What do you think?
Rate this book
Leon en Juliette
De plaats was Charleston, het jaar was 1820. Hij was een jonge Nederlander die zijn verarmde vaderland was ontvlucht om fortuin te maken in de Nieuwe Wereld. Zij was een zwart meisje in een samenleving waar iemand zoals zijn niet meer waard was dan een onmondig stuk vee dat naar believen gekocht en gebruikt kon worden.
Dát hij haar kocht was dus niet zo vreemd. Deden blanke mannen dat toen niet vaker met slavinnen die hun wel aanstonden? Wat er daarna gebeurde was in de ogen van de wereld om hen heen echter zo schandalig en zelfs illegaal dat hij alles in gevaar bracht - zelfs hun leven en dat van hun kinderen. Toen hadden ze nog maar één keuze........
Een waargebeurde negentiende-eeuwse liefdesgeschiedenis die alle trotseerde, tot de vergetelheid aan toe.
Dát hij haar kocht was dus niet zo vreemd. Deden blanke mannen dat toen niet vaker met slavinnen die hun wel aanstonden? Wat er daarna gebeurde was in de ogen van de wereld om hen heen echter zo schandalig en zelfs illegaal dat hij alles in gevaar bracht - zelfs hun leven en dat van hun kinderen. Toen hadden ze nog maar één keuze........
Een waargebeurde negentiende-eeuwse liefdesgeschiedenis die alle trotseerde, tot de vergetelheid aan toe.
95 pages, Hardcover
First published March 7, 2020
29 people are currently reading
1531 people want to read
About the author
Annejet van der Zijl
25 books358 followersAnnejet van der Zijl is a Dutch writer. Born in 1962, she studied mass communication at the UVA in Amsterdam and did a MA International Journalism at City University in London. She worked in magazine journalism until 2000, meanwhile publishing her first book Jagtlust, about a ramshackle villa that in the sixties was a meeting place for many artists and poets. Annejet van der Zijl lives in Amsterdam with her husband, a journalist.
(from Wikipedia)
(from Wikipedia)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 397 reviews
March 7, 2020
I thoroughly enjoyed this! It's the life story of Leon and Juliette, He a Dutchman from the town of Monster, Westland and she a slave girl from Charleston, USA. They will be remembered now.
March 12, 2020
Prachtig geschreven boekenweekgeschenkboekje dit jaar met een waar historisch verhaal over de liefde tussen een Nederlandse emigrant en een slavenmeisje in Charleston in 1820. Annejet van der Zijl heeft hun leven en oprechte liefde heel interessant beschreven. Het was ook heel wetenswaardig te lezen hoe de donkere vrouw na emigratie met al haar kinderen naar Nederland zich ontwikkelde tot een ware society dame en dat zij ontzettend gewaardeerd werd door haar omgeving. In haar nawoord zegt Annejet van der Zijl dat zij de intentie heeft om deze historie in een meer uitgebreide versie te publiceren. Dat geplande boek zal ik zeker lezen.
Het deed mij deugd weer eens een echt goed boekenweekgeschenkboek te hebben gelezen!
Het deed mij deugd weer eens een echt goed boekenweekgeschenkboek te hebben gelezen!
May 10, 2020
Dieses Buch hat vielfache Bedeutung für mich. Zum einen die rein Literarische. Ich liebe diese Art von Büchern, die sich an der Grenzlinie zwischen Sachliteratur und Belletristik bewegen, ohne Fakten zu verwischen. Meist macht der Autor die Geschichte an einer Person oder einer Familie fest. So auch Annejet van der Zijl, nur dass in diesem Fall alle Personen real sind und die Geschichte der („schwarzen“) Herckenraths nicht nur Aufhänger, sondern auch Ausgangspunkt des Buches ist. Wir lernen die (nicht so rosige) Situation der Niederlande im frühen 19. Jahrhundert kennen und das Schicksal des Leon Herckenrath, der als nachgeborener Sohn sein Glück in den Vereinigten Staaten sucht, genauer in Charleston, der boomenden Hafenstadt South Carolinas. Solche Schicksale gab es zuhauf. Was Leons Leben besonders macht, ist die Tatsache, dass er es mit der Mulattensklavin Juliette Louisa McCormick verband. Noch als Kind trug Juliette durch ihre Pflege zu Leons Genesung von einer schweren Fiebererkrankung bei. Zwei Jahre später kaufte er sie von seinem Arbeitgeber und – und das ist das Einzigartige – schenkte ihr zugleich die Freiheit. Fortan lebten sie versteckt von der weißen Öffentlichkeit als Paar, später auch als Familie.
Diese Geschichte berührt mich besonders, weil ich vor einigen Jahren Charleston besucht und Fort Sumter, die Magnolia Plantation und das großbürgerliche Aiken-Rhett House besichtigt habe. Die Orte und Ereignisse des Buches erlangen damit eine noch größere Intensität. Die Tatsache, dass die Grablege der Familie in den Dünen von Monster im Westland weiterhin existiert und die wenigen Bilder und Fotos der Familie verleihen der Geschichte zusätzliche Nähe.
Und schließlich ist dieses Buch, das diesjährige Boekenweekgeschenk, das eine liebe Goodreads Freundin an mich weitergegeben hat, das erste Buch, das ich in niederländischer Sprache gelesen habe. Ein letztes Wort zu dem Umschlagbild. Es zeigt nicht Juliette Herckenrath, von der leider kein Bild existiert, sondern das „Portrait einer jungen Frau“, gemalt von Jean-Étienne Liotard Ende des 18. Jahrhunderts. Die Schönheit der Portraitierten und mehr noch ihre elegante Erscheinung und Kleidung passen wunderbar zu dem Bild, das ich mir von Juliette gemacht habe.
Diese Geschichte berührt mich besonders, weil ich vor einigen Jahren Charleston besucht und Fort Sumter, die Magnolia Plantation und das großbürgerliche Aiken-Rhett House besichtigt habe. Die Orte und Ereignisse des Buches erlangen damit eine noch größere Intensität. Die Tatsache, dass die Grablege der Familie in den Dünen von Monster im Westland weiterhin existiert und die wenigen Bilder und Fotos der Familie verleihen der Geschichte zusätzliche Nähe.
Und schließlich ist dieses Buch, das diesjährige Boekenweekgeschenk, das eine liebe Goodreads Freundin an mich weitergegeben hat, das erste Buch, das ich in niederländischer Sprache gelesen habe. Ein letztes Wort zu dem Umschlagbild. Es zeigt nicht Juliette Herckenrath, von der leider kein Bild existiert, sondern das „Portrait einer jungen Frau“, gemalt von Jean-Étienne Liotard Ende des 18. Jahrhunderts. Die Schönheit der Portraitierten und mehr noch ihre elegante Erscheinung und Kleidung passen wunderbar zu dem Bild, das ich mir von Juliette gemacht habe.
March 8, 2020
Een mooi historisch boekenweekgeschenk. Het valt niet te ontkennen dat Annejet van der Zijl ontzettend veel onderzoek heeft gedaan naar dit verhaal. Het geschenk is vlot geschreven, soms bijna té vlot geschreven. Maar hé, ze heeft maar 90 pagina’s tot haar beschikking. Zo veel informatie in zo weinig pagina’s is lastig. Het is al duidelijk dat Van der Zijl dit verhaal en haar onderzoek zeer waarschijnlijk gaat gebruiken voor een roman!
April 8, 2020
Na toch weer een poosje in de non-fictie te hebben gegraven had ik weer eens zin in een lekker luchtig fictieboekje. Eventjes naar de boekhandel, een gratis boekje meekrijgen bij mijn aankoop en maar eens begonnen met lezen. Blijkt het alsnog een geromantiseerd non-fictie boek te zijn. Mijn intenties waren in ieder geval goed.
Allereerst wil ik graag vermelden dat ik bewonder hoeveel van der Zijl in de archieven heeft moeten zoeken om dit historisch accuraat verhaal te kunnen schrijven. Erg nobel om deze twee vrijwel vergeten figuren voor zo een breed publiek weer tot leven te brengen. Het boek leest een beetje als een omschrijving van een schilderij gegeven door de gepassioneerde museumeigenaar van het Rijksmuseum: Als je met een ongetrainde blik naar iets kijkt, zie je louter de gebeurtenissen gelinkt aan de jaartallen. Echter, als je de uitleg achter het schilderij kent, dan gaat het verhaal écht leven en krijg je beter het besef van het tijdsbeeld. Dat is knap gedaan.
Echter, als 'non-fictie' staat er niet heel veel nieuwe informatie in die je zal gaan blijven. En als 'Roman' blijven de karakters je niet echt bij door gebrek aan persoonlijkheden en dialogen. Geen idee of ik het boek nu goed omschreven heb, maar mijn mondeling Nederlands ligt inmiddels al 4 jaar achter me, dus hier moeten jullie het maar mee doen.
Allereerst wil ik graag vermelden dat ik bewonder hoeveel van der Zijl in de archieven heeft moeten zoeken om dit historisch accuraat verhaal te kunnen schrijven. Erg nobel om deze twee vrijwel vergeten figuren voor zo een breed publiek weer tot leven te brengen. Het boek leest een beetje als een omschrijving van een schilderij gegeven door de gepassioneerde museumeigenaar van het Rijksmuseum: Als je met een ongetrainde blik naar iets kijkt, zie je louter de gebeurtenissen gelinkt aan de jaartallen. Echter, als je de uitleg achter het schilderij kent, dan gaat het verhaal écht leven en krijg je beter het besef van het tijdsbeeld. Dat is knap gedaan.
Echter, als 'non-fictie' staat er niet heel veel nieuwe informatie in die je zal gaan blijven. En als 'Roman' blijven de karakters je niet echt bij door gebrek aan persoonlijkheden en dialogen. Geen idee of ik het boek nu goed omschreven heb, maar mijn mondeling Nederlands ligt inmiddels al 4 jaar achter me, dus hier moeten jullie het maar mee doen.
December 30, 2024
In 1800 wordt Leon Herckenrath geboren in Monster, een Nederlands dorpje. Op zijn 18de vertrekt hij naar Amerika om daar zijn geluk te zoeken. Hij heeft de job van consul gekregen, en neemt zijn intrek bij de familie de Magnan, in Charleston, South Carolina.
Deze hebben een slavin in dienst, Josephine, die een dochtertje heeft, Juliette.
Na een tijdje slaagt Leon er in om Juliette vrij te kopen en na 3 jaar huwt hij met haar.
Dit huwelijk is echter geheim, omdat een blanke niet met een zwarte of een mulattin kan trouwen. het paar krijgt ook kinderen.
Leon en Juliette verhuizen naar een ander deel van de stad, waar ze meer in het verborgene kunnen leven. Maar de haat tegen vrije zwarten wordt steeds groter en de situatie wordt uitzichloos.
Toch slaagt Leon er in zijn kinderen en ten slotte zijn vrouw één voor één naar Nederland te smokkelen.
Leon, een rijke zakenman, blijft nog vele jaren zaken doen met Amerika, terwijl zijn familie in Nederland zich steeds uitbreidt, en zijn kinderen daar een goed leven hebben, en niet met de nek aangekeken worden. Hij wordt zelfs burgemeester van Monster, en Juliette dus burgemeestersvrouw. In Nederland kan dat allemaal, in Amerika zou dit ondenkbaar zijn.
Het is een zeer pakkend verhaal, een beetje geromantiseerde non-fictie.
Deze hebben een slavin in dienst, Josephine, die een dochtertje heeft, Juliette.
Na een tijdje slaagt Leon er in om Juliette vrij te kopen en na 3 jaar huwt hij met haar.
Dit huwelijk is echter geheim, omdat een blanke niet met een zwarte of een mulattin kan trouwen. het paar krijgt ook kinderen.
Leon en Juliette verhuizen naar een ander deel van de stad, waar ze meer in het verborgene kunnen leven. Maar de haat tegen vrije zwarten wordt steeds groter en de situatie wordt uitzichloos.
Toch slaagt Leon er in zijn kinderen en ten slotte zijn vrouw één voor één naar Nederland te smokkelen.
Leon, een rijke zakenman, blijft nog vele jaren zaken doen met Amerika, terwijl zijn familie in Nederland zich steeds uitbreidt, en zijn kinderen daar een goed leven hebben, en niet met de nek aangekeken worden. Hij wordt zelfs burgemeester van Monster, en Juliette dus burgemeestersvrouw. In Nederland kan dat allemaal, in Amerika zou dit ondenkbaar zijn.
Het is een zeer pakkend verhaal, een beetje geromantiseerde non-fictie.
August 2, 2020
This book is problematic on so many levels. First of all, it romanticizes a marriage between a white Dutch dude Leon and a black slave girl Juliette. Not only their social statuses indicate a great power imbalance between the two, to make it even worse Juliette is 9 when Leon meets her, and 14 when they marry. The fact that pedophilia was accepted in the 19th century doesn't mean it should become a great romantic love story written in 2019. All this makes me wonder, how deep was their love indeed? Did Juliette had an actual choice? The author argues that since Leon had bought her freedom she could choose for herself, but could she, really? From the later chapters it is obvious that Juliette and her children were under protection of Leon and if he died at that stupid duel he went to they wouldn't be able to keep their freedom. The author suggests that Juliette must have been happy when her hubby came back from the duel alive. Excuse me? If my man went to a duel that endangered my life and life of my kids I'd be enraged! I couldn't help but think of Stockholm syndrome. Overall, the white saviour narrative is very strong in this book. Leon is portrayed as such a good chap. Well done Leon for marrying a black woman and getting her freedom. So bad you can't really do it publicly cause that would harm your career, so your wife and kids have to stay hidden for years and years and even be described as slaves in some documents. So what is the big difference between this love story and many other stories of white men forcing themselves of black women? The fact that Leon treated Juliette slightly less shitty than other men did and eventually got her out of America? What a hero. When you look at the cover you'd think Juliette would be given a rightful place in the book, yet most of the narrative focuses on Leon, and she is mostly depicted as the object of his love and a great beauty. Only in the later chapters, when Juliette moves to the Netherlands, her character gets some attention. Finally, the way slave revolts are described hints that the author sympathises more with the poor slaveholders, who were so afraid for their lives hearing the terrible accounts of bloodbaths caused by the slaves. One revolt is even described as starting "seemingly out of nowhere". Seriously? This is the side you want to take?
Overall, I found the book sexist, racist and justifying pedophilia. It's as if it was written not only about 19th century but in 19th century.
Overall, I found the book sexist, racist and justifying pedophilia. It's as if it was written not only about 19th century but in 19th century.
March 7, 2020
Annejet van der Zijl reconstrueert in Leon & Juliette een waargebeurde 19e eeuwse liefdesgeschiedenis. Dit was mijn eerste kennismaking met haar werk, en ik ben erg onder de indruk van de manier waarop ze dit verhaal in slechts 95 tot leven weet te brengen. Prachtige schrijfstijl en nauwgezette historische research maken dit wel echt een pareltje onder de boekenweekgeschenken van de afgelopen jaren. Inmiddels heb ik begrepen dat Van der Zijl heeft aangegeven dat er een uitgebreider boek volgt. Ik kijk ernaar uit!🙋♀️
August 19, 2020
Wonderful story about a forgotten Dutch history. This writer has really done her research and I wouldn't be surprised if there will ever be another fiction book about this. The story is easy to read on a Saturday! 4.5 / 5
March 14, 2020
Annejet van der Zijl (Nederland, 1962) schreef dit jaar het boekenweekgeschenk. Zij is gekend voor haar historische verhalen die ze terug tot leven brengt.
In Leon & Juliette volgt ze Leon Herckenrath, een jonge Nederlander met een ondernemende geest die vertrekt in het jaar 1818 vanuit de haven Rotterdam naar Charleston, South Carolina, om er te gaan ondernemen en er zijn leven op te bouwen. Charleston is een stad gebouwd op slaven, rijst en katoen, het hart van het Oude Zuiden.* In de zeventiende eeuw was Charleston de grootste haven van de Verenigde Staten en de vierde stad van het land. Slaven, rijst en katoen maakten de stad immens rijk en de arrogante elite van Charleston leefde er goed van. In dit boek wordt het elegante beeld geëvoqueerd van de aristocratische nieuwe rijken die katoen- en rijstplantages runden of in de handel van deze producten stapten met het oude Europese continent, maar waarachter de duistere wrede waarheid van de slavernij werd verborgen. Op Fort Sumter in de haven van Charleston werden door de noordelijke staten die de slavernij volledig wilden afschaffen de eerste schoten in de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) gericht.
In 1818 maakt Leon kennis met deze stad. Als lid van een niet onvermogende klasse uit Nederland dat er economisch in die tijd erg op achteruitging, nam hij de kansen om handel te drijven met beide handen aan en ging hij zelfs deel uitmaken van de elite van die stad. Ook al had hij niets op met de harde reputatie van de stad waar het systeem van de slavernij werd uitgevonden en uitgebuit op de meest verschrikkelijke wijze en de scherpste restricties om de groeiende tegenstand van de abolitionisten uit het noorden tegen te gaan, ging hij er toch deel van uitmaken. Toen Leon aankwam bij zijn gastheer die hem tijdens de eerste tijd van zijn verblijf onderdak bood, werd hij ziek en werd hij verzorgd door een zachtaardige slavin van de gastheer waar hij onmiddellijk een grote liefde voor voelde: Juliette. Hij kocht Juliette als slavin, maar kocht haar eigenlijk vrij zonder dat de goegemeente dit wist, en ze startten in het geniep samen een groot gezin.
Van der Zijl springt vooral tussen het leven van Leon en de geschiedenis van de stad Charlotte, wat deze non-fictienovelle tot een boeiend verhaal maakt. Juliette wordt minder gevolgd, hoogstwaarschijnlijk omdat er ook minder over haar bekend was, want dit verhaal is grotendeels waargebeurd. De feitelijke weergave van het verhaal maakt het echter dubbelzinnig wat juist de echte feiten zijn en wat er eventueel aangevuld is. Ook prikkelt de schrijfstijl zowel als het perspectief minder de verbeelding dan een louter fictief verhaal. Daartegenover krijg je de sterke verwevenheid van de historische context in het verhaal, wat het wel boeiend maakt en een groot pluspunt is. Je leert de achtergronden van de personages beter kennen, ook al levert het nog geen echte inleving op omdat deze eerder van buitenaf dan van binnenuit gevolgd worden. Het boek vormt in feite een beetje een kruising tussen een novelle en een non-fictieverhaal. Als het leerrijke het uit deze novelle voor je haalt, is dit echter een uitstekend boekenweekgeschenk. Dat Amazon Publishing de rechten van dit boek heeft gekocht, is geen wonder door de innige Nederlands-Amerikaanse relaties uit dit boek.
(*) Ook een aspect in het uitstekende non-fictieboek Katoen van Sam Beckert
In Leon & Juliette volgt ze Leon Herckenrath, een jonge Nederlander met een ondernemende geest die vertrekt in het jaar 1818 vanuit de haven Rotterdam naar Charleston, South Carolina, om er te gaan ondernemen en er zijn leven op te bouwen. Charleston is een stad gebouwd op slaven, rijst en katoen, het hart van het Oude Zuiden.* In de zeventiende eeuw was Charleston de grootste haven van de Verenigde Staten en de vierde stad van het land. Slaven, rijst en katoen maakten de stad immens rijk en de arrogante elite van Charleston leefde er goed van. In dit boek wordt het elegante beeld geëvoqueerd van de aristocratische nieuwe rijken die katoen- en rijstplantages runden of in de handel van deze producten stapten met het oude Europese continent, maar waarachter de duistere wrede waarheid van de slavernij werd verborgen. Op Fort Sumter in de haven van Charleston werden door de noordelijke staten die de slavernij volledig wilden afschaffen de eerste schoten in de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) gericht.
In 1818 maakt Leon kennis met deze stad. Als lid van een niet onvermogende klasse uit Nederland dat er economisch in die tijd erg op achteruitging, nam hij de kansen om handel te drijven met beide handen aan en ging hij zelfs deel uitmaken van de elite van die stad. Ook al had hij niets op met de harde reputatie van de stad waar het systeem van de slavernij werd uitgevonden en uitgebuit op de meest verschrikkelijke wijze en de scherpste restricties om de groeiende tegenstand van de abolitionisten uit het noorden tegen te gaan, ging hij er toch deel van uitmaken. Toen Leon aankwam bij zijn gastheer die hem tijdens de eerste tijd van zijn verblijf onderdak bood, werd hij ziek en werd hij verzorgd door een zachtaardige slavin van de gastheer waar hij onmiddellijk een grote liefde voor voelde: Juliette. Hij kocht Juliette als slavin, maar kocht haar eigenlijk vrij zonder dat de goegemeente dit wist, en ze startten in het geniep samen een groot gezin.
Van der Zijl springt vooral tussen het leven van Leon en de geschiedenis van de stad Charlotte, wat deze non-fictienovelle tot een boeiend verhaal maakt. Juliette wordt minder gevolgd, hoogstwaarschijnlijk omdat er ook minder over haar bekend was, want dit verhaal is grotendeels waargebeurd. De feitelijke weergave van het verhaal maakt het echter dubbelzinnig wat juist de echte feiten zijn en wat er eventueel aangevuld is. Ook prikkelt de schrijfstijl zowel als het perspectief minder de verbeelding dan een louter fictief verhaal. Daartegenover krijg je de sterke verwevenheid van de historische context in het verhaal, wat het wel boeiend maakt en een groot pluspunt is. Je leert de achtergronden van de personages beter kennen, ook al levert het nog geen echte inleving op omdat deze eerder van buitenaf dan van binnenuit gevolgd worden. Het boek vormt in feite een beetje een kruising tussen een novelle en een non-fictieverhaal. Als het leerrijke het uit deze novelle voor je haalt, is dit echter een uitstekend boekenweekgeschenk. Dat Amazon Publishing de rechten van dit boek heeft gekocht, is geen wonder door de innige Nederlands-Amerikaanse relaties uit dit boek.
(*) Ook een aspect in het uitstekende non-fictieboek Katoen van Sam Beckert
April 5, 2020
Niet onder de indruk, maar dat gebeurt vaak met een boekenweekgeschenk. ‘Heldere hemel’ van Tom Lanoye, over de crash van een onbemand Sovjet-Russisch gevechtsvliegtuig op een Belgisch dorp, is het enige goede dat ik me kan herinneren. Al de rest lijkt vlug bij elkaar geschreven. Dit zou een mooi verhaal kunnen zijn, maar is niet goed uitgewerkt. Nergens voel je je ook maar enigszins betrokken bij de hoofdpersonages, terwijl die toch een zwaar leven hebben geleid. Blanke Leon trouwt in Charleston in het geheim met zwarte Juliette, tegen alle heersende rassenwetten in. En dat terwijl Leon een heel succesrijke zakenman is die vertoeft in superconservatieve kringen die slavernij verheerlijken. Eerst zien ze het een na het andere kind sterven en later in Nederland kan Juliette moeilijk wennen aan het kille klimaat en heeft ze heimwee en hartzeer. Emoties genoeg, maar alles wordt zo feitelijk beschreven, bijna opgesomd. Kan zoveel beter.
March 10, 2020
Interessante geschiedenis, komt denk ik wel beter tot zijn recht in een uitgebreidere roman.
April 3, 2020
Hmm, ik verwachtte eigenlijk echt fictie, met een plot en alles, en geen geromantiseerde non-fictie, een soort historisch overzicht van twee levens en een stad/staat/land/periode in de geschiedenis met af en toe wat meer persoonlijke details; dat maakt de beoordeling een beetje lastig.
Het boek lijkt vooral over Leon & Juliette te willen gaan, maar gaat daar eigenlijk nauwelijks écht over; de liefde tussen hen twee wordt voor mij iets te vanzelfsprekend maar aangenomen. Leon is wit, man en ouder en Juliette is slavin, gekleurd en heeft wellicht verder weinig te kiezen? Ik ga er niet gelijk in mee, merkte ik, in die (onmiddellijke) oprechtheid van de relatie en de veronderstelde romantiek.
Misschien spreekt die romantiek voor Van der Zijl voor zich omdat zij allerlei bronnenonderzoek heeft gedaan, maar voor mij kwam het (wellicht ook door het beperkt aantal pagina's) niet helemaal uit de verf en lijkt het idee van de wederzijdse grote liefde vooral gebaseerd te zijn op de koop en onmiddellijke vrijlating van Juliette door Leon.
Het boek kan je misschien wel aan het denken zetten over de slavernij voor zover je daar dan nog zelf nauwelijks iets vanaf wist, maar ik vond dat dit niet heel duidelijk naar voren kwam. Naar de beweegredenen van Leon om zo lang in South Carolina te blijven bijvoorbeeld, en niet eerder terug te gaan naar Nederland of te vluchten naar een van de noordelijke staten, moet je maar gissen. Aan de ene kant begrijpelijk, want het zijn historische personen en hun beweegredenen staan helaas niet ergens keurig in brieven opgeschreven, maar aan de andere kant voegt het boek daarom weinig toe.
Nou ja, de schrijfstijl was best fijn, en toch 1 ster beter dan het boekenweekgeschenk van vorig jaar ;)
Het boek lijkt vooral over Leon & Juliette te willen gaan, maar gaat daar eigenlijk nauwelijks écht over; de liefde tussen hen twee wordt voor mij iets te vanzelfsprekend maar aangenomen. Leon is wit, man en ouder en Juliette is slavin, gekleurd en heeft wellicht verder weinig te kiezen? Ik ga er niet gelijk in mee, merkte ik, in die (onmiddellijke) oprechtheid van de relatie en de veronderstelde romantiek.
Misschien spreekt die romantiek voor Van der Zijl voor zich omdat zij allerlei bronnenonderzoek heeft gedaan, maar voor mij kwam het (wellicht ook door het beperkt aantal pagina's) niet helemaal uit de verf en lijkt het idee van de wederzijdse grote liefde vooral gebaseerd te zijn op de koop en onmiddellijke vrijlating van Juliette door Leon.
Het boek kan je misschien wel aan het denken zetten over de slavernij voor zover je daar dan nog zelf nauwelijks iets vanaf wist, maar ik vond dat dit niet heel duidelijk naar voren kwam. Naar de beweegredenen van Leon om zo lang in South Carolina te blijven bijvoorbeeld, en niet eerder terug te gaan naar Nederland of te vluchten naar een van de noordelijke staten, moet je maar gissen. Aan de ene kant begrijpelijk, want het zijn historische personen en hun beweegredenen staan helaas niet ergens keurig in brieven opgeschreven, maar aan de andere kant voegt het boek daarom weinig toe.
Nou ja, de schrijfstijl was best fijn, en toch 1 ster beter dan het boekenweekgeschenk van vorig jaar ;)
April 28, 2020
4,25 sterren -Nederlandse hardcover - novelle 🌹🦋🌹
Mooi geschreven stuk geschiedenis met een Nederlandse hoofdrol speler en en “ex” slavin. Een in die tijd eigenlijk en not - done probleem. Maar de Nederlandse kaaskop weet er toch een draai aan te geven. Zeer nieuwsgierig naar de volledige roman over deze hoofdrol spelers en de familie. Op ware feiten berustend verhaal. 🦋🌹🦋🌹
Mooi geschreven stuk geschiedenis met een Nederlandse hoofdrol speler en en “ex” slavin. Een in die tijd eigenlijk en not - done probleem. Maar de Nederlandse kaaskop weet er toch een draai aan te geven. Zeer nieuwsgierig naar de volledige roman over deze hoofdrol spelers en de familie. Op ware feiten berustend verhaal. 🦋🌹🦋🌹
March 5, 2020
Een prachtig boekenweekgeschenk! Van der Zijl weet als geen ander een bijzonder verhaal te onderzoeken en zo op te schrijven dat het je compleet onderdompelt in de geschiedenis en je een bepaalde periode nog beter laat begrijpen. Dit keer draait het verhaal om een verboden liefde ten tijde van de slavernij in Charleston, een plaats in een van de zuidelijke staten van Amerika. Leon uit Holland wordt verliefd op slavendochter Juliette en moet dit strikt geheim houden. Een boekje vol hechte familiebanden, rebellie tegen het gezag en tevens vele leermomenten voor de complexe maatschappij van nu.
March 21, 2020
Het boekenweekgeschenk had ik, zoals het bedoeld is, in een dag uit.
‘Niets op aan te merken’ dacht ik. Omdat het niet het beste boek is dat ik ooit heb gelezen, weet ik dat dat niet waar is. Misschien is het wat saai. ‘Een aardig boekje dan’, maar het is meer dan dat.
Om te beginnen is het lovenswaardig dat Van der Zijl in een boekenweekgeschenk (met de inherente beperkingen) een onderwerp als slavernij niet schuwt. Ook durft ze, met stellingname op de achtergrond, de ‘andere kant’ te belichten. Heel subtiel, voorzichtig schrijft ze over de angst van Charlston, die een slaafvrije samenleving boven het hoofd hangt, een op dat moment sociaal en vooral economisch volstrekt ondenkbare en ongewenste ontwikkeling.
Van der Zijl blijft hierbij dicht bij haar bronnen, en het beschrijvende karakter van het boek maakt dat je op een comfortabele, beschouwende afstand kennis kunt nemen van het bijzonder sterke liefdesverhaal van Leon en Juliette, in een zo onvoorstelbaar roerige tijd.
De personages kwamen ondanks de beschrijvende, afstandelijke verteller sterk uit de verf, en, moeilijker nog, Van der Zijl heeft het ook aangedurfd de personages geen woorden in de mond (of emoties in het hart) te leggen. Dat is enorm dapper, en het niet romatiseren van deze geschiedenis doet de liefdes- en familierelaties krachtiger bloeien en breken dan ik had gehoopt.
De belangen en relaties die een rol spelen in de liefde, het handelswezen, familie en politiek worden levendig in kaart gebracht, en de benarde positie van Leon & Julliette worden -ondanks financiele rijkdom- voor de lezer invoelbaar. Opeens is het geen historisch verslag meer, maar een geleefd verhaal, dat rad wegleest, en dat prijslijk levend wordt gehouden door Annejet van der Zijl.
Toch meer dus, dan ‘een aardig boekje’. 4 sterren, omdat ze perfect geschikt is als boekenweekgeschenk.
‘Niets op aan te merken’ dacht ik. Omdat het niet het beste boek is dat ik ooit heb gelezen, weet ik dat dat niet waar is. Misschien is het wat saai. ‘Een aardig boekje dan’, maar het is meer dan dat.
Om te beginnen is het lovenswaardig dat Van der Zijl in een boekenweekgeschenk (met de inherente beperkingen) een onderwerp als slavernij niet schuwt. Ook durft ze, met stellingname op de achtergrond, de ‘andere kant’ te belichten. Heel subtiel, voorzichtig schrijft ze over de angst van Charlston, die een slaafvrije samenleving boven het hoofd hangt, een op dat moment sociaal en vooral economisch volstrekt ondenkbare en ongewenste ontwikkeling.
Van der Zijl blijft hierbij dicht bij haar bronnen, en het beschrijvende karakter van het boek maakt dat je op een comfortabele, beschouwende afstand kennis kunt nemen van het bijzonder sterke liefdesverhaal van Leon en Juliette, in een zo onvoorstelbaar roerige tijd.
De personages kwamen ondanks de beschrijvende, afstandelijke verteller sterk uit de verf, en, moeilijker nog, Van der Zijl heeft het ook aangedurfd de personages geen woorden in de mond (of emoties in het hart) te leggen. Dat is enorm dapper, en het niet romatiseren van deze geschiedenis doet de liefdes- en familierelaties krachtiger bloeien en breken dan ik had gehoopt.
De belangen en relaties die een rol spelen in de liefde, het handelswezen, familie en politiek worden levendig in kaart gebracht, en de benarde positie van Leon & Julliette worden -ondanks financiele rijkdom- voor de lezer invoelbaar. Opeens is het geen historisch verslag meer, maar een geleefd verhaal, dat rad wegleest, en dat prijslijk levend wordt gehouden door Annejet van der Zijl.
Toch meer dus, dan ‘een aardig boekje’. 4 sterren, omdat ze perfect geschikt is als boekenweekgeschenk.
April 10, 2020
Wat een mooi, bijzonder en lief verhaal! Voor het eerst in jaren dat ik een boekenweekgeschenk niet alleen uitlas, maar er ook plezier aan heb beleefd. En fijn dat we kunnen uitkijken naar een boek erover. :-). Het kleine boekje heeft een hoge informatiedichtheid en pas in haar nawoord lijkt de taal van Annejet tot rust te komen. Maar ach, wat een fijne kennismaking.
March 31, 2025
Net als in
Sonny Boy
raast schrijver en historicus Annejet van der Zijl (1962) in haar boekenweekgeschenk Leon en Juliette door het levensverhaal van twee historische geliefden, in dit geval dat van de Nederlandse zakenman Leon Herckenrath (1800-1861) en de in slavernij geboren Juliette McCormick de Magnan (1809-1856). Hun liefdesverhaal is zonder meer uniek en intrigerend, al was het maar vanwege de horden die zij moesten nemen om eerst in het zuiden van de Verenigde Staten een bestaan op te bouwen en de familie daarna – in de bittere jaren voorafgaand aan de burgeroorlog – naar Nederland te smokkelen.
The peculiar institution
Wat me echter het meest aantrok in deze novelle, was de beschrijving van het leven in de havenstad Charleston in South Carolina, waar Leon als 18-jarige terechtkomt in een culturele smeltkroes die economisch volledig draait op slavernij – ‘the peculiar institution’ – die in het noorden al sinds 1804 was afgeschaft. Vanaf de jaren dertig verslechtert de situatie: terwijl het abolitionisme groeit, leidt een reeks incidenten tot een angstcultuur en neemt het economisch belang van de haven af door de komst van het stoomschip. De zuidelijke staten reageren weerbarstig met nóg strengere regels. Met behulp van haar personages biedt Van der Zijl hier een beeldend narratief bij deze onmenselijke geschiedenis. Nederland lijkt de geëmigreerde zwarte familie wel te accepteren, al benadrukt de schrijver dat het land simpelweg nog niet bekend was met mensen met een andere huidskleur.
Het is jammer dat de personages aan de oppervlakte blijven; Van der Zijl moest het doen met een beperkt aantal bronnen, veelal van administratieve aard. Ook begreep ik aan het einde nog altijd niet waarom zij zo nu en dan in de tijd versprong: het aanvankelijk zo mysterieuze duel komt totaal niet uit de verf. Al met al verkies ik de stijl van Russell Shorto ( Lied der Revolutie ) boven die van Van der Zijl, maar ik heb dit boek zeker gewaardeerd.
The peculiar institution
Wat me echter het meest aantrok in deze novelle, was de beschrijving van het leven in de havenstad Charleston in South Carolina, waar Leon als 18-jarige terechtkomt in een culturele smeltkroes die economisch volledig draait op slavernij – ‘the peculiar institution’ – die in het noorden al sinds 1804 was afgeschaft. Vanaf de jaren dertig verslechtert de situatie: terwijl het abolitionisme groeit, leidt een reeks incidenten tot een angstcultuur en neemt het economisch belang van de haven af door de komst van het stoomschip. De zuidelijke staten reageren weerbarstig met nóg strengere regels. Met behulp van haar personages biedt Van der Zijl hier een beeldend narratief bij deze onmenselijke geschiedenis. Nederland lijkt de geëmigreerde zwarte familie wel te accepteren, al benadrukt de schrijver dat het land simpelweg nog niet bekend was met mensen met een andere huidskleur.
Het is jammer dat de personages aan de oppervlakte blijven; Van der Zijl moest het doen met een beperkt aantal bronnen, veelal van administratieve aard. Ook begreep ik aan het einde nog altijd niet waarom zij zo nu en dan in de tijd versprong: het aanvankelijk zo mysterieuze duel komt totaal niet uit de verf. Al met al verkies ik de stijl van Russell Shorto ( Lied der Revolutie ) boven die van Van der Zijl, maar ik heb dit boek zeker gewaardeerd.
September 7, 2024
Leon & Juliette is het boekenweekgeschenk geschreven door Annejet van der Zijl en sinds dit verscheen lag het al in mijn kast te wachten om gelezen te worden. Waarom ik er zolang mee gewacht heb snap ik zelf niet, want ik houd erg van de boeken van Annejet van der Zijl. Misschien omdat het een boekenweekgeschenk is? ik weet het echt niet, maar nu heb ik het dan toch uit en wat een prachtig verhaal is dit!!
Ja, het is wat droog en feitelijk geschreven. maar het is zo'n mooi verhaal met toch zo'n duister randje. en de verantwoording op het einde... ik was er echt even stil van. ik wilde eigenlijk meer, maar begrijp dat het meest mogelijke uit het verhaal is gehaald en dat het ook maar 95 pagina's lang mag zijn, maar de kaartjes als end-papers waren de kers op de taart. heerlijk. ik vloog er doorheen en geef het dik 4 sterren. Mijn favoriete boekenweekgeschenk, dat is zeker.
Ja, het is wat droog en feitelijk geschreven. maar het is zo'n mooi verhaal met toch zo'n duister randje. en de verantwoording op het einde... ik was er echt even stil van. ik wilde eigenlijk meer, maar begrijp dat het meest mogelijke uit het verhaal is gehaald en dat het ook maar 95 pagina's lang mag zijn, maar de kaartjes als end-papers waren de kers op de taart. heerlijk. ik vloog er doorheen en geef het dik 4 sterren. Mijn favoriete boekenweekgeschenk, dat is zeker.
April 3, 2020
Dit zou de manier moeten zijn waarop we in het onderwijs leren over geschiedenis: door verhalen van mensen, niet door nietszeggende tijdlijnen en abstracte schetsen van het verleden. De focus op individuen die echt bestaan hebben zorgt ervoor dat de concrete impact van wandaden duidelijker wordt. We denken allemaal wel te weten wat er in het verleden gebeurd is, maar dit boek bewijst dat er nog veel te leren valt en dat we gemakshalve, om ons geweten te sussen, vaak vergeten hoe gruwelijk de wereld kon en nog steeds kan zijn. Gelukkig is er ook veel liefde en dat dit helpt en mensen overeind houdt, is wat mij hoop geeft.
May 8, 2020
Interessant en ontroerend verhaal, met veel plezier gelezen.
March 26, 2020
Ik had dit boekje zo graag goed gevonden, maar jammer genoeg kreeg ik weinig voeling met de personages. Deze roman is een voorstudie van een volgend boek, en dat merkte ik wel. Het verhaal wordt beschreven als historisch onderzoek, wat wel verrassend is, maar door de terloopse manier van vertellen, miste ik een connectie. Ik ben echter wel benieuwd naar het boek dat zal volgen.
August 2, 2024
Dit boekenweekgeschenk uit 2020 lag al heel lang op mijn boekenplank. Blij dat ik het heb gelezen, want ik vind Annejet van der Zijl echt de queen of historisch onderzoek toegankelijk maken.
March 9, 2020
Dit boek is meer een reportage dan een boek dat je als boekenweek geschenk zou verwachten.
De hoofdpersonen komen als het ware niet in beeld. Goed onderzoek leidt tot een feitelijk relaas van zakelijke gebeurtenissen inclusief de koop van Juliette, Gevolgd door familiale gebeurtenissen zoals geboortes, huwelijken en overlijdens. Door de geschiedkundige context is het de moeite van het lezen waard. Vergelijk je het echter met de stijl van "de Bourgondiërs" dan zie je dat de individuen daar meer tot leven komen ondanks dat het verhaal veel vroeger in de geschiedenis start.
De hoofdpersonen komen als het ware niet in beeld. Goed onderzoek leidt tot een feitelijk relaas van zakelijke gebeurtenissen inclusief de koop van Juliette, Gevolgd door familiale gebeurtenissen zoals geboortes, huwelijken en overlijdens. Door de geschiedkundige context is het de moeite van het lezen waard. Vergelijk je het echter met de stijl van "de Bourgondiërs" dan zie je dat de individuen daar meer tot leven komen ondanks dat het verhaal veel vroeger in de geschiedenis start.
April 4, 2020
Een prachtig, positief verhaal over de jonge ondernemende Leon uit Monster die in het Amerika van 1820 trouwt met Juliette, een rechteloze zwarte slavin. Een ontroerende liefdesnovelle.
April 22, 2020
Ik ben aangenaam verrast door dit boekje. De meeste Nederlandse literatuur die ik in handen heb gekregen, vond ik maar niks; een vreemde sfeer, oversekst of een ietwat elitaire schrijfstijl. Los daarvan zou ik dit boek zelf nooit hebben uitgekozen, dus mijn verwachtingen waren behoorlijk laag.
Ik had eerlijk gezegd verwacht dat het een historische novelle zou zijn, maar dat is het niet. Wat het dan wel is, is lastig te omschrijven. Een reconstructie komt het dichtst in de buurt, voor zover 'reconstructie' een literair genre zou kunnen zijn. Met hoe zo'n reconstructie dan wordt verteld, valt of staat het boek. En in dit geval bleef het wat mij betreft mooi overeind.
Ik kan me vinden in de kritiek dat het lastig is een connectie te voelen met de hoofdpersonen. Eerlijk gezegd voelde ik die connectie ook niet zo. Maar ik denk dat een groot deel daarvan te wijten valt aan de mate waarin van der Zijl bij het originele verhaal wilde blijven. Er zijn gewoon weinig details bekend, laat staan het gevoelsleven van de hoofdpersonen. Was Juliette alleen met Leon omdat het een beter bestaan betekende? Het zou goed kunnen. Dat neemt niet weg dat het minstens van Leon's kant een bijzonder verhaal is: hij riskeerde werkelijk alles om met Juliette te kunnen zijn. Daarnaast geeft het een beter beeld van het leven in het zuidelijke deel van de VS ten tijde van de slavernij. Hoewel het maar één gezin wordt uitgelicht, kan je je door de beschrijving van de sfeer en gebeurtenissen een betere voorstelling maken van het leven destijds in algemenere zin.
Ondanks dat het droge stof had kunnen zijn, vind ik dat van der Zijl door haar schrijfstijl en woordkeuze iets moois heeft weten neer te zetten dat me van begin tot eind wist te pakken.
Ik had eerlijk gezegd verwacht dat het een historische novelle zou zijn, maar dat is het niet. Wat het dan wel is, is lastig te omschrijven. Een reconstructie komt het dichtst in de buurt, voor zover 'reconstructie' een literair genre zou kunnen zijn. Met hoe zo'n reconstructie dan wordt verteld, valt of staat het boek. En in dit geval bleef het wat mij betreft mooi overeind.
Ik kan me vinden in de kritiek dat het lastig is een connectie te voelen met de hoofdpersonen. Eerlijk gezegd voelde ik die connectie ook niet zo. Maar ik denk dat een groot deel daarvan te wijten valt aan de mate waarin van der Zijl bij het originele verhaal wilde blijven. Er zijn gewoon weinig details bekend, laat staan het gevoelsleven van de hoofdpersonen. Was Juliette alleen met Leon omdat het een beter bestaan betekende? Het zou goed kunnen. Dat neemt niet weg dat het minstens van Leon's kant een bijzonder verhaal is: hij riskeerde werkelijk alles om met Juliette te kunnen zijn. Daarnaast geeft het een beter beeld van het leven in het zuidelijke deel van de VS ten tijde van de slavernij. Hoewel het maar één gezin wordt uitgelicht, kan je je door de beschrijving van de sfeer en gebeurtenissen een betere voorstelling maken van het leven destijds in algemenere zin.
Ondanks dat het droge stof had kunnen zijn, vind ik dat van der Zijl door haar schrijfstijl en woordkeuze iets moois heeft weten neer te zetten dat me van begin tot eind wist te pakken.
September 11, 2025
Ik vind het altijd heel leuk om over willekeurige mensen uit de geschiedenis te leren, en dat onderdeel van dit boek vond ik dan ook erg leuk en interessant. Daarentegen, de manier waarop de relatie tussen Leon en Juliette wordt geromantiseerd is niet iets waar ik blij van werd. Wanneer ze elkaar ontmoeten zijn ze respectievelijk 18 en 9 jaar oud. Zoals het in dit boek beschreven wordt is Leon bijna meteen verliefd op haar, wanneer hij 18 is en zij 9. Hij koopt vervolgens haar vrijheid en ze trouwen niet veel later. Alles hieraan schreeuwt dat Leon enorm veel macht over haar had, maar in plaats van dat de auteur dit benoemd, romantiseerd ze het hele verhaal en doet ze alsof het een liefdesverhaal is en dat Juliette dit ook wilde. Het ding is, je weet niet wat iedereen wilde. Er zijn geen bronnen. We kunnen niet weten of ze daadwerkelijk een goed huwelijk hadden of dat Juliette geen keuze had (of in ieder geval het gevoel had geen keuze te hebben, aangezien ze een KIND was toen ze Leon ontmoette). Het had een heel interessant verhaal kunnen zijn maar niet op deze manier.
March 14, 2020
Dit boek zou ik waarschijnlijk niet hebben vastgepakt, moest ik het niet gekregen hebben voor de boekenweek.
Maar wauw, wat een verhaal! Ik ben echt onder de indruk.
Het boek vertelt het ongelooflijke verhaal van Leon, een blanke man, en Juliette, zijn zwarte geliefde in de eerste helft van de 19e eeuw, de periode waarin de slavernij nog normaal was.
Het waargebeurde verhaal wordt ondersteund door feiten en weetjes van die periode. Heel interessant. Het leest ook erg vlot.
Maar wauw, wat een verhaal! Ik ben echt onder de indruk.
Het boek vertelt het ongelooflijke verhaal van Leon, een blanke man, en Juliette, zijn zwarte geliefde in de eerste helft van de 19e eeuw, de periode waarin de slavernij nog normaal was.
Het waargebeurde verhaal wordt ondersteund door feiten en weetjes van die periode. Heel interessant. Het leest ook erg vlot.
March 26, 2020
70/100
Displaying 1 - 30 of 397 reviews