“Apartman Cicegi
Sen gidince dili biraktim
Kaldirdim cekyati televizyonu onunden
........................................................................
........................................................................
Sen gidince sepet aldim balkona
Evden cikmak yoldan cikmak gibi buyudu gozumde
Kusun kafesini actim bir aksamustu
Kafesin adini Mavis koydum
Sen gidince
Rasyonel dusunceyi biraktim
Gazete falan okurken buyuk kolaylik oldu
Iki ayri cicek yetistirdim iki ayri saksida
Birinin adini Solmaz koydum
Digeri soldu”
―
Can Bonomo,
Şu Sevdalar Tevatürü