Spring Torrents

by Ivan Turgenev

Returning to Russia from a tour in Italy, twenty-three-year-old Dimitry Sanin breaks his journey in Frankfurt, where he encounters the beautiful Gemma Roselli, who works in her parents' patisserie, and falls deeply and deliriously in love for the first time. Convinced that nothing can come in the way of everlasting happiness with his fiancee, Dimitry impetuously decides to begin a new life and sell his Russian estates. But when he meets the potential buyer, the intriguing Madame Polozov, his youthful vulnerability makes him prey for a darker, destructive infatuation.

A novel of haunting beauty, "Spring Torrents" (1870-1) is a fascinating, partly autobiographical account of one of Turgenev's favourite themes - a man's inability to love without losing his innocence and becoming enslaved to obsessive passions.

Genres: Classics, Fiction, Russia, Russian Literature, Romance, Literature, 19th Century

240 pages, Paperback

First published January 1, 1872

About the author

Ivan Sergeyevich Turgenev (Cyrillic: Иван Сергеевич Тургенев) was a novelist, poet, and dramatist, and now ranks as one of the towering figures of Russian literature. His major works include the short-story collection A Sportsman’s Sketches (1852) and the novels Rudin (1856), Home of the Gentry (1859), On the Eve (1860), and Fathers and Sons (1862).

These works offer realistic, affectionate portrayals of the Russian peasantry and penetrating studies of the Russian intelligentsia who were attempting to move the country into a new age. His masterpiece, Fathers and Sons, is considered one of the greatest novels of the nineteenth century.

Turgenev was a contemporary with Fyodor Dostoevsky and Leo Tolstoy. While these wrote about church and religion, Turgenev was more concerned with the movement toward social reform in Russia.

Reviews

[Anton Segers]

Door het recent abject gedrag van vele Russen vermindert mijn lust om Russische auteurs te lezen.
En toch: als je deze Toergenjev leest, raak je weer verzoend. Net omdat hij op indrukwekkende wijze de vinger op de wond legt, een scherpgetekend beeld schetst van de leugens, de trouweloosheid van zijn landgenoten. De morele leegte die achter de mooie frasen schuilt. De slaafse volgzaamheid die de persoonlijke integriteit vernietigt. Zo is een roman uit 1871 plots erg actueel, 150 jaar na datum.
Het sluwe van de auteur is dat hij je eerst volop doet sympathiseren en geloven in de rooskleurige schijn, je in de lyrische romantiek meesleept vooraleer het masker af te rukken, een sterk einde.

[Stijn]

.

[Floris Meertens]

De eerste 150 pagina's zijn een ultieme Netflix-romcom met niet het hoogste budget:

- De vrouw werkt in een snoepwinkel.
- De man is op reis en is van plan nog maar een avondje in de stad te blijven.
- Meet-cute waarbij de man een heldhaftige daad verricht voor de vrouw.
- Ze hebben een helder excuus om elkaar veel te zien.
- De vrouw blijkt al verloofd aan een of andere saaie hork, ach wee! Hoe zou dat lopen?
- De romance leidt in drie dagen tot een verloving.
- De familie is erop tegen vanwege pragmatische redenen...
- Een duel (oké, dit gebeurt niet in romcoms, maar ik wil nu heel graag gewoon een romcom in hedendaagse setting waar dan plots twee gozers gaan duelleren, liefst met sabel).

Daarna wordt het roer omgegooid en wordt het boek zwaarder en noodlottiger. Als lezer is het werkelijk frustrerend: je voelt je een matige bowler die de reeds geworpen bal tevergeefs probeert te overreden om de kegels te raken. Toergenjev schrijft overtuigend en meeslepend, maar dit boek ontstijgt uiteindelijk niet helemaal de clichés waar het zich in wentelt. De mooie beschrijvingen weten de naakte tropen die het plot aandrijven nooit echt aan te kleden.

Hoogtepunt van het boek is voor mij de subtiele parallel van horigheid en verleiding, en ik had het mooier gevonden als dit element meer was teruggekomen.

[Roos Books]

Heel erg dezelfde vibes als eerste liefde. Van mij had alleen het einde (nadat Sanin was vertrokken uit Frankfurt) langer mogen duren. Zeker het laatste hoofdstuk (zijn tijd in Parijs) had verder uitgewerkt kunnen worden. Het voelde een beetje haastig afgeraffeld, alsof Turgenev ook niet te veel woorden vuil wilde maken aan deze beschamende geschiedenis. Terwijl ik juist deze, en het manipulatieve karakter van Marja Nikoljevna zo intressant vind.

[Ardjan Anker]

Heel mooi

[Karen]

Goed! Ik ben verrast. Met veel vaart geschreven, levendig, mooie balans tussen dialoog en innerlijke roerselen, humor. Een actieve verteller kijkt samen met de vijftiger Sanin terug op diens jeugd, toen hij als twintiger door eigen toedoen de liefde van zijn leven verloor. Door deze constructie kan Toergenjev soms een beetje afstand nemen en commentaar leveren. Hij weet daarbij vooral de wrange humor/gêne van een oudere man over zijn jeugdige gedrag meesterlijk te vangen. Dat de vertaling van deze uitgave redelijk recent (2007) is en fris aandoet speelt vermoedelijk ook een rol bij mijn waardering.

[Agnes]

Wat een juweel van een verhaal en hoe geweldig voorgelezen door Hans Croiset. Erg genoten van de taal, de humor, de tragiek.

[Elly Lewin]

Niet om woke te doen maar alle vrouwelijke personages zijn hoer of heilige (oké: maagd, moeder, heks) en dat is gewoon zooo saai.