Eileen

by Ottessa Moshfegh

So here we are. My name was Eileen Dunlop. Now you know me. I was twenty-four years old then, and had a job that paid fifty-seven dollars a week as a kind of secretary at a private juvenile correctional facility for teenage boys. I think of it now as what it really was for all intents and purposes—a prison for boys. I will call it Moorehead. Delvin Moorehead was a terrible landlord I had years later, and so to use his name for such a place feels appropriate. In a week, I would run away from home and never go back.

This is the story of how I disappeared.

The Christmas season offers little cheer for Eileen Dunlop, an unassuming yet disturbed young woman trapped between her role as her alcoholic father’s caretaker in a home whose squalor is the talk of the neighborhood and a day job as a secretary at the boys’ prison, filled with its own quotidian horrors. Consumed by resentment and self-loathing, Eileen tempers her dreary days with perverse fantasies and dreams of escaping to the big city. In the meantime, she fills her nights and weekends with shoplifting, stalking a buff prison guard named Randy, and cleaning up her increasingly deranged father’s messes. When the bright, beautiful, and cheery Rebecca Saint John arrives on the scene as the new counselor at Moorehead, Eileen is enchanted and proves unable to resist what appears at first to be a miraculously budding friendship. In a Hitchcockian twist, her affection for Rebecca ultimately pulls her into complicity in a crime that surpasses her wildest imaginings.

Played out against the snowy landscape of coastal New England in the days leading up to Christmas, young Eileen’s story is told from the gimlet-eyed perspective of the now much older narrator. Creepy, mesmerizing, and sublimely funny, in the tradition of Shirley Jackson and early Vladimir Nabokov, this powerful debut novel enthralls and shocks, and introduces one of the most original new voices in contemporary literature. Ottessa Moshfegh is also the author of My Year of Rest and Relaxation, Homesick for Another World: Stories, and McGlue.

Genres: Fiction, Thriller, Mystery, Literary Fiction, Historical Fiction, Contemporary, Mystery Thriller

260 pages, Hardcover

First published August 18, 2015

About the author

Ottessa Moshfegh is a fiction writer from New England. Eileen, her first novel, was shortlisted for the National Book Critics Circle Award and the Man Booker Prize, and won the PEN/Hemingway Award for debut fiction. My Year of Rest and Relaxation and Death in Her Hands, her second and third novels, were New York Times bestsellers. She is also the author of the short story collection Homesick for Another World and a novella, McGlue. She lives in Southern California.

Reviews

[Pia G.]

eileen sevgi görmemiş, cinselliğini bastırmış, kendinden nefret eden bir kadın. babasıyla yaşadığı ev bir tür hapishane gibi ve aralarındaki ilişki sevgi değil, hastalıklı bir bağımlılık adeta. aynaya bile bakmak istemiyor, bedeninden kaçıyor. yemeği çoğu zaman bir ceza gibi görüyor ve ne zaman kendini kötü hissetse gidip tatlılara sarılıyor. rebecca’ya duyduğu o hayranlıksa aslında bastırılmış arzularla dolu.

kitabın ilk yarısına kadar eileen’in kafasının içinde dolaşıyoruz resmen, her şey onun iç sesiyle ilerliyor. rebecca ortaya çıktığındaysa her şey değişiyor. rebecca yalnızca güzel ya da kendinden emin biri değil, içinde karanlık bir yan da taşıyor. eileen’i hem büyülüyor hem de bu karanlığın içine çekiyor. ve sonunda eileen her şeyi arkasında bırakıp new york’a gidiyor. bu bir özgürleşmeden çok, bir kaçış gibi. başta eileen’in rebecca sayesinde değiştiğini düşünmüştüm ancak yalnızca şekil değiştiriyor, içindeki karanlık hâlâ onunla. rebecca ise sanki bir hayalet gibi eileen’in hayatına girip onu altüst ediyor ve sonra yok oluyor.

[Eda]

Neden bilmiyorum ama Ottessa Moshfegh'i baya seviyorum. Kitapları bana çok hitap ediyor. Bu kitabı da çok sevdim. Özellikle bu sonu hiç beklemediğim için ekstra sevdim. Sürekli ne olacak da ayrılacak kasabadan diyordum gerçekten böyle bir şey olacağını düşünmemiştim. Diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum. Herkese hitap edecek bir kitap olduğunu düşünmüyorum ama herkesin bir şans vermesi gereken bir yazar bence.

[Banu Yıldıran Genç]

amerikalı bir yazardan oldukça rahatsız edici bir roman. man booker ödülünün kısa listesine kalmış bir ilk roman sayılabilir ayrıca. daha önce bir novella yazmış.
ana karakter eileen'i o kadar samimi bir biçimde yazmış ki moshfegh, kendisine bir "freak"i yazmışsınız diyenlere, "hayır, sadece samimi yazdım." diye cevap vermiş bir röp'ünde. gerçekten de freak değil ama kimseye anlatmayacağınız şeyleri okuyucuya ben anlatıcıyla rahatlıkla anlatacak denli samimi bir karakter eileen.
asıl çatışma yaşadığı hayattan sıkılan eileen'in alkolik babasını, sıkıcı işini, berbat kasabasını bırakıp kaçmak istemesi ama romanı ikinci yarısından itibaren hızlandıran başka bir örgü ilerliyor ki şu yaşadığımız dünyaya ayrıca küfretmemizi sağlıyor.
amerikan edebiyatının şöyle bir yansıması var bende. genellikle çok arızalı bir toplumu çok içten bir biçimde, arızalarını da açık ederek anlatıyor. burada da eileen'in çalıştığı ıslahevi, o korkunç kasaba, aile içi taciz hikayeleri öyle anlatılmış.
yarı iran, yarı hırvat kökenli olunca bir yazarın etnik kimlikten beslenebileceğini düşünüyor insan. ottessa moshfegh bunu yapmamış, bence iyi de yapmış.
hep kitap'ın fontunu sevmedim ama, onu da eklemeden bitirmeyeyim.
bu arada agos'ta yazdığım yazı için... http://tembelveyazar.blogspot.com.tr/...

[poetavates]

beni sıkıntıdan öldürmeye çalışan ikinci kitap bu, neyse ki dayanıklı kadınım...

hiçbiri karl ove kadar korkunç olmasa da bu da boş konuşmakta fena değildi, hiçbir şey anlatmayarak bu kadar çok yazabilmek de bir başarı...

3,5 sayfa için 237 sayfa okudum...

[Merve]

İnsanın bazen bazı kitaplara delicesine ihtiyaç duyduğu dönemler oluyor. Ne zaman hangi yazar hangi kitap sizin bilinçli olarak bilmediğiniz ama içten içe ruhunuzun duyduğu bir ihtiyaç. Zihinsel ve ruhsal karışıklığınızın hat safhada olduğu bir dönem bazı kitaplar karşınıza terapistinizmiş gibi bir misyonla çıkabiliyor. Eileen benim için öyle bir roman oldu. Eileen karakteri benim için güçlendirici bir kadın karakter oldu. Abartıyor olabilirim ama böyle hissediyorum. Demek ki bu romanı okumaya ihtiyacım varmış dedim. Herkes için aynı şeyleri hissettirmeyeceği açık. Sade, iddiasız bir dili var ama bir kadının gündelik yaşamdaki kuşatılmışlığını ve içselleştirmiş olduğu baskıları çok çarpıcı bir dille anlatıyor. Yine de hayatının öznesi olmaya çabalayan bir kadın. Kitaba dair ayrıntılar vermeden anlatmak çok zor benim için çünkü özel olarak etkilediği yerler farklı farklı bölümlerde. Bazen tek bir diyalogunda bazen öykünün içindeki bi sahnede.
Kitapla özdeşleşmek sakıncalı bir durum aslında. Ama Eileen’ın sonunda yaptığı şeyi yapabilmeyi isterdim. Aslında istediğim şeyi yapabilmiş olması bana biraz güç verdi. Bir kurgu karakter aslında. Arayış içinde olan ve gitmeyi başarabilen güçlü kadınları hikayelerini çok seviyorum. Islah edilemez ilişkileri terk edebilme gücü bulmak! Çok zor ama imkansız da değil. Islah edilemez bir toplumsal yaşantıyı da reddetmek. Sana iyi gelmeyen şeyi geride bırakabilmek. Kitap bana istediğim hisleri verdiği için etkiledi sanırım. Dışarıdan biraz kitapla çıkar ilişkisi yaşadığım söylenebilir ama tam anlamıyla öyle de değil (:
Kendi hayatının direksiyonuna oturmaya çalışan bir kadının hikayesi. Kendi hayatının öznesi olma çabası ve arzusunda olduğunu sonradan güçlü bir biçimde fark eden güçlü bir kadının hikayesi. Beni çok etkilemişti. Buna ciddi anlamda ihtiyaç duyuyor olduğumdan olsa gerek. Orta yaş döneminde tekrar okumak istiyorum. Bakalım o zaman ne hissettirecek:) kitapları romanları şiirleri kendi zevkinizi geçen zaman dilimi içinde sınamak potansiyelinin nereye evrildiğini görmek heyecan verici bir şey :)

[Leylak Dalı]

Amerikalı bir yazarın ilk kitabı "Eileen". Sıkıcı ve soğuk bir kasabadaki pasaklı evinde alkolik babasıyla yaşayan, ıslahevindeki mutsuz çalışma hayatından bezmiş, kaçıp kurtulma hayalleri kuran yalnız bir kız Eileen. Rutin hayatı ıslahevine görevli gelen Rebecca ile değişecektir. Bir ilk kitap olarak oldukça başarılı, sona doğru yükselen gerilim dozu kitabı daha da ilginçleştiriyor. Okunması benden kaynaklanan nedenlerle uzun sürse ve kesintiye uğrasa da sevdim...

[Canan]

Kütüphaneden sadece yazarı tanımak adına ödünç alıp okuduğum kitap transgresyonel kurgu için çok iyi bir örnek çıktı. Hikaye çok akıcı, çok rahatsız edici, öte yandan elinizden bırakamıyorsunuz. Yazarın ilk roman olmasına karşın oldukça iyi yazılmış. Gerilimin dozunu yavaş yavaş arttırmış. Kesin bir şey olacak baskısını roman boyunca hissettirmiş. Sonunda da olmuş nitekim ama hiç beklemediğim bir noktaya getirdi hikayeyi. Orada antikahramanın hikayesine ortak oldum ve yansın dünya, yak bütün gemileri dedim. Çünkü geri dönülmezdi.

[buse]

çok kaotikti bayıldım

[Büşra]

Ottessa Moshfeghin cok farkli bir dili ve alisilmisin disinda bir hayal gucu var. karakterleri hep cok itici ama fazlasıyla hayatin icinden. Bundan once "my year of rest and relaxation"u okuyup yine ayni sekilde etkilenmiştim. Bu ise ondan cok ayri, bambaşka bir konu. Ama yine hem karakterler, hem de olay orgusu mükemmel kurgulanmış. Eileenin fazlasıyla itici bir karakter olmasina ragmen kitabi severek okudum cunku hem Eileen karakterinin yansittiklari cok gercek, ayrıca roman boyunca Ottessa Mosfegh Amerikan kültüründeki carpikliklari son derece sade ama vurucu bir sekilde dile getirmiş. Amazonda yorumlarına baktigimda, pek cok kisinin beğenmediğini gordum. Ki cok beklendik bir durum. Cunku o mükemmel Amerikan rüyasına, 1960lara da ters bir ayna tutuyor yazar. Bir de söylemeden geçemeyeceğim, cocuk tacizi, alkolizm, hirsizlik, sagliksiz beslenme gibi pek cok konuya alisilmisin disinda deginiyor. Kitap boyunca üstünde durmuyor gibi gorunuyor, ama kitabin sonlarına yaklastiginizda eliniz bogrunuzde kalıyorsunuz. O his illaki geciyor. Ottessa Moshfeghin yazdiklarini ya cok seversiniz ya nefret edersiniz, ben sevenlerin tarafındayım.

[Aleyna]

Kitaba başladığımda bir kaçış hikayesi olduğu için kaçışın sonrasındaki hayatına odaklanacağını düşündüm ama kitap bana bambaşka bir şey sundu, bu farklılıktan da keyif aldım doğrusu.

Karakterin problematik bilinç akışı da hoşuma gitti. Normalde kitaplarda çok tekrarlanan şeyler sinirimi bozar ama burada karakterin kafasında kurduğu şeylerin döngüselliğini göstermek açısından hoşuma gitti gibi.

Sadece yer yer fazla ayrıntıya takıldığını düşündüm yazarın. Olayların akışı hoşuma gitse de bazen kitaptan sıkıldığım için bu puanı vermiş bulundum.

Ayrıca kaçtıktan sonraki hayatını da çok merak ettim. Yazar bilerek bu kısımları es geçse bile benim merağımın ana noktası oraya kaydı. Babasının, ablasının tepkilerini, arabada ölü birini bulunca neler olduğunu, Rebecca’nın sonraki hayatını merak ettim.

[Selen]

Ottessa Moshfegh'in beyninin içine girsem ve keşke görebilsem hani orada neler olup bitiyor🥰🥰🥰🥰SHE IS A GENIUS YA BEĞENMEDİĞİM KİTABI ÇIKAR MI???? Sanmam.

O kadar iyi ki unlikeable karakter yazmada. Tüm karakterleri iğrenç insanlar ve çok zekice yazılmışlar. Çok heyecanlıyım diğer kitaplarını da okumak için.

Bu kitapta, hiçbir şey sizi son 60 sayfa için hazırlayamaz.. gerçekten hani, şok olmak istiyorsanız, hiç haz etmeyeceğiniz bir karakterin bakış açısından onun aşırı sıkıcı hayatını dinlemek istiyorsanız -asla sıkıcı değil bana kalırsa- lütfen okuyun.. btw, eileenin rebeccadan hoşlanmadığını kimse söyleyemez🥰🥰🥰what the fuck was that🥰🥰

[Morticiad]

Kendi özel hapishanenden nasıl kaçarsın?

Paralel, üst üste yerleştirilmiş iki hapishane var bu hikayede. Biri Moorehead, diğeri ise Eileen’in kendi bedeni/kendi hayatı. Keza iki de kaçış kurgusu var. Biri o küçük kasabadan diğeri ise Eileen’in kendisinden.

Mutsuz, küçük depresif bir hayat yaşıyor Eileen. Sonra Rebecca geliyor: hayatı boyunca beklediği itici güç. Eileen’ın hayatı boyunca olmak istediği her şey o. Büyüleyici, egzotik bir arzu nesnesi.

Kendi kabuğunu kırmanın ürkütücü ve çarpık bir anlatısı bu. Zaman zaman kendinden tiksindiren buz gibi bir roman. Tuhaf ve kesinlikle çok başarılı.

[kashmir21]

Son 50 sayfası hariç beğendiğim bir kitap olmadı sonlara dogru ilgimi cektigi için 3 puan verdim yoksa benim için 2'den öteye gidemedi.Vasat bir okuma deneyimi idi o yüzden kitap bir süre benimle yaşadı diyebiliriz iki ayda bitirmemden bellidir zaten..

Bir kendini kaybetme ve bulmaya çalışma hikayesi diyebiliriz bir acidan da..Kitabin dürüstlüğünü sevsem de karanlık hikayesi ve cok sonraları hikayenin acilmasi beni çok mutlu etmedi diyebilirim.

[miray]

geçen yaz okusam severmişim şu sıralar kafa mlsf götürmüyo sorunlu postmodern karakterleri

bi de anca sonlara doğru sarmaya başladı bence yine benimle alakalı bilmiyorm

filmi de bi ara izleriz✍️

[Elif kurt]

Bu kitabı yazarken moshfeghi deli sikmiş galiba

[zek00lltiy]

Bu kadar sevilemiyecek biri olmasina ragmen onu cok sevdim cunku she is just like me. Sondaki olay olmasada olurdu aslinda ama o da iyiydi baya okurken cok relate ettigim yerler oldu.