Agata > Agata's Quotes

Showing 1-10 of 10
sort by

  • #1
    David Foster Wallace
    “I do things like get in a taxi and say, "The library, and step on it.”
    David Foster Wallace, Infinite Jest

  • #2
    Gwendolyn Brooks
    “Live not for Battles Won.
    Live not for The-End-of-the-Song.
    Live in the along.”
    Gwendolyn Brooks, Report from Part One

  • #3
    Benjamin Franklin
    “Either write something worth reading or do something worth writing.”
    Benjamin Franklin

  • #4
    “A mój mąż...Dobrze, że go nie ma, jest w pracy. Surowo mi przykazał...Wie, że lubie opowiadać o naszej miłości...Jak w ciągu jednej nocy uszyłam sobie z bandaży sukienke ślubną.Sama. A bandaże zbierałyśmy z dziewczynami przez cały miesiąc. To były zdobyczne bandaże...Mialam prawdziwą suknię ślubną! Zachowała sie fotografia:jestem w tej sukience i w butach, ale butów nie widać, tylko ja pamiętam, że byłam w butach wojskowych. A pasek zmajstrowałam ze starej furażerki...Doskonały pasek. Ale cóż to ja...O takich głupstwach...Mąż zabronił mi pisnąć choćby slowo o milości, ani mru-mru, mam opowiedzieć tylko o wojnie. Taki jest surowy. Uczył mnie z mapą...Dwa dni mnie uczył, gdzie był jaki front...Gdzie walczyła nasza jednostka... Zaraz wezmę, zapisałam to sobie. Odczytam pani.
    Czemu się smiejesz? Oj, jak ładnie się smiejesz! Ja tez sie śmiałam. No, bo jaki ze mnie historyk! Lepiej ci pokaże zdjęcie, na którym jestem w sukience z bandaży...Tak się tam sobie podobam...W białej sukience..."
    Anastasija Leonidowa Żardiecka
    jefrejtor, sanitariuszka
    W: "Wojna nie ma w sobie nic z kobiety”
    Swietłana Aleksijewicz, Wojna nie ma w sobie nic z kobiety

  • #5
    Charles Bukowski
    “My ambition is handicapped by laziness”
    Charles Bukowski, Factotum

  • #6
    Vincent Starrett
    “But there can be no grave for Sherlock Holmes and Doctor Watson...Shall they not always live in Baker Street? Are they not there this moment, as one writes? Outside, the hansoms rattle through the rain, and Moriarty plans his latest devilry. Within, the sea-coal flames upon the hearth and Holmes and Watson take their well-won case...So they still live for all that love them well; in a romantic chamber of the heart, in a nostalgic country of the mind, where it is always 1895.”
    Vincent Starrett, The Private Life of Sherlock Holmes

  • #7
    Margaret Atwood
    “Men are afraid that women will laugh at them. Women are afraid that men will kill them.”
    Margaret Atwood

  • #8
    Junot Díaz
    “You guys know about vampires? … You know, vampires have no reflections in a mirror? There’s this idea that monsters don’t have reflections in a mirror. And what I’ve always thought isn’t that monsters don’t have reflections in a mirror. It’s that if you want to make a human being into a monster, deny them, at the cultural level, any reflection of themselves. And growing up, I felt like a monster in some ways. I didn’t see myself reflected at all. I was like, “Yo, is something wrong with me? That the whole society seems to think that people like me don’t exist?" And part of what inspired me, was this deep desire that before I died, I would make a couple of mirrors. That I would make some mirrors so that kids like me might see themselves reflected back and might not feel so monstrous for it.”
    Junot Díaz

  • #9
    Zbigniew Rokita
    “Heinz Rogmann przyjeżdża z Breslau na polsko-niemieckie pogranicze w połowie lat trzydziestych, po jego podróży pozostanie album Schlesiens Ostgrenze im Bild (Granica wschodniego Śląska w fotografiach). Wertuję go, żeby znaleźć odcinek biegnący nieopodal Ostropy. Jest. Na jednym zdjęciu linia podziału idzie przez środek studni, na innym przez posesję: na terytorium Niemiec stoi dom, ale już tę część obejścia, na której stoi wygódka, alianci przyznali Polsce. W Niemczech się je, w Polsce wysrywa. Na najbardziej ikonicznej fotografii Rogmanna przy płocie stoi mężczyzna. Pilnuje małego dziecka, dziecko bawi się na ulicy. Dzieli ich metr. On wraz z podwórkiem znajdują się w II Rzeczypospolitej, dziecko w III Rzeszy.”
    Zbigniew Rokita, Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku

  • #10
    Zbigniew Rokita
    “Ech, oma, mogliście się bardziej postarać. Na świadectwie żadnego „bardzo dobrego”, „dobry” dostaliście tylko z ustnego niemieckiego, kaligrafii i katechizmu, a od niższych stopni gęsto. Zachowanie „godne pochwały”, to dobrze, ale już z oceną za pracowitość czy obecnością mogło być lepiej.”
    Zbigniew Rokita, Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku



Rss