Der Sandmann

Nachtstücke #1

by E.T.A. Hoffmann

Unter Hoffmanns Werken hat Der Sandmann das weitaus größte Interesse gefunden. Sein Grundproblem ist die Selbstverfallenheit des Menschen, der aus dem Gefängnis seines Ichs nicht mehr herausfindet, deshalb in seinen Lebensbeziehungen, vor allem in seiner Liebesbindung tragisch scheitert und am Ende sich selbst zerstören muß.

Genres: Classics, Horror, Fiction, German Literature, Short Stories, School, Gothic

83 pages, Paperback

First published January 1, 1816

About the author

Ernst Theodor Wilhelm Hoffmann, better known by his pen name E. T. A. Hoffmann (Ernst Theodor Amadeus Hoffmann), was a German Romantic author of fantasy and horror, a jurist, composer, music critic, draftsman and caricaturist. His stories form the basis of Jacques Offenbach's famous opera The Tales of Hoffmann, in which Hoffman appears (heavily fictionalized) as the hero. He is also the author of the novella The Nutcracker and the Mouse King, on which the famous ballet The Nutcracker is based. The ballet Coppélia is based on two other stories that Hoffmann wrote, while Schumann's Kreisleriana is based on Hoffmann's character Johannes Kreisler.

Hoffmann's stories were very influential during the 19th century, and he is one of the major authors of the Romantic movement.

Reviews

[Маша Тодевска · Rating 4 out of 5]

Прв пат да читам на германски, беше тешко и погрешно разбрав некои делови, но се радувам што сепак успеав главно да ја разберам приказната.
Одличен расказ од Хофман кој одамна го немам читано.
Темите на алхемиски експерименти, мешање на реалност со фикција, лудилото на главниот лик, слободата во интерпретацијата, судирот меѓу реализмот и романтизмот, меѓу класицизмот и готиката: овој расказ изобилува со интриги, возбуда, но и морничавост.
Натаниел е опсесивен, луд и чувствителен лик, гледа нешта кои можеби се, но можеби и не се вистинити, покажува негрижа кон својата свршеница и морбидна опсесија со Олимпија, која е машина.
Ликот на Копелиус останува мистериозен: можеби имагинација на Натаниел можеби вистинскиот Песочар. Има некои делови кои ни покажуваат дека е вистинит: таткото на Натаниел се познавал со него. Дали станува збор за психолошки феномен или вистинско чудовиште?
А алхемичарот Спалацани? Дали тој соработувал со песочарот, исто како таткото на Натаниел?
„Очите“ имаат длабока метафоричка улога, симбол на нашата способност да ја восприемаме реалноста. Ужасот, стравот, меланхолијата, се шири низ твоето тело како што го читаш овој морничав расказ чиј налудничав главен лик станува дел од тебе. Одличен расказ.