The File: A Personal History

by Timothy Garton Ash

When Timothy Garton Ash graduated from Oxford in 1978, he went to live in Berlin, ostensibly to research and write about Nazism. But once there, he gradually immersed himself in a study of the repressive political culture of East Germany. As if to return the favor, that culture--in the form of the dreaded East German secret police, the "Stasi"--secretly began studying him. As was Stasi's practice, over the years its study produced a considerable paper trail. After the fall of the East German communist regime, a government apparatus was established to allow those targeted to see their Stasi files, and Garton Ash discovered and pored over his. He then set about to interview the people who made this gross intrusion possible, the several case officers, and the numerous regular-citizen informers. The result is nothing short of a journey into the darkest recesses of the totalitarian mind, taking its place honorably alongside 1984 and Darkness at Noon.

Genres: History, Nonfiction, Memoir, Germany, Politics, Biography, Biography Memoir

256 pages, Paperback

First published July 1, 1997

About the author

Timothy Garton Ash CMG FRSA is a British historian, author and commentator. He is Professor of European Studies at Oxford University. Much of his work has been concerned with the late modern and contemporary history of Central and Eastern Europe.

Reviews

[dantelk · Rating 5 out of 5]

Kolayca 5 yıldız. Kimi kitap oluyor, son kısmında artık sayfaları daha hızlı çevirmeye başlıyorsun bitsin diye. Bu tersine, son paragrafını bile büyük bir dikkatle okutturdu.

Her ne kadar kitabın öznesi Doğu Alman iç istihbaratı olsa da, bunu "ay komünizm zamanında şöyleymiş" diye değerlendirmemek lazım: kitapta mesajı sıklıkla verildiği üzere, teknikleri ve yaygınlığı Stasi kadar saldırgan ve yaygın olmasa da, tüm devletler, ekonomik rejimleri, ve "özgürlükçü"lüklerinden bağımsız olarak, legal ve illegal her türlü işi çeviriyorlar. Bu eserde Stasi'nin masaya yatırılmış oluşu, sovyetlerin çöküşünün getirdiği radikal bazı değişimler sonunda arşivlerin kamuya açılmasının yarattığı bir tesadüf. Yoksa ABD'deki "whistleblower"ler sayesinde öbür tarafta yenen bokları da işitiyoruz.

Aslında konu, Arendt'ın meşhur kitabında olduğu gibi, makinanın kendisinden ziyade, dişlileri diyebilirim.

Yazar, eserde kendi kişisel dosyasının izini sürüyor olsa da, kitapta kendisinden çok bu "ispiyonlama" sisteminin aktörlerini, istihbarat servisi elemanlarını, birbirini ispiyonlayan sade yurttaşları ("yoldaşları" da diyebiliriz), duvarın yıkılması ile bu belgelerin kamuya açılmasının ahlaki vaziyetini sorguluyor. Ash'ın konuyu anlatırken kendi açısından gelişmeleri, duygularını ve iç dünyasını özellikle öne çıkartarak aktarıyor oluşu, yazarla empati kurmayı kolaylaştırıyor. Timothy Bey, herkesin ispiyoncu olabileceği bir dünyada insanların birbirinden devamlı şüphe ettikleri ve ilişkilerin sahte olması ihtimalinin yarattığı gerilimi da çok yerinde vurgulamış.

Yazarın kitabın sonundaki genel değerlendirmesi ve aile kurumu ile ilgili kanaati de okunmaya değerdi bana göre.

Bir de: "he travels fastest who travels alone". Bu lafı çok sevdim.

Son olarak, Almanya'da olan biten olaylar dendiği zaman (haklı olarak) akla ilk önce Üçüncü Reich dönemi gelse de, neredeyse 30 yıl evveline kadar bu ülkenin içinde olduğu durumu ne çabuk unuttuğumuzu da hatırlamak lazım.