Faust, Part Two

Goethe’s Faust #2 of 2

by Johann Wolfgang von Goethe, David Luke (Translator)

This is a new translation of Faust, Part Two by David Luke, whose translation of Faust, Part I was the winner of the European Poetry Translation Prize. Here, Luke expertly imitates the varied verse-forms of the original, and provides a highly readable and actable translation which includes an
introduction, full notes, and an index of classical mythology.

Genres: Classics, Fiction, Plays, Poetry, German Literature, Drama, Literature

304 pages, Paperback

First published January 1, 1832

About the author

A master of poetry, drama, and the novel, German writer and scientist Johann Wolfgang von Goethe spent 50 years on his two-part dramatic poem Faust , published in 1808 and 1832, also conducted scientific research in various fields, notably botany, and held several governmental positions.

George Eliot called him "Germany's greatest man of letters... and the last true polymath to walk the earth." Works span the fields of literature, theology, and humanism.
People laud this magnum opus as one of the peaks of world literature. Other well-known literary works include his numerous poems, the Bildungsroman Wilhelm Meister's Apprenticeship and the epistolary novel The Sorrows of Young Werther .

With this key figure of German literature, the movement of Weimar classicism in the late 18th and early 19th centuries coincided with Enlightenment, sentimentality (Empfindsamkeit), Sturm und Drang, and Romanticism. The author of the scientific text Theory of Colours , he influenced Darwin with his focus on plant morphology. He also long served as the privy councilor ("Geheimrat") of the duchy of Weimar.

Goethe took great interest in the literatures of England, France, Italy, classical Greece, Persia, and Arabia and originated the concept of Weltliteratur ("world literature"). Despite his major, virtually immeasurable influence on German philosophy especially on the generation of Georg Wilhelm Friedrich Hegel and Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling, he expressly and decidedly refrained from practicing philosophy in the rarefied sense.

Influence spread across Europe, and for the next century, his works inspired much music, drama, poetry and philosophy. Many persons consider Goethe the most important writer in the German language and one of the most important thinkers in western culture as well. Early in his career, however, he wondered about painting, perhaps his true vocation; late in his life, he expressed the expectation that people ultimately would remember his work in optics.

Reviews

[Kamila]

Część "mitologiczna" dla mnie niestety znacznie mniej interesująca

[Jakub Brudny]

Dużo do przemyślenia, ale pierwsze odczucia są bardzo na plus, mam wrażenie że zapamiętałem z liceum jakąś inną książkę a nie Fausta bo tak bardzo moje wspomnienia rozjeżdżają się z tym co przeczytałem XD

[Meryem]

Nie mogę powiedzieć, że dobrze bawiłam się przy tej pozycji. Część druga zatraciła klimat "Fausta" i znacznie bardziej przypomina grecki fanfik o gorących chwilach z Heleną Trojańską niż zmagania o ludzką duszę, w czym tkwił cały sens opowieści.

[Uri]

Było nieźle... A potem było dziwnie, ale końcówka uratowała (wątek Maryi supremacy)

[shiroe]

imo I tom lepszy, ale Mefistofeles i tak top tier

[Liv]

nie wiedziałam że da się jeszcze gorzej niż part 1… okropne. mam traumę

[KasiaMencfel]

Przeczytałam część II Fausta tylko dlatego, że spodobała mi się pierwsza. Byłam ciekawa dalszych losów bohatera , jednak ledwo ją dokończyłam. W większości męczyłam się czytając ją.

[Goodnight Sweet Prince]

Tak szczerze, to nie spodziewałam się tego, ale reread, mimo że robiłam go w zatłoczonym autobusie, był dla mnie dużo bardziej zrozumiały.
Ogólnie bardzo mi się podobało. Moja ulubiona postać to Homunkulus, więc bardzo mnie zabolał jego koniec, ale Mefisto nadal zachowuje wysoki poziom idolstwa.
Bardzo fajna sprawa z tą Heleną, tylko, że byłam ciekawa czy w tej wersji historii Menelaos naprawdę chciał ją zabić czy to tylko kłamstwa diabła? No i mam wrażenie, że wiadomo, to nie współczesna literatura, ale dostajemy jakieś mini-mini herstory, bo Helena zyskuje prawo głosu, prawo do skarg, nie jest tylko pięknym przedmiotem(to znaczy dla wszystkich facetów w tej sztuce jest, ale nie dla nas).
Aspektów komediowych o wiele mniej niż w pierwszej części, ale za to poziom niezwykłości wybija sufit(Pigmeje, Żurawie, Mrówki, Lemury... i nie, to nie jest to, na co to brzmi)
Tylko że... w imieniu Mefistofelesa czuję się oszukana. Bo Faust, dobra, miał tam jakieś szczytne cele, ale zniszczył tylu ludziom życie, oszukiwał, kłamał... i tak po prostu... został zbawiony? To ten diabeł nie miał żadnych szans, bo i tak by wzięli go aniołowie? Ja tam bym gościa chociaż do czyśca wsadziła
PS.1 Ale tu jest tyle mocnych scen i tyle pięknych cytatów i rozmaitych rysów psychologicznych, że się w głowie nie mieści
PS.2 No, ale pół gwiazki odejmuję, za czasami dłużące się monologi

[Paulina]

1.25🌟

Po czterech latach ogarnęłam, że istnieje coś takiego jak druga część Fausta i….. wolałam żyć w niewiedzy. Uwielbiam pierwszą książkę - jej nastrój, magię, metafory - ale to co tu się zadziało to zupełnie inna historia, w której nie ma ładu ani składu.
Szczerze mówiąc, mam wrażenie, że ta książka nigdy nie powinna zostać nazwana „drugą częścią” tylko jak już, to na przykład: „inna wersja Fausta ft. Mitologia grecka”. Dosłownie tu nie ma żadnego połączenia z poprzednią częścią.
Fabuła jest lekko mówiąc chaotyczna - znajdziemy tu chyba każdy możliwy motyw, co stronę mamy nowych bohaterów, a miejsca są całkowicie losowe.
To brzmi trochę jakby autor napisał pierwszą część i dał do napisania drugą swojemu pijanemu ziomkowi, który nigdy nie czytał poprzedniej.

Starałam się to interpretować na różne sposoby, ale tu po prostu przekaz i cel gdzieś się rozmyły, za to jest masa nieklejących się ze sobą alegorii. Naprawdę przeczytałam w życiu trochę dramatów, ale nigdy nie miałam takiej sytuacji, żeby kompletnie nic nie zrozumieć.

Mega się zawiodłam….😤

[Maba]

2,5
Moim zdaniem za dużo chaosu. Gdyby to było napisane w czasach współczesnych to mam wrażenie, że to byłby hit.

[Honorata]

Dzieła epoki romantyzmu już dawno skradły moje serce. Goethe jednak bardziej trafia do mnie przez poezję, która jest wybitna.

[Bernard]

8,5/10

Tutaj moim zdaniem trochę gorzej niż w pierwszej części. Udane wplecenie Grecji, lecz jest to męczące jak "Moby Dick". Sam Faust jest mniej barwny niż w pierwszej części.
Poza tym to tak jak w pierwszej części - warto przeczytać, serioooooooooooo.