Mindset: The New Psychology of Success

by Carol S. Dweck

A newer edition of this book can be found here.

After decades of research, world-renowned Stanford University psychologist Carol S. Dweck, Ph.D., discovered a simple but groundbreaking idea: the power of mindset. In this brilliant book, she shows how success in school, work, sports, the arts, and almost every area of human endeavor can be dramatically influenced by how we think about our talents and abilities. People with a fixed mindset — those who believe that abilities are fixed — are less likely to flourish than those with a growth mindset — those who believe that abilities can be developed. Mindset reveals how great parents, teachers, managers, and athletes can put this idea to use to foster outstanding accomplishment.

In this edition, Dweck offers new insights into her now famous and broadly embraced concept. She introduces a phenomenon she calls false growth mindset and guides people toward adopting a deeper, truer growth mindset. She also expands the mindset concept beyond the individual, applying it to the cultures of groups and organizations. With the right mindset, you can motivate those you lead, teach, and love — to transform their lives and your own.

Genres: Psychology, Nonfiction, Self Help, Business, Personal Development, Education, Leadership

276 pages, Hardcover

First published February 28, 2006

About the author

Carol S. Dweck, Ph.D., is one of the world’s leading researchers in the field of motivation and is the Lewis and Virginia Eaton Professor of Psychology at Stanford University. Her research has focused on why people succeed and how to foster success. She has held professorships at Columbia and Harvard Universities, has lectured all over the world, and has been elected to the American Academy of Arts and Sciences. Her scholarly book Self-Theories: Their Role in Motivation, Personality, and Development was named Book of the Year by the World Education Federation. Her work has been featured in such publications as The New Yorker, Time, The New York Times, The Washington Post, and The Boston Globe, and she has appeared on Today and 20/20.

Reviews

[Maede]

تأثیر این کتاب روی من عجیب بود. مخصوصا اینکه چیز جدیدی به من نمی گفت. چیزهایی رو می گفت که من همیشه می دونستم ولی خوندن این کتاب بهم نشون داد که همیشه ناراضی بودم چون این هارو می دونستم و هیچوقت برای خودم عملی نکردم

از موقعی که هشت سالم بود با بچه های ضعیف تر کلاس ریاضی کار می کردم و با همه ی کودکیم اعتقاد داشتم که اگر بیشتر تلاش کنند می تونند. نمی دونستم چرا برای خودم هرگز این کار رو نکردم
همیشه به تلاش اعتقاد داشتم و هیچوقت اونجور که باید تلاش نکردم. خودم رو که بیشتر شناختم دیدم که از ترس شکست فرار می کردم. اینکه یا باید اول باشم یا هیچ چیز نباشم

تمام کاری که این کتاب کرد روشن کردن و باز کردن فکر های خودم بود و اینکه باعث شد به طور جدی به تغییر روش فکر کنم. به کنار گذاشتن این فکر که من دیگه خراب کردم، دیره، کار از کار گذشته
به خاطر این کتاب به فکر فرو رفتم که کمی به این وحشت قضاوت شدن و انتقاد شدن غلبه کنم

کتاب تکرار زیاد می کنه، زمینه های مختلفی رو بررسی می کنه و شاید بیش از حد مثال میزنه ولی در آخر فقط یک چیز رو میگه

طرز فکرت رو عوض کن، هیچ خصوصیتی ثابت نیست، این تویی که باید با تلاش به خواسته هات بررسی. نه اینکه فوق‌العاده و خاص به دنیا بیای، باید بشی
و اگر نیستی فقط تقصیر خودته

امتیاز کتاب به خاطر تاثیرش روی فکرم بود و اینکه هرجوری نوشته شده موفق شد این کار رو بکنه
95.12.12

[Mehrnaz]

شاید اگر روزی لیستی از کتا‌ب‌های خودیاری به دوستانم پیشنهاد بدم، این کتاب اولین یا دومین کتاب لیست باشه.

بیان ایده و در یک جمله گفتنش خیلی راحته. لازم نیست کتاب رو بخونیم تا بدونیم باید دیدِ رشد داشت. اما خیلی از مشکلات عمیق، دقیقا می‌تونن با همین دید و آموزه‌های همین کتاب حل بشن.

حدس میزنم که بایوهایِ شبکه‌های اجتماعی با جملات:
Always a student, Always learning & unlearning...
رو زیاد دیدید (خودم هم جزوشون!). از دید من این کتاب با تکرار و تاکید زیادش، این دید رو بیشتر جا میندازه و میتونه دلیل خیلی از رفتارها و تصمیم‌های شخصی رو روشن کنه‌ و دید بده.
همچنین می‌تونه کتاب خیلی مفیدی برای پدرها و مادرها باشه.

هشدار: این کتاب رو میشه خوند و فکر کرد که کلیشه است. یکم به سلیقه، نوع خوندن و.. می‌تونه بستگی داشته باشه. اما پیشنهادم اینه که با دید یادگیری بخونینش و امیدوارم مثل من ازش لذت ببرید!



به نظرم بعد از سه چهارم یا حتی شاید نصف به بعد، دیگه نویسنده حرفش‌ رو زده و تکرار ناخوشایندی احساس میشه. شاید هم این فقط حس من باشه چون خوانش کتاب خیلی طولانی شد.

پ.ن. صحبت‌های نویسنده در تدتاک و گوگل‌تاک جالب هست.

3.5 *

[Mojtaba Shirani]

واقعا یکی از بهترین کتاب هایی که تا حالا خوندم برعکس کلی کتاب زرد این کتاب روانشاسی و خودشناسی فوق العاده علمی و به درد بخوره پیشنهاد میکنم اگه خواستید بخونید حتما ویرایش آخرش رو بگیرید تصویر جلو با این تصویر مقداری متفاوته
توصیه میکنم حتما بخونید

[Said]

حرف این کتاب این است که دو نگرش وجود دارد یکی نگرش رشد و دیگری نگرش سکون، به این صورت که انسان باید همیشه رو به رشد باشد و کسی به یک باره و بدون زحمت یک قهرمان و سوپرمن نمی شود

نویسنده در ستایش رشد و بالندگی مطالب زیادی گفته است، چیزی که من از این کتاب یاد گرفتم این است که خود من نیز تا حدودی قبل از خواندن این کتاب نگرش استاتیکی نسبت به مسائل داشتم، مثلاً زمانی که می خواستم وارد رشته ی جدید و محیط جدیدی که قبلاً چیزی از آن نمی دانستم بشوم ، همیشه ناراحت بودم که چرا من بهترین نیستم، نویسنده معتقد است که همیشه این اتفاق می افتد، شما استعداد یک باره و انفجاری نسبت به مسائل ندارید، شما به خاطر این اینجا هستید که رشد کنید و یاد بگیرید که اگر همه چیز را از قبل می دانستید و بلد بودید جایگاه تان مسلماً به عنوان استاد آن رشته بود نه به عنوان یک دانش آموز یا یک بازیکن ورزشی

اگر معلم هستید این کتاب را بخوانید با خواندن این کتاب از آموزش هیچ یک از دانش آموزان ضعیف تر کلاس سر باز نمی زنید زیرا اگر این گونه هستید به فرآیند آموزش و یادگیری دانش آموزانتان آگاه نیستید

مطلب جالب دیگری که نویسنده در این کتاب اشاره میکند در زمینه ی ازدواج است که اگر بدنبال همسری رویایی هستید شاید سخت بتوانید آن را پیدا کنید و این شاید از نگرش استاتیکی شما نشئت می گیرد ولی اگر تغییر نگرش دهید و به این موضوع و باور برسید که هر انسانی توانایی تغییر و بهتر شدن دارد و ازدواج می تواند وسیله ای برای رشد دو طرف باشد، شاید زندگیتان به خوشبختی نزدیک تر شود


لازم که ذکر کنم این کتاب کتابی است برای انسان هایی که عاشق رقابت هستند برای ورزشکاران که به دنبال اول شدن هستند و من خودم به شخصه خیلی این حجم از شور رقابت تویه کتاب را دوست ندارم

انتقادی هم به کتاب دارم این است که انسان ها باید واقع بین باشند، درست که رشد در همه ی زمینه ها با تلاش برای همه ی انسان امکان پذیر است ولی این تلاش باید در زمینه ای صورت بگیرد که نقطه ی قوت آن فرد را نیز شکوفا کند، مثلاً فرض کنید یک فردی که 170 سانتی متر قد دارد درست است که با فداکاری از قسمت های دیگر زندگیش و تلاش زیاد بسکتبالیست حرفه ای می شود ولی این فرد هنوز هم نفر اول آن رشته ی ورزشی نمی تواند باشد تا زمانی که فردی با 2 متر قد با همان مقدار فداکاری و تلاش (و یا شاید کمتر) در آن رشته وجود دارد

[Ladan]

صد و پنجاه صفحه اول کتاب روان و خوش خوان پیش میره و نویسنده که از اساتید برجسته ی استنفورد هست نتایج تحقیقاتش رو همراه با مثال های ملموس در حوزه های مختلف برای شفاف تر کردن نظرش ارائه میده. لحن صمیمانه اش اول کتاب نظر من رو جلب کرد که تو مقدمه میگه به گرامرم گیر ندین! حس کردم آدمیه که اهل راه حله و همین اول واسه موجوداتی که خدای ایراد گرفتن هستن دستاشو برده بالا.
اول که از تجربه بزرگ زندگیش میگه که با آزمایش روی بچه ها خواسته کنار اومدنشون با شکست رو بررسی کنه، یاد برادرزاده ی دوساله ی خودم افتادم که عاشق استقلالش و تلاشش برای یادگرفتن و تنهایی از پس کارهاش بر اومدنش هستم و به نظرم بچه ها منابع بینظیری برای یادگرفتن راههای تازه و تغییر هستن. این آزمایش ها در طول کتاب روی گروه های سنی مختلف انجام شده و برای من خیلی جالبه.
نویسنده طرز فکر آدم ها رو به دو دسته تقسیم میکنه که با توجه به طرز فکرشون رویکردی که در مواجهه با مسائل مختلف پیش میگیرن میتونه منجر به رشد و پیشرفت (ذهنیت رشد) یا منجر به بهم ریختنشون (ذهنیت ثابت) بشه. البته این رو هم میگه که افراد در مورد مسائل مختلف میتونن ترکیبی از این طرز فکرها رو داشته باشن.
بنای ذهنیت رشد اینه که هوش انسانی پویاست و قابلیت ارتقا داره پس افراد با این طرز فکر آدمهایی قوی هستن چون به خودشون باور دارن و میتونن از صفر شروع کنن و پیشرفت کنن و با تلاش و وقت گذاشتن به جایی که مد نظرشون هست برسن بنابراین براشون راه مهمتر از مقصد هست و در واقع پوستی که تو راه ازشون کنده میشه باعث میشه تازه گرم بشن و پوست کلفت تر و برن سراغ چالش های بزرگتر. در مقابل افرادی که ذهنیت ثابت دارن کسانی هستن که خودشون رو با نتیجه ی کار و تلاششون یکی میدونن یعنی این موفقیت منه که من رو تعریف میکنه و در صورتی که موفق (در واقع برنده) نشم نه تنها هیچ کس بلکه هیچ چی نیستم! بنابراین حرمت نفس این افراد به نتیجه کارشون گره خورده و به راحتی از بین میره، ، ولی افراد با طرز فکر پویا بر این باور هستن که من و نتیجه ی کارم از هم جدا هستیم و این نتیجه نیست که من رو تعریف میکنه بلکه تلاش من و راهها و استراتژی ها و خلاقیت و نوآوری هایی که در پروسه ی به ثمر رسوندن هدفم دارم فارغ از نتیجه من رو تعریف میکنه. اینها از شکستهاشون سکو واسه پرش می سازن و همواره حرمت نفس دارن و با بالا پایین شدن نتیجه کارشون عزت نفسشون بالا پایین نمیشه و خودشون را با کسی مقایسه نمیکنن و سعی دارن از دیروز خودشون بهتر باشن، برای چالش سرشون درد می کنه و در مواجهه با چالش های جدیدتر به وجد میان و پر از انرژی میشن و ریسک پذیر هستن، اما افراد با ذهنیت ثابت که مرض کمال گرایی هم دارن حاضر هستن سالها کار تکراری ای که درش ریسکی وجود نداره انجام بدن مبادا که از ترس شکست برن سراغ کار جدیدتر، چون کار جدیدتر یعنی احتمال شکست خوردن وجود داره و شکست مساوی هیچ شدن و مواجه شدن با قضاوت بقیه هست.
افراد با ذهنیت پویا حین شکست ناراحت میشن و حتی افسرده میشن اما هرگز کارآیی خودشون رو از دست نمیدن خلاصه خیلی جون سخت هستن اما افراد با ذهنیت ثابت بعد شکست و افسردگی کاملا دیسفانکشنال میشن. اینها تلاش کردن رو مخصوص افرادی میبینن که مشکل دارن چون باورشون اینه که تو یا استعداد داری یا نداری، پس اگر استعداد داری تلاش معنی نداره. از طرف دیگه ذهنیت پویا نظرش اینه که داشتن استعداد یا نبوغ دال بر شاخص بودن تو نیست بلکه وجه تمایز افراد رابطه مستقیمی با میزان تلاششون و جرات در به چالش کشیدن خودشون داره. البته این نکته خیلی مهمه که تلاش به تنهایی کافی نیست و لزوما هرکی بیشتر تلاش کنه موفق نمیشه بلکه درستش اینه که اگر با تلاش دیدیم به نتیجه نمیرسم ابتکار عمل داشته باشیم و خلاقانه راه های مختلف و تکنیک ها و استراتژی های متفاوتی رو امتحان کنیم. این وسط باید توجه داشته باشیم که برای نیل به هدف فاکتورها و پارامترهای دیگه ای جز تلاش دخیل هستن مثل توانایی مالی، سطح تحصیلات، سطح خانواده، شبکه دوستان و منابع مختلفی که در دسترس فرد هستن که اینها تاثیر قابل توجهی روی میزان تلاش لازم برای رسیدن به هدف دارن اما باید واقع بین بود و همواره "تلاش" رو ادامه داد.
فارغ از اینکه تا حالا نسبت به مسائل مختلف چه طرز فکر و دیدی داشتیم بهتره آگاهانه به سمت ذهنیت رشد بریم چون با این طرز فکر حتی اگر تو کاری که علاقه داریم انجام بدیم استعدادی نداشته باشیم از زمانی که صرف تلاش براش می کنیم لذت می بریم. افراد با ذهنیت رشد چون تمرکزشون روی رسیدن به هر قیمتی نیست و صرفا تلاش می کنن تا توکاری که دوست دارن پیشرفت کنن ممکنه حتی به موفقیت های بزرگی برسن که از اول برای اونها برنامه ای نداشتن. از طرف دیگه افراد با ذهنیت ثابت به قله چشم دوختن و فقط برای هدف تلاش می کنن و اگر موفق بشن دلیلش رو استعداد یا هوششون تلقی میکنن نه تلاششون چه بسا بیشتر از افراد گروه ذهنیت رشد تلاش کرده باشن.
حالا درسته که طرز فکر رشد میگه برای هرچی تلاش کنی میتونی توش پیشرفت کنی اما قرار نیست برای هر چیزی تلاش کرد و پذیرا بودن به فراخور شرایطی که توش هستیم هم یکی از نقاط قوت این طرز فکر به حساب می آد. تو فصلهای چهار تا هفت مثالها تخصصی تر تو زمینه های خاص ورزشی و انواع روابط و کار و بیزینس ارائه می شن و آدم ها و تیم ها و شرکتهای شاخص در حوزه های مختلف و در سطح جهانی معرفی شدن که می تونن مثالهای قابل اعتمادی برای تایید نظریه ی نویسنده باشن اما دیگه واقعا یک جاهایی این همه مثال خسته ات میکنه و این همه تاکید بیشتر شک برانگیز به نظر میاد تا اینکه مهر تایید ی روی نظر نویسنده باشه. تو این فصلها تاکید روی کار گروهی و ذهنیت تک تک افراد تیم هست و طی مطالعه ای وجه تمایز بین شرکتهایی که از سطح متوسط به سطح بالا میرسن و در سطح بالا باقی می مونن با شرکتهایی که از سطح متوسط به سطح بالا می رسن اما بعد از مدتی به سطح قبل بر میگردن و شرکتهایی که هرگز پیشرفت نمی کنن رو طرز فکر افراد دونسته و این مسئله رو هم در نظر گرفته که تمامی این شرکتها به منابع یکسانی دسترسی دارن و فقط ذهنیتشون باهم فرق داره. مثالهای فصل بیزینس از باقی کاربردی تره به نظرم مخصوصا برای مدیرها، اینکه ذهنیت مدیر چقدر میتونه سازنده باشه و روی تک تک افراد مجموعه و دست آوردهاشون اثر داشته باشه و تاکید داره مدیر باید مثل یک راهنما در کنار کل افراد مجموعه مدام در حال یادگیری باشه و با افراد در رده های مختلف بر بخوره و حس همدلی و یکی بودن رو در مجموعه ایجاد کنه، یاد فیلم ولف آو وال استریت افتادم که جوردن بلفورد این رو خیلی عالی به تصویر کشیده. با این کار افراد به مجموعه حس تعلق پیدا میکنن و در زمان های سخت به جای ترک کردن و گشتن دنبال موقعیت های شغلی بهتر، تمرکزشون رو روی حل مشکلات میزارن و مسئولانه و متعهدانه برای بهبود شرایط وقت میزارن. حس تعلق باعث میشه فرد احساس کنه فارغ از نتیجه ی کارش ازش حمایت میشه و بنابراین میتونه خلاقانه عمل کنه و قدرت ریسکش رو بالا ببره.
تو محیط هایی که کل مجموعه طرز فکرشون حول رشد و یادگیری و ارتقا باشه انسانیت معنا پیدا میکنه و به چشم ماشینی که باید یک سری کارهای از پیش تعریف شده رو انجام بدی بهت نگاه نمیشه. وقتی مجموعه ذهنیت ثابت داره افراد برای اینکه نشون بدن از بقیه بهترن (چون فقط با میزان کارآیی سنجیده میشن) حاضرن دست به کار غیراخلاقی هم بزنن تا به مجموعه ثابت کنن چقدر به درد بخور هستن، چون در این سیستم مدام درحال قضاوت شدن هستن و اگر در مسیر رسیدن به هدف برای سیستم به قدر کافی به درد بخور نباشن به راحتی مورد توهین و تحقیر قرار می گیرن و کنار گذاشته میشن چون می بایست مسیر رو همونطور که دیکته شده و با شرط رسیدن به هدف طی می کردن و اصلا اهمیتی نداره که شاید فرد با پرورش خلاقیتش پتانسیل این رو داشته باشه مسیری دیگه رو طی کنه و حتی اگر به هدف هم نرسه در نهایت رشد کرده و چیزی یاد گرفته.
تو فصلی که به روابط و تاثیر ذهنیت تو رابطه پرداخته پیشنهاد کرده مسائل از طریق صحبت کردن حل بشن چون حدس زدن منظور و خوندن ذهن طرف مقابل منشا اکثر سوتفاهم هاست و میگه برای اینکه رابطه ای کارکرد داشته باشه باید مدام روش وقت بزاریم و براش تلاش کنیم و نه اینکه منتظر بشینیم که آدم مناسب ما پیدا بشه و رابطه خودش به خوبی و خوشی پیش بره، رابطه مراقبت لازم داره و باید براش برنامه داشت.
برای اینکه ببینیم چه ذهنیتی تو وجود ما غالبه باید ببینیم ویژگی های مربوط به کدوم طرز فکر رو داریم، اگر حالت تدافعی داریم و در برابر تغییر منعطف نیستیم و گارد داریم و فقط دنبال بهانه و توجیه هستیم و اینکه کسی رو پیدا کنیم که تقصیرها رو گردنش بندازیم و باور داریم قربانی شرایط هستیم ذهنیت ثابتی داریم که جز این انتخابهای محدود برای فرار از پذیرش مسئولیت چیزی بهمون نمیده و تو ناحیه امن مون زندانیمون میکنه در حالیکه با طرز فکر رشد دنبال چالش هستیم و پذیرا و بخشنده و تو هر شرایطی سعی داریم بهترین خودمون رو ارائه بدیم و تجربه کنیم و جلو بریم و به ورژن بهتری از خودمون تبدیل بشیم.
جایی از نحوه ی ایجاد این ذهنیت ها توسط معلم ها و والدین بحث کرده که نکته ای که نظر من رو جلب کرد در مورد نحوه ی تشویق کردن بود که میگه نباید بچه ها رو طوری تشویق کرد که فکر کنن اگر نتیجه ی کارشون کامل یا چیزی که مد نظر بزرگترهاست نشه دیگه خودشون و تلاششون ارزشی ندارن، نباید از برچسب ها و اسم هایی برای بچه ها استفاده کرد که برای تایید گرفتن دست به هرکاری بزنن، اینکه به بچه ای به خاطر موفقیتش بگیم باهوشه انگیزه ی اون بچه و عملکردش رو بهم میریزیم چون دیگه فکر میکنه اگر شکست بخوره باهوش نیست!
فصل آخر هم که گویا تو نسخه جدید اضافه شده خیلی جالب نیست ولی راهکارهایی ارائه داده که بشه تغییر به سمت رشد و یادگیری رو روزانه به خودمون یادآوری کنیم. به نظرم کتاب رو میتونست تو تعداد صفحات کمتر و مختصر و مفیدتر بنویسه.

[Sanaz]

خیلی کتاب تاثیرگذاری بود و خیلی ازش یاد گرفتم. پیشنهادش میکنم بخونید.

[Zahra]

مفهوم کلی کتاب میتونه کمک کننده باشه، ولی من هم مثل بقیه دوستان نظرم این هست که تعداد مثال‌های زده شده واقعا بیش از حده و نیاز به این همه کش دادن یه موضوع مشخص وجود نداشت. بنظرم میشه از خوندن بعضی فصل‌ها بنا به نیاز صرف نظر کرد.
در کل ارزش خوندن داره.

[Mobina]

در کل هم کتاب بسیار مفیدی بود و فصل ۶ رو خیلی دوس داشتم که راجب روابط بود.
یکم کتابش تکراریه ولی خب این تکرار به نظرم کمک میکنه که مطالب بهتر جا بیوفتن.

[کافه ادبیات]

امروزه بیشتر افراد عوامل اصلی دستیابی به موفقیت را تنها توانایی‌ها و استعداد انسان می‌دانند. اما کارول دوک نویسنده و متخصص در حوزه روانشناسی با انتشار کتابی در سال ۲۰۰۶ که به سرعت در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌ها در زمینه روان‌شناسی و آموزش قرار گرفت، به معرفی عاملی نادیده گرفته‌شده و تاثیرگذارتر، یعنی طرز تفکر پرداخت.

او با بیان اینکه طرز تفکر افراد به دو دسته ثابت و منعطف تقسیم می‌شود، برای مخاطبین خود توضیح می‌دهد که در دنیای امروز، چرا و چگونه یک فرد با طرز تفکری منعطف بسیار آسان‌تر به اهداف مورد نظر و موفقیت در جنبه‌های مختلف زندگی خود دست می‌یابد.

[Mohammad Sadegh Rasooli]

http://delsharm.blog.ir/1397/11/28/mi...
حرف اصلی «طرز فکر» این است که انسان‌ها مخلوطی از دو طرز فکر بسته و مبتنی بر رشد هستند. در طرز فکر بسته استعدادها از نظر شخص از پیش تعریف‌شده و بعضاً محدود هستند. البته انسان‌های با طرز فکر بسته معمولاً با موفقیت‌های ناشی از زعم مستعد بودن خود جلو می‌روند ولی به محض اولین شکست آغاز عقب‌گردشان رقم می‌خورد. در مقابل در طرز فکر مبتنی بر رشد آن چیزی که اهمیت دارد آن است که در هر شرایطی انسان با وجود داشته‌ها و درس از اشتباهات گذشته قدمی رو به جلو بردارد.

نویسنده برای اثبات تجربی حرف خود فصل‌های مختلفی در مورد کسب‌وکار، روابط خانوادگی، تدریس و تربیت فرزند می‌آورد. مثلاً به زعم نویسنده، اگر تربیت فرزند بر مبنای برچسب‌گذاری و تشویق‌های مصنوعی که مثلاً تو مستعد هستی (به جای آن که فرزند را برای تلاش تشویق کنند) باشد، آن کودک به محض روبه‌رو شدن با مشکلات درجا می‌زند. این مسأله در مورد کار و تحصیل هم صادق است. نویسنده از تجربیات تدریس خود در دانشگاه‌های کلمبیا و استنفورد مثال می‌آورد که چگونه انسان‌هایی که بازتر به مسأله نگاه می‌کردند توانستند خودشان را از شرایط دشوار به سلامت رها کنند. البته نویسنده بر این امر تأکید دارد که همهٔ ما انسان‌ها در مسائل مختلف تلفیقی در نوع طرز فکر هستیم و کسی را شاید نشود پیدا کرد که فقط در یک طرز فکر بگنجد. بالاخره طرز فکر بسته این حسن را دارد که انسان را از خطر کردن افراطی بازمی‌دارد.

در مجموع این کتاب نسبت به بقیهٔ کتاب‌های [الکی] هیجان‌بخش در این موضوع این حسن را دارد که از زبان یک متخصص و به طرزی واقع‌بینانه [و نه تهییج بیهوده که تو همه کار می‌توانی بکنی] نوشته شده است.

[Shakiba]

چندتا طرز فکر داریم؟
دوتا، طرز فکرثابت و طرز فکر رشد

واسه تو کدومه؟
.همه مون هر دوتاشو داریم. به خودمون بستگی داره کدوم را بیشتر تقویت کردیم

اولین صفحات این کتاب را که می خوندم من را یاد خاطره ای انداخت از دوران مدرسه. احتمالا این اتفاق یا برای خودتون افتاده یا شما برای کسی رقمش زدید و یا شاهد این ماجرا بودید.
.اون چیزی نیست جز
دوباره خر زدی بچه خرخون؟

حتما یادتونه وقتی یک دانش آموز تو کلاس تلاش می کرد و درس ها را چندبار می خوند بقیه بهش می گفتند خر خون و از طرفی دیگه خیلی ها مدعی میشدند با فقط سر کلاس نشستن تونستن یک نمره ای بالا بیارند.
جالبه که این کتاب میگه که همه ی ما آدم ها با تکرار و تمرینه که چیزی را یاد می گیریم و اینکه بگیم ما از بچگی هوش ریاضی مون بالا بوده و بدون تلاش می خواهیم نمره خوب بیاریم طرز فکری ثابت است. چون آدم های با طرزفکر رشد معتقد هستند که انسان ها با تلاششون هست که به یک مهارت یا دانشی مسلط می شوند و کسی از شکم مادرش برنده ی جایزه ی نوبل و فیلدز به دنیا نمی آید.
در کل این کتاب پر از مثال هایی است که طرز فکر ثابت و طرز فکر رشد را در موضوعات مختلف مثل: تحصیل، ورزش، مدیریت و... در کنار هم با بیان نتایج تحقیقات و مثال های عینی مقایسه می کند.

بهترین دستاورد من:
درسته که همه ی ما سهمی از طرز فکر رشد و ثابت را با هم داریم. اما، من زمان هایی طرزفکر ثابت داشتم که دستاوردش جز ناامیدی و مقایسه ی خودم با بقیه نبود و الان خوشحالم که آگاهی ازش بهم کمک میکنه در مسیر تغییر به طرز فکر رشد قدم بردارم.

[Moh. Nasiri]

کتاب خوبی برای بررسی دو نوع طرز فکر پویا و ایستا می باشد.
ویدیوی معرفی کتاب در Insta IGTV
https://www.instagram.com/tv/Bxuv_CaB...

[Mostafa Troski]

کارول دوک، استاد مشهور روانشناسی دانشگاه استنفورد، در نتیجه ده‌ها سال تحقیق و بررسی خود در زمینه دستاوردها و موفقیت، به ایده‌ای پیش‌گامانه دست یافته است: قدرت طرز تفکر و نگرش ما

او توضیح می‌دهد که چرا موفقیت ما تنها مرهون قابلیت‌ها و استعداد ما نیست، بلکه نحوه نگرش‌مان به آنها نیز بسیار حایز اهمیت است. او مشخص می‌کند که چرا ستایش هوش و توانایی افراد باعث سوق دادن آنها به موفقیت و دستاوردهای خوب نمی‌شود، بلکه می‌تواند آن را نیز به خطر اندازد. با داشتن نگرش صحیح، ضمن اینکه می‌توانیم در مسیر موفقیت و دستیابی به اهداف شخصی و حرفه‌ای مان گام برداریم، می‌توانیم به کودکان و کارمندان‌مان نیز برای موفق شدنشان کمک کنیم. دوک حقیقتی را آشکار می‌سازد که والدین، معلمین، مدیران و ورزشکاران موفق می‌دانند: چگونه یک ایده ساده در مورد ذهن، می‌تواند باعث ایجاد عشق به یادگیری و داشتن انعطاف‌پذیری لازم برای دستاوردهای شگرف در هر زمینه‌ای می‌شود!

نقل قول رابرت استرنبرگ؛ استاد آموزش و روانشناسی دانشگاه یِیل درباره این کتاب جالب توه است:
«کتاب خوب، کتابی است که توصیه‌هایش رو قبول می‌کنید، کتاب عالی اما توصیه‌هایی می‌کند که شما آنها اجرا می‌کنید. توصیه‌های کارول دوک در زمینه طرز فکر، برای من بینهایت ارزشمند بود و علاوه بر تغییر زندگی‌ام، حتی نگرشم را در زمینه تغییر زندگی، تغییر داد. تغییراتی که سال به سال مهم‌تر و ضروری‌تر می‌شوند. این کتاب می‌تواند زندگی شما را تغییر دهد، همانطور که زندگی مرا تغییر داد.»

[Benyamin]

این کتاب و مدل نگاه کردنش به شیوه تفکر ما آدم‌ها و نشون دادن واکنش انسان در موقعیت‌های مختلف، اینکه از کجا ریشه میگیره اینقدر برای من مفید بود که حد نداره.

ذهن فقیر و یک روحیه همیشه بازنده‌ایی که من داشتم و نسبت به وجود و اثراتش اندکی آگاه بودم. این کتاب یک تکان اساسی بهم داد. کمک کرد بهم که درست فکر کنم و آگاه باشم ریشه‌ی خیلی از تصمیماتم از کجاست.

هر چند وقت یکبار برش میدارم و مرورش میکنم. جز کتاب‌هایی هست که به دوستام هدیه میدم. بخصوص به کسایی که حس میکنم تمرین و توجه‌ایی به مدل فکریشون ندارن یا مجال روزگار این فرصت رو بهشون نداده که به چنین وادی‌هایی بپردازن.

[ثمین پذیرائی]

کتاب بسیار خوبی بود و روی ذهن و طرز تفکرم اثر عمیقی داشت و خیلی خوشحالم که مطالعه اش کردم و یادگرفتم ✨

[Arash]

کتاب خوبیه
خوندنش رو پیشنهاد میدم
اما اوتا ستاره کم کردم یکی به خاطر اینکه ای کاش این دست نویسنده هایی که استاد دانشگاه هستن متوجه میشدن کتابشون قرار نیست آرشیو کلی تحقیق و آزمایش باشه
میتونن حرفشونو بزنن و یه چندتا آزمایش و تحقیق هم برای مثال و درک بهتر مطالب بیارن
می شد این کتابو تو 40 صفحه تموم کرد.
و دوم اینکه طرز فکر رشد و صرفا تلاش کردن و نادیده گرفتن ژنتیک برای تمام زمینه ها جواب نمیده
خود کتاب مثال مایکل جردن رو زد
یه مثال هم من میزنم براتون
تو والیبال تیم ژاپن قدشون به نسبت بقیه تیم ها کوتاه تره.هرچند از لحاظ پرش و بازی کردن واقعا عالین ولی قدشون کوتاس و خب ژنتیکشون اینه
وقتی میان مقابل یه تیم با قد بلند بازی میکنن احتمال باختشون خیلی قویه
مثلا در مقابل ایران
پس تلاش صرف و داشتن طرز فکر رشد الزاما تو همه زمینه ها جواب نمیده

[HamidReza AzimiNasab]

کتاب ایده ی جالبی رو مطرح می کنه که در چند صفحه می تونست ارائه بشه و نیازی به ۳۰۰ صفحه نبود.

[Sousan Raei]

- نویسنده کتاب استاد روانشناسی دانشگاه استنفورد هست و به نظرم با روانشناسی زرد خیلی فاصله داشت.
- اوایل کتاب در مورد دو طرز فکر #رشد و #ثابت توضیح میده و در ادامه تاثیر این طرز فکر رو در (سازمانها- خانواده- مدرسه- تربیت فرزند- روابط عاشقانه) بررسی میکنه.

- طرز فکر رشد چی هست؟
اینکه در هر موقعیتی میشه با تلاش رشد کرد. اینکه تلاش نباید برای اول شدن باشه. نباید برای برنده شدن باشه. باید برای این باشه که شما از رشد در اون کار لذت میبرید. پس چیزی رو انتخاب کنید که دوستش دارید.
- تقریبا هیچ نمره‌ای به استعداد ذاتی یا هوش نمیده و با مثال‌های فراوون نشون میده که تلاش تونسته جای خالی بقیه رو پر کنه. البته تاکید میکنه پول و روابط هم خیلی در موفقیت دخیلن.
- سازمان/ کار تیمی ارزشمندتره چون تیم میتونه دستاوردهایی داشته باشه که برای شخص ممکن نیست. (و این منِ فریلسنرم رو چقدر به فکر فرو برد)
(مثالهای زیادی از ورزش و ورزشکاران میزنه. انگار مسابقات ورزشی خیلی شبیه به زندگی هر روزه هستند.)
- آموزش/ برای شاگردانتون استاندارهای بالا تعریف کنید و بعد کمکشون کنید با نشون دادن مسیر بهش برسن.
- تربیت فرزند/ موقع صحبت با فرزندتون مدام #تلاش آدمها رو تحسین کنید و هیچ وقت از هوش فرزندتون تعریف نکنید! از هوش بچه تعریف کردن ممکنه تاثیر کوتاه مدت خوبی روی اون بذاره اما در بلندمدت باعث میشه احساس کنه نیازی به تلاش نداره و این به ضررش هست (چقدر یاد صدرا انداخت منو)
چرا بهش ۵ نمیدم؟ چون لحن کتاب خیلی جاها خسته کننده است.دیگه بعد از خوندن داستانای روانشناسی یالوم این سبک روانشناسی برام خسته‌کننده‌ست :))

[Rouhollah Abdolvahab]

عالی بود. واقعا طرز فکر آدم را عوض می‌کند. توصیه می کنم حتما بخونید. یادگیری این بحث تأثیر گذار، برای هر قشری مفید است.

[Shqyq rezaei]

کتاب ۳۰۰ صفحه‌اس که به نظر من میتونست ۱۵۰ صفحه باشه . خیلی تکرار داشت و حاشیه .
اما
اما
واقعا ارزش خوندن داره
اونم چندبار
مخصوصا برای مادر پدرا
معلما و مربی
چون نه تنها باعث عوض شدن دیدگاه خودمون میشه
میتونه دیدگاه بچه های در ارتباط باهامون هم عوض کنه .

[Mahsa]

این کتاب تاثیر عمیقی روی من گذاشت.حالا دلیل خیلی از کارها رو فهمیدم.
این کتاب در مورد دو طرز فکر ثابت و رشد صحبت میکنه.
طرز فکر ثابت از هوش و استعداد دفاع میکنه و ریسک پذیری فرد رو پایین میاره چون میترسه دیگه باهوش و با استعداد نباشه.تو این طرز فکر توانایی ها ثابت هستند.شما یا باهوش هستید یا نیستید.با استعداد هستید یا نیستید و نمیتونید اونها رو بهتر کنید.در ضمن افراد باهوش و بااستعداد نیازی به تلاش ندارن و باید با کمترین تلاش به خواسته هاشون برسن!

در طرز فکر رشد ولی میدونیم که تلاش بیشتر باعث ادامه و آسون شدن کارها مثل یادگیری میشه.میدونیم که استعداد و هوش همه چیز نیست و توانایی هامون قابلیت بهتر شدن رو داره.

نویسنده معتقده که نباید فقط از هوش و استعداد کودکان تعریف کنیم و باید از تلاشهاشون تعریف کنیم وگرنه طرز فکر ثابت رو درشون نهادینه میکنیم.کودکان تلاش میکنند تا همیشه باهوش و بااستعداد باقی بمونن چون فکر میکنن اینجوری فقط تشویق میشن و والدینشون دوستشون دارن.

کتاب فوق العاده ای بود~

[Behnam]

کتاب جالبیه، و مفهومی رو که مطرح می کنه (نگرش رشد) بسیار کاربردی و خوبه. اما تقریبا نود درصد کتاب صرف مصداق هایی برای اثبات مفهوم نگرش رشد می شه و خیلی درگیر این نمی شیم که حالا این طرز فکر رشد رو چطور توسعه بدیم، تمرین کنیم یا به دیگران اموزش بدیم. دوست داشتم روی این بخش بیشتر متمرکز می بود

[Mostafa Tabrizian]

شروع ۱۴ بهمن پایان ۱۶ بهمن ۱۳۹۷ خوانش اول ناتمام

[Milad]

"جمله 'آنها پس از آن برای همیشه خوش و خرم زندگی کردند' وجود ندارد بلکه بیشتر شبیه این است 'آنها پس از آن همیشه با خوشحالی تلاش کردند'".

طرز فکر کتابی هست که چند ماه پیش با توصیه استاد مکری شروع به خوندنش کردم. کتابی که تو یه بازه خاصی از زندگیم تاثیر نسبتا زیادی روم گذاشت. کتاب عنوان می کنه که چطوری طرز فکر ثابت رو که بر پایه اعتقاد داشتن به "هوش"، "استعداد" و توانایی بالقوه است، به عنوان یک خطای شناختی در مقابل طرز فکر رشد که بر مبنای پرورش توانایی ها بر اساس تلاش هست، قرار گرفته و هیچ جای تعجبی هم نداره که مطلوب مورد پسند هم هست. برای مثال:
"تلاش برای کسانی است که توانایی ندارند. مردم با طرز فکر ثابت می گویند: اگر مجبورید برای چیزی تلاش کنید، حتما در آن خوب نیستید. همچنین می گویند: هر چیزی برای افرادی که نابغه واقعی می باشند، راحت به دست می آید"

به طور خلاصه شاید طرز فکر ثابت رو بشه تو عبارت "خواستن بهترین چیزها به بدترین شیوه" خلاصه کرد. در نتیجه این ها پدیده ای به نام "بازنده بودن" ایجاد می شه که در اثر شکست در چهارچوب طرز فکر ثابت به وجود میاد.
با این حال نگرش در طرز فکر مقابل فرق داره: "حتی در طرز فکر رشد هم شکست می تواند تجربه دردناکی باشد. اما شما را تعریف نمی کند"
"افراد با طرز فکر رشد تنها به دنبال چالش نیستند، بلکه از آن لذت می برند. هر چقدر چالش بزگتر باشد، بیشتر رشد می کنند"

جالب تر این که طرز فکر ثابت از همون کودکی بهشون القا می شه - البته که نه با نیت بد - تشویق و تحسین هوش و استعداد افرادی که با کمترین تلاش و زمان نتیجه مطلوب رو میارن که نتیجه اش این می تونه باشه که "اطمینان بخشی به کودکان در مورد هوش یا استعداد آن ها اثرات نامناسبی بر جای می گذارد. آن ها فقط از نشان دادن کمبود بیشتر خواهند ترسید."
کتاب از بخش های زیادی تشکیل شده که بعد از تعریف هر کدوم از طرز فکرها، سعی می کنه تفاوت طرز فکر رشد و ثابت رو تو هر کدوم از حیطه ها (کسب و کار، ورزش، روابط عاشقانه و والدین) به تصویر بکشه.

"سرعت و کمال دشمن یادگیری موارد دشوار هستند"

[Sahar nsr]

آخ که دلم میخواست این توانایی رو داشتم که همخوانی این کتاب رو برای معلم ها برگزار کنم... تا که آدم های نسل بعد، پر از آمادگی برای رشد و خلاقیت باشن.... کاش که توانایی شو داشتم این کتاب رو در اختیار والدین بذارم تا بچه ها با حس و حال بهتری بزرگ بشن و استعداد هاشون به خاطر طرز فکر ما زیرسوال نره ...
و کاش که می‌شد به هر کسی که وارد رابطه میشه این کتاب رو کادو بدم تا بدونه که برای ساختن اون رابطه رویایی که میخوان پیوسته باید صبوری، زمان و تلاش هزینه کنن... و این باور که همه چیز میتونه رشد کنه ...

[Mahsa fanaei]

باز هم ذهنیت
خلاصه خوانده شد

[Aban]

روی من تاثیر زیادی داشت و بنظرم لازمه که خیلی‌ها بخوننش و درباره این موضوع صحبت بشه؟ چون حس می‌کنم کمالگرایی و ذهنیت ثابت داشتن بین اطرافیانمون و خودمون زیاد دیده میشه.
با اینکه نویسنده هر فصل داشت همون حرف‌ها رو تکرار می‌کرد از تاثیرش چیزی کم نشد.

[Pari Sa]

اگه بخوام به خلاصه ترين حالت كتاب رو معرفي كنم ،

-خواستن فقط با تلاش مداوم ميسر ميشود .

-شالوده ي موفقيت طرز فكر رشد است .

[Cham]

شبیه کتاب‌های زرد به نظر می‌رسد و حرفای شعاری‌ای می‌زنه که اگه بتونی قبولشون کنی، خیلی امیدوارتر و قوی‌تر می‌شی.

[Mahsa fanaei]

کتابی متفاوت با کتاب های زرد انگیزشی
و تفکر رشد یابنده در مقابل تفکر ثابت