Sofiyafobi > Sofiyafobi's Quotes

“Once upon a time there was a bear and a bee who lived in a wood and were the best of friends. All summer long the bee collected nectar from morning to night while the bear lay on his back basking in the long grass. When winter came the bear realised he had nothing to eat and thought to himself 'I hope that busy little bee will share some of his honey with me.' But the bee was nowhere to be found - he had died of a stress induced coronary disease.”
― Banksy, Wall and Piece

“Imagine a city where graffiti wasn't illegal, a city where everybody could draw whatever they liked. Where every street was awash with a million colours and little phrases. Where standing at a bus stop was never boring. A city that felt like a party where everyone was invited, not just the estate agents and barons of big business. Imagine a city like that and stop leaning against the wall - it's wet.”
― Banksy, Wall and Piece

“I don’t understand why we must do things in this world, why we must have friends and aspirations, hopes and dreams. Wouldn’t it be better to retreat to a faraway corner of the world, where all its noise and complications would be heard no more? Then we could renounce culture and ambitions; we would lose everything and gain nothing; for what is there to be gained from this world?”
― Emil Cioran, On the Heights of Despair

“What greater happiness than to know that move exists, that I can watch it many times, that I can watch it always.”
― Alejandro Zambra, Ways of Going Home

“I knew little, but at least I knew that: no one could speak for someone else. That although we might want to tell other people's stories, we always end up telling our own.”
― Alejandro Zambra, Ways of Going Home

“Reality is not simply there, it does not simply exist: it must be sought out and won.”
― Paul Celan

“I feel too much. That's what's going on.' 'Do you think one can feel too much? Or just feel in the wrong ways?' 'My insides don't match up with my outsides.' 'Do anyone's insides and outsides match up?' 'I don't know. I'm only me.' 'Maybe that's what a person's personality is: the difference between the inside and outside.' 'But it's worse for me.' 'I wonder if everyone thinks it's worse for him.' 'Probably. But it really is worse for me.”
― Jonathan Safran Foer, Extremely Loud & Incredibly Close

“Daha erken. Fakat yoruldum albayım. Artık hiçbir şey yapmak istemiyorum. Gerçekten hiçbir şey yapmak istemiyorum. Hiçbir şey yapmak istemiyorum. Korkuyorum. Hiçbir şey yapmak istemediğim için kötü bir şey yapmak istemiyorum. Yavaşça yukarı çıkmalıyım. Albaya belli etmemeliyim. Korkuyorum albayım. Beni tutacak mısınız acaba? Hayır, albayıma belli etmemeliyim. Acaba ağlar mı? Yazık, ben göremeyeceğim. Bu oyunu kendi başınıza oynayacaksınız albayım. İsterseniz ben daha önce yazarım size bütün aytıntılarıyla. Hikmet'in yükselişi ve düşüşünün son kısmı olur bu. Yorgun da olsam yazarım. Bir dakika dursam. Düşünsem. Düşünemiyorum. Düşünemediğimi belli etmemeliyim. Sonra şüphelenirler. Beni götürürler. Nereye? Biliyorsun. Hayır. Bilmiyorum işte. Dinlemiyorsun. İşte, oturmuş kitap okuyor albay. Ne var ne yok albayım? Oyun sanmalı. Kimseye belli etme, olur mu? Ben gidiyorum albayım. Albayım işte geldim. Sesini çıkarma. Hayır, belli etmem. Son bir hak tanıyamazlar mıydı bana? Bırak şimdi bunları. Albayım korkuyorum. Aşağıda olanları duydu mu acaba? Bilge boş bir eve dönmedi ki. Ben döndüm. Bilge, Bilge, neden beni yalnız bıraktın? Ağlarsan, her şey anlaşılır şimdi. Albayım, kusura bakmayın, balkona kadar yürümek zorundayım. Benim durumum Bilge'ninkinden farklı. Bu parmaklıklar da çok zayıf, albayım. Neden sözlerime karşılık vermiyor? Albayım beni tutmayacak mısınız? Parmaklığa dayandım albayım. Belki de bu parmaklıklar zayıftır, ne dersiniz? İnsanın ağırlığına dayanmaz sonra. Bana bakmıyor. Sesimi duymuyor. Artık çok geç, geriye bakamam. Bütün hazırlık bozulur. Neden geriye dönemiyorum? Aşağı da bakamıyorum. Gözlerini kapa. Buraya takıldım kaldım. Beni duymuyor musunuz? Bir şey yapamaz mısınız? Düşünüyorum.”
― Oğuz Atay, Tehlikeli Oyunlar

“We have been together for 40 years, married for 36. There have been three times in our relationship when we were unable to resolve an issue on our own. We used all the skill that we have and yet it was still unresolved. In those three times we sought professional help because there was a blind spot for each of us. The therapist was able to listen to both of us and help us come to a place of resolution that we both felt good about. I feel very grateful for that help. Most times we have been able to work things through on our own. Sometimes we can clear the issue in a matter of a few minutes, sometimes an hour and sometimes it can take several days. But we still keep working on it until we both say that we feel complete, we understand our own part and responsibility in the issue rather than simply blaming each other, are willing to go on, and there is an even deeper connection and sometimes even humor to the situation. In working each issue through to completion we have been able to retain a beautiful lightness in our relationship that we both cherish.”
― Joyce Vissell

“They were involved in that awkward procedure of getting to unknow each other.”
― John Irving, The World According to Garp

“If I stayed here, something inside me would be lost forever—something I couldn't afford to lose. It was like a vague dream, a burning, unfulfilled desire. The kind of dream people have only when they're seventeen.”
― Haruki Murakami, South of the Border, West of the Sun

“Nedir asıl sorun diye düşünüyorum. Asıl sorun? Asıl sorun tek başına ayakta durabilmekte, yalnızlığı öğrenebilmekte mi? Asıl sorun sevgisiz yaşayabilmekte mi? Sevgisiz kalıp direnmeyi, sevgisiz kalıp gene de boyun eğmemeyi, dilenmemeyi öğrenmekte mi? Asıl öğrenmemiz gereken şey sevgisiz bir yaşam düzeni mi?
Gitmekle ne iyi ettin. Haklı olan senmişsin! Ben romantik, yanlış kitaplarla, kötü yaşam örnekleriyle aldatılmış, yaşamanın anlamını kavramaktan yoksun, kibirlinin biriymişim. İnsan tek başına yaşamı karşılamak zorunda, bense ille de bir sevgiliyle el ele verip değiştirecektim dünyayı! Ne ham hayal, ne zırvalık.”
― Leylâ Erbil, Mektup Aşkları