و یا بسیاری جهات دیگر . و حتا بعد ِ شاملو ، نیما و که و که و که . و کسرایی در رده های خیلی آن سو تر است . ولی همین شعر است که فقط می توانسته و می تواند اشک یکی مثل مرا در بیاورد .

روحش شاد

https://www.facebook.com/geravandisha...