What do you think?
Rate this book
The Phantom Ship: Nonsuch Classics
The Flying Dutchman, a legendary ghost ship, brings despair and death to all who encounter her. Cursed by the captain's deadly sins, the seventeenth-century ship and its crew are doomed to sail and suffer for all eternity ― unless a holy relic can be brought to them. Philip Vanderdecken, the captain's son, vows to rescue the ship from its living hell. In the employ of the Dutch East India Company, young Vanderdecken sets sail for a gripping series of adventures, from sea battles and shipwrecks to an encounter with a werewolf.
384 pages, Paperback
First published January 1, 1839
66 people are currently reading
912 people want to read
About the author
Frederick Marryat
907 books89 followersCaptain Frederick Marryat was a British Royal Navy officer and novelist, an early pioneer of the sea story.
For more information, please see http://en.wikipedia.org/wiki/Frederic...
For more information, please see http://en.wikipedia.org/wiki/Frederic...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 70 reviews
February 14, 2021
"- ¡Santo Cielo! Jamás he estado tan asustado en mi vida - observó Kloots-. No sé qué hacer ni qué decir. ¿Qué le parece a usted, Philip, no ha sido esto una cosa sobrenatural?
- Sí - contestó el interpelado, con profunda tristeza-. No me cabe duda"
Me gustó mucho este libro, sin embargo, no se gana las 5 estrellas sobre todo por el estilo y la manera de presentar y desarrollar las historias que, para mí, deja qué desear en varias ocasiones.
Cuando estaba dando un paseo por una librería encontré esta edición de la Editorial Abraxas que, dicho sea de paso, recomiendo mucho ya que aunque la letra es un poco pequeña los capítulos están bien marcados, el tamaño del libro es muy amigable y además cuenta con un pequeño apéndice de términos marinos (aunque recién me di cuenta luego de terminar de leer toda la novela jaja). Cuando vi por primera vez el libro y me enteré que trataba de la leyenda del famoso barco "Holandés errante" no dudé en comprármelo aunque no había escuchado antes de él. Desde luego, lo hice porque "Piratas del Caribe 2" es mi película favorita de toda la vida y, aunque supuse que no tendría casi nada que ver con la película, quise leer esta novela que es uno de las grandes obras donde se habla de aquel legendario barco y ayuda en el origen de la leyenda.
Para nada en este relato nos encontramos con algún personaje de la película, en lo absoluto, y el que Davy Jones sea el comandante del barco me parece un buen invento de Disney aunque no sé si antes ya alguien lo había puesto así, de hecho Davy Jones sí existe también como leyenda pero es aparte del "Holandés".
El autor, Frederick Marryat, fue un marino que recibió algunas condecoraciones por su trabajo al lado de Lord Cochrane al servicio de Inglaterra y realmente su experiencia se ve aquí plasmada de forma genial en cuanto a las venturas marítimas y todos los detalles que hacen a la narración bastante verídica con un conocimiento de todo lo que implica atravesar océanos al mando de poderosas y pequeñas embarcaciones.
Esta novela nos cuenta la historia de Philip Vanderdecken quien al inicio tras una penosa enfermedad de su madre se entera de un gran secreto familiar, su padre, maldito, necesita de él que lo libere de una poderosa y mágica maldición, pero para ello deberá entregar un relicario que atesorará siempre en sus manos y encontrar el "Holandés Errante". Este barco legendario y que sale del fondo del mar en ocasiones (igual que en la película, aunque me demoré en darme cuenta que así lo hacía) es una leyenda conocida por todos los marineros, pero son pocos los que realmente lo han visto, pues su presencia casi siempre es sinónimo de calamidades. Philip conocerá a Amina, quien será un personaje clave en la trama y también ligada a un destino bastante particular que hace sólo más interesante todo el relato. También tendrá muchos amigos, de entre ellos Krantz es uno de los que también más aporta a la saga, pero sobre todo es recordado porque hay un "microrelato" dentro de la novela que muchas veces ha sido "extraído" para ser presentado en antologías, me refiero a "The White Wolf of the Hartz Mountains". Schriften, por su parte, es un marinero tuerto y bastante desgarbado quien en ocasiones ve a Philip y parece que de alguna manera influirá en su destino.
Como mencioné las aventuras marinas están muy bien descritas, el relato en general es bastante atrapante (sólo me costó las primeras 3 primeras páginas) y se avanza bastante rápido pues siempre uno quiere ver qué va a pasar. Los viajes son diversos, así Philip tiene ocasión de alternar con holandeses, portugueses, indios, Etc, etc y también va por diferentes rutas en busca del Holandés. Una característica que me sorprendió y que a algunos puede gustar y a otros no es que el autor no se guarda nada, hay muertes, hay naufragios, y eso puede resultar chocante, por lo menos para mí; es un relato que algunos enmarcan como gótico, pero tiene bastante de aventura y algo de "terror". Sin embargo, definitivamente, me faltó más la presencia del "Holandés Errante", es descrito pero de muy lejos a mi parecer. La trama está centrada sobre todo en Philip y sus aventuras y el tema del misterio y maldición del Buque fantasma es poco tocado para mí a lo largo de toda la novela. También el relato es en general un poco "infantil", aunque como menciono hay hechos muy macabros que lo hacen todo lo contrario. Es una novela que no tiene mucha profundidad, casi como cualquier libro de aventuras, los personajes desde luego parecen algo caricaturizados e incluso creo el héroe puede caer algo mal. Hay muchos temas que se mencionan como la religión, los aborígenes, el colonialismo, pero no creo que deban ser vistos seriamente. Lo más resaltante del libro es la descripción de las aventuras en alta mar.
Me encantó la parte religiosa, debido a que es muy bien utilizada, Philip a pesar de ser holandés es católico y eso tendrá una importancia a lo largo de toda la obra, no sólo en él, sino en los demás personajes. Pero aún así, nuevamente, insisto en que faltó más importancia al Holandés y en todo caso al por qué era un barco maldito o cuál era su relación con el Demonio que sólo se comenta pero para nada se aborda. Me gustó sí, la manera de resolver muchos problemas o la fortaleza de Philip para pasar muchas situaciones bastante caóticas, sobre todo cuando despreciaba casi solamente a los marinos vulgares y codiciosos.
Hablando de lo malo (porque para mí tiene esto un peso importante en la obra que hace que no le ponga 5 estrellas) debo decir que "El Holandés" tiene poca presencia en el libro, por otro lado el estilo del autor es bastante simple, tiene algunas buenas frases es cierto; pero no sólo eso, la manera de caracterizar a los personajes es demasiado superficial por momentos y sus reacciones no son siempre coherentes, la misma trama por momentos es bastante irregular, los desenlaces sobre todo, son demasiado abruptos, y no creo que sea por un deseo explícito del autor sino por falta de talento para cerrarlos; hay algunas cosas que parecen extrañas y para mí esto se debe a la poca calidad de su pluma. La trama para mí jala demasiado al fin único del personaje, por lo cual eso quizás es la causa de que las demás subtramas tengan un desarrollo tan pobre y muchas veces algo incoherente.
De todas maneras, estoy encantado de poder haber descubierto a este nuevo autor y sobre todo haber aprendido algo más del "Holandés Errante"
"No estoy muerto y, sin embargo, no vivo. Mi destino es permanecer entre este mundo y el mundo de los espíritus"
- Sí - contestó el interpelado, con profunda tristeza-. No me cabe duda"
Me gustó mucho este libro, sin embargo, no se gana las 5 estrellas sobre todo por el estilo y la manera de presentar y desarrollar las historias que, para mí, deja qué desear en varias ocasiones.
Cuando estaba dando un paseo por una librería encontré esta edición de la Editorial Abraxas que, dicho sea de paso, recomiendo mucho ya que aunque la letra es un poco pequeña los capítulos están bien marcados, el tamaño del libro es muy amigable y además cuenta con un pequeño apéndice de términos marinos (aunque recién me di cuenta luego de terminar de leer toda la novela jaja). Cuando vi por primera vez el libro y me enteré que trataba de la leyenda del famoso barco "Holandés errante" no dudé en comprármelo aunque no había escuchado antes de él. Desde luego, lo hice porque "Piratas del Caribe 2" es mi película favorita de toda la vida y, aunque supuse que no tendría casi nada que ver con la película, quise leer esta novela que es uno de las grandes obras donde se habla de aquel legendario barco y ayuda en el origen de la leyenda.
Para nada en este relato nos encontramos con algún personaje de la película, en lo absoluto, y el que Davy Jones sea el comandante del barco me parece un buen invento de Disney aunque no sé si antes ya alguien lo había puesto así, de hecho Davy Jones sí existe también como leyenda pero es aparte del "Holandés".
El autor, Frederick Marryat, fue un marino que recibió algunas condecoraciones por su trabajo al lado de Lord Cochrane al servicio de Inglaterra y realmente su experiencia se ve aquí plasmada de forma genial en cuanto a las venturas marítimas y todos los detalles que hacen a la narración bastante verídica con un conocimiento de todo lo que implica atravesar océanos al mando de poderosas y pequeñas embarcaciones.
Esta novela nos cuenta la historia de Philip Vanderdecken quien al inicio tras una penosa enfermedad de su madre se entera de un gran secreto familiar, su padre, maldito, necesita de él que lo libere de una poderosa y mágica maldición, pero para ello deberá entregar un relicario que atesorará siempre en sus manos y encontrar el "Holandés Errante". Este barco legendario y que sale del fondo del mar en ocasiones (igual que en la película, aunque me demoré en darme cuenta que así lo hacía) es una leyenda conocida por todos los marineros, pero son pocos los que realmente lo han visto, pues su presencia casi siempre es sinónimo de calamidades. Philip conocerá a Amina, quien será un personaje clave en la trama y también ligada a un destino bastante particular que hace sólo más interesante todo el relato. También tendrá muchos amigos, de entre ellos Krantz es uno de los que también más aporta a la saga, pero sobre todo es recordado porque hay un "microrelato" dentro de la novela que muchas veces ha sido "extraído" para ser presentado en antologías, me refiero a "The White Wolf of the Hartz Mountains". Schriften, por su parte, es un marinero tuerto y bastante desgarbado quien en ocasiones ve a Philip y parece que de alguna manera influirá en su destino.
Como mencioné las aventuras marinas están muy bien descritas, el relato en general es bastante atrapante (sólo me costó las primeras 3 primeras páginas) y se avanza bastante rápido pues siempre uno quiere ver qué va a pasar. Los viajes son diversos, así Philip tiene ocasión de alternar con holandeses, portugueses, indios, Etc, etc y también va por diferentes rutas en busca del Holandés. Una característica que me sorprendió y que a algunos puede gustar y a otros no es que el autor no se guarda nada, hay muertes, hay naufragios, y eso puede resultar chocante, por lo menos para mí; es un relato que algunos enmarcan como gótico, pero tiene bastante de aventura y algo de "terror". Sin embargo, definitivamente, me faltó más la presencia del "Holandés Errante", es descrito pero de muy lejos a mi parecer. La trama está centrada sobre todo en Philip y sus aventuras y el tema del misterio y maldición del Buque fantasma es poco tocado para mí a lo largo de toda la novela. También el relato es en general un poco "infantil", aunque como menciono hay hechos muy macabros que lo hacen todo lo contrario. Es una novela que no tiene mucha profundidad, casi como cualquier libro de aventuras, los personajes desde luego parecen algo caricaturizados e incluso creo el héroe puede caer algo mal. Hay muchos temas que se mencionan como la religión, los aborígenes, el colonialismo, pero no creo que deban ser vistos seriamente. Lo más resaltante del libro es la descripción de las aventuras en alta mar.
Me encantó la parte religiosa, debido a que es muy bien utilizada, Philip a pesar de ser holandés es católico y eso tendrá una importancia a lo largo de toda la obra, no sólo en él, sino en los demás personajes. Pero aún así, nuevamente, insisto en que faltó más importancia al Holandés y en todo caso al por qué era un barco maldito o cuál era su relación con el Demonio que sólo se comenta pero para nada se aborda. Me gustó sí, la manera de resolver muchos problemas o la fortaleza de Philip para pasar muchas situaciones bastante caóticas, sobre todo cuando despreciaba casi solamente a los marinos vulgares y codiciosos.
Hablando de lo malo (porque para mí tiene esto un peso importante en la obra que hace que no le ponga 5 estrellas) debo decir que "El Holandés" tiene poca presencia en el libro, por otro lado el estilo del autor es bastante simple, tiene algunas buenas frases es cierto; pero no sólo eso, la manera de caracterizar a los personajes es demasiado superficial por momentos y sus reacciones no son siempre coherentes, la misma trama por momentos es bastante irregular, los desenlaces sobre todo, son demasiado abruptos, y no creo que sea por un deseo explícito del autor sino por falta de talento para cerrarlos; hay algunas cosas que parecen extrañas y para mí esto se debe a la poca calidad de su pluma. La trama para mí jala demasiado al fin único del personaje, por lo cual eso quizás es la causa de que las demás subtramas tengan un desarrollo tan pobre y muchas veces algo incoherente.
De todas maneras, estoy encantado de poder haber descubierto a este nuevo autor y sobre todo haber aprendido algo más del "Holandés Errante"
"No estoy muerto y, sin embargo, no vivo. Mi destino es permanecer entre este mundo y el mundo de los espíritus"
September 10, 2018
So, at my day job, I was looking at material to include in a forthcoming GOTHIC story e-book collection (we like to throw in some novels as bonuses), and I decided to process this classic Gothic novel about the Flying Dutchman, as it was long on my reading list anyway so why not kill two birds with one stone?
Prior to this, my knowledge of the Flying Dutchman myth was his appearance in an episode of LAND OF THE LOST when I was a kid, and general knowledge that a lush filmed version had been made at one time.
It should be noted early on that despite curses and ghostly ships and magic rituals (and even a werewolf!), this is decidedly a Gothic novel and not a Horror novel (although the questions it raises about religion and the disposition of one's soul would have nudged it closer to the realm of disturbing for readers at the time of publication).
And what a Gothic novel it is! It opens on a lurid, small scale scene with a mother's bloody death throes and the revealed secret of a sealed room. Our main character, Philip Vanderdecken - a brooding, violent youth, quick to anger - is told of an ages-old ghostly visitation to his mother by her seafaring husband. The Captain cursed God in the teeth of a storm and now is fated to sail the seas until Judgment Day, an ill omen to all sailors, unless his son can track him down in his spectral wanderings and present him a sacred relic, a piece of the True Cross, upon which he must weep in contrition. And so Philip swears to save his father's soul and sets forth on dangerous journeys around the world...
Huge and sprawling, this book takes in many events and characters. Mynheer Poots (the greedy, conniving doctor) and his beautiful, exotic Arabic daughter Amine (raised as a Muslim and tutored in occult magic by her Mother), Schriften (a sardonic, one-eyed sailor - "It was not a man with one eye, but one eye with a man attached to it" - forever tittering and cruelly taunting, turning up like a bad penny at the worst of times and possessed of more knowledge than he lets on), Krantz (a stalwart friend of Philip, with his own mysterious background) and Father Mathias (who takes it upon himself to council and convert Amine). There are (as might be expected) shipwrecks and storms, desert islands and castaways and naval battles, but also skullduggery and greed and even...(not so unexpectedly)... the Spanish Inquisition!
You'll get a history lesson about the Dutch East India shipping company, Christianity spreading in Japan and, in the climax, the cruel, corrupt and devious bureaucratic machinations of The Inquisition. You'll meet a quirky captain who keeps a bear as a shipboard pet, one who talks to his boat as if it were a living woman, there's desertion, mutiny, a hanging, a gunfight with robbers and an attempted poisoning (followed by an accidental one).
Some memorable moments: Amine thinks Philip a ghost on his first return home from the sea; a ship's crew - spooked by sighting the Dutchman and driven by the prompts of the sinister Schriften - become deliberately intoxicated in the teeth of a dangerous gale and drunkenly wreck the ship; a prophetic, visionary dream of riding on a seashell and encountering a mermaid; a horrific scene of rafts coming apart in heavy seas with woman and children drowned and crushed; a ruse whereby Dutch sailors suffering from scurvy pretend to be English when finally reaching a Spanish port - Spain and Denmark being at odds at the time; the Flying Dutchman runs a pursuing ship aground by "sailing" onto dry land and later plunging straight *through* Vanderdecken's ship; a raft full of greedy, backstabbing wretches plot against each other as they sail on a quiet sea under a starry sky, later gambling away their worthless money and slaying each other when stuck on a desert island ("gold is a curse")...
The characters and the moral/spiritual conundrums they face are also surprisingly interesting: Philip, aware that he is cursed, can't justify buying a ship to pursue and free his father, as he would knowingly be putting the crew at risk, but neither can he sign up as crew on another's craft until he contrives a way to compensate for and share the danger. Later, debate is made over whether Philip should pursue his father's spirit or just follow the Catholic prescription of lighting mass candles for him (Catholicism and the Papacy, as usual for Gothic novels, gets raked over the coals quite a bit - when Amine is stuck in a convent later in the book she finds it a hive of gossips).
Amine Vanderdecken (nee Poots) is, in fact, a fascinating character - bold, resourceful, forthright and courageous (she rallies the crew of a storm tossed ship at one point, purely through her strength of character) she is also "other" - a woman, a Muslim and a practitioner of "heathen" magic. While these aspects cause her endless problems (even until the shocking climax) one can't help but be impressed by her portrayal, constantly making well-reasoned arguments against the restrictive and reductive doctrine of the Catholic religion (Amine dares to believe in spirits as a source of positive guidance, not just infernal trickery, and her final fate is determined by hypocritical, pompous, arrogant men, not God). She even argues the case for suicide at one point! A scene where she renounces Christianity (after honestly considering it but judging the religion by the actions of its followers) as she is cast adrift in the ocean, is well done.
The twin climaxes are also extremely powerful and quite satisfying, even poetic (the reveal of Schriften's true identity took me by surprise), after the epic ordeal of the narrative.
Two minor notes - a chapter from this book is often excerpted as "The White Wolf Of The Hartz Mountains" (when sailor Krantz reveals his own background involving evil forest spirits and werewolves) and appears in many anthologies - it was nice to finally read it in context here, although the final disposition of Krantz in the narrative following his story is surprisingly perfunctory. Also, I really liked that the cursed Flying Dutchman, when finally engaged and not just encountered in a storm, sends over a seaman carrying the ship's mail to ask if it can be delivered as they have all been "a long while out" and their loved ones must be worried (not realizing that decades have passed)...
In all honesty, this was one of the most entertaining Gothic novels I have ever read!
Prior to this, my knowledge of the Flying Dutchman myth was his appearance in an episode of LAND OF THE LOST when I was a kid, and general knowledge that a lush filmed version had been made at one time.
It should be noted early on that despite curses and ghostly ships and magic rituals (and even a werewolf!), this is decidedly a Gothic novel and not a Horror novel (although the questions it raises about religion and the disposition of one's soul would have nudged it closer to the realm of disturbing for readers at the time of publication).
And what a Gothic novel it is! It opens on a lurid, small scale scene with a mother's bloody death throes and the revealed secret of a sealed room. Our main character, Philip Vanderdecken - a brooding, violent youth, quick to anger - is told of an ages-old ghostly visitation to his mother by her seafaring husband. The Captain cursed God in the teeth of a storm and now is fated to sail the seas until Judgment Day, an ill omen to all sailors, unless his son can track him down in his spectral wanderings and present him a sacred relic, a piece of the True Cross, upon which he must weep in contrition. And so Philip swears to save his father's soul and sets forth on dangerous journeys around the world...
Huge and sprawling, this book takes in many events and characters. Mynheer Poots (the greedy, conniving doctor) and his beautiful, exotic Arabic daughter Amine (raised as a Muslim and tutored in occult magic by her Mother), Schriften (a sardonic, one-eyed sailor - "It was not a man with one eye, but one eye with a man attached to it" - forever tittering and cruelly taunting, turning up like a bad penny at the worst of times and possessed of more knowledge than he lets on), Krantz (a stalwart friend of Philip, with his own mysterious background) and Father Mathias (who takes it upon himself to council and convert Amine). There are (as might be expected) shipwrecks and storms, desert islands and castaways and naval battles, but also skullduggery and greed and even...(not so unexpectedly)... the Spanish Inquisition!
You'll get a history lesson about the Dutch East India shipping company, Christianity spreading in Japan and, in the climax, the cruel, corrupt and devious bureaucratic machinations of The Inquisition. You'll meet a quirky captain who keeps a bear as a shipboard pet, one who talks to his boat as if it were a living woman, there's desertion, mutiny, a hanging, a gunfight with robbers and an attempted poisoning (followed by an accidental one).
Some memorable moments: Amine thinks Philip a ghost on his first return home from the sea; a ship's crew - spooked by sighting the Dutchman and driven by the prompts of the sinister Schriften - become deliberately intoxicated in the teeth of a dangerous gale and drunkenly wreck the ship; a prophetic, visionary dream of riding on a seashell and encountering a mermaid; a horrific scene of rafts coming apart in heavy seas with woman and children drowned and crushed; a ruse whereby Dutch sailors suffering from scurvy pretend to be English when finally reaching a Spanish port - Spain and Denmark being at odds at the time; the Flying Dutchman runs a pursuing ship aground by "sailing" onto dry land and later plunging straight *through* Vanderdecken's ship; a raft full of greedy, backstabbing wretches plot against each other as they sail on a quiet sea under a starry sky, later gambling away their worthless money and slaying each other when stuck on a desert island ("gold is a curse")...
The characters and the moral/spiritual conundrums they face are also surprisingly interesting: Philip, aware that he is cursed, can't justify buying a ship to pursue and free his father, as he would knowingly be putting the crew at risk, but neither can he sign up as crew on another's craft until he contrives a way to compensate for and share the danger. Later, debate is made over whether Philip should pursue his father's spirit or just follow the Catholic prescription of lighting mass candles for him (Catholicism and the Papacy, as usual for Gothic novels, gets raked over the coals quite a bit - when Amine is stuck in a convent later in the book she finds it a hive of gossips).
Amine Vanderdecken (nee Poots) is, in fact, a fascinating character - bold, resourceful, forthright and courageous (she rallies the crew of a storm tossed ship at one point, purely through her strength of character) she is also "other" - a woman, a Muslim and a practitioner of "heathen" magic. While these aspects cause her endless problems (even until the shocking climax) one can't help but be impressed by her portrayal, constantly making well-reasoned arguments against the restrictive and reductive doctrine of the Catholic religion (Amine dares to believe in spirits as a source of positive guidance, not just infernal trickery, and her final fate is determined by hypocritical, pompous, arrogant men, not God). She even argues the case for suicide at one point! A scene where she renounces Christianity (after honestly considering it but judging the religion by the actions of its followers) as she is cast adrift in the ocean, is well done.
The twin climaxes are also extremely powerful and quite satisfying, even poetic (the reveal of Schriften's true identity took me by surprise), after the epic ordeal of the narrative.
Two minor notes - a chapter from this book is often excerpted as "The White Wolf Of The Hartz Mountains" (when sailor Krantz reveals his own background involving evil forest spirits and werewolves) and appears in many anthologies - it was nice to finally read it in context here, although the final disposition of Krantz in the narrative following his story is surprisingly perfunctory. Also, I really liked that the cursed Flying Dutchman, when finally engaged and not just encountered in a storm, sends over a seaman carrying the ship's mail to ask if it can be delivered as they have all been "a long while out" and their loved ones must be worried (not realizing that decades have passed)...
In all honesty, this was one of the most entertaining Gothic novels I have ever read!
December 17, 2017
Interesante libro de aventuras sobre el mito del "Holandés Errante".
La prosa de inicios del XIX se hace un poco pesada y grandilocuente. La primera parte del libro puede llegar a aburrir por los vaivenes del argumento pero la segunda mitad se convierte en un relato de aventuras marineras que enganchan.
Del lado del terror realmente lo que más miedo da es la descripción de la Inquisición católica más que la historia de espectros malditos.
Debo ser un tipo bastante rarito pero lo que más me gustó es la crueldad con la que el autor trata a sus personajes, sin demasiada piedad, es broma, pero creo que Games Of Thrones tuvo aquí una interesante inspiración.
La prosa de inicios del XIX se hace un poco pesada y grandilocuente. La primera parte del libro puede llegar a aburrir por los vaivenes del argumento pero la segunda mitad se convierte en un relato de aventuras marineras que enganchan.
Del lado del terror realmente lo que más miedo da es la descripción de la Inquisición católica más que la historia de espectros malditos.
Debo ser un tipo bastante rarito pero lo que más me gustó es la crueldad con la que el autor trata a sus personajes, sin demasiada piedad, es broma, pero creo que Games Of Thrones tuvo aquí una interesante inspiración.
August 30, 2021
3.75
La historia me ha parecido bastante disfrutable. Con un misterio base que cumple su cometido de engancharte hasta que logra desenvolverse por completo en un final emotivo lleno amor filial. Quizás mi mayor 'pero' a ella sea lo poco que le hace verdadera justicia al título base. En varios momentos la historia abandona por completo el misterio del Buque para preocuparse más por el romance de Felipe y Amina, la tensión entre la fé oriental de Amina y la cristiana de su entorno ; la búsqueda de los enamorados por su reencuentro y las desventuras de Felipe y Krantz como prisioneros etc.
Pienso que el misticismo del Buque tenía la suficiente fuerza para ocupar un espacio más principal en su propio relato y hacerlo participe en las subtramas de los personajes. Pienso en el tratamiento que le dieron a su revisión en la saga de Piratas del Caribe. Como su presencia se vio inmiscuida en las tramas de amor filial , la búsqueda romántica y las desventuras de ser prisionero. Ese terror que me género la primer vez que ví el Cofre de la Muerte y la presencia de los tétricos navegantes mientras te transmitía el infortunio de toparse con la embarcación, sencillamente nunca lo pude sentir aquí. Las emociones vienen dadas al margen del buque pero no gracias a él.
La historia me ha parecido bastante disfrutable. Con un misterio base que cumple su cometido de engancharte hasta que logra desenvolverse por completo en un final emotivo lleno amor filial. Quizás mi mayor 'pero' a ella sea lo poco que le hace verdadera justicia al título base. En varios momentos la historia abandona por completo el misterio del Buque para preocuparse más por el romance de Felipe y Amina, la tensión entre la fé oriental de Amina y la cristiana de su entorno ; la búsqueda de los enamorados por su reencuentro y las desventuras de Felipe y Krantz como prisioneros etc.
Pienso que el misticismo del Buque tenía la suficiente fuerza para ocupar un espacio más principal en su propio relato y hacerlo participe en las subtramas de los personajes. Pienso en el tratamiento que le dieron a su revisión en la saga de Piratas del Caribe. Como su presencia se vio inmiscuida en las tramas de amor filial , la búsqueda romántica y las desventuras de ser prisionero. Ese terror que me género la primer vez que ví el Cofre de la Muerte y la presencia de los tétricos navegantes mientras te transmitía el infortunio de toparse con la embarcación, sencillamente nunca lo pude sentir aquí. Las emociones vienen dadas al margen del buque pero no gracias a él.
August 8, 2024
Okrzyknięty jedną z najważniejszych i najgłośniejszych powieści grozy ,,Statek widmo’’ na miana tychże bezsprzecznie sobie zasługuje. Opublikowany po raz pierwszy w 1839 roku przez cenionego komandora, potem zaś szanowanego pisarza Fredericka Marryata, dość szybko rozbudził entuzjazm współczesnych miłośników literatury z suspensem. I doprawdy trudno się temu dziwić; biorąc pod uwagę rozmach oraz niezwykłość zaprezentowanego przedsięwzięcia, nie można oprzeć się wrażeniu, że ‘Statek’ jest w istocie dziełem kompletnym i pieczołowicie dopracowanym - a co za tym idzie – w zupełności satysfakcjonującym. Na przeszło czterystu stronach tej awanturniczej historii, zamieszczono bowiem całe mnóstwo środków, czyniących zeń ponadczasową i ponadprzeciętną gawędę; nie tyle kipiącą od wzburzonych fal oceanu, co od gwałtownych emocji czy poruszeń rozgorączkowanego umysłu; za sprawą ekspresyjności, barwności, żywości, przykuwając uwagę czytelnika spragnionego niesamowitych doznań i wielkich wrażeń.
Utwór meandruje pomiędzy gatunkami, niejednokrotnie zadziwiając nagromadzeniem elementów tożsamych zarówno z nurtem gotyckim, jak i marynistycznym. To śmiałe, choć nieco nietypowe połączenie, w rękach Marryata nabrało jednak niezwykłego charakteru. Zaczerpnięcie aspektów wprost z powieści podróżniczej, romantycznej i nadnaturalnej, mogło okazać się zbyt nowatorskie, a wręcz przesadzone - wszak łatwo o karykaturalny i groteskowy wydźwięk całości - lecz sięgając po powyższe motywy, autor umiejętnie wtłoczył je w fabułę. Ba! Za ich pomocą skomponował na pozór prostą i przewidywalną opowieść, w rzeczywistości zaś pełną nagłych zaskoczeń oraz niespodziewanych zwrotów akcji.
****
Głównego bohatera Filipa Vanderdeckena poznajemy w momencie, w którym jego matka na łożu śmierci wyznaje skrywany sekret. Legenda o Latającym Holendrze – statku widmo sprowadzającym nieszczęście na dryfujących po rozległych morzach marynarzy – okazuje się prawdziwa. Kapitan wraz z załogantami zostali skazani na wieczną tułaczkę przez popełnione przewiny dowódcy; klątwy nie da się niestety przełamać, a nieszczęśnikiem uwięzionym na pokładzie regatowca jest…ojciec Filipa. Pomimo gorących zapewnień matki o tragizmie sytuacji, młody Vanderdecken odkrywa sposób na wyrwanie kapitana z diabelskich mocy; remedium ma być święta relikwia znajdująca się w ich posiadaniu. Tak oto rozpoczyna się trwająca całe lata pogoń za widmowym statkiem…
Już w pierwszych rozdziałach da się więc wyczuć, że Frederick Marryat oprze główną oś fabularną o motyw drogi, natomiast swego bohatera uposaży nie tylko w bagaż niezbędnych mu cech, ale także roztoczy przed nim wachlarz trudności, którym będzie zmuszony stawić czoła. To właśnie one, wraz z upływem coraz bardziej skomplikowanej fabuły, staną u podnóża powieści. Filip rozdarty pomiędzy uczuciem do pięknej i dzielnej Anime, a przysięgą złożoną ojcu oraz siłom niebieskim, zostanie poddany niejednej ciężkiej próbie - moralne dylematy dotyczące wyższości synowskiej miłości nad miłością żywioną wobec żony, chęcią prowadzenia żywota w dostatku i dobrobycie, a pragnieniem ucieczki w stronę morskiego zewu, ustanowią niekończące się zmagania udręczonego ducha z obowiązkiem wypełnienia przeznaczenia.
I Marryat właśnie ów zależności doskonale opisuje. Naturalność postaci, ich świetnie skonstruowane portrety psychologiczne, dogłębne refleksje i wspaniałe, ubogacające myśli wraz z wewnętrznymi monologami, właściwie dopełniają ogółu; powieść prócz otoczki grozy, zyska także nutę poruszającego sentymentalizmu i romantyzmu – determinacja dwójki kochanków, którzy ponad własną wygodę i szczęście, przełożą obietnicę złożoną skazanym na boski gniew, rozmiękczy serca nawet najbardziej zatwardziałych sceptyków.
A skoro o romansie grozy mowa… W ,,Statku widmo’’ zderzają się dwa różne światy, w pewnych momentach oba subtelnie się przenikające. Historia obfituje bowiem w elementy baśni, legend i morskiej mitologii, ubarwiają ją zaś duchy, upiorne objawienia, ciągi dziwnych i niewyjaśnionych zdarzeń, śmiertelne przepowiednie, czary i zabobony. Wiszące nad bohaterami fatum, okraszone demoniczną intrygą sił wyższych, podlane słuszną dawką tragizmu oraz dramatu, fantastycznie korespondują z nieco tajemniczą narracją; autor za sprawą sugestywnych opisów, poetyckiego języka, a nawet staroangielskiego stylu, tworzy aurę napięcia i nerwowego wyczekiwania. Duszna atmosfera, gęsty klimat, wrażenie nieuchronnie zbliżającego się nieszczęścia… Wszystko to fenomenalnie w utworze Fredericka Marryata wybrzmiewa.
Utwór meandruje pomiędzy gatunkami, niejednokrotnie zadziwiając nagromadzeniem elementów tożsamych zarówno z nurtem gotyckim, jak i marynistycznym. To śmiałe, choć nieco nietypowe połączenie, w rękach Marryata nabrało jednak niezwykłego charakteru. Zaczerpnięcie aspektów wprost z powieści podróżniczej, romantycznej i nadnaturalnej, mogło okazać się zbyt nowatorskie, a wręcz przesadzone - wszak łatwo o karykaturalny i groteskowy wydźwięk całości - lecz sięgając po powyższe motywy, autor umiejętnie wtłoczył je w fabułę. Ba! Za ich pomocą skomponował na pozór prostą i przewidywalną opowieść, w rzeczywistości zaś pełną nagłych zaskoczeń oraz niespodziewanych zwrotów akcji.
****
Głównego bohatera Filipa Vanderdeckena poznajemy w momencie, w którym jego matka na łożu śmierci wyznaje skrywany sekret. Legenda o Latającym Holendrze – statku widmo sprowadzającym nieszczęście na dryfujących po rozległych morzach marynarzy – okazuje się prawdziwa. Kapitan wraz z załogantami zostali skazani na wieczną tułaczkę przez popełnione przewiny dowódcy; klątwy nie da się niestety przełamać, a nieszczęśnikiem uwięzionym na pokładzie regatowca jest…ojciec Filipa. Pomimo gorących zapewnień matki o tragizmie sytuacji, młody Vanderdecken odkrywa sposób na wyrwanie kapitana z diabelskich mocy; remedium ma być święta relikwia znajdująca się w ich posiadaniu. Tak oto rozpoczyna się trwająca całe lata pogoń za widmowym statkiem…
Już w pierwszych rozdziałach da się więc wyczuć, że Frederick Marryat oprze główną oś fabularną o motyw drogi, natomiast swego bohatera uposaży nie tylko w bagaż niezbędnych mu cech, ale także roztoczy przed nim wachlarz trudności, którym będzie zmuszony stawić czoła. To właśnie one, wraz z upływem coraz bardziej skomplikowanej fabuły, staną u podnóża powieści. Filip rozdarty pomiędzy uczuciem do pięknej i dzielnej Anime, a przysięgą złożoną ojcu oraz siłom niebieskim, zostanie poddany niejednej ciężkiej próbie - moralne dylematy dotyczące wyższości synowskiej miłości nad miłością żywioną wobec żony, chęcią prowadzenia żywota w dostatku i dobrobycie, a pragnieniem ucieczki w stronę morskiego zewu, ustanowią niekończące się zmagania udręczonego ducha z obowiązkiem wypełnienia przeznaczenia.
I Marryat właśnie ów zależności doskonale opisuje. Naturalność postaci, ich świetnie skonstruowane portrety psychologiczne, dogłębne refleksje i wspaniałe, ubogacające myśli wraz z wewnętrznymi monologami, właściwie dopełniają ogółu; powieść prócz otoczki grozy, zyska także nutę poruszającego sentymentalizmu i romantyzmu – determinacja dwójki kochanków, którzy ponad własną wygodę i szczęście, przełożą obietnicę złożoną skazanym na boski gniew, rozmiękczy serca nawet najbardziej zatwardziałych sceptyków.
A skoro o romansie grozy mowa… W ,,Statku widmo’’ zderzają się dwa różne światy, w pewnych momentach oba subtelnie się przenikające. Historia obfituje bowiem w elementy baśni, legend i morskiej mitologii, ubarwiają ją zaś duchy, upiorne objawienia, ciągi dziwnych i niewyjaśnionych zdarzeń, śmiertelne przepowiednie, czary i zabobony. Wiszące nad bohaterami fatum, okraszone demoniczną intrygą sił wyższych, podlane słuszną dawką tragizmu oraz dramatu, fantastycznie korespondują z nieco tajemniczą narracją; autor za sprawą sugestywnych opisów, poetyckiego języka, a nawet staroangielskiego stylu, tworzy aurę napięcia i nerwowego wyczekiwania. Duszna atmosfera, gęsty klimat, wrażenie nieuchronnie zbliżającego się nieszczęścia… Wszystko to fenomenalnie w utworze Fredericka Marryata wybrzmiewa.
January 21, 2019
A book about sea adventures, bravery, friendship and the importance of forgiveness. Although it is a book from the 19th century, the writer gives us quick descriptions and mainly focuses on the action itself, the subtlety is not that important here.
It is also a book about ghosts, creatures from the other world and forces beyond the world we know. It talks about a tragic fate that pursues the protagonist and that cannot be eluded, a fate he accepts, a burden he is destined to carry.
In addition, it depicts the figure of a courageous and brave woman, Amina, who fights for her own believes and proves that she is as bold and strong as any other man can be, and even more. She is a witty and smart lady who takes advantage of the misfortunes she encounters in her path and uses them in her on benefit.
It is also a book about ghosts, creatures from the other world and forces beyond the world we know. It talks about a tragic fate that pursues the protagonist and that cannot be eluded, a fate he accepts, a burden he is destined to carry.
In addition, it depicts the figure of a courageous and brave woman, Amina, who fights for her own believes and proves that she is as bold and strong as any other man can be, and even more. She is a witty and smart lady who takes advantage of the misfortunes she encounters in her path and uses them in her on benefit.
February 24, 2013
Wer segelt so spät durch Nacht und Wind?
Der Fliegende Holländer - eine alte Legende, die schon unzählig oft bearbeitet wurde. Von Richard Wagner bis Spongebob findet sich dabei für jeden Geschmack etwas; Frederick Marryats Werk aus 1839 erzählt eine Fassung der Legende ausführlichst und mit vielen seemännischen Details.
Einerseits hat Marryat vereinzelt einen wunderbar lakonischen Witz, meist aber einen heutzutage schwer lesbaren schwülstigen Stil, vor allem, wenn es um die breitgetretenen Gefühle der Hauptpersonen geht. Schneller und leichtgewichtiger wird er dann in den Seepassagen, die unendlich viel besser sind als die Kapitel, die zu Lande spielen. Trotzdem ist der Roman mit zuviel Ballast beladen - jeder Lektor der letzten 100 Jahre hätte den Roman auf allerhöchstens die Hälfte gekürzt. So wird man als Leser gequält mit seitenlangen Monologen über wenig interessante Themen, die auch nur am Rande mit der Handlung zu tun haben, mit kaum zielführenden Nebenhandlungssträngen, einem endlos scheinenden Spannungsaufbau und schließlich, gegen Ende, sogar mit einer eingeschobenen Werwolf-Geschichte, deren Zweck in diesem Roman völlig unklar bleibt.
Stark moralisierend ist dann auch letztlich die Abfolge der Plotteile - die Bösen werden ziemlich zeitnah für ihre schlimmen Handlungen bestraft, kein Böser kommt in diesem Roman ungeschoren davon. Selbst die eine Überraschung, die der Roman für den modernen Leser bereithält, nämlich das Schicksal von Amine, passt dabei in die Weltsicht des Autors und sehr gut zum Grundtenor des gesamten Werks. Ein toller Schluss versöhnt letztlich über viele Stolpersteine hinweg.
Wenn Marryat sich dann noch seine Meinung über die "Hottentotten" mit "offensive, greasy attire, their strange forms, and hideous features" und ihrer halbmenschlichen Lebensart hätte sparen können, wäre ich dankbar gewesen.
Die eBook-Aufbereitung ist als gelungen zu bezeichnen - einige falsch gesetzte Absatzwechsel sind zu verkraften.
So bleibt mir ein Fazit - "The Phantom Ship" ist ein Roman, der heute wohl nur noch auf Grund seines Rufs und der beliebten Legende gedruckt wird, gewiss aber nicht aufgrund irgendwelcher Qualitäten des Texts selbst.
Der Fliegende Holländer - eine alte Legende, die schon unzählig oft bearbeitet wurde. Von Richard Wagner bis Spongebob findet sich dabei für jeden Geschmack etwas; Frederick Marryats Werk aus 1839 erzählt eine Fassung der Legende ausführlichst und mit vielen seemännischen Details.
Einerseits hat Marryat vereinzelt einen wunderbar lakonischen Witz, meist aber einen heutzutage schwer lesbaren schwülstigen Stil, vor allem, wenn es um die breitgetretenen Gefühle der Hauptpersonen geht. Schneller und leichtgewichtiger wird er dann in den Seepassagen, die unendlich viel besser sind als die Kapitel, die zu Lande spielen. Trotzdem ist der Roman mit zuviel Ballast beladen - jeder Lektor der letzten 100 Jahre hätte den Roman auf allerhöchstens die Hälfte gekürzt. So wird man als Leser gequält mit seitenlangen Monologen über wenig interessante Themen, die auch nur am Rande mit der Handlung zu tun haben, mit kaum zielführenden Nebenhandlungssträngen, einem endlos scheinenden Spannungsaufbau und schließlich, gegen Ende, sogar mit einer eingeschobenen Werwolf-Geschichte, deren Zweck in diesem Roman völlig unklar bleibt.
Stark moralisierend ist dann auch letztlich die Abfolge der Plotteile - die Bösen werden ziemlich zeitnah für ihre schlimmen Handlungen bestraft, kein Böser kommt in diesem Roman ungeschoren davon. Selbst die eine Überraschung, die der Roman für den modernen Leser bereithält, nämlich das Schicksal von Amine, passt dabei in die Weltsicht des Autors und sehr gut zum Grundtenor des gesamten Werks. Ein toller Schluss versöhnt letztlich über viele Stolpersteine hinweg.
Wenn Marryat sich dann noch seine Meinung über die "Hottentotten" mit "offensive, greasy attire, their strange forms, and hideous features" und ihrer halbmenschlichen Lebensart hätte sparen können, wäre ich dankbar gewesen.
Die eBook-Aufbereitung ist als gelungen zu bezeichnen - einige falsch gesetzte Absatzwechsel sind zu verkraften.
So bleibt mir ein Fazit - "The Phantom Ship" ist ein Roman, der heute wohl nur noch auf Grund seines Rufs und der beliebten Legende gedruckt wird, gewiss aber nicht aufgrund irgendwelcher Qualitäten des Texts selbst.
September 10, 2018
Good heavens! What a tale of tragedy, mishap, murder, betrayal, and misfortune! This is the tale of the unfortunate Philip Venderdecken, whose destiny is to attempt to save his father from the fate of captaining The Flying Dutchman forevermore!
As long as you don't mind the slightly archaic language, this is a really great read. It's full of interesting and quirky characters whose motivations, passions and moral quandaries are all larger than life. From the annoying and ill-favoured Schriften, to the virtuous friend and confidante Krantz, to the youthful, beautiful, angelic and exotic Amine, each character is drawn in bold, clear strokes with little gray in any of them. The style is rather breathless and expository and it moves at quite a pace, but it can get a little tiring after a while.
It is a throwback to an earlier time and the details about maritime life and adventures are interesting. This is a time before even sextants were in use; how the hell did anyone manage to navigate??
The book is full of evil characters, plots against our hero, shipwrecks (so many shipwrecks!), musings on Catholicism vs the strange and magical arts of Araby, triple helpings of tragedy and plenty of human frailty. It's one heck of an adventure!
Shout out to my friend Shawn, whose review got me interested in reading this.
As long as you don't mind the slightly archaic language, this is a really great read. It's full of interesting and quirky characters whose motivations, passions and moral quandaries are all larger than life. From the annoying and ill-favoured Schriften, to the virtuous friend and confidante Krantz, to the youthful, beautiful, angelic and exotic Amine, each character is drawn in bold, clear strokes with little gray in any of them. The style is rather breathless and expository and it moves at quite a pace, but it can get a little tiring after a while.
It is a throwback to an earlier time and the details about maritime life and adventures are interesting. This is a time before even sextants were in use; how the hell did anyone manage to navigate??
The book is full of evil characters, plots against our hero, shipwrecks (so many shipwrecks!), musings on Catholicism vs the strange and magical arts of Araby, triple helpings of tragedy and plenty of human frailty. It's one heck of an adventure!
Shout out to my friend Shawn, whose review got me interested in reading this.
May 4, 2021
A ghost ship, a nuatical adventure, a tale of a werewolf, all against the background of a grand theological discourse. Each element is present in Frederick Marryat's pioneering sea tale that is among the first literary works to make use of the legend of the Flying Dutchman in its pages. No wonder Joseph Conrad was impressed and influenced by Marryat. Like Conrad, Marryat does much more than tell a simple tale of the ocean and the men in ships that ply its waves. He leaves the readaer with a melancholy story that bespeaks of vengeance, love, greed, and, finally, redemption through forgiveness. Quite a work. Along with Conrad, Melville also found it influential.
The novel is an epic one. It crosses through two lifetimes and looks back on a world even older than that. It spans the entire globe in its setting. And best of all, for an adventure novel, it gives a psychological dimension to its developing characters, Phillip Vanderdecken, his wife, Amine, Krantz, the mate, and Schriften, the demonic representative of all that causes pain and sorrow. There is something of a medieval morality play in it as well. For something penned in the first half of the nineteenth century, The Phantom Ship still has the power to teach and pull in the reader of the this century--if they are willing to listen.
The novel is an epic one. It crosses through two lifetimes and looks back on a world even older than that. It spans the entire globe in its setting. And best of all, for an adventure novel, it gives a psychological dimension to its developing characters, Phillip Vanderdecken, his wife, Amine, Krantz, the mate, and Schriften, the demonic representative of all that causes pain and sorrow. There is something of a medieval morality play in it as well. For something penned in the first half of the nineteenth century, The Phantom Ship still has the power to teach and pull in the reader of the this century--if they are willing to listen.
January 20, 2025
По началу книга очень цепляет, но вот к концу создавалось чувство, что я читаю какое-то собрание историй.
Сам корабль тут практически не играет роли, и назвать это произведение одной из интерпретаций об «Летучем Голландце», да ещё и самой известной – ну просто язык не поворачивается.
Да, именно нить, связующая героев с кораблем двигает их на действия, но мне казалось, что персонажи ведут себя странно, в особенности Филип, который часто забывал зачем выходит в море. Язык автора прекрасен, читается легко и занимательно, но вот к самой истории возникают вопросы, в особенности к концовке. Может, тут был заложен какой-то посыл, которого мне не удалось уловить, не знаю.
Берясь за чтение, учитывайте лишь то, что про корабль вы читать не будете, тут скорее морская хроника и трагедия, вперемешку с историями «у костра».
Сам корабль тут практически не играет роли, и назвать это произведение одной из интерпретаций об «Летучем Голландце», да ещё и самой известной – ну просто язык не поворачивается.
Да, именно нить, связующая героев с кораблем двигает их на действия, но мне казалось, что персонажи ведут себя странно, в особенности Филип, который часто забывал зачем выходит в море. Язык автора прекрасен, читается легко и занимательно, но вот к самой истории возникают вопросы, в особенности к концовке. Может, тут был заложен какой-то посыл, которого мне не удалось уловить, не знаю.
Берясь за чтение, учитывайте лишь то, что про корабль вы читать не будете, тут скорее морская хроника и трагедия, вперемешку с историями «у костра».
December 11, 2017
A pesar del título, se trata de un libro clásico de aventuras más que de otra cosa. Me hubiera gustado que fuera tétrico y negro, quizá pesa demasiado "Piratas del Caribe", no sé. De todas formas, me sobra un poco la relación amorosa, la verdad.
Recomendable.
Recomendable.
December 13, 2017
Libro de aventuras y misterio, aunque lo más interesante es cómo retrata perfectamente la sociedad pensante de principios del siglo XIX, el racismo, la intransigencia De la Iglesia, la xenofobia... Los personajes más interesantes de la historia sin duda Amina y Krantz, sin ellos el libro sería un tostón.
January 26, 2025
3,5 Ne znam kako sam sve ovo vrijeme propustila pročitati Ukletog Holandeza (budući da obožavam jedrenjake, more i pomorske priče), a tek sam neki dan skužila da u knjižnici postoji roman u prijevodu (čak!). Kako god, napokon mi je s police naslov upao u oči i odmah sam ga posudila. O autoru romana znala sam puno više, iz gore spomenutih razloga, isto kao i o njegovom utjecaju na pisce mojih omiljenih pomorskih romana - C.S.Forestera sa svojim serijalom o kapetanu Horatiju Hornbloweru i Patricka O'Briena i njegova kapetana Jacka Aubreya (nekima možda poznatiji kao glavni lik filma Master & Commander).
Fredrick Marryat bio je niži časnik u napoleonskim ratovima koji je napredovao do čina kapetana, proputovao je cijeli svijet i u nekom trenutku života odlučio se baciti na pisanje. Napisao je niz romana pomorske tematike, neke manje kvalitetne i uspješne, druge nešto bolje. Tako se uhvatio i legende/mornarske priče o fantomskom brodu prozvanom Ukleti Holandez. Gotička je to priča o prokletim dušama koje su osuđene zauvijek lutati morima dok ih netko ne oslobodi kletve. Taj netko je Filip Vanderdecken, sin kapetana "Holandeza". Ta priča mi je oduvijek bila zanimljiva, kao i njene razne interpretacije, tako da me sam roman baš "uhvatio" iako sam dok sam čitala neke dijelove (one koji su se događali na početku i na kopnu) osjećala lagano susramlje jer je stil pisanja bio prilično dramatičan, nekad pomalo i smiješan, a nekad je jednostavno bio nezaintersiran za opise (ovo zadnje mi je ustvari bilo relatable 😅). No, čim se radnja otisnula na more, tu je Marryat bio na svom terenu i ti neki dijelovi su mi bili baš fantastični i riječi su tekle glatko kao brod s vjetrom u jedrima, a dijelovi kada su u oluji susretali ukleti brod bili su živopisno opisani pa sam si u glavi mogla stvoriti baš zanimljive slike. Drago mi je da sam napokon pročitala ovo djelo, iako, uza svu pristranost tematici i motivima, ne mogu reći da je super kvalitetno. Ali uživala sam u čitanju, a to mi je najvažnije.
Fredrick Marryat bio je niži časnik u napoleonskim ratovima koji je napredovao do čina kapetana, proputovao je cijeli svijet i u nekom trenutku života odlučio se baciti na pisanje. Napisao je niz romana pomorske tematike, neke manje kvalitetne i uspješne, druge nešto bolje. Tako se uhvatio i legende/mornarske priče o fantomskom brodu prozvanom Ukleti Holandez. Gotička je to priča o prokletim dušama koje su osuđene zauvijek lutati morima dok ih netko ne oslobodi kletve. Taj netko je Filip Vanderdecken, sin kapetana "Holandeza". Ta priča mi je oduvijek bila zanimljiva, kao i njene razne interpretacije, tako da me sam roman baš "uhvatio" iako sam dok sam čitala neke dijelove (one koji su se događali na početku i na kopnu) osjećala lagano susramlje jer je stil pisanja bio prilično dramatičan, nekad pomalo i smiješan, a nekad je jednostavno bio nezaintersiran za opise (ovo zadnje mi je ustvari bilo relatable 😅). No, čim se radnja otisnula na more, tu je Marryat bio na svom terenu i ti neki dijelovi su mi bili baš fantastični i riječi su tekle glatko kao brod s vjetrom u jedrima, a dijelovi kada su u oluji susretali ukleti brod bili su živopisno opisani pa sam si u glavi mogla stvoriti baš zanimljive slike. Drago mi je da sam napokon pročitala ovo djelo, iako, uza svu pristranost tematici i motivima, ne mogu reći da je super kvalitetno. Ali uživala sam u čitanju, a to mi je najvažnije.
August 22, 2025
Krant te como con patatas.
Shrifen eres un pesao pero por lo menos haces gracia.
Amina eres una pesada y no haces gracia.
Philip eres el personaje secundario de tu propio cuento y estás muy alelao.
Padre Matías CABRONAZO.
Cuando comencé a leer este libro (hace muuuuuuuuuuuuuuucho tiempo) no imaginaba que el tema de la religión sería tan decisivo en la trama.
Se llama el buque fantasma y hace honor a su nombre porq aparece y de la nada desaparece y solo aparece como tres veces solamente para putear, pero vamos que no describen cómo putea. Vamos, que ni aparece.
Por otra parte, hala de repente el final pero yo tengo preguntas.
Shrifen eres un pesao pero por lo menos haces gracia.
Amina eres una pesada y no haces gracia.
Philip eres el personaje secundario de tu propio cuento y estás muy alelao.
Padre Matías CABRONAZO.
Cuando comencé a leer este libro (hace muuuuuuuuuuuuuuucho tiempo) no imaginaba que el tema de la religión sería tan decisivo en la trama.
Se llama el buque fantasma y hace honor a su nombre porq aparece y de la nada desaparece y solo aparece como tres veces solamente para putear, pero vamos que no describen cómo putea. Vamos, que ni aparece.
Por otra parte, hala de repente el final pero yo tengo preguntas.
December 27, 2024
Zachwycił mnie początek tej powieści, który swoim klimatem przypominał mi "Hrabiego Monte Christo". Niestety później coś się zepsuło, a całość została mocno rozwleczona.
July 20, 2024
An excellent gothic with a lot of deep theolgical questions and a through line of duty verses destiny, and horrific descriptions of death by all manner of ship wreck masquerading as a seafaring adventure / ghost story. Oh yeah, there's also werewolves and the spanish inquisition.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 30, 2012
As a tale of the Flying Dutchman, it drags, and drags, and drags, in a way completely impossible in modern fiction. My previous candidate for toneless dragging, Joseph Conrad's Victory, is not even in the same league. Mind you, the despair is well done indeed.
July 27, 2024
Trochę nie tego się spodziewałem, liczyłem na może trochę więcej wątku samego statku. Ale historia zwłaszcza jak na dość starą trzyma się nieźle. Narracja trochę nie pode mnie, ale sam styl mimo wieku nadaje się do czytania.
December 6, 2025
Ik heb 3 jaar over dit boek gedaan en dat dit niet zonder reden. De schrijfstijl vraagt veel van je: enorm lange zinnen met uiteraard ouderwets Engels taalgebruik en veel religie erin. Daarnaast verliep dit boek totaal anders dan ik had verwacht. Er is qua plot weinig om aan vast te houden, behalve dat hoofdpersoon Philip constant op zoek blijft naar zijn vader om de vloek van de Vliegende Hollander op te heffen.
En er gebeurt dus nog veel andere willekeurige shit. Bijvoorbeeld: er zit een short story in over een weerwolf die er echt niet in had gehoeven? Daarnaast neemt het verhaal van Philips vrouw Amine nogal wat ruimte in beslag.
Amine chanteert Philip namelijk emotioneel om te voorkomen dat hij terug de zee op gaat. Wanneer hij dat toch doet, gebruikt ze (lekker stereotypisch, omdat ze Arabisch is, moet ze wel magie hebben ofzo?) magie om te weten of hij nog leeft. Later gaat ze met hem mee de zee op en raken ze elkaar kwijt. Amine wordt dan in de gevangenis gegooid voor hekserij en moet proberen om zichzelf hieruit te kletsen of om te ontsnappen.
Enerzijds is het nogal stroef om dingen te lezen zoals:
- Amine in hoofdstuk 15: 'I will not again annoy you with a woman's weakness.'
- Amine in hoofdstuk 23: 'I am but a woman, weak and frail in body, but I trust I have that within me which will not make you feel ashamed of me. No, Philip, you will have no wailing, no expression of despair from my lips; if I can console you, I will; if I can assist you, I will; but, come what may, if I cannot serve you, at least, I will prove no burden to you.'
- Father Mathias in hoofdstuk 20: '... is anxious to convert and save the soul of one so young and
beautiful.' Alsof Amine's andere kenmerken er niet toe doen?
Anderzijds is Amine namelijk een slim en krachtig personage dat vastberaden blijft doorzetten en vasthoudt aan haar eigen principes om herenigt te worden met haar grote liefde. En ze mag gewoon mee op zee als vrouw, wat ik verrassend vooruitstrevend vond.
Amine in hoofdstuk 37: 'Try me, cruel men; and if you gain but one word from me, then call me craven: I am but a woman--but I dare you--I defy you.'
Wat wel heel interessant is aan dit boek, zijn de discussies tussen Amine, Philip en de priesters over geloof. Wanneer is iets slecht en wanneer niet? Wanneer gaat iets tegen je geloof in en wanneer niet? Ze kletsen echt rondjes om elkaar heen, superinteressant.
Ook cool dat in dit boek goud zelf een vloek is, omdat mensen elkaar erom vermoorden. Dus eigenlijk is er geen magie nodig om vervloekt te zijn.
Verder vond ik het leuk om wat onverwachte queer representatie te vinden:
- Wilhem Barents, maker van het schip Vrow Katerina, heeft 'a handsome face, but womanish, and a diminutive stature and delicate proportions'. In mijn wereld is Wilhelm dus een transman, whoohoo!
- Een admiraal en commodore sterven in elkaars armen, omdat ze van een heuvel vielen waar ze dagelijks samen wandelden. Klinkt als een heel gezellig homoseksueel stelletje, and I'm here for it.
Trigger warning:
Ik heb grote delen van dit verhaal maar schuin gelezen, dus waarschijnlijk zijn er meer triggers die ik over het hoofd heb gezien. Ik viel zelf nogal over 'The Portugese are dogs' en 'negro slave'. Het personage in kwestie probeert Philip juist te helpen en wordt binnen één scène doodgestoken door een ander personage. No good deed goes unpunished, I guess. Hij heeft in dit boek niet eens een naam.
De grap is dat ik dit boek eigenlijk alleen maar ben gaan lezen om erachter te komen hoe Willem van der Decken er uitzag, en dat wordt nergens beschreven!!! Mocht je interesse hebben in mijn historische roman prequel voor The Phantom Ship, vind je die onder de titel Het portret van de Vliegende Hollander: https://www.goodreads.com/book/show/2...
En er gebeurt dus nog veel andere willekeurige shit. Bijvoorbeeld: er zit een short story in over een weerwolf die er echt niet in had gehoeven? Daarnaast neemt het verhaal van Philips vrouw Amine nogal wat ruimte in beslag.
Amine chanteert Philip namelijk emotioneel om te voorkomen dat hij terug de zee op gaat. Wanneer hij dat toch doet, gebruikt ze (lekker stereotypisch, omdat ze Arabisch is, moet ze wel magie hebben ofzo?) magie om te weten of hij nog leeft. Later gaat ze met hem mee de zee op en raken ze elkaar kwijt. Amine wordt dan in de gevangenis gegooid voor hekserij en moet proberen om zichzelf hieruit te kletsen of om te ontsnappen.
Enerzijds is het nogal stroef om dingen te lezen zoals:
- Amine in hoofdstuk 15: 'I will not again annoy you with a woman's weakness.'
- Amine in hoofdstuk 23: 'I am but a woman, weak and frail in body, but I trust I have that within me which will not make you feel ashamed of me. No, Philip, you will have no wailing, no expression of despair from my lips; if I can console you, I will; if I can assist you, I will; but, come what may, if I cannot serve you, at least, I will prove no burden to you.'
- Father Mathias in hoofdstuk 20: '... is anxious to convert and save the soul of one so young and
beautiful.' Alsof Amine's andere kenmerken er niet toe doen?
Anderzijds is Amine namelijk een slim en krachtig personage dat vastberaden blijft doorzetten en vasthoudt aan haar eigen principes om herenigt te worden met haar grote liefde. En ze mag gewoon mee op zee als vrouw, wat ik verrassend vooruitstrevend vond.
Amine in hoofdstuk 37: 'Try me, cruel men; and if you gain but one word from me, then call me craven: I am but a woman--but I dare you--I defy you.'
Wat wel heel interessant is aan dit boek, zijn de discussies tussen Amine, Philip en de priesters over geloof. Wanneer is iets slecht en wanneer niet? Wanneer gaat iets tegen je geloof in en wanneer niet? Ze kletsen echt rondjes om elkaar heen, superinteressant.
Ook cool dat in dit boek goud zelf een vloek is, omdat mensen elkaar erom vermoorden. Dus eigenlijk is er geen magie nodig om vervloekt te zijn.
Verder vond ik het leuk om wat onverwachte queer representatie te vinden:
- Wilhem Barents, maker van het schip Vrow Katerina, heeft 'a handsome face, but womanish, and a diminutive stature and delicate proportions'. In mijn wereld is Wilhelm dus een transman, whoohoo!
- Een admiraal en commodore sterven in elkaars armen, omdat ze van een heuvel vielen waar ze dagelijks samen wandelden. Klinkt als een heel gezellig homoseksueel stelletje, and I'm here for it.
Trigger warning:
Ik heb grote delen van dit verhaal maar schuin gelezen, dus waarschijnlijk zijn er meer triggers die ik over het hoofd heb gezien. Ik viel zelf nogal over 'The Portugese are dogs' en 'negro slave'. Het personage in kwestie probeert Philip juist te helpen en wordt binnen één scène doodgestoken door een ander personage. No good deed goes unpunished, I guess. Hij heeft in dit boek niet eens een naam.
De grap is dat ik dit boek eigenlijk alleen maar ben gaan lezen om erachter te komen hoe Willem van der Decken er uitzag, en dat wordt nergens beschreven!!! Mocht je interesse hebben in mijn historische roman prequel voor The Phantom Ship, vind je die onder de titel Het portret van de Vliegende Hollander: https://www.goodreads.com/book/show/2...
April 5, 2021
It was quite slow and repetitive in the beginning, but there was more excitement in the last quarter or so of the book. The short werewolf story Krantz told was probably my favorite part of the book. It's very gothic, with religion, a beautiful exotic woman with occult powers, a flawless hero and - of course - the supernatural in focus.
April 19, 2025
Madre mía, qué dramón!
Ha estado muy bien el inicio, la terrorífica leyenda sobrenatural y el desenlace. Sobraban, en cambio, las tramas secundarias que incluían otras leyendas, crítica al fanatismo religioso y a la codicia del ser humano. Y sí, esos mensajes también están bien, pero no creo que tuvieran sitio en esta historia.
Aún así, me ha resultado una novela entretenida.
Ha estado muy bien el inicio, la terrorífica leyenda sobrenatural y el desenlace. Sobraban, en cambio, las tramas secundarias que incluían otras leyendas, crítica al fanatismo religioso y a la codicia del ser humano. Y sí, esos mensajes también están bien, pero no creo que tuvieran sitio en esta historia.
Aún así, me ha resultado una novela entretenida.
March 28, 2021
Me ha parecido un buen libro, pese a la época en que fue escrito, me ha parecido muy sencillo y ameno de leer, una historia interesante pero unos personajes principales un poco flojos(tienen más carisma alguno de los secundarios).
September 6, 2024
Doskonała do czytania nad morzem 🌊
May 12, 2015
სიკვდილის მუდმივი შიში, საყვარელი ადამიანის დაკარგვის შიში, ეს წიგნი საოცარი საზღვაო თავგადასავალია. ყველაზე მეტად კრანცის ამბავი მომეწონა, რაღაც მისტიკური და საშიში იყო. დასასრული კი იმდენად მოულოდნელი და გამაოგნებელი იყო, რომ აღმაფრთოვანა.
November 18, 2017
Oh!! One of the best novels I have ever read! It had a great impact on my heart. It causes very great emotion and I loved the end of the story too. I definitely recommend it!!
March 18, 2018
Dore pričica. Bila bi mi još draža da je bilo više priče o Ukletom Holandezu nego što je bilo.
November 12, 2022
I’ve developed a habit I’d like to evolve out of - in truth, I think I’m finally ready to kick this morbid, repetitive tick I developed not long ago: watching aircraft tragedy videos on YouTube. CVRs, computer animations, years-long investigations of wreckage, maintenance checks that do more harm than good thanks to cut corners, children flying jets, helicopter pilots multitasking themselves to death, a pilot shrieking over and over again after disastrously landing on the wrong runway, flying up to 41000 feet for fun and paying the ultimate price for it…
And on and on. This is what comes from checking out a few 9/11 videos, as well as some Kobe Bryant videos…prompts for similar videos I couldn’t ignore. But, I have to say, the sheer coincidence of reading Frederick Marryat’s dusty old aquatic Horror novel while trying to break this dubious habit of mine, well, it could be the cure. Putting it bluntly, the amount of maritime disasters the novel The Phantom Ship shopped out to me, coupled with all these aircraft falling out of the sky, may be enough mass tragedy once and for all.
Yes, Philip, in adopting the naval lifestyle, and death-risk, during the best years of his life - all in order to confront and redeem his ghost of a father trapped on a ghost ship (fictional version of the Flying Dutchman) - puts the reader through just about everything that could go wrong at sea. Nature, and man’s own greed or evil, seem to be forever dropping Philip into the ocean and trying to drown him. Making it to shore - whatever shore - always leads to new horrors. Backing up for a second, it’s worth noting that at the beginning of the novel, we have a long stretch of strange occurrences and dangerous interactions that happen well before Philip first treads a wooden deck and then treads water. I enjoyed that, even if I was anxious to go to sea.
Amine, and Schriften, are two wonderful supporting characters; Philip loves one, and despises the other. One is flesh and blood, the other may not be. I came to love Amine myself - a brave and opinionated soulmate for Philip who is determined to join him at sea for better or worse - and I came to loathe Schriften while at the same time loving whenever he appeared. It’s like when someone when asked who was their favourite Avenger, said the Hulk, “because when the Hulk shows up, shit happens, guaranteed”. Same with Schriften.
And same goes for the Phantom Ship - it appears out of a sudden mist as a harbinger of shipwreck and disaster, even as Philip always looks to spot his spectral pappy on creepy deck. I read this not long after delving into Hugo’s The Hunchback of Notre-Dame…and anyone who had a rough go with that book because they wanted more of Quasimodo, who actually does not appear all that much, may experience discontent over how much phantom ship we get in a book called The Phantom Ship. For me, hmm, let’s just say the quality of the phantom ship manifestations make up for the quantity - it seems to have a new trick up its sheets for every appearance! - and besides, there’s so much else going on that is incredibly diverting.
That said, the ending feels a bit rushed, though the culmination of Philip’s quest did work for me. But say, ahem, that extended bit just before the ending proper - seemed to leap out of nowhere in the most bizarre fashion ever. Late-innings horrors thanks to a white she-wolf borrowed from Darker Than You Think by Jack Williamson, and a tiger stolen from the Octopussy movie, result in what I feel is some of the scariest, but maybe the most awkwardly misplaced or shoe-horned in, sequences in the whole book. Just imagine you’re reading a great Horror novel, and then suddenly there’s a random short story dropped in for your pleasure, just before the big finale. I don’t know what to make of that, never as a reader experienced anything quite like it.
Still, as neglected 19th-century, nautical Horror romps that don’t always get wet go, this one is a winner. I wouldn’t recommend it as highly as Poe’s Narrative of Arthur Gordon Pym, but hey, Poe’s Poe, y’know.
And on and on. This is what comes from checking out a few 9/11 videos, as well as some Kobe Bryant videos…prompts for similar videos I couldn’t ignore. But, I have to say, the sheer coincidence of reading Frederick Marryat’s dusty old aquatic Horror novel while trying to break this dubious habit of mine, well, it could be the cure. Putting it bluntly, the amount of maritime disasters the novel The Phantom Ship shopped out to me, coupled with all these aircraft falling out of the sky, may be enough mass tragedy once and for all.
Yes, Philip, in adopting the naval lifestyle, and death-risk, during the best years of his life - all in order to confront and redeem his ghost of a father trapped on a ghost ship (fictional version of the Flying Dutchman) - puts the reader through just about everything that could go wrong at sea. Nature, and man’s own greed or evil, seem to be forever dropping Philip into the ocean and trying to drown him. Making it to shore - whatever shore - always leads to new horrors. Backing up for a second, it’s worth noting that at the beginning of the novel, we have a long stretch of strange occurrences and dangerous interactions that happen well before Philip first treads a wooden deck and then treads water. I enjoyed that, even if I was anxious to go to sea.
Amine, and Schriften, are two wonderful supporting characters; Philip loves one, and despises the other. One is flesh and blood, the other may not be. I came to love Amine myself - a brave and opinionated soulmate for Philip who is determined to join him at sea for better or worse - and I came to loathe Schriften while at the same time loving whenever he appeared. It’s like when someone when asked who was their favourite Avenger, said the Hulk, “because when the Hulk shows up, shit happens, guaranteed”. Same with Schriften.
And same goes for the Phantom Ship - it appears out of a sudden mist as a harbinger of shipwreck and disaster, even as Philip always looks to spot his spectral pappy on creepy deck. I read this not long after delving into Hugo’s The Hunchback of Notre-Dame…and anyone who had a rough go with that book because they wanted more of Quasimodo, who actually does not appear all that much, may experience discontent over how much phantom ship we get in a book called The Phantom Ship. For me, hmm, let’s just say the quality of the phantom ship manifestations make up for the quantity - it seems to have a new trick up its sheets for every appearance! - and besides, there’s so much else going on that is incredibly diverting.
That said, the ending feels a bit rushed, though the culmination of Philip’s quest did work for me. But say, ahem, that extended bit just before the ending proper - seemed to leap out of nowhere in the most bizarre fashion ever. Late-innings horrors thanks to a white she-wolf borrowed from Darker Than You Think by Jack Williamson, and a tiger stolen from the Octopussy movie, result in what I feel is some of the scariest, but maybe the most awkwardly misplaced or shoe-horned in, sequences in the whole book. Just imagine you’re reading a great Horror novel, and then suddenly there’s a random short story dropped in for your pleasure, just before the big finale. I don’t know what to make of that, never as a reader experienced anything quite like it.
Still, as neglected 19th-century, nautical Horror romps that don’t always get wet go, this one is a winner. I wouldn’t recommend it as highly as Poe’s Narrative of Arthur Gordon Pym, but hey, Poe’s Poe, y’know.
September 20, 2024
Don't, I beg of you, be put off by anything negative you may have heard about this book. I'll freely admit it contains, to put it politely, problematic and outdated language and ideas, but I'd call it a forward thinking and tolerance advocating masterpiece for its day, not to mention the most readable book for me this year!
I first learned of this book around 18 years ago when Wikipedia was a far wilder place because some contributor to the pages concerning Disney's "Dead Man's Chest" had drawn connections between the then new film and this old book and I was intrigued... sadly that reference seems to have been edited away by time, but for all these years I have remembered it and intended to read it and finally made the time and was in no way disappointed.
Young Philip Vanderdecken discovers that his long missing father is in truth cursed to sail the seas aboard the feared Flying Dutchman and vows to heaven to undo this dreadful curse. What follows is both a nautical adventure and hair-raising gothic epic that may have set trends in both genres despite the lackluster reception this wonderful book has gotten to this day. It also features the truly wonderful heroine Amine, one of the bravest women in fiction I've ever encountered who's own journey is no less, if not more startling and thought provoking than Philip's own as she contends with the narrow-minded ideas of seventeenth-century Catholicism that astonish me for such an old book. There's also the daring and cunning Krantz who never fails to impress and is the star of one of the creepiest gothic chapters ever put down and Marryat describes everything with vivid, atmospheric and, especially as the end draws near, blood curdling skill, tempering everything with his first-hand knowledge of the sea, his downright cinematic imagination and his astute observations that even the best intentioned people are capable of the worst mistakes.
I feel certain that countless authors and filmmakers owe a great creative debt to Frederick Marryat and that readers at large should do themselves a favour and discover this wonderful book and the look it provides into another time and at the abyss of the fantastic and unexplainable.
I first learned of this book around 18 years ago when Wikipedia was a far wilder place because some contributor to the pages concerning Disney's "Dead Man's Chest" had drawn connections between the then new film and this old book and I was intrigued... sadly that reference seems to have been edited away by time, but for all these years I have remembered it and intended to read it and finally made the time and was in no way disappointed.
Young Philip Vanderdecken discovers that his long missing father is in truth cursed to sail the seas aboard the feared Flying Dutchman and vows to heaven to undo this dreadful curse. What follows is both a nautical adventure and hair-raising gothic epic that may have set trends in both genres despite the lackluster reception this wonderful book has gotten to this day. It also features the truly wonderful heroine Amine, one of the bravest women in fiction I've ever encountered who's own journey is no less, if not more startling and thought provoking than Philip's own as she contends with the narrow-minded ideas of seventeenth-century Catholicism that astonish me for such an old book. There's also the daring and cunning Krantz who never fails to impress and is the star of one of the creepiest gothic chapters ever put down and Marryat describes everything with vivid, atmospheric and, especially as the end draws near, blood curdling skill, tempering everything with his first-hand knowledge of the sea, his downright cinematic imagination and his astute observations that even the best intentioned people are capable of the worst mistakes.
I feel certain that countless authors and filmmakers owe a great creative debt to Frederick Marryat and that readers at large should do themselves a favour and discover this wonderful book and the look it provides into another time and at the abyss of the fantastic and unexplainable.
August 16, 2024
Opowiem Wam dziś o "Statku widmo" Fredericka Marryata, 🌊⛵️ gotyckiej powieści opublikowanej w 1839 roku, która do dziś pozostaje jednym z najważniejszych dzieł literatury marynistycznej ⚓️📚 XIX wieku. Zapraszam na recenzję❗️☺️
Fundamentem fabuły jest znana legenda o Latającym Holendrze - przeklętym statku widmie, który budzi przerażenie wśród żeglarzy na całym świecie. 😱 Główny bohater, Filip, syn kapitana Vanderdeckena, wyrusza na pełną niebezpieczeństw i wyzwań misję ratowania duszy ojca i załogi Latającego Holendra. Czy uda mu się uwolnić skazanych na wieczną tułaczkę potępieńców❓️☠️
Autor, który sam był doświadczonym marynarzem, wykorzystał swoje bogate doświadczenie, tworząc niezwykle realistyczny obraz życia na morzu w XVII wieku. 👌 Jego znajomość marynarskiego rzemiosła i ówczesnej sytuacji polityczno-obyczajowej nadaje opowieści dużej autentyczności oraz pozwala na zanurzenie się w realiach żeglugi z minionych epok. 🌊⚓️ Mamy tu barwne opisy przygód, bitew morskich i zjawisk nadprzyrodzonych, dynamiczne i wciągające sceny akcji 🤩 oraz ciągłą atmosferę grozy 🫨 i niepewności. "Statek widmo" to również doskonałe studium ludzkiej natury. Autor zgłębił tu tematy wiary, winy, odkupienia i konsekwencji dokonanych wyborów. Latający Holender jest metaforą ludzkiego losu, symbolem nieuchronności przeznaczenia i ciężaru odpowiedzialności za własne czyny.
"Statek widmo" to klasyk, który pomimo upływu czasu nie traci na aktualności. 🙂↔️ Ta powieść, łącząca w sobie elementy przygody, horroru, refleksji filozoficznej i realizmu historycznego, zaskakuje ponadczasowością i umiejętnością poruszania uniwersalnych tematów. 👍 Ta książka jest prawdziwym skarbem zdecydowanie wartym wydobycia z morza zapomnianych klasyków. Gorąco polecam❗️☺️
Fundamentem fabuły jest znana legenda o Latającym Holendrze - przeklętym statku widmie, który budzi przerażenie wśród żeglarzy na całym świecie. 😱 Główny bohater, Filip, syn kapitana Vanderdeckena, wyrusza na pełną niebezpieczeństw i wyzwań misję ratowania duszy ojca i załogi Latającego Holendra. Czy uda mu się uwolnić skazanych na wieczną tułaczkę potępieńców❓️☠️
Autor, który sam był doświadczonym marynarzem, wykorzystał swoje bogate doświadczenie, tworząc niezwykle realistyczny obraz życia na morzu w XVII wieku. 👌 Jego znajomość marynarskiego rzemiosła i ówczesnej sytuacji polityczno-obyczajowej nadaje opowieści dużej autentyczności oraz pozwala na zanurzenie się w realiach żeglugi z minionych epok. 🌊⚓️ Mamy tu barwne opisy przygód, bitew morskich i zjawisk nadprzyrodzonych, dynamiczne i wciągające sceny akcji 🤩 oraz ciągłą atmosferę grozy 🫨 i niepewności. "Statek widmo" to również doskonałe studium ludzkiej natury. Autor zgłębił tu tematy wiary, winy, odkupienia i konsekwencji dokonanych wyborów. Latający Holender jest metaforą ludzkiego losu, symbolem nieuchronności przeznaczenia i ciężaru odpowiedzialności za własne czyny.
"Statek widmo" to klasyk, który pomimo upływu czasu nie traci na aktualności. 🙂↔️ Ta powieść, łącząca w sobie elementy przygody, horroru, refleksji filozoficznej i realizmu historycznego, zaskakuje ponadczasowością i umiejętnością poruszania uniwersalnych tematów. 👍 Ta książka jest prawdziwym skarbem zdecydowanie wartym wydobycia z morza zapomnianych klasyków. Gorąco polecam❗️☺️
Displaying 1 - 30 of 70 reviews