We have no future because our present is too volatile. We have only risk management. The spinning of the given moment's scenarios. Pattern recognition...
Cayce Pollard is a new kind of prophet — a world-renowned “coolhunter” who predicts the hottest trends. While in London to evaluate the redesign of a famous corporate logo, she's offered a different assignment: find the creator of the obscure, enigmatic video clips being uploaded to the Internet — footage that is generating massive underground buzz worldwide.
Still haunted by the memory of her missing father — a Cold War security guru who disappared in downtown Manhattan on the morning of September 11, 200l — Cayce is soon traveling through parallel universes of marketing, globalization, and terror, heading always for the still point where the three converge. From London to Tokyo to Moscow, she follows the implications of a secret as disturbing — and compelling — as the twenty-first century promises to be...
William Ford Gibson is an American-Canadian writer who has been called the father of the cyberpunk subgenre of science fiction, having coined the term cyberspace in 1982 and popularized it in his first novel, Neuromancer (1984), which has sold more than 6.5 million copies worldwide.
While his early writing took the form of short stories, Gibson has since written nine critically acclaimed novels (one in collaboration), contributed articles to several major publications, and has collaborated extensively with performance artists, filmmakers and musicians. His thought has been cited as an influence on science fiction authors, academia, cyberculture, and technology.
Πρίν δεκαοκτώ χρόνια περίπου ταξίδευα (ως πρωτοετής φοιτητής) στην πόλη της φοίτησης μου και διάβαζα τον "Νευρομάντη" δανεικό από την δανειστική βιβλιοθήκη. Δίπλα μου καθόταν νεαρή χαριτωμένη δεσποινίς κάποια χρόνια μεγαλύτερη, με προχώ στύλ που διάβαζε και η ίδια τον "Νευρομάντη", προσπαθούσε να μου πιάσει την κουβέντα αλλά σαν αυθεντικός γαρδούμπας δεν μπορούσα να συντάξω μια πρόταση σωστά. Αυτή η ανάμνηση για κάποιο λόγο συνδέθηκε με τον Γκίμπσον, τον οποίο δεν ξαναδιάβασα από τότε. Μέχρι φέτος....
...Ομολογώ επίσης ότι η επιστημονική φαντασία δεν είναι το φόρτε μου. Όπως επίσης οι τεχνολογικές εξελίξεις και ο κόσμος της πληροφορικής. Και επειδή διανύω την χειρότερη αναγνωστική χρονιά εδώ και πολλά-πολλά χρόνια δεν μπόρεσα να δώσω την προσοχή που χρειάζεται οπότε η επιστροφή μου στον Γκίμπσον μετά από 10+ χρόνια δεν ήταν η αναμενόμενη. Δυσκολεύτηκα να ακολουθήσω την πλοκή, την οποία βρήκα να κάνει και μια κοιλίτσα αλλά και να καταλάβω τι ακριβώς δουλειά κάνει η Κέιτ. Όπως και ναχει το βιβλίο έχει αρκετό ενδιαφέρον σε σημεία, μου θύμισε λίγο το "Μετά" του Κράιτον αλλά δεν μου άρεσε τόσο. Θα έλεγα ότι ίσως είναι το κάρμα και είμαι σίγουρος ότι αποκλείεται να μην είναι. Τέσπα σταματώ εδώ.
Ένας τελείως διαφορετικός Γκίμπσον! Καμία σχέση με τον Νευρομάντη ή τον Κόμη Μηδέν. Η ιστορία εκτυλίσσεται στο τώρα, στο παρόν, και όχι σε διάφορες χρονικές περιόδους, πηδώντας από την μια ιστορία του τάδε τύπου στην άλλη ιστορία ενός άλλου τύπου, καταφέρνοντας με αυτό να μπερδευτείς και να χάσεις τον μπούσουλα. Και υπάρχει ένας κύριος πρωταγωνιστής, και η όλη ιστορία ακολουθεί αυτόν τον πρωταγωνιστή. Πρόκειται για την Κέις Πόλαρντ, η οποία αναγνωρίζει πρότυπα μόδας και δουλεύει για διάφορες εταιρείες μάρκετινγκ. Είναι αρκετά περίεργος χαρακτήρας. Ο πατέρας της δούλευε για τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες, σε χώρες όπως η Ρωσία, και εξαφανίστηκε ξαφνικά την 11η Σεπτεμβρίου, στη Νέα Υόρκη. Δεν ήταν μέσα στους Πύργους, αλλά κάπου γύρω. Αλλά δεν βρέθηκε ποτέ. Υπάρχει πιθανότητα να είναι και ζωντανός. Η μητέρα της είναι και αυτή μια περίεργη που ψάχνει συχνότητες νεκρών ή κάτι τέτοιο, δεν πολυκατάλαβα, και πιστεύει ότι ο άντρας της είναι όντως νεκρός, γιατί έχει πάρει κάποια μηνύματα... Ζει κάπου στο Μάουι. Όπως είπα, η Κέις δουλεύει για διάφορες εταιρείες μάρκετινγκ και διαφημίσεων, με σκοπό να βρει πρότυπα μόδας και να πει την γνώμη της για διάφορες μάρκες, σήματα και λοιπά, που μπορεί να πουλήσουν και να καθιερωθούν στην αγορά. Το περίεργο μ'αυτήν είναι ότι έχει μεγάλη αλλεργία για τα σήματα πολυεθνικών εταιρειών μόδας, και φοράει ρούχα και παπούτσια που δεν ανήκουν σε κάποια μεγάλη εταιρεία-και αλίμονο αν έχει κάποιο σήμα εταιρείας πάνω στο ρούχο! Τέλος πάντων, εκτός από την δουλειά της, έχει μια μανία. Είναι footagehead. Τι είναι αυτό; Παρακολουθεί ένα φόρουμ, καλή ώρα σαν το δικό μας, όπου εκεί ανεβαίνουν διάφορα περίεργα κλιπάκια που μπορεί να ανήκουν σε ένα ολοκληρωμένο έργο, μπορεί όχι. Αυτό είναι το footage. Και έχει δημιουργηθεί μια υποκουλτούρα γύρω από αυτά τα κλιπάκια. Και ένα μυστήριο. Ποιος είναι ο δημιουργός, γιατί ανεβαίνουν στο φόρουμ με άγνωστη προέλευση, ποιος ο σκοπός τους; Μια από τις εταιρείες όπου δουλεύει η Κέις, της ζητάει να πάει να βρει τον δημιουργό. Και έτσι αρχίζει όλο το μυστήριο και η περιπέτεια.
Ο Γκίμπσον σε αυτό το βιβλίο θίγει τις πολυεθνικές εταιρείες, τα σήματα και τις μάρκες, γενικά τον εμπορικό κόσμο της μόδας και της τεχνολογίας, καθώς και το ίντερνετ, τα φόρουμ, την υποκουλτούρα που μπορεί να δημιουργηθεί. Δράση, ένταση, σούπερ ατμόσφαιρα, δυνατή γραφή και πολλά, πολλά gadgets, είναι μερικά από τα καλούδια του βιβλίου!