En märklig örn har sårat en från Yakaris stam och stulit hans talisman. För att få tillbaka den och låta mannen vakna ur sin onaturliga dvala, måste den unge Yakari bestiga ett berg för att hitta örnboet. Tvingad att gå ensam när Lilla Åskan inte kan följa med längre, måste han få nya vänner - med säkra fötter - och trotsa den majestätiska fågelns stolta ilska...
"Yakari" är en schweizisk barnserie om en sioux-indianpojke som kan tala med djuren, skapad av Derib och Job. De 21 första albumen gavs ut på svenska, tills utgivningen lades ned. 2017 inleddes Cobolt förlag utgivning av serien, i nyöversättning av Peter Sparring.
Życie plemienia Siuksów nie należy do łatwych. Ciągła wędrówka w poszukiwaniu nowych terenów łowieckich to tylko jeden z problemów. Teraz dodatkowo lud naraził się na gniew ogromnego orła, który sprawia, że duch Indianina zostaje uwięziony w Krainie Mroku. Ratunkiem dla swoich towarzyszy może być Yakari i jego zdolność porozumiewania się ze zwierzętami. Młody dzielny chłopak wyrusza więc w wysokie góry, aby odnaleźć potężnego podniebnego drapieżnika. Czekać będzie tam na niego sporo niebezpiecznych wyzwań, z którymi będzie musiał sobie jakoś poradzić.
Każda kolejna część Yakariego opiera się na tych samych sprawdzonych zasadach. Job tworzy historię, która ma zapewnić młodemu miłośnikowi komiksów odpowiednią porcję widowiskowości, szczyptę dramatyzmu, dawkę humoru oraz treści moralizatorskie. Nie inaczej jest w przypadku recenzowanego albumu. Yakari boryka się tutaj z licznymi niebezpieczeństwami, będąc jednak mocno zdeterminowanym do wykonania powierzonego mu zadania. Jego poczucie obowiązku wiąże się z silnymi uczuciami łączącymi go z całym plemieniem. Ważną część historii pełni również jego zdolność porozumiewania się ze zwierzętami, dzięki czemu często uzyskuje on ich pomoc (co zostaje pokazane na zasadzie partnerstwa i wielkiego szacunku dla matki natury). Humor w głównej mierze opiera się na gagach sytuacyjnych. Nie jest on tak rozbudowany, jak np. w serii Lucky Luke, został jednak doskonale dostosowany do młodszego czytelnika, który jest grupą docelową całej serii.
Niczego złego nie można również napisać na temat warstwy artystycznej. Derib jak zawsze serwuje wpadające w oko kolorowe cartoonowe rysunki, które stają się idealnym uzupełnieniem fabuły. Dodatkowo potrafi on naprawdę nieźle narysować kadry pokazujące surowość i piękno przyrody.
Yakari i białe futro jest więc komiksem dla najmłodszych, który powinien zapewnić im masę doskonałej zabawy. Każda z części to osobna historia, więc jeśli nawet ktoś nie miał okazji sprawdzania wcześniejszych odsłon, to czytanie może zacząć od dowolnego numeru.
English Cinebook (UK) Edition = 2010 ->Translation = Erica Jeffrey
This, like all of the many Yakari albums that I have read, was cherished because they just make me feel good psychologically. When one arrives, I save it specifically for when I feel the worst and they all take me out of my anxiety and/or depression.
Many other titles do the same but Yakari does so without the necessity to figure anything out, spot metaphors, philosophize, etc. so such effort doesn't get in the way of the bibliotherapy.
That advantage is only one side of the "coin" though. That lack of any effort means that they read faster -per total pages- than pretty much all other Francophone albums so I only get one session of healing out of them. A great domestic comparison would be Carl Bark's "Donald Duck" which I save when they arrive just the same.