What do you think?
Rate this book
Ernest Hemingway
Hemingway's great achievement was to free the novel from all the languid decoration and cozy indirectness that was its early twentieth-century inheritance. His terse prose taught the writer to engage life to the fullest in order to write about it, and his own life was the perfect demonstration of that principle. Reissued to coincide with the centenary of Hemingway's birth, Anthony Burgess's insightful biography traces the rapidly changing scene from a happy, complacent childhood to the grim reality of the First World War and the vulgar unreality of the Second; from the Paris of the 1920s to the Spain of Civil War and the excitements of African safari to the somber last years in Cuba. Hemingway was rich and successful from an early age, yet public acclaim and even the Nobel Prize could not disguise the fact that he was a moody, suffering, and sometimes vicious figure--a man who was finally unable to live with his own image.
128 pages, Paperback
First published January 1, 1978
10 people are currently reading
460 people want to read
About the author
Anthony Burgess
360 books4,252 followersLibrarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
Seriocomic novels of noted British writer and critic Anthony Burgess, pen name of John Burgess Wilson, include the futuristic classic A Clockwork Orange (1962).
He composed also a librettos, poems, plays, screens, and essays and traveled, broadcast, translated, linguist and educationalist. He lived for long periods in southeastern Asia, the United States of America, and Europe along Mediterranean Sea as well as England. His fiction embraces the Malayan trilogy ( The Long Day Wanes ) on the dying days of empire in the east. The Enderby quartet concerns a poet and his muse. Nothing like the Sun re-creates love life of William Shakespeare. He explores the nature of evil with Earthly Powers , a panoramic saga of the 20th century. He published studies of James Joyce, Ernest Miller Hemingway, Shakespeare, and David Herbert Lawrence. He produced the treatises Language Made Plain and A Mouthful of Air . His journalism proliferated in several languages. He translated and adapted Cyrano de Bergerac , Oedipus the King , and Carmen for the stage. He scripted Jesus of Nazareth and Moses the Lawgiver for the screen. He invented the prehistoric language, spoken in Quest for Fire . He composed the Sinfoni Melayu , the Symphony (No. 3) in C , and the opera Blooms of Dublin .
Seriocomic novels of noted British writer and critic Anthony Burgess, pen name of John Burgess Wilson, include the futuristic classic A Clockwork Orange (1962).
He composed also a librettos, poems, plays, screens, and essays and traveled, broadcast, translated, linguist and educationalist. He lived for long periods in southeastern Asia, the United States of America, and Europe along Mediterranean Sea as well as England. His fiction embraces the Malayan trilogy ( The Long Day Wanes ) on the dying days of empire in the east. The Enderby quartet concerns a poet and his muse. Nothing like the Sun re-creates love life of William Shakespeare. He explores the nature of evil with Earthly Powers , a panoramic saga of the 20th century. He published studies of James Joyce, Ernest Miller Hemingway, Shakespeare, and David Herbert Lawrence. He produced the treatises Language Made Plain and A Mouthful of Air . His journalism proliferated in several languages. He translated and adapted Cyrano de Bergerac , Oedipus the King , and Carmen for the stage. He scripted Jesus of Nazareth and Moses the Lawgiver for the screen. He invented the prehistoric language, spoken in Quest for Fire . He composed the Sinfoni Melayu , the Symphony (No. 3) in C , and the opera Blooms of Dublin .
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
November 27, 2024
More of a punchy monograph than a critical guide - and all the better for it. Burgess emerges from these pages like a jovial teacher: giving A’s, flicking ears. He is marvellous on The Old Man and The Sea, the short stories, and sharp on Hemingway's shortcomings: ‘The most embarrassing aspect of the work, as of much of Hemingway's later work, is the endless need to prove virility - not a notable trait of the genuinely virile.'
March 17, 2013
Burgess packs a lot into this incredibly short biography. It is a swift, almost whirlwind, account of Hemingway's life that feels like a runaway train that cannot be stopped. It is so short that you can read it in practically one sitting. Overall, you could say it's rather fitting that a biography of Hemingway be written in such a minimalist style. Burgess's humble foreword acknowledges that his is merely a brief sketch so I cannot fault him for lacking in-depth literary analysis, as some other reviewers here have expressed wanting. It is what it is and if you want something more, Burgess offers up his recommendations.
I think Burgess offered just enough to pique my curiosity of Hemingway's other works. He often points out how the people and moments in Hemingway's life become integrated into the various literary works. I read this immediately afer "For Whom the Bell Tolls" and found myself even looking for ways Hemingway fit his own experience into the story. Burgess attempts to disentangle myth and man but still leaves us with some aura of mystery. I came away from the book both understanding why many people hate Hemingway and also feeling empathy towards him. A mark of a good book is one that prompts you to read more and I think Burgess achieved that.
I think Burgess offered just enough to pique my curiosity of Hemingway's other works. He often points out how the people and moments in Hemingway's life become integrated into the various literary works. I read this immediately afer "For Whom the Bell Tolls" and found myself even looking for ways Hemingway fit his own experience into the story. Burgess attempts to disentangle myth and man but still leaves us with some aura of mystery. I came away from the book both understanding why many people hate Hemingway and also feeling empathy towards him. A mark of a good book is one that prompts you to read more and I think Burgess achieved that.
April 1, 2019
آنتونی برجس روایت خوشخوان و جذابی نوشتهاست از زندگی ارنست همینگوی یا بهتر بگویم طرح داستانی زده است که در آن زندگی قهرمان/ضدقهرمانی به نام ارنست همینگوی روایت میشود. شخصیت اولی که در داستان نویسنده بودنش و مشهور بودنش در سایه دیگر ویژگیها و توانمندیهای او قرار میگیرد؛ روح وحشی و ناآرامش، خشونتش، میلش به لذتجویی از زندگی، خو گیریاش به جنگ، توان فیزیکی فوقالعادهاش، فردگرایی و تکرویاش، خودخواهیاش، هرزگیاش و بالاخره حسادتش. آنتونی برجس از با روایتی که از زندگی همینگوی میسازد غیر از ساختن تصویری از زندگی یک نویسنده، چند کار دیگر را هم انجام میدهد. اول تصویری از آمریکایی ناآرام میان دو جنگ جهانی میدهد. اگرچه نمیشود همینگوی را نماینده آمریکا یا حتی نماینده روشنفکران آمریکایی گرفت اما میشود تصور کند موجودی که در دل آمریکای وحشی و پهناور از دل یک خانواده تحصیلکرده بیرون میآید چه روحیاتی میتواند داشته باشد. دوم - که به گمان من این یکی پر رنگتر است- تصویری از تاریخ جهان و جایگاه هنرمندان در آن در نیمه اول قرن بیستم میدهد. سوم شاید هاله قدسی ارنست همینگوی را می شکند. بخشهای در سایه مانده شخصیت نویسنده بزرگ را به نمایش میگذارد و به این ترتیب میگوید آنچه نویسنده بزرگ را می سازد نه فقط آن «شجاعتها و رشادتها» که این «ضعفها و رذالتها»هم هست. جالبی ماجرا اینجاست که به گمان من برجس اگرچه تلاش میکند تصویر ابرقهرمانی همینگوی را بشکند، اما همینگوی در انتهای کتاب جایگاه ابرقهرمانیاش را از دست نمیدهد. فقط از یک جایگاه قدسی به جایگاه قدسی دیگری میرود. زندگی همینگوی چنان سرشار و ماجراجویانهست و چنان پر است از جنگیدن برای هرآنچه ارزش جنگیدن دارد (از نظر همینگوی البته) که در نهایت زندگیاش را با وجود پستیهای فردی یا بدون آنها همچنان در موقعیت یک زندگی دستنیافتنی رویاگونه (لااقل از دید من و برای من) تبدیل میکند. وقتی به جملات پایانی کتاب رسیدم احساس میکردم همینگوی از بلندایی به تلاش برجس برای شکستن هاله قدسی او میخندد و مشتی از همان واژگان رکیکش را حوالهاش میکند و در عین حال از اینکه او چنین به استقبال دست و پنجه نرم کردن با بوکسباز شکارچی پیر رفته ته دلش خنده میبندد.
February 8, 2024
A fine short survey of the life of Ernest Hemingway. Author Anthony Burgess has the language at his disposal which makes for a very enjoyable read and, as a writer of note himself, his critique of Hemingway's various writings carries more weight than other biographers. Burgess' appraisal is measured, rational and carried with some flair, making his Ernest Hemingway a classy and understated contribution to his subject, and it is one of the few books on Hemingway that I don't find myself arguing against strongly in one form or another. Adding some good anecdotal colour and some fine illustrations from the always-classy Thames & Hudson publisher, Burgess' book finds a good balance in addressing Hemingway the man, Hemingway the writer and Hemingway the myth.
April 7, 2018
I never likes Hemingway's writing, but his life is another story. The quintessential writer's existence. Too bad he and Faulkner couldn't have been one person, with the latter's genius and his persona.
Read
February 26, 2009A portrait of the artist as a son of a bitch.
December 12, 2024
Interesante la biografía de Anthony Burgess, autor de La naranja mecánica, sobre el extraviado Hemingway. Me parece que era un hombre perseguido por sus propios demonios, muy a lo Bukowski aunque no a tal extremo, que alcanzó una fama que no supo disciplinar dentro de sus estándares y que acabó consumiéndolo en su ego externo, aunque no logró entrar en sus pensamientos cotidianos que fue lo esencial en su obra.
Burgess no se ciñe a los datos biográficos exactos sobre una investigación exhaustiva de su vida y nos presenta estos como disecciones de su vida, sino que explica, según sus impresiones personales, lo que las circunstancias en la vida de Hemingway tuvieron que ver en diferentes grados con la obra de escritura que este emprendía por aquellos años. Así que como biografía tiene más de las percepciones personales del autor que de realidad, pero como nos explica detalles interesantes de su proceso de escritura es tarea del lector sacar sus propias conclusiones.
No es una mala biografía, solo hay que ahogar un poco de los matices y adjetivos con los que Hemingway es descrito. En especial, en los momentos en los que Burgess parece odiarlo o amarlo con más locura que en otros. Es innegable que Hemingway era un bravucón que buscaba medir su fuerza a puño limpio con cualquier otro bravucón que quisiera tomar el desafío; que amaba a las mujeres hasta que estas le demostraban un destello de inteligencia superior a las de él mismo, momento en el cual se volvía un rival y su más pendenciero enemigo; o que lo perseguía la idea de la muerte heroica y lo que él percibía como el peor castigo para un hombre era ser despojado de su capacidad intelectual, lo que al final de su vida se trasladó en su incapacidad para enfocarse en escribir después de tomar los medicamentos que le aseguraban la vida.
Es una biografía interesante, pero debemos leerla saltándonos las apreciaciones personales del autor y formarnos nuestra propia opinión.
Burgess no se ciñe a los datos biográficos exactos sobre una investigación exhaustiva de su vida y nos presenta estos como disecciones de su vida, sino que explica, según sus impresiones personales, lo que las circunstancias en la vida de Hemingway tuvieron que ver en diferentes grados con la obra de escritura que este emprendía por aquellos años. Así que como biografía tiene más de las percepciones personales del autor que de realidad, pero como nos explica detalles interesantes de su proceso de escritura es tarea del lector sacar sus propias conclusiones.
No es una mala biografía, solo hay que ahogar un poco de los matices y adjetivos con los que Hemingway es descrito. En especial, en los momentos en los que Burgess parece odiarlo o amarlo con más locura que en otros. Es innegable que Hemingway era un bravucón que buscaba medir su fuerza a puño limpio con cualquier otro bravucón que quisiera tomar el desafío; que amaba a las mujeres hasta que estas le demostraban un destello de inteligencia superior a las de él mismo, momento en el cual se volvía un rival y su más pendenciero enemigo; o que lo perseguía la idea de la muerte heroica y lo que él percibía como el peor castigo para un hombre era ser despojado de su capacidad intelectual, lo que al final de su vida se trasladó en su incapacidad para enfocarse en escribir después de tomar los medicamentos que le aseguraban la vida.
Es una biografía interesante, pero debemos leerla saltándonos las apreciaciones personales del autor y formarnos nuestra propia opinión.
July 16, 2025
HEMINGWAY Y SU MUNDO (1980) es una pequeña biografía y análisis de la vida del celebre ganador del premio nobel de literatura norteamericano escrita por Anthony Burgess, el escritor de "La naranja mecánica".
.
Lo primero que quiero hacer, antes de hablar de este libro, es decirles que si encuentran estos tomos pequeños de la biblioteca Salvat de grandes biografías sepan que los que hacen esa selección tomaron ya trabajos existentes de autores célebres para trabajar sobre la vida del elegido. Así, por ejemplo, el Napoleón de Andre Maurois es uno de los más conocidos de la colección (lo he visto por todos lados, es una buena biografía).
.
Ahora si. Esto no es tanto un relato pormenorizado sino más bien una selección de anécdotas de su vida. Es verdad que Burgess va analizando su vida en orden cronológico como cualquier biografía (y por eso justamente se trata de ese género) pero se centra más en las anécdotas relacionadas con la producción de cada libro que en los detalles últimos de la vida de Ernest.
.
De todas maneras también hay que decir que hace referencia a todas aquellas cosas que cualquier persona que sepa algo de Hemingway sabe ya. Si bien yo conocía algunas, otras sorprenden porque pintan un personaje en muchos aspectos discutible y turbio. Hay muchos que han condenado a Hemingway por su trato a las mujeres, también por el tema de la caza (que mierda le pasaba con la caza? El tipo quería hacer mierda todo bicho que camina) y también tiene cosas raras. Participó de dos guerras de cerca y no disparó ni un solo tiro a los "bad guys"; solía mentir sobre si mismo (como si su vida necesitara más anécdotas) y terminó con un delirio persecutorio muy extraño. En fin, una biografía que muestra los claroscuros del escritor.
.
Lo primero que quiero hacer, antes de hablar de este libro, es decirles que si encuentran estos tomos pequeños de la biblioteca Salvat de grandes biografías sepan que los que hacen esa selección tomaron ya trabajos existentes de autores célebres para trabajar sobre la vida del elegido. Así, por ejemplo, el Napoleón de Andre Maurois es uno de los más conocidos de la colección (lo he visto por todos lados, es una buena biografía).
.
Ahora si. Esto no es tanto un relato pormenorizado sino más bien una selección de anécdotas de su vida. Es verdad que Burgess va analizando su vida en orden cronológico como cualquier biografía (y por eso justamente se trata de ese género) pero se centra más en las anécdotas relacionadas con la producción de cada libro que en los detalles últimos de la vida de Ernest.
.
De todas maneras también hay que decir que hace referencia a todas aquellas cosas que cualquier persona que sepa algo de Hemingway sabe ya. Si bien yo conocía algunas, otras sorprenden porque pintan un personaje en muchos aspectos discutible y turbio. Hay muchos que han condenado a Hemingway por su trato a las mujeres, también por el tema de la caza (que mierda le pasaba con la caza? El tipo quería hacer mierda todo bicho que camina) y también tiene cosas raras. Participó de dos guerras de cerca y no disparó ni un solo tiro a los "bad guys"; solía mentir sobre si mismo (como si su vida necesitara más anécdotas) y terminó con un delirio persecutorio muy extraño. En fin, una biografía que muestra los claroscuros del escritor.
Read
August 16, 2019A very readable account of that old phoney's life. As you can gather I am no Hemingway fan and sincerely believe he struck lucky, being the right man with the right attitudes at the right time in the evolution of literature. His sole talent was for self-promotion and his main asset was a determination so ruthless he allowed no one or nothing to stand in his way. As for Hemingway the 'writer of genius', up to a point, Lord Copper. He was also an awful and mendacious narcissist.
I don't know whether this can count as 'a biography', tho' at a pinch I supposed it could. Burgess, an intelligent and entertaining writer, has not done any primary research, but merely - merely? - read previous biographies of Hemingway. There is also something, in shape and form, of the coffee table book about it which is unfortunate as it is far better than that. (It occurs to me that perhaps that's what the publisher wanted.)
I am familiar Hemingway's life and must add it helps a little when reading Burgess's books. Knowing a little more helps flesh out some of the allusions which might otherwise be a tad obscure.
I don't know whether this can count as 'a biography', tho' at a pinch I supposed it could. Burgess, an intelligent and entertaining writer, has not done any primary research, but merely - merely? - read previous biographies of Hemingway. There is also something, in shape and form, of the coffee table book about it which is unfortunate as it is far better than that. (It occurs to me that perhaps that's what the publisher wanted.)
I am familiar Hemingway's life and must add it helps a little when reading Burgess's books. Knowing a little more helps flesh out some of the allusions which might otherwise be a tad obscure.
September 8, 2024
I suspect that some people enjoy Hemingway’s best-loved works in spite of his outsized persona. Me though, I’ve always been more into the idea of Hemingway than the writing itself - which is a little dry for my taste. The public persona of a major cultural figure often ends up being their greatest contribution - you don’t have to be an aficionado to understand what Woody Allen or Kanye West represent within the culture - and the myth of the man/woman is the truly valuable thing that will live on in posterity.
Burgess recognises this and plays the two - the work and the persona - off against each other throughout this very tight and breezy biography, finally recognising that while the work is totemic, it’s the contradictory life (and death) of the man that gives it its mytho-tragic power.
Burgess recognises this and plays the two - the work and the persona - off against each other throughout this very tight and breezy biography, finally recognising that while the work is totemic, it’s the contradictory life (and death) of the man that gives it its mytho-tragic power.
October 27, 2017
Libriccino agile e smilzo (189 pag.), con una bella bibliografia e belle foto, niente da dire.
Però rimane oscuro il motivo per cui un narratore e sceneggiatore come Burgess abbia sentito il bisogno di mettere insieme un'operetta su Hemingway (pare abbia scritto anche su Shakespeare, Joyce, Singer...) basata su biografie dello scrittore americano.
Mentre la sua, questa, non è una biografia vera e propria: è una riflessione da pari a pari, purtroppo non troppo approfondita, su vari fatti della vita di H. e sul valore - nel tempo - delle sue opere.
Però rimane oscuro il motivo per cui un narratore e sceneggiatore come Burgess abbia sentito il bisogno di mettere insieme un'operetta su Hemingway (pare abbia scritto anche su Shakespeare, Joyce, Singer...) basata su biografie dello scrittore americano.
Mentre la sua, questa, non è una biografia vera e propria: è una riflessione da pari a pari, purtroppo non troppo approfondita, su vari fatti della vita di H. e sul valore - nel tempo - delle sue opere.
November 21, 2018
Extraordinaria biografía que guarda un estricto balance entre los méritos del genio literario y las excentricidades del fanfarrón, adicto a los reflectores. Anthony Burguess logra perfilar de manera excelente al hombre detrás del escritor ganador del premio Nobel, con sus grandes aciertos y aportes a la cultura universal y sus abundantes claroscuros. El libro aporta un gran número de referencias, material fotográfico y opiniones de escritores contemporáneos. Pese a no ser un libro reciente, se trata de una estupenda biografía, tratada con rigor literario y bastante sencilla de leer.
March 3, 2023
Not much new here, but a good bio/critique refresher 40+ years after my grad school seminar on Papa. I suspect others would find this a four plus coverage of Hemingway. Burgess displays an ambivalent appreciation for the best of Hemingway's works while curling a Brit sneer at the macho myth. Great selection of photos & Burgess's vocabulary alone make this a book to enjoy. I suspect other authors in this series would be more helpful for understanding the literary giants that I feel guilty for NOT having read.
April 7, 2025
به نظرم روایت منصفانهای از زندگی همینگوی آمد.
بسیار خوشخوان و روان و جذاب. از زمان کودکی و پدر و مادرش آغاز میشود و ...
تا انتهای زندگیاش.
عکسهای باحال و خوبی هم در کتاب هست. فکر میکنم همه عکسهای معروف همینگوی باشد.
سعی شده قصههایی را هم که همینگوی، با توجه به شخصیت خاصاش، در مورد ماجراجوییهای گوناگونش گفته راستی آزمایی کند. همینطور داستانها و اظهار نظرهایی را که برای شخصیتهای مشهور داشته.
بسیار خوشخوان و روان و جذاب. از زمان کودکی و پدر و مادرش آغاز میشود و ...
تا انتهای زندگیاش.
عکسهای باحال و خوبی هم در کتاب هست. فکر میکنم همه عکسهای معروف همینگوی باشد.
سعی شده قصههایی را هم که همینگوی، با توجه به شخصیت خاصاش، در مورد ماجراجوییهای گوناگونش گفته راستی آزمایی کند. همینطور داستانها و اظهار نظرهایی را که برای شخصیتهای مشهور داشته.
December 1, 2019
Tira muy abajo la imagen que uno se hizo del autor (en la lectura de su obra y anécdotas). Me hizo soltar una carcajada en más de una ocasión.
Estoy segura que Hemingway hubiera ido a boxear a Burgess de haber leído esta biografía 😕
Estoy segura que Hemingway hubiera ido a boxear a Burgess de haber leído esta biografía 😕
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 9, 2017
library book; hardcopy; bio; nonfiction; lost generation;
September 16, 2017
The best short book on Ernest Hemingway.
March 29, 2019
A nice introduction into the life events of Mr Hemingway.
November 9, 2020
A good insight into the life of Hemingway and how his experiences influenced his work.
December 17, 2023
საუკეთესო ბიოგრაფიული წიგნი. მე მგონი, თავად ჰემინგუეისაც მოეწონებოდა :D
April 22, 2025
Ni si, ni no, sino todo lo contrario
December 19, 2018
Brilliant. Burgess grasps the genius and the boastful coward (and downright horrible man) in Hemingway with wit and conciseness. This might be my favorite biography ever. Burgess is like a champion fencer with this one, making cutting but artistic slashes until a final blow (which is still done with respect).
April 9, 2019
۱- همینگوی از هجدهسالگی به عنوان گزارشگر نشریهی کانزاسسیتی استار وارد عالم روزنامهنگاری شد و در نوزدهسالگی داوطلب حضور در جبههی جنگ جهانی اول شد اما به علت ضعف بینایی رد شد. با این حال، به عنوان راننده آمبولانس صلیب سرخ به خدمت گرفته شد. او طی جنگ از آتش خمپاره زخمی شد و مدت زیادی در بیمارستان بستری شد؛ همانجا عاشق پرستارش شد ولی چند ماه بعد که جنگ تمام شد به آمریکا برگشت و در بیستودوسالگی با زن دیگری ازدواج کرد. با این حال او عشق اولش را فراموش نکرد و در رمان مشهور «وداع با اسلحه» که حاصل تجربهی حضور در جنگ جهانی اول بود، شخصیت کاترین بارکلی را با نگاه به همان دختر پرستار نوشت.
۲- داستان مشهوری هست از این قرار که روزی همینگوی با چندتن از نویسندگان شرطبندی میکند که یک داستان کوتاه را در شش کلمه بنویسد؛ داستانی که او سر میز و روی دستمال نوشت و تحویلشان داد این بود: «فروشی: کفشِ بچه؛ هرگز پوشیده نشده» و به این ترتیب شرط را برد! گفته میشود این داستان سرآغاز گونهای جدید از داستان کوتاه به نام «داستانهای شش کلمهای» شد.
۳- اسکات فیتزجرالد، نامهای دهصفحهای به همینگوی نوشت و به او توصیه کرد «وداع با اسلحه» را با این پاراگراف تمام کند: «جهان همه را میشکند و بعد، همه از جایی که شکسته بودند مقاومتر میشوند. اما کسانی را که شکست نمیخورند میکشد. آدمهای خیلی خوب، خیلی متین، خیلی شجاع و منصف را؛ اگر تو هیچکدام از اینها نیستی، مطمئن باش تو را هم میکشد؛ اما هیچ عجلهای در کار نخواهد بود». همینگوی در سه کلمه جوابش را داد: «گورتو گم کن».
۴- ارنست از بارِ مورد علاقهاش که همیشه برای نوشیدن آنجا میرفت یک ظرف پیشاب کش رفت؛ با این استدلال که به اندازهی کافی پول توی آن ریخته! بنابراین دیگر مالک آن است. او در نهایت آن را در توالت خانهاش نصب کرد.
۵- همینگوی یک بار طرز تهیهی پای سیب در ستون خود در روزنامه منتشر کرد. در واقع، او دستور غذاهای زیادی داشت و حتی بعضی از آنها مثل طرز تهیهی همبرگرش سر از موزه در آوردند.
۶- او عاشق گاوبازی بود و در سال ۱۹۶۰ گزارش مفصلی از این بازی تهیه کرد که بخشی از آن در مجلهی لایف چاپ شد؛ علاقهی فراوانی به دریانوردی و ماهیگیری داشت و به هیمن خاطر قایقی خریده بود که اسم آن را گذاشته بود «پیلار». شکار هم از دیگر علایق این نویسنده بود و برای همین کار مدتی طولانی را در آفریقا گذراند و کتاب «تپپههای سبز آفریقا» را بر اساس تجربیاتش از همین سفر نوشت.
۷- در دههی ۱۹۴۰، همینگوی مشکوک به همکاری نزدیک با «کا.گ.ب» (کمیته امنیت ملی شوروی) تحت نام مستعار «آرگو» بود. مأموران اف.بی.آی از این مقطع به بعد، از بخش اعظم زندگی او جاسوسی میکردند. برخی معتقدند این قضیه فشار روانی بیشتری را به همینگوی تحمیل میکرد که باعث تشدید افسردگیاش شد؛ تا جایی که دست به خودکشی زد. به هر حال این موضوع در هالهای از ابهام بود تا اینکه چند سال قبل کتابی دربارهی ظهور و سقوط کا.گ.ب در آمریکا منتشر شد که در آن همکاری این نویسندهی برندهی نوبل با سرویس امنیتی شوروی پرده برداشته شد. البته در همین کتاب نوشته شده همینگوی هیچوقت جاسوس بهدردبخوری نبوده و با وجود اشتیاقش برای همکاری، موفق نشد هیچ اطلاعات سیاسیای به رابطهای روس منتقل کند.
۸- پس از جنگ جهانی دوم، او براساس کنوانسیون ژنو، به جنایات جنگی متهم شد. دلیل این اتهام «تخطی از وظایف در مقام یک خبرنگار غیرنظامی» طی ماجرایی در سال ۱۹۴۴ بود که در آن ارنست رهبری یک گروه پارتیزانی فرانسوی را علیه نازیها بر عهده داشت؛ در نهایت او تبرئه شد.
۹- همینگوی سال ۱۹۵۳ برای نگارش رمان «پیرمرد و دریا» برندهی جایزهی پولیتزر شد و یک سال بعد برای همین رمان نوبل ادبیات را به دست آورد. او برای دریافت جایزه در استکهلم حضور پیدا نکرد با این عذر که تازه از دو سانحهی هوایی در آفریقا جان به دربرده و سرش آسیب دیده است.
۱۰- همینگوی یازده سال با گربهاش همنشین بود اما در یکی از نامههایش برای دوستش ایوانچیک تعریف میکند که چطور مجبور شد با دست خودش «عمو ویلی» را که در تصادف با یک ماشین سواری آسیب دیده بود خلاص کند؛ ارنست ماجرای مرگ عمو ویلی را اینطور روایت میکند «من قبل از این گاهی مجبور بودهام به آدمها شلیک کنم، اما نه به کسی که یازده سال او را میشناختم و دوستش داشتم، نه به کسی که با دو پای خرد شده از درد خرخر میکند».با این حال گربهی ششانگشتی همینگوی در شهر کیوست، گربهی نسبتاً پر مشغلهای بود. به همین دلیل امروزه در کیوست کمبود گربهی ششانگشتی وجود ندارد!
۲- داستان مشهوری هست از این قرار که روزی همینگوی با چندتن از نویسندگان شرطبندی میکند که یک داستان کوتاه را در شش کلمه بنویسد؛ داستانی که او سر میز و روی دستمال نوشت و تحویلشان داد این بود: «فروشی: کفشِ بچه؛ هرگز پوشیده نشده» و به این ترتیب شرط را برد! گفته میشود این داستان سرآغاز گونهای جدید از داستان کوتاه به نام «داستانهای شش کلمهای» شد.
۳- اسکات فیتزجرالد، نامهای دهصفحهای به همینگوی نوشت و به او توصیه کرد «وداع با اسلحه» را با این پاراگراف تمام کند: «جهان همه را میشکند و بعد، همه از جایی که شکسته بودند مقاومتر میشوند. اما کسانی را که شکست نمیخورند میکشد. آدمهای خیلی خوب، خیلی متین، خیلی شجاع و منصف را؛ اگر تو هیچکدام از اینها نیستی، مطمئن باش تو را هم میکشد؛ اما هیچ عجلهای در کار نخواهد بود». همینگوی در سه کلمه جوابش را داد: «گورتو گم کن».
۴- ارنست از بارِ مورد علاقهاش که همیشه برای نوشیدن آنجا میرفت یک ظرف پیشاب کش رفت؛ با این استدلال که به اندازهی کافی پول توی آن ریخته! بنابراین دیگر مالک آن است. او در نهایت آن را در توالت خانهاش نصب کرد.
۵- همینگوی یک بار طرز تهیهی پای سیب در ستون خود در روزنامه منتشر کرد. در واقع، او دستور غذاهای زیادی داشت و حتی بعضی از آنها مثل طرز تهیهی همبرگرش سر از موزه در آوردند.
۶- او عاشق گاوبازی بود و در سال ۱۹۶۰ گزارش مفصلی از این بازی تهیه کرد که بخشی از آن در مجلهی لایف چاپ شد؛ علاقهی فراوانی به دریانوردی و ماهیگیری داشت و به هیمن خاطر قایقی خریده بود که اسم آن را گذاشته بود «پیلار». شکار هم از دیگر علایق این نویسنده بود و برای همین کار مدتی طولانی را در آفریقا گذراند و کتاب «تپپههای سبز آفریقا» را بر اساس تجربیاتش از همین سفر نوشت.
۷- در دههی ۱۹۴۰، همینگوی مشکوک به همکاری نزدیک با «کا.گ.ب» (کمیته امنیت ملی شوروی) تحت نام مستعار «آرگو» بود. مأموران اف.بی.آی از این مقطع به بعد، از بخش اعظم زندگی او جاسوسی میکردند. برخی معتقدند این قضیه فشار روانی بیشتری را به همینگوی تحمیل میکرد که باعث تشدید افسردگیاش شد؛ تا جایی که دست به خودکشی زد. به هر حال این موضوع در هالهای از ابهام بود تا اینکه چند سال قبل کتابی دربارهی ظهور و سقوط کا.گ.ب در آمریکا منتشر شد که در آن همکاری این نویسندهی برندهی نوبل با سرویس امنیتی شوروی پرده برداشته شد. البته در همین کتاب نوشته شده همینگوی هیچوقت جاسوس بهدردبخوری نبوده و با وجود اشتیاقش برای همکاری، موفق نشد هیچ اطلاعات سیاسیای به رابطهای روس منتقل کند.
۸- پس از جنگ جهانی دوم، او براساس کنوانسیون ژنو، به جنایات جنگی متهم شد. دلیل این اتهام «تخطی از وظایف در مقام یک خبرنگار غیرنظامی» طی ماجرایی در سال ۱۹۴۴ بود که در آن ارنست رهبری یک گروه پارتیزانی فرانسوی را علیه نازیها بر عهده داشت؛ در نهایت او تبرئه شد.
۹- همینگوی سال ۱۹۵۳ برای نگارش رمان «پیرمرد و دریا» برندهی جایزهی پولیتزر شد و یک سال بعد برای همین رمان نوبل ادبیات را به دست آورد. او برای دریافت جایزه در استکهلم حضور پیدا نکرد با این عذر که تازه از دو سانحهی هوایی در آفریقا جان به دربرده و سرش آسیب دیده است.
۱۰- همینگوی یازده سال با گربهاش همنشین بود اما در یکی از نامههایش برای دوستش ایوانچیک تعریف میکند که چطور مجبور شد با دست خودش «عمو ویلی» را که در تصادف با یک ماشین سواری آسیب دیده بود خلاص کند؛ ارنست ماجرای مرگ عمو ویلی را اینطور روایت میکند «من قبل از این گاهی مجبور بودهام به آدمها شلیک کنم، اما نه به کسی که یازده سال او را میشناختم و دوستش داشتم، نه به کسی که با دو پای خرد شده از درد خرخر میکند».با این حال گربهی ششانگشتی همینگوی در شهر کیوست، گربهی نسبتاً پر مشغلهای بود. به همین دلیل امروزه در کیوست کمبود گربهی ششانگشتی وجود ندارد!
August 4, 2024
buen chisme y unas fotonas
January 10, 2012
Not an incredibly informational overview of Hemingway's life, I would have liked to see more analysis of his writing. This book is really more of a third-person memoir of how Hemingway was viewed by his contemporaries (Spoiler: He was not a well-liked man). Oddly enough, Anthony Burgess doesn't reference any of his sources except in passing, which to the reader sounds like Burgess referred mostly to second- or third-hand sources. I don't even necessarily trust Burgess's source material since he doesn't cite it anywhere in the text. Burgess is also awfully judgmental of Hemingway's abrasive personality, especially as a competitor, hunter, and gamesman; one photograph of Hemingway aiming a shotgun is tagged "In Vienna Lagoon killing something, probably a duck". Burgess seems to view Hemingway as almost an accidental literary success and a personal failure, this is obvious by Burgess's tone in his writing. He often seems to infer that Hemingway ripped off and piggy-backed on the success of other authors of the "Lost Generation" without having much talent or putting in a terrible amount of effort on his own behalf.
I wouldn't recommend this as a good biography by any means, but if you can get past Burgess's opinions it does give the reader an idea of Hemingway's conflicted life as an author (Hemingway) versus the expectations he had of himself in reality (Papa, "Hemingstein") and how he was perceived by those around him during his life.
I wouldn't recommend this as a good biography by any means, but if you can get past Burgess's opinions it does give the reader an idea of Hemingway's conflicted life as an author (Hemingway) versus the expectations he had of himself in reality (Papa, "Hemingstein") and how he was perceived by those around him during his life.
November 5, 2010
It's funny to have just booked a train to Pamplona that stops in Bayonne. That's what Hemingway and company did 75 years ago. Stopped in Bayonne and hired a car to Pamplona(once a coral colored Ford, but that was later). This book was a real find since I was planning a trip to Pamplona and Paris and happened upon it through key word searches. It was wonderful as in introduction to Pamplona, a reminder of Paris in the thirties+ and a review of Hemingway, his friends and women and the often shabby way he treated them.
Pamplona loves Hemingway and pays tribute in sculpture, bust, and maintenance of the old hotel whose restaurant/bar he frequented. It's beautiful. Paris was full of Hemingway, the places he lived which I intended to look up as Burgess did...but I didn't get around to it. I did think of him when I spied fat pigeons in the park and how he wrote of catching them and cooking them for dinner when he and Pauline were at their poorest.
The book is far from a really good book on Hemingway as it covers a lot of old territory. I enjoyed it though, for what Burgess brought to it but mostly for how well it wrapped itself into my trip.
Recommended for fans of Hemingway and/or Pamplona.
Pamplona loves Hemingway and pays tribute in sculpture, bust, and maintenance of the old hotel whose restaurant/bar he frequented. It's beautiful. Paris was full of Hemingway, the places he lived which I intended to look up as Burgess did...but I didn't get around to it. I did think of him when I spied fat pigeons in the park and how he wrote of catching them and cooking them for dinner when he and Pauline were at their poorest.
The book is far from a really good book on Hemingway as it covers a lot of old territory. I enjoyed it though, for what Burgess brought to it but mostly for how well it wrapped itself into my trip.
Recommended for fans of Hemingway and/or Pamplona.
October 24, 2011
Recognizing authors as individuals, as having gone through the human experience, is an important aspect of the reading experience. It removes the barrier between the reader and the author thus allowing a better communication between the text and the reader. The author no longer seems distant and extraordinary, so the reader is able to absorb the book on his own terms, as one discusses life with a respected friend. This is why I love biographies.
I love Hemingway's writing and have read several. This book just showed me what an amazingly fascinating contradictory individual he is. Actually I have more questions about him now than I did before I read the book, as this is a fairly short overview. So as a lightweight biography of the writer, I like it.
It's enough to understand him to appreciate his writing. But for someone who wants to know A to Z in depth, might want to check better full-length biography.
I love Hemingway's writing and have read several. This book just showed me what an amazingly fascinating contradictory individual he is. Actually I have more questions about him now than I did before I read the book, as this is a fairly short overview. So as a lightweight biography of the writer, I like it.
It's enough to understand him to appreciate his writing. But for someone who wants to know A to Z in depth, might want to check better full-length biography.
August 25, 2016
An in-a-nutshell bio of the man that hits most of the high and low points without adding anything new. As biography it is most suited to the reader with a casual interest in the subject. The true worth of the book is to be found in the author's trenchant observations about the man and the pithy analysis of the books.
July 16, 2012
Bueno el libro, no comparto ciertos juicios de valor, pero el resultado es aceptable. Lo que me descompensa, eso sí, es que hagan una película con un tema tan intrascendente como la relación entre Ernest y la Martha Gellorn ¿Estamos tan acabados como Civilización, que tenemos que llegar a esto?
Displaying 1 - 30 of 32 reviews