Rufus

RUFUS IZAURYJCZYK (107, 110) – półbarbarzyńca (106, 109); morderca (159), bandyta (159), mocarz (333); potomek Chorezmijki Mitroanii (78, 110, 284, 286, 340, 353); Izauryjczyk od 4 pokoleń (328); syn niewypłacalnego kuriała prowincjonalnego (110, 344), którego „zagryziono” (109, 350, 354) konfiskując mu majątek (126, 348); po śmierci ojca wsparł go Zenon (350), który sfinansował jego studia prawnicze (242, 352) w Szkole Beryckiej (81), gdzie przezywano go wilkiem (109, 133, 159); comes cesarski (116); został przez Marcjalisa doraźnie mianowany Domownikiem Magistra Oficjów do sprawy szczególnej wagi (13); groźny agent (77) i stronnik (78) Zenona; narzeczony (43), a następnie – z woli Zenona (315) – mąż (67, 86, 332, 357) Saturnii, choć nie sypiali razem (298); za zgodą Prefekta unieważniono zakaz jego wjazdu do Konstantynopola (7, 98, 333); zajął miejsce Apollodora jako Adiutor Magistra Oficjów (140, 227, 368)