Aναστασία’s review of Το κάλεσμα της πεταλούδας > Likes and Comments

1 like · 
Comments Showing 1-1 of 1 (1 new)    post a comment »
dateUp arrow    newest »

Εμμανουήλ Δουκάκος Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που αφιέρωσες στο βιβλίο μου και για την ειλικρινή σου κριτική. Χαίρομαι ιδιαίτερα που, παρόλο που δεν είναι μια θεματική που θα επέλεγες εύκολα, η ιστορία σε κέρδισε και σε έκανε να διαβάζεις χωρίς να μετράς τις σελίδες. Για έναν συγγραφέα αυτό έχει ξεχωριστή αξία.

Θα ήθελα, ωστόσο, να σχολιάσω ορισμένα από τα σημεία που επισημαίνεις.

Σχετικά με το θέατρο, καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου, αλλά η διαδικασία του φωτισμού είναι πιο σύνθετη. Αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες, βρήκα ένα άρθρο της American Association of Community Theatre (*Lighting Designer*), το οποίο εξηγεί τη διάκριση ανάμεσα στον σχεδιασμό του φωτισμού και την τεχνική υλοποίησή του. Ο σχεδιαστής δεν είναι απαραίτητα εκείνος που αναλαμβάνει την εγκατάσταση και τη λειτουργία του εξοπλισμού. Βέβαια, δεν θα ήθελα να μεταφέρουμε αυτούσια τη σημερινή πρακτική στο 1925. Άλλωστε, πρόκειται για μυθιστόρημα, όπου συνυπάρχουν ιστορικά δεδομένα και μυθοπλασία. Θεωρώ ότι υπάρχει ένα εύλογο περιθώριο αφηγηματικής ελευθερίας και δεν θα ήθελα να σταθούμε υπερβολικά στο ποιος ακριβώς είχε την ευθύνη του φωτισμού.

Για τη δημοπρασία, η χαμηλή τιμή εκκίνησης δεν σημαίνει απαραίτητα χαμηλή αξία του αντικειμένου. Μπορεί να αποτελεί συνειδητή επιλογή, ώστε να προσελκύσει περισσότερους ενδιαφερόμενους και να οδηγήσει σε υψηλότερες προσφορές. Η πλειοδοσία, από την άλλη, είναι πράγματι η διαδικασία κατάθεσης διαδοχικά υψηλότερων προσφορών.

Όσο για τη Σάρα και τον Ίθαν, η διαφορετική αφηγηματική τους οπτική ήταν συνειδητή επιλογή. Δεν ήθελα να εκφράζουν τα συναισθήματά τους με τον ίδιο τρόπο. Η Σάρα είναι πιο εσωτερική, ενώ ο Ίθαν έχει διαφορετική δυναμική. Καταλαβαίνω ότι συνδέθηκες περισσότερο με τον δεύτερο, αλλά θεωρώ πως αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο ένας χαρακτήρας είναι πιο ολοκληρωμένος από τον άλλον. Είναι και θέμα προσωπικής αναγνωστικής πρόσληψης.

Για το Mission Impossible, αντιλαμβάνομαι τον συνειρμό σου, αν και δεν υπήρχε πρόθεση αναφοράς στη συγκεκριμένη ταινία.

Σχετικά με τη γραφή και την επιμέλεια, δεν θεωρώ κανένα βιβλίο αψεγάδιαστο και είμαι πάντα ανοιχτός σε ουσιαστικές παρατηρήσεις. Θα με ενδιέφερε, μάλιστα, να μου αναφέρεις κάποια συγκεκριμένα σημεία όπου ένιωσες ότι η γραφή ήταν πιο αδύναμη. Πιστεύω ότι τα συγκεκριμένα παραδείγματα έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από μια γενική διαπίστωση.

Κρατώ, πάντως, κάτι ακόμη από την κριτική σου. Το ιστορικό υπόβαθρο, που αποτέλεσε ίσως το πιο απαιτητικό κομμάτι της συγγραφής, δεν φαίνεται να σου δημιούργησε κάποιον συγκεκριμένο προβληματισμό ως προς την ακρίβειά του. Και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.

Σε ευχαριστώ και πάλι. Δεν περιμένω από όλους τους αναγνώστες να αγαπήσουν τους ήρωές μου ή να συμφωνήσουν με κάθε επιλογή μου. Χαίρομαι όμως όταν ένα βιβλίο, ακόμη κι αν προκαλεί διαφορετικές αναγνώσεις και ενστάσεις, αφήνει κάτι πίσω του. Και χαίρομαι που, τελικά, το «Κάλεσμα της Πεταλούδας» σου άφησε μια όμορφη εντύπωση.


back to top