شعرهای اورهان میگویند برای خواندن واقع یشان باید از متن شعرها بَرگذریم و ارجاع داده شویم به متن زندگی، جایی که شعر همواره از آ نجا آمده و خواهد آمد. کلمات فریبنده اند و در پیشرو یشان گاه چنان خطرناک م یشوند که می توان تنها با جمله ای که از دهانی خارج می شود گورستانی آفرید. شعر اورهان ولی به دور از هرگونه زیاده گویی و پیرایه است. شعر وی، شعری جزم اندیش نیست، و خیلی وقت ها با لحنی به ظاهر جزم اندیشانه و در باطن طناز و تخطئه کننده هرگونه قطعیتی را به بازی می گیرد. او گاه در شعرهایش همان دلتنگی های ساد هی انسان حاشیه نشین را بی هیچ نیازی به پوشاندن آن در لباس زیبای ادبی و بدون هیچ کم وکاست بیان می کند.
بَرگذریم و ارجاع داده شویم به متن زندگی، جایی که شعر همواره از آ نجا آمده و خواهد آمد. کلمات
فریبنده اند و در پیشرو یشان گاه چنان خطرناک م یشوند که می توان تنها با جمله ای که از دهانی خارج
می شود گورستانی آفرید. شعر اورهان ولی به دور از هرگونه زیاده گویی و پیرایه است. شعر وی، شعری
جزم اندیش نیست، و خیلی وقت ها با لحنی به ظاهر جزم اندیشانه و در باطن طناز و تخطئه کننده هرگونه
قطعیتی را به بازی می گیرد. او گاه در شعرهایش همان دلتنگی های ساد هی انسان حاشیه نشین را بی هیچ
نیازی به پوشاندن آن در لباس زیبای ادبی و بدون هیچ کم وکاست بیان می کند.