Children don't really learn irony until they get to Joseph Heller in the eighth grade.
Lektura ta przypomniała mi, dlaczego uznałam Patricka Nessa za tak wyjątkowego lata temu, oraz nakłoniła mnie do głębszej refleksji nad jego twórczością.
Topics About Which I Know Nothing to zbiór opowiadań, fikcyjnych historii czy skrzywionych zobrazowań elementów życia społecznego i politycznego.
Topics About Which I Know Nothing to historie groteskowe, szokujące i nierzadko makabryczne; pozostawiające czytelnika wpatrującego się w przestrzeń, samotnego na moment. Patrick Ness rzeczywiście przygląda się tematom, co do których pozornie nie ma żadnego pojęcia: polityce światowej, kapitalizmowi, religii czy nawet tak odległym kwestiom jak życie po śmierci. Powiedzieć, że to obraz w krzywym zwierciadle, może być niedopowiedziem. Nawet jeśli jesteśmy pewni, że nigdy by tak naprawdę nie zaistniało, to pojawia się w nas niepokój i choćby cień wątpliwości.
Zdaje się, jakby Patrick Ness nie uznawał taboo. Przełamuje się i pokazuje nam obrazy i zdarzenia, których, jak odnoszę wrażenie i nie dziwię się, przedstawienia boją się mainstreamowi twórcy i wielkie firmy. To bardzo ciężkie tematy, trudno jest spojrzeć na tragedie czy Wielkie Złe Rzeczy, ale... wiemy, że w jakiejś formie dzieją się one cyklicznie czy nawet cały czas. Przestraszyłam się przy tej lekturze, ale cieszę się, że tak się stało.
Opowiadanie Jesus' Elbows and Other Christian Urban Myths było dla mnie najzabawniejsze, The Gifted mrożące krew w żyłach, a Now That You've Died najpiękniejsze.
Wątpliwości wzbudza we mnie tylko to, że opowiadania wydają się zbyt przegadane. Dodatkowo jako osoba, która nie używa języka angielskiego jako first language, nie wszystkie słowa czy odniesienia zrozumiałam i potrafiłam docenić. Jednocześnie cholernie doceniam Patricka Nessa za to, jakim kameleonem staje się w swojej twórczości. Czasami trochę zapominałam, że to nie anioł śmierci czy podwójna agentka się do mnie zwracają, że to wszystko pochodzi tylko od jednego człowieka, tak mi znajomego.
Patrick Ness w swojej wyobraźni i story-tellingu coraz bardziej wznosi się ponad niebo, a ja nie spotkałam żadnego innego autora, z którym mogłabym porównać tego dowcipnego, dziwacznego Brytyjczyka.
'Who brings a book to a party?'
It is the wrong thing to say, and he knows it as soon as it leaves his lips, as soon as it reaches her face.
'I do, obviously.'