Endless Night

by Agatha Christie

Gipsy’s Acre was a truly beautiful upland site with views out to sea – and in Michael Rogers it stirred a child-like fantasy. There, amongst the dark fir trees, he planned to build a house, find a girl and live happily ever after. Yet, as he left the village, a shadow of menace hung over the land. For this was the place where accidents happened. Perhaps Michael should have heeded the locals’ warnings: ‘There’s no luck for them as meddles with Gipsy’s Acre.’ Michael Rogers is a man who is about to learn the true meaning of the old saying ‘In my end is my beginning.’

The title Endless Night was taken from William Blake’s Auguries of Innocence and describes Christie’s favourite theme in the novel: a “twisted” character, who always chooses evil over good.

Christie finished Endless Night in six weeks, as opposed to the three-four months that most of her other novels took. Despite being in her seventies while writing it, she told an interviewer that being Michael, the twenty-something narrator, “wasn’t difficult. After all, you hear people like him talking all the time.”

The book is dedicated to Christie's relative "Nora Prichard from whom I first heard the legend of Gipsy's Acre." Gipsy's Acre was a field on the Welsh moors.

Genres: Mystery, Agatha Christie, Fiction, Crime, Classics, Mystery Thriller, Thriller

303 pages, Paperback

First published October 30, 1967

About the author

Agatha Christie also wrote romance novels under the pseudonym Mary Westmacott, and was occasionally published under the name Agatha Christie Mallowan.

Dame Agatha Mary Clarissa Christie, Lady Mallowan, DBE (née Miller) was an English writer known for her 66 detective novels and 14 short story collections, particularly those revolving around fictional detectives Hercule Poirot and Miss Marple. She also wrote the world's longest-running play, the murder mystery The Mousetrap, which has been performed in the West End of London since 1952. A writer during the "Golden Age of Detective Fiction", Christie has been called the "Queen of Crime". She also wrote six novels under the pseudonym Mary Westmacott. In 1971, she was made a Dame (DBE) by Queen Elizabeth II for her contributions to literature. Guinness World Records lists Christie as the best-selling fiction writer of all time, her novels having sold more than two billion copies.

This best-selling author of all time wrote 66 crime novels and story collections, fourteen plays, and six novels under a pseudonym in romance. Her books sold more than a billion copies in the English language and a billion in translation. According to Index Translationum, people translated her works into 103 languages at least, the most for an individual author. Of the most enduring figures in crime literature, she created Hercule Poirot and Miss Jane Marple. She atuhored The Mousetrap, the longest-running play in the history of modern theater.

Associated Names:
Agata Christie
Agata Kristi
Агата Кристи (Russian)
Агата Крісті (Ukrainian)
Αγκάθα Κρίστι (Greek)
アガサ クリスティ (Japanese)
阿嘉莎·克莉絲蒂 (Chinese)

Reviews

[Ehsan'Shokraie']

فوق العاده بود,از یافتن پاسخ برای اصل "چه کسی سود میبره"در حل جنایت لذت میبرم,هر چند که با داده ها و احساسات در تضاد باشه..واقعا اگاتا کریستی هنرمنده و ذهن خلاقی در طراحی این ژانر از رمان و داستان نویسی داشته,به همین ترتیب باقی اثارش رو خواهم خواند.

[UTO]

4.75⭐⭐⭐⭐
یعنی واقعا آگاتا کریستی لایق لقب ملکه جنایت هست!
دست مریزاد زن! تو چه ذهنی داری. هنوز که هنوز هم داستان هات انقدر تازگی داره. کمتر نویسنده ای این هنر رو با خودش به دوش می کشه.
این کتاب هم از باقی کتاب هایی که از بانو کریستی خوندم بی نصیب، از اون جذابیت قلم نبود. نوع روایت داستان اول شخص بود که ما از زبون مارک می شنیدیمش. از نحوه آشنا شدنش با دنی و بقیه ماجراهاشون... تصویر سازی محله کولی ها و اون طبیعت وحشی رو خیلی قشنگ به تصویر کشیده، توضیحات بیش از اندازه نداریم. هر چپتر بیشتر از چپتر قبلی سرعت می گیره. اتفاقات پشت سر هم میوفته و نمی‌ذاره داستان از نفس بیوفته.
شایدم بخاطر همینه که من همیشه آگاتا کریستی رو تحسین می کنم.
پیچش های داستان به موقع و به جا بود. اما... از طرفی یه جاهایی از داستان داشت شبیه کتاب قتل در رودخانه نیل می شد. یه سری عناصری خیلی مشابه بود که یه جورایی ممکن بود ذوق خوندن رو کور کنه ولی به این معنی نبود که کل داستان شبیه اثر قبلش باشه.
هرچند که پایانش متفاوت و جذاب بود. با وجود اینکه دیگه میدونستم قاتل داستان مون کیه اما به شدت قابل درک بود. متاسفانه یا خوشبختانه حتی نتونستم ازش متنفر بشم.
شاید اینم یه هنر دیگه از قلم بانو کریستی هست که حتی ویلن های داستان هم منطقی به تصویر کشیده شده.
کتاب خیلی قوی نسبت به باقی آثارش نیست اما همچنان خوندنیه!
با تموم اینا خوندنش خیلی چسبید. خیلی وقت بود یه نفس کتابی رو تموم نکرده بودم و این یکی هم ازش جدا نبود😁👌🏻
خلاصه پیشنهادش میدم؟ صدرصد شک نکن

[WhatNarjesReads]

قابل حدس بود و همه چی معمولی.
ارزش خوندن در یک آخرهفته رو داره، اماااااا کلی کتاب بهتر ازش هست.

[Kowsar Bagheri]

شما وقتی با با یه رمان جنایی/کارآگاهی روبه‌رویی منطقاً می‌دونی قراره جنایتی در کاره اما وقتی جنایت آخر داستان اتفاق میوفته، در طول کتاب دائماً در یه تعلیق اضطراب‌آوری قرار داری که درعین‌ جالب‌بودنش بسیار درگیرت می‌کنه. جنایت معوق معمولاً بیشتر آدم رو درگیر می‌کنن، تا مدل‌هایی که قتل همون اول داستان اتفاق میوفته و بقیه‌ش برمی‌گرده به کشف قاتل و حل معما. می‌تونم منظورم رو برسونم؟
هر رمان از این ژانر محتوم و محکوم به فاجعه‌ست اما دلهره و اضطرابی که «شب بی‌پایان» ایجاد می‌کنه خیلی بیشتر و عمیق‌تره. حداقل به دو دلیل. یک، به دلیل فوق‌الذکر. دو، از اول داستان پیوند عمیق و گسست‌ناپذیری داره با مفاهیم ماورایی/خرافاتی‌ای که حتی اگه بهشون باور نداشته باشی هم باز ترسناکن. مثل نحسی ابدی، نفرین کولی‌ها، فال و کف‌بینی‌ها، سرنوشت فاجعه‌بار ازپیش‌تعیین‌شده و غیره. سومی‌ش رو هم برای اینکه اسپویل نشه نمی‌تونم بگم. :))
«شب بی‌پایان» یکی از آثار مورد‌علاقه‌ی خود آگاتا کریستیه و تو فهرست «آگاتا کریستی به انتخاب آگاتا کریستی» هم اومده. برخلاف آثار معروف‌تر کریستیْ کارآگاه نداره. معمای داستان و ساختار بسیار شبیه «قتل راجر آکروید»ـه.

[Zahra Yazdani]

اون دسته کتابای آگاتا که توشون خبری از مارپل و پوآرو نیست برام خیلی جذابن ناخودآگاه حس میکنم بخاطر حضور نداشتنشون به یه گنج دست نخورده رسیدم که کسی ازش خبر نداره و با ولع تمامش رو میخونم و ازش لذت می‌برم.

بقیه صحبت هام اسپویل از کتابه








و این کتاب بشدت جذاب بود دلم برای الی می‌سوزه حتی کسی که فکر میکرد بشدت عاشقشه هم یه عوضی بود که بخاطر پولش کنارش بود :)) و دم آگاتای عزیز گرم که تا لحظه‌ی آخر فکرشم نمیکردم قاتل کیه و حتی بهش شک هم نداشتم.

[Shaghayegh]

اولی که کتاب رو شروع کردم به نظرم خیلی سطحی و کسل کننده اومد. انگار که یک تیکه هایی از پازل گم شده باشه اما نویسنده مصرانه بخواد بگه نه این همه‌ی ماجراست. آخر داستان رو خیلی دوست داشتم، همه‌چیز سرجای خودش قرار گرفت و خوب این پایان، غیر قابل پیش‌بینی بود.

[Saman]

هر شبانگاه و هر سپيده‌دمان
پا گذارند مدمي به جهان
كه بود سهمشان غم و حرمان
هر شبانگاهان و هر سپيده‌دمان
پاگذارند مردمي به جهان
عده‌اي را نصيب شادي و شور
عده‌اي را شبان بي‌پايان

[Arash Rad]

یه سبک جدیدی از اگاتا کریستی بود که انگار داری دفترچه خاطرات میخونی
تا 60 درصد داستان هیچ اتفاق خاصی نمیفته و خسته کننده بود
2.5/5

[Samar Kabir]

داستان روایتی بسیار روان با پایانی شگفت انگیز دارد مانند دیگر رمان های آگاتا کریستی.

[Fatemeh oliaee]

تا الان مورد علاقه ترین کتابیه که از بین مجموعه های آگاتا کریستی خوندم.
چقدر قشنگ پیچیده شدم و هی فکر کردم که واقعااا چه شخصی از این مرگ سود میبره.
خب داستان از این قراره که مایک عاشق دختر ثروتمندی به نام الی میشه و این دوتا مخفیانه به کمک گرتا (دوست الی) ازدواج میکنند و خانه ای در کولی آباد واسه خودشون میسازن، خوب و خوش بودن تا اینکه الی خیلی ناگهانی میمیره، و مایک به همه شخصیت ها مشکوک میشه ولی درنهایت هم اعتراف میکنه که خودش و گرتا اين نقشه رو از خیلی وقت پیش کشیدن تا از مرگ الی به ثروت برسن. مایک در نهایت گرتا رو هم میکشه.

[Sahar]

وای چقد خوشم اومد
اولین کتابیه که از آگاتا کریستی میخونم .
چقد یهو قشنگ و غیر منتظره رازش و فاش کرد .
همیشه عاشق پوارو بودم خیلی به نظرم هوشمندانه بود. ولی وقتی کتابو برداشتم اصلا انتظار نداشتم اینقد خوشم بیاد. همین الان تموم کردم و واقعا کیف کردم

[Saeed abedi]

از کتاب های خوب کریستی است که نه خانم مارپل در آن حاضر است نه موسیو پوآرو
این بار خود قاتل راوی داستان است که مثل همیشه البته تا اواخر قصه همه چیز مبهم است
اما قاتل این کتاب اندکی دلسوزی نیز بر می انگیزد حال به خاطر این که او خود راوی است یا اینکه آدمی است که به سعادت رسید اما نفهمید که رسیده

[HNGM]

او فقط میدانست که در خطر است.
سانتونیکس شیطان را در وجود من دیده بود.

[Paniz 2005]

هیچی ندارم بگم فقط محشر بود❤️‍🔥

[Mehran]

150 صفحه منتظر بودم الی بمیره
هرچند آخر به یاد ماندنی داشت
ولی قبل قتل واضح الی خیلی داستان کش دار و حوصله سر بر شد
هرچقدر آگاتا کریستی جنایی اش خوبه،عاشقانه و درامش خوب نیست

[Zahra]

هر شبانگاه و هر سپیده دمان
پا گذارند مردمی به جهان
هر شبانگاه و هر سپیده دمان
پا گذارند مردمی به جهان
که بود سهمشان غم و حرمان
هر شبانگاه و هر سپیده دمان
پا گذارند مردمی به جهان
عده ای را نصیب شادی و شور
عده ای را شبان بی پایان

[Mahboub]

همیشه کتابای معمایی دوست داشتم.واقعا ذهن آگاتاکریستی چطور به این داستانا میرسید....این زن معرکس!!!!!