Death Note, Vol. 9: Contact

Death Note [デスノート]

by Tsugumi Ohba, Takeshi Obata (Illustrator), Tetsuichiro Miyaki (Translator)

Light has always been confident in his ability to out-think everyone, but L's protégés are proving to be more of a challenge than he anticipated. The more Light mentally maneuvers, the tighter the net around him becomes. And now Near and Mello are working to break the task force apart and expose Kira from within! Light has always held up under pressure in the past, but will the stress of this new line of attack and the strain of maintaining three different personalities be the beginning of his end?

Genres: Manga, Graphic Novels, Comics, Fantasy, Fiction, Mystery, Horror

208 pages, Paperback

First published December 2, 2005

About the author

Tsugumi Ōba (大場つぐみ), born in Tokyo, Japan, is a writer best known for the manga Death Note. His/her real identity is a closely guarded secret. As stated by the profile placed at the beginning of each Death Note manga, Ōba collects teacups and develops manga plots while holding his knees on a chair, similar to a habit of L, one of the main characters of the series.

There is speculation that Tsugumi Ōba is a pen name and that he is really Hiroshi Gamō. Pointing out that in Bakuman the main character's uncle was a one-hit wonder manga artist who worked on a gag super hero manga, very similar to Gamō and Tottemo! Luckyman in all aspects. Also that the storyboards drawn by Ōba greatly resemble Tottemo! Luckyman in style.

Reviews

[moi, k.y.a.]

L'nin karizması şu Near'da yok, yoksa sevdim keratayı ;)

[Tesutamento]

Serinin yavaş yavaş sona geldiğini hissettiren bir ciltti. Serinin başından beri gördüğümüz bir karakterin öldüğünü gördük. Bir önceki ciltte yaşadıklarından sonra karakter olarak fazla ömrü kalmamıştı zaten. Yine de ölümü üzücüydü. Asıl hikayeye bakarsak Light iki cepheden gelen atakları savuşturmakta güçlük çekmeye başladı. Kusursuza yakın planlarını artık göremiyoruz. Onun yerine risk alarak ve kayıp vererek ilerliyor. Seride L sonrası dönem farklı bir tat sunsa da bence hala güzel gidiyor. Mello da Near da karakter olarak L sonrasında çok özel hissettirmeseler de hikayedeki rollerini güzel götürüyorlar.

[Mert]

Puanım 4/5 (%75/100)

Son birkaç ciltten sonra ilaç gibi gelen bir kitap oldu. Beğenmediğim yerler yine vardı ama en azından biraz da olsa merak uyandırmayı başardı. Near ve Mello'nun taktikleri güzeldi ama Light nedense aptallaşıyor gibi geldi. Bir karakterin ölümü de çok hoşuma gitmedi çünkü kendisinin gerçekten iyi yazılmış bir karakter olduğunu düşünüyorum. Onun dışında bazı yerler çok hızlı bazı yerler ise çok yavaş geldi. Yine de özellikleri ortaları çok güzeldi. Sonu biraz garip bitiyor ama göreceğiz devamında ne olacak.

[Esma T]

Bu sayının adı Light ve Duygusuzluğu olmalıymış bence.
Light'ın babası ölüyor ve o hala adını yaz baba adını yaz baba. Aslında Kira için uygun bir davranış ama biz değerlerine bağlı bir toplumuz her ne kadar karaktere uygun bir davranış olsa da okurken çıldırdım. Tvdeki hadi baba hadi baba diye kalp krizi eşiğindeki babasını çifte telliye çağıran kız ile Light kapışabilirler. En azından adam mutlu oldu diye avunuyorum. :D
Neyse, yaşanan olaylardan ve Light'ın tutumundan hoşlanmadım, Ölüm Defteri'nin tadı giderek kaçıyor gibi.

[Gözde]

Kimse kusura bakmasın ama ilk defa hiç söylemediğim bir şeyi söyleyeceğim: insanlar bu seriye ezbere puan veriyor. Goodreads'te arkadaş olduğum çoğu kişi takır takır 5 puan vermiş. Normalde kimin hangi kitaba kaç puan verdiğine karışmam, kişisel bir tercihtir. Ama bu manga serisi gerçekten gittikçe sıkıcı bir hal alırken hala 5 vermek net ezbere bir durum. L'nin yokluğu gerçekten çok hissediliyor. Artık her şeyi Light ve L'nin arasındaki o çekişme ile karşılaştırır oldum. İşin kötüsü L'siz her ciltte durum daha da kötüye gidiyor. L'nin yerini doldurmak için bir değil iki yeni L var karşımızda evet ama Near çok sinir bozucu, Mello ise akıl hastası. Light bence babasını vazgeçirmeyi deneyebilirdi. Adam zaten yaşlı ne kadar ömrü kaldı ki o ömrün yarısından vazgeçecek? Şef'in ölmesine çok üzüldüğümü söyleyemem. Mello'nun adını öğrendik. Bu arada animesini izlemesem Mello'ya net kız derdim. Animede de sesten dolayı erkek olduğunu anlamıştım yanlış anlaşılmasın. Keşke yakalansaydı Mello, eğlenirdik. ABD'nin Kira'yı yakalamayacağını açıklaması çok şekerdi. Teslim ol dünya! Mello'nun Near'a geleceğini tahmin etmek zor değildi. Bu iyi olan kazansın lafı da sıkıcı olmaya başladı. Mello'nun Near'a deftere yazılan bazı kuralların yalan olduğunu söylemesi hoş olmadı. Ama en kötüsü Near'ın İkinci L'nin Kira olduğunu söylemesi oldu. Ulan birinizde anlamayın şunu. Birinizde fark edemeyin çok mu kolay bunu çözmek? Sinirlenmiyorum, sakinim. Sakura TV'nin yeni rolü gerçekten çok zekice. Kira yanlılarının artmasına ve karşıtlarının susmalarına neden olacaktır. Özellikle Near'ın binasına gelmelerine bayıldım. Sevmediğim şey Mello'nun Near'la iş birliği yapması. Madem rakibin yardım alma ondan o zaman gerizekalı.

[Ekin Açıkgöz]

! Seriyi aradan alıp okumayın. Baştan başlayıp sırayla gitmeniz gereken bir silsile. Aradan alırsanız hiçbir şey anlamazsınız. Birinci ciltten başlayın !

Sürekli bir manga okuyucusu değilim ama, Death Note'un okunması gerekiyor.

Dünyaya düşen 'Ölüm Defteri' kullananına istediği kişiyi uzaktan kumandaya basmış gibi öldürme gücü kazandırıyor. Defterin yanında bir de 'Şinigami' denen ölüm tanrısı var, eşantiyon. Defter dünyaya düşünce, kahramanımız Light defteri denemeye karar veriyor ve kısa süre sonra Tanrı kompleksine kapılıyor kaçınılmaz olarak.

Buraya kadarını tüm yorumlarda, tanıtımlarda okumuştum, biliyordum. Bilmediklerim ise şunlarmış:

- Death Note, fantastik paralel bir evrende, dünya dışı bir düzlemde, bir orta dünyada, bir ütopyada veya bir distopyada geçmiyor. Günümüz (yazıldığı zamanın günü) Tokyo'sunda geçiyor.
- İçinde doğa üstü öldürme yöntemi ve ölüm tanrıları var diye, bu kitabı fantastik bir macera zannetmiştim. Alakası yok. Gayet ayakları yere basan, polisiye bir kurgu var elimizde.
- Katil K ve hikayenin dedektifleri L ile M arasında matematiksel olasılıklar ve on hamle ilerisini hesaplayan stratejiler üzerine bir mücadele var. Takip etmeye çalışmak beyin yakıcı. Bu bakımdan çok iyi bir zihin cimnastiği.
- Çizimler şahane.

Başlayayım bakalım sevecek miyim diyerek 3 cilt almıştım. İki hafta içinde 12 cildi tamamladım elbette. Polisiye-severlerin okuması gereken bir manga efsanesi.

[Belenay Tekbaba]

4.5luktu benim icin, artik sona yaklastik ve ben near'la light'in savasini gormek icin cok heyecanliyim. babasinin ölümü üzücüydü... oglunun ne oldugunu bilmeden, karisindan ve kizindan uzak bir sekilde bir hic ugruna öldü kesinlikle. mello'nun bir sekilde near'a yine de yardim etmesi, near'in cozmeye baslamasi hostu. light artik korkuyor, diger cildi okumak icin heyecanliyim. keske L de bunlari görebilseydi:"

[Aleyna]

8'den daha iyi ama yine de eski tadı yok.

[foxius]

n çok masum duruyor ya bebek gibi🥺 melloyu sevmiyorum, light yavaş yavaş kontrolü kaybediyor. keşke biraz daha fazla misa görsek✨️

[Irem]

Near’ı da gittikçe sevmeye başlıyorum ama yine de Mello>>>>>>>>>>>>

[Zehranur Erol]

Hikayeyi bilerek okumak şu noktada artık çok sıkıcı. Ama bir kez olsun baştan sona bitirmek istiyorum mangayı da, o yüzden okuyorum

[celikbas faruk]

bu kitapla birlikte sıkıla sıkıla okumustum galiba

[Debesuota]

Hikaye buralarda sıkıcılaştı ve bol aksiyon yaşandı ama aksiyonların içi çok dolu değildi. Light'ın acımasızlığı artarken, N ve M, L'in Light'ı yormasından dolayı daha iyi ataklar yaptılar. Tabii tesadüfen ortaya çıkan yeni şinigami durumu da var.

[Petek Şeyma Başar]

Wowoowowowo... Çıldırcam. Deli olcam. Near ve Mello wowoowowowo.

[Yusuf]

9.kitap o kadar heyecanlı değildi ama sona doğru gidiyoruz.