“Το νησί, παρά τα οικήματα και τους μικρούς δρόμους, ήταν άδειο. Παρά τους ανθρώπους που ζούσαν
σε αυτό, ήταν ακατοίκητο. Τα συρματοπλέγματα, σε ορισμένα σημεία, οριοθετούσαν τον τόπο, οριοθετούσαν τη ζωή, καθώς σε αρκετά σημεία, στη βόρεια και
στην ανατολική πλευρά, απαγορευόταν παντελώς η είσοδος, ενώ τα σκουριασμένα συρματοπλέγματα αποθάρρυναν τον οποιοδήποτε.”
―
Μαίρη Α. Βούλγαρη,
Το νησί των οστών