Like Water for Chocolate

Como agua para chocolate #1

by Laura Esquivel, Carol Christensen (Translator), Thomas Christensen (Translator)

Earthy, magical, and utterly charming, this tale of family life in turn-of-the-century Mexico became a best-selling phenomenon with its winning blend of poignant romance and bittersweet wit.The number one bestseller in Mexico and America for almost two years, and subsequently a bestseller around the world, Like Water For Chocolate is a romantic, poignant tale, touched with moments of magic, graphic earthiness, bittersweet wit - and recipes. A sumptuous feast of a novel, it relates the bizarre history of the all-female De La Garza family. Tita, the youngest daughter of the house, has been forbidden to marry, condemned by Mexican tradition to look after her mother until she dies. But Tita falls in love with Pedro, and he is seduced by the magical food she cooks. In desperation, Pedro marries her sister Rosaura so that he can stay close to her, so that Tita and Pedro are forced to circle each other in unconsummated passion. Only a freakish chain of tragedies, bad luck and fate finally reunite them against all the odds.

Genres: Fiction, Magical Realism, Romance, Historical Fiction, Classics, Fantasy, Spanish Literature

258 pages, Paperback

First published January 1, 1989

About the author

Laura Esquivel is a Mexican novelist, screenwriter, and former politician best known for her internationally acclaimed debut novel Like Water for Chocolate (Como agua para chocolate). Blending magical realism with deep cultural roots, the novel became a bestseller in Mexico and the United States and was adapted into a successful film that received multiple international awards. Originally trained in education and theater, Esquivel began her career writing for children’s television and later moved into cinema and literature, often weaving food, family, and emotion into her stories.
Esquivel’s fiction is known for its lyrical style and its exploration of love, tradition, and identity, frequently drawing on Mexican history and folklore. Her other novels include The Law of Love, Swift as Desire, and Malinche, which reimagines the story of the controversial historical figure linked to Hernán Cortés. She has also published essays on food and culture in Between Two Fires and returned to her most beloved character in El diario de Tita.
In addition to her literary work, Esquivel served as a deputy in the Mexican Congress for the Morena Party and has been active in cultural and environmental policy. Her writing continues to inspire discussions on gender, power, and the enduring bonds of heritage.

Reviews

[Luk-Wa]

ขอโทษด้วยที่อ่านแล้วไม่อิน คิดในใจอิหยังหว่ะตลอดทั้งเล่ม รำคาญตั้งแต่ตัวละครมามาเอลานา คือจะอะไรกับติตานักหนา คือเพราะเป็นลูกคนเล็กเลยไม่ให้แต่งงาน ต้องดูแลแม่ไปจนวันตาย อะไรจะเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้ แล้วก็ไม่มีความรักให้ลูกเลยด่าทอต่อว่าตลอด

ไม่อินความรักของติตากับเปโดรด้วย คิดเองคนเดียวมาแต่งงานกับพี่สาวแทน เพื่อจะได้อยู่ในบ้านเดียวกับติตา คือเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัวมาก
แล้วตอนจบยังทำร้ายจิตใจได้อีก เฮ้อ...ติตานี่หลงผู้ชายเกิ๊น

สิ่งที่ดีที่สุดคือหมอจอห์น ยังกับพระรองในซีรีย์เกาหลี แต่ทำดีแทบตายก็เท่านั้น
และก็สูตรวิธีการทำอาหารในเล่ม อ่านไปแล้วก็อยากลองกิน

[panuchread]

แม่งเอ๊ยยยยยยย ชั้นอ่านมาทั้งหมดเพื่อออออ 😭😭😭😭😭🤯🤯😵‍💫😵‍💫😵‍💫

โอเค คือมันสนุกแหละ สนุกตลอดทั้งเรื่องเลย เป็นแนว magical realism (คือการที่มีสิ่งเหนือธรรมชาติบางอย่างปนอยู่ในเรื่องราวธรรมดาของชีวิตประจำวัน) สอดแทรกด้วยสูตรอาหารเม็กซิกันและกรรมวิธีการทำสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ แบบภูมิปัญญาชาวบ้าน เช่น หมึก ไม้ขีด ขี้ผึ้ง ฯลฯ (ทำได้จริงมั้ยไม่รู้นะแต่ในเรื่องดูทำง่ายมาก 55555) ใดๆ คือนึกภาพอาหารตามแล้วอยากเห็นเป็นหนังเลย สีสันมันจะต้องเป็นโทนแบบ vivid color อะ วัตถุดิบก็ละลานตะการตา อยากให้มีสมุดระบายสี น่าสนุก 555555

เรื่องราวดำเนินผ่านชีวิตของ “ติตา” หญิงสาวผู้อาภัพอับโชคแทบจะทุกด้านในชีวิต ถูกตีกรอบและถูกบังคับจากมามาเอเลนาผู้เป็นแม่ ถูกกีดกันและแย่งชิงความรักเพราะประเพณีทุเรศทุรังของครอบครัว ถูกทำร้ายทั้งจิตใจและจิตวิญญาณจนเกือบตายซาก แต่ด้วยบทนางเอก แน่นอนว่าถึงจะอาภัพยังไงก็ยังมีผู้ชายมาติดพัน และแน่นอนว่ามีมากกว่า 1 คน 😌 ใครทันเพลงโจทย์รัก-เล้าโลมก็คือฟีลนั้นเลย “หนึ่งคนทิ้งเราให้ตาย อีกคนให้ลมหายใจ 💔” ซึ่งปกติถ้าเป็นเรื่องอื่นๆ เราจะอยู่ทีมผู้ชายที่ทิ้งไปเสมอ เพราะคนเลวนิดหน่อยมักจะเป็นพระเอก 55555 ส่วนไอ้คนดีๆ ดูแลเทคแคร์ เทพบุตรแบบ 3000% จะเป็นได้แค่พระรอง แต่เรื่องนี้แปลกใจตัวเองมากที่ทีมพ่อเทพบุตรสุดใจ (ไม่เฉลยนะว่าสรุปใครเป็นพระเอกตัวจริง ไปอ่านเอาเอง 5555)

แต่จริงๆ เหตุผลมันไม่ซับซ้อนหรอกว่าทำไมเราไม่เชียร์อิตาคนแรก (เปโดร) แต่มาเชียร์พ่อเทพบุตร (จอห์น) แทน เพราะเราไม่ชอบคนแบบอิเปรตโดรเลย เป็นผู้ชายที่ปัก red flags ได้ประมาณ 300 flags ขี้ขลาด ตัดสินใจบ้ง เห็นแก่ตัว กระจอก ไม่รอบคอบ ใช้อารมณ์นำชีวิต ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ เจ้าคิดเจ้าแค้น เก่งแต่เรื่องชิงดีชิงเด่น ฯลฯ คืออดไม่ได้เลยที่จะด่ามันว่าอิเปรตทุกครั้งที่มีบท (เลยเป็นที่มาของการเรียกว่าอิเปรตโดร)

อีกเหตุผลนอกจากสันดานส่วนตัวของเปโดรแล้ว คือเราไม่เห็นว่าเปโดรพยายามสู้หรือทำอะไรเพื่อติตาเลยสักอย่างเดียว ได้แต่ตามน้ำ ทำตาละห้อยเป็นหมาหงอยมองติตาไปวันๆ สบโอกาสก็ทำรุ่มร่ามแบบคนปอดแหก ไม่กล้าต่อสู้กับความบ้าอำนาจและสารพัดสิ่งไม่ยุติธรรมเพื่อความรักของตัวเอง แต่มาอาศัยซอกหลืบมุมมืดเป็นที่กำบังในการแสดงความรัก(และใคร่) เปโดรไม่เคยยืนหยัดเพื่อติตาเลยเป็นปีๆ จนกระทั่งติตามีชีวิตใหม่พร้อมกับที่อุปสรรคชิ้นใหญ่หมดไป อิเปรตมันถึงเพิ่งคิดจะลงมือทำอะไรๆ (โดยไม่ได้คำนึงถึงภาระผูกมัดทั้งลูกทั้งเมียที่ตัวเองสร้างไว้ด้วย) เพราะรู้ว่ากำลังจะเสียติตาไปจริงๆ แล้ว ไม่มีของตายที่จะเดินไปเดินมาในบ้านให้มันเชยชมและหาเศษหาเลยแล้ว แถมตอนนี้ยังทางสะดวกสุดๆ จะลงมือทำอะไรก็ไม่มีอำนาจมืดมาครอบงำ มันคือนิสัยผู้ชายลูสเซอร์ขี้เหลาะแหละอะ ฟีลคิดจะแหกกฎปีนรั้วโรงเรียนแต่รอตอนโรงเรียนปิดครูฝ่ายปกครองกลับแล้วถึงเพิ่งปีน เก็ทฟีลปะ แบบมึงทำเพื่อ?? ไม่ได้ดูกล้าหาญแถมยังดูทุเรศอีก

พอช่วงที่ติตารักใคร่ หลงค. โง่งมกับไอ้หมอนี่เราเลยมือหงิกมาก /แนบมีมอย่าไปยุ่งกับมันลูกกกกกก เห็นกงจักรเป็นดอกบัวสุดๆ เป็นเหตุให้เราไม่อินเลิฟไลน์ของ 2 คนนี้เลยสักนิดเดียว ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับศีลธรรมหรือความดีงามตามกรอบสังคมใดๆ แค่เพราะไม่ชอบคนแบบเปโดรล้วนๆ ไม่ว่าหมอนี่จะอยู่จุดไหน จะเป็นใคร บทบาทอะไร จะเข้าสู่ชีวิตติตาแบบถูกต้องหรือไม่ เราก็ยืนยันที่จะไม่ชอบเปโดรอยู่ดี

ส่วนตอนจบรู้สึกว่ามันออกทะเลไป(ไม่)หน่อย เลยเป็นที่มาของการกรี๊ดในพารากราฟแรก 555555 เหมือนแบบเวอร์แล้วก็เลยเวอร์ให้สุด แต่ถามว่าจำเป็นต้องเวอร์ขนาดนั้นมั้ย ก็ไม่ต้องก็ได้ แค่เท่าที่มีและที่ดำเนินมามันก็ม่วนจอยอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้เสียอรรถรสอะไรนะ แค่ไม่ใช่ตอนจบที่ประทับใจ

ตัวละครที่เราชอบสุดคือเฮร์ทรูดิส เพราะเป็นคนที่ลอยตัวเหนือดราม่าอย่างแท้จริง มีชีวิตที่อิสระได้เพราะมือตีนตัวเอง ให้โชคชะตานำพาชีวิต (แม้ทีแรกจะเริ่มจากความใคร่ก็เถอะ ถ้าถามว่าตราตรึงกับ magic ไหนของติตามากที่สุดก็ magic กลิ่นกุหลาบเรียกความหงี่นี่แหละ อีปิคโคตรๆ 555555 แต่ที่ชอบสุดคือเค้กเรียกน้ำตานะ ทับใจสุดคือสตอรี่ของนาชา ดิช้อนอึ้งไปเรย /กุมจัย 😭)

ทั้งนี้ทั้งนั้นเราว่าเรื่องมันชวนขบคิดอะไรได้เยอะมาก มีชั้นเชิงในการสอดแทรกนัยยะ/สิ่งเปรียบเทียบต่างๆ อ่านแล้วหงุงใจจจจจ นักเขียนเห่งอะ! แต่ไม่วิเคราะห์นะ ทำไม่เป็น เรียนมาคืนจารย์ไปหมดแล้ว 555555 แค่อ่านแล้วรู้สึกแตกต่าง รู้สึกว่านักเขียนมีของ แค่นี้ก็จอยละ 🤟🏻

[Pawarut Jongsirirag]

นี่คือเรื่องราวความรักของหญิงสาวคนหนึ่งกับชายคนหนึ่งในสังคมที่ผู้หญิงถูกตีกรอบนู่นนี่สารพัด ทั้งคู่จึงต้องฝันฝ่าขวากหนามเพื่อให้ได้ครองคู่กันให้ได้

ที่ผมพูดถึงไปข้างต้นไม่ได้มีอะไรผิดเพี้ยนเลยครับ มันคือเรื่องราวรักโรแมนติกจริงๆ แต่เป็นความรักที่หัวจะปวดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด มากกกกก คลุกเคล้าไปด้วยควันฉุยจากอาหารหลากรสในห้องครัวสุดระทม

ถามว่าทำไมหัวจะปวด เราต้องมาดูเรื่องย่อสั้นๆกันก่อนนะครับ ผู้หญิงคนหนึ่งรักกับชายคนหนึ่ง ชายคนั้นมาขอเธอแต่งงาน แม่เธอไม่ได้ บอกว่าเธอคือลูกสาวคนเล็ก ห้ามแต่งงานนะพ่อหนุ่ม ต้องอยู่ปรนนิบัติชั้นไปจนตาย ซอรี่นะ ให้แต่งไม่ได้ แต่ชั้นยังมีลูกคนกลางที่ว่างนะ แต่งได้นะ บ่มีปัญหา ดังนั้น ชายหนุ่มของเราด้วยไอคิวระดับมันสมองเพชรขิงๆ เลยตอบตกลงแต่งงานกับลูกสาวคนกลาง เพื่อที่จะได้อยู่กับสาวคนเล็ก คนรักของเขา

อ่านมาแค่นี้เห็นลางหัวจะปวดยังครับ

หลังจากนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าความรักครั้งนี้ต้องเจอกับอะไรอีกมากมายเหลือเกินนน

ความหัวจะปวดที่ผมพูดถึง มันไม่ได้มาจากพล็อตเท่าไหร่หรอกครับ แต่จริงๆแล้วมันมาจากกการตัดสินใจของตัวละครในเรื่องที่เราคนอ่าน เอาใจช่วยให้รักของติตาและเปโปรได้สมหวัง แต่การตัดสินใจของทั้งสองคนนี้ก็ทำให้เราทึ้งผลอยู่ตลอดทั้งเรื่อง แบบบพี่ค้าบบบบบบบบบบ ทางออกมันอยู่แค่นั้นไงครับบบบบบ ทำไมพี่ไม่เหนละค้าบบบบบบบบบบ

ถึงแม้คนอ่านอย่างเราจะกุมขมับไป ขมวดคิ้วไปอยู่ตลอดเรื่อง แต่ในความปวดหัวของนั้น เรื่องราวทั้งหมดก็บอกอะไรมากมายเหมือนกันครับ

ตัวเอกของเรื่องมีอยู่ไม่มากนัก แต่เราลองมาโฟกัสกันที่สามสาวพี่น้องตัวเอกของเรื่องกันก่อน เพราะสามตัวละครนี้คือภาพแทนของหญิงสาวสามประเภทที่ต้องตกอยู่ภายใต้กฎกรอบของครอบครัวและสังคมภายในเรื่อง

คนแรก คือ โรเซารา พี่สาวที่ได้แต่งงานกับเปโดร คนรักของติตา เธอคือตัวแทนของสาวผู้ยอมอยู่ใต้ขนบกฎเกณฑ์ทุกอย่างที่พร่ำบอกต่อเธอ และใช้ชีวิตทั้งหมดไปตามครรลองนั้นอย่างเคร่งครัด

คนที่สอง คือ เฮร์ทรูดิส พี่สาวอีกคนที่มีโอกาสได้ทลายขนบทุกอย่างที่กำหนดความเป็นหญิงของเธอ (ส่วนโอกาสนั้นมาจากไหนต้องอ่านในเล่มเอานะครับ) และได้มีโอกาสใช้ชีวิตที่เป็นของเธอจริงๆ

คนสุดท้าย นางเอกของเรา ติตา ลูกสาวคนเล็กของมามาเอเลนา ลูกสาวที่มีพรสวรรค์ในด้านการทำอาหารและเป็นผู้ที่อยู่สองฝากฝั่งของขนบธรรมเนียมของครอบครัว ใจหนึ่งอยากออกไปจากกรงขังนี้ แต่อีกใจก็ยังมีห่วงมากมายคล้องใจไม่ให้จากออกไปภายใต้ขนบนี้

ชะตาชีวิตของแต่ละคนจะเป็นยังไง ต้องไปติดตามในเรื่องกันเอาเองนะครับ ทุกคนมีเหตุผลของตนเองและทุกการตัดสินใจก่อเกิดแรงกระเพื่อมไปยังตัวละครอื่นเป็นผลกระทบต่อเนื่องกันไป การตัดสินใจนี่เองแหละครับที่เป็นจุดกำเนิดของเรื่องราวตลอดทั้งเล่ม ร่วมไปกับชีวิตของแม่ของพวกเธอ มามาเอเลนา

นอกจากเรื่องชีวิตของลูกผู้หญิงภายใต้ขนบที่กดขี่แล้ว อีกเรื่องที่ผู้เขียนอย่างเลารา เอสกิเวล น่าจะอยากบอกให้กับคนอ่านของเธอ คือ การตัดสินใจทุกอย่างในชีวิตจะส่งผลไม่มากก็น้อยต่ออนาคตของตนเองอย่างแน่นอน

เลารา มีอาชีพเป็นครู เธอบอกว่าเธออยากเล่าอะไรที่มากกว่ามากกว่าไปห้องเรียน เพราะความรู้ในห้องเรียนนั้นมันไม่เพียงพอ การตระหนักและเข้าใจในตนเองคือสิ่งจำเป็นที่ไม่มีสอนในชั้นเรียน

การตัดสินใจในเรื่องที่เลาราวางไว้เป็นหมุดหมายของตัวละคร ผมคิดว่ามันแบ่งได้เป็นสองประเภท คือ การตัดสินใจที่จำเป็นต้องใช้หัวใจคิด หับ การตัดสินใจที่ต้องใช้สมองในการหาคำตอบ ปัญหาอะไรจะต้องใช้แบบไหนไม่มีใครตอบได้แน่นอนครับ บางเรื่องเดียวกันเกิดขึ้นกับต่างคน คนหนึ่งอาจต้องใช้สมอง อีกคนกลับต้องใช้หัวใจ การต้องใช้อะไรนี่แหละที่เรามักทำผิดพลาด เมื่อความผิดพลาดเกิดขึ้นมันมักจะนำพาปัญหาใหม่มาอีกเรื่อยๆให้เราได้ผิดพลาดอีกครั้งและอีกครั้ง นี่แหละครับคือความหัวจะปวดที่เกิดขึ้นจากการตัดสินใจของตัวละครหลายตัวในเรื่องนี้ ผสมปนเปไปกับความจริงของชีวิตที่คนอ่านสามารถเข้าใจมันได้ เพราะหากคนอ่านเองต้องตกไปอยู่ในห้วงเวลานั้น เราอาจตัดสินใจไม่ได้ดีไปกว่าพวกเขาเท่าไหร่นักหรอกครับ

ปล.หากใครไม่คุ้นเคยกับงานแนวสัจนิยมมหัศจรรย์ เล่มนี้ก็เหมาะเป็นเล่มแรกให้ได้ลองลิ้มรสชาตินะครับ เพราะมันไม่ได้ใส่ลงมาเยอะ เป็นน้ำจิ้มเคล้ากับอาหารจานหลักของเรื่องที่ทำให้เรื่องมันมีสีสันมากขึ้นเท่านั้นเองครับ

[areadsara]

“…การสันดาปตอนที่ไม้ขีดสักก้านลุกไหม้ นั่นคือสิ่งที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณ หรือพูดสั้น ๆ ก็คือ ไฟคืออาหารของมัน ถ้าเราหาไม่เจอในเวลาที่กำหนด กล่องไม้ขีดของเราก็จะชื้น และไม้ขีดก็จะจุดไม่ติดเลยสักก้าน…”

เรื่องราวสุดเซอร์เรียลของ ‘ติตา’ ลูกสาวคนสุดท้องที่ต้องเผชิญชะตากรรมต้องสาปจากธรรมเนียมปฏิบัติของบ้าน นั่นคือลูกคนสุดท้องจะต้องดูแลพ่อแม่ไปจนตาย โดยห้ามแต่งงานมีครอบครัว เลวร้ายไปจนถึงห้ามมีความรัก

มามาเอเลนนา ผู้ที่มีอำนาจสูงสุดของบ้าน บังคับและกำหนดทิศทางชีวิตของลูก ๆ เอาไว้ทุกคน แต่คนที่น่าสงสารที่สุด (ในตอนแรก) คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากติตา

หน้าที่หลักของติตาคือการรังสรรค์อาหารแต่ละจานเพื่อเลี้ยงปากท้องในครอบครัวและแขกเหรื่อที่มาเยือน แม้กระทั่งในงานแต่งของคนรักของเธอกับพี่สาว เธอยังต้องรับผิดชอบหน้าที่นี้ด้วยความจำใจ จึงทำให้ฤทธิ์เดชของน้ำตาเธอโชว์ผลงาน

เชื่อกันว่าน้ำตาของติตาที่ผสมอยู่ในอาหารจะทำให้ผู้ทานรู้สึกแบบดีกับเธอ มีตั้งแต่สุขสม ทุกข์ระทม ยันมีความรู้สึกทางเพศ

คนรักของติตานั้นก็ให้เหตุผลว่าที่เขาต้องแต่งงานกับ ‘โรเซารา’ นั้นเป็นเพราะเขาอยากใกล้ชิดเธอมากขึ้นแม้ไม่สามารถแต่งงานกันได้!?

ในเรื่องถ้าอ่านเอาบันเทิงมันก็เหมือนชิงรักหักเหลี่ยมอะไรแบบนั้น มันมีเรื่องของการห้ามใจในเชิงศีลธรรม และเรื่องความอยุติธรรมต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวละคร ติตาต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ทั้งความรู้สึกและความต้องการชายหนุ่มจากสายตาของมามาเอเลนนา

แต่ถ้าอ่านเอาแบบชวนคิดหน่อยเราก็จะได้เห็นการเติบโตของติตาตั้งแต่วัยเยาว์ที่ยอมจำนนทุกอย่าง แล้วเริ่มตั้งคำถาม จนกระทั่งต่อต้านขนบอย่างเปิดเผย เราจะเห็นได้เลยว่าการปฏิวัติมันต้องใช้เวลาไม่น้อย สำหรับบางคนกินเวลาไปกว่าครึ่งชีวิต อย่างติตาเองก็เช่นนั้น ไปลุ้นเอาใจช่วยกันว่าติตาจะจุดไฟหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของตนเองเช่นไรก่อนที่กล่องไม้ขีดไฟของเธอจะชื้น

เรื่องนี้ดำเนินเรื่องเร็วมาก ๆ ใช้การบรรยายผ่านเดือนทั้งสิบสอง ซึ่งแต่ละบทไม่ได้เล่าเป็นเส้นตรงและไม่ได้อยู่ในช่วงปีเดียวกัน เดี๋ยวเล่าอดีต เดี๋ยวไปปัจจุบัน แต่บอกเลยว่าไหลลื่น ไม่งง ไม่ติดขัด แน่นอน

ส่วน ‘เปโดร’ ตัวละครชายในเรื่องรับบทเป็นเหมือนตัวประกอบเพิ่มสีสัน แต่แทบไม่เกี่ยวข้องกับการปฏิวัติใดเลย แถมยังยอมจำนนต่อชะตากรรมเอาซะดื้อ ๆ ทำให้ฝ่ายหญิงดิ้นรนอยู่ฝ่ายเดียว ไม่ว่าจะหญิงคนไหนก็ตาม

ขณะเดียวกันก็มีตัวละครชายอีกหนึ่ง (ซึ่งเราจำชื่อไม่ได้😭) ที่เป็นส่วนทำให้ติตาลุกขึ้นมาต่อสู้แข็งขึงกับชะตากรรมของตัวเอง จนเราลุ้นเอาใจช่วยให้ติตาเทคะแนนใจให้คุณหมอผู้นี้

ปล. พอเราพูดว่าช่วงนี้อ่านหนังสือไม่ค่อยสนุก เลยมีคนแนะนำมา บอกว่าเราต้องชอบแน่ ๆ ชอบจริง! วันเดียวจบเลย🤟🏻

[Mirai]

เรื่องราวของ ‘ติตา’ ลูกสาวคนเล็กของบ้าน ผู้เกิดและเติบโตในห้องครัว ผู้มีพรสวรรค์ด้านการทำอาหารต่างๆ นานาเป็นเลิศ ติตาเธอมีคนรักชื่อ ‘เปโดร’ แต่เมื่อเปโดรมาสู่ขอติตาแต่งงาน แม่ของติตากลับยกลูกสาวอีกคนซึ่งเป็นพี่สาวของติตาให้เปโดรแต่งงานแทน ด้วยเหตุผลเพียงเพราะว่า ติตาเป็นลูกสาวคนสุดท้องควรอยู่ดูแลพ่อแม่จนแก่ตาย และเปโดรก็ตอบตกลงแต่งงานกับพี่สาวติตา เพียงเพราะหวังจะได้ใกล้ชิดกับหญิงคนรักให้มากขึ้น...

อ่าาา... ตามจริงอ่านแค่เรื่องย่อก็ส่อเค้าความอิหยังของเล่มนี้แล้วนะ แต่ก็ไม่คิดว่าพออ่านไปเรื่อยๆ จนถึงตอนจบ จะอุทานด้วยเสียงที่หนักแน่นกว่าตอนต้นเรื่องว่า อิหยังแววววววววววว้ 😂

เป็นนิยายแนว magical realism แนวโรมานซ์ดราม่าแฟนตาซีนิดๆ หน่อยๆ ในบางช่วงบางขณะก็ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดูแดจังกึมอยู่ เพราะมีทั้งเมนูอาหาร พร้อมรายการวัตถุดิบและกรรมวิธีการทำแทรกเข้ามาสลับกับเรื่องราวความรักอิรุงตุงนังของแม่สาวติตาและพ่อหนุ่มเปโดร รวมไปถึงบุคคลผู้ขัดขวางความรักทั้งแบบตั้งใจและไม่ตั้งใจ อย่าง มามาเอเลนา(แม่ติตา) และโรเซานา(พี่สาวติตา) แถมยังมีพระรอง(?)งานดีอย่างจอห์นมาพัวพันให้เรื่องวุ่นวายทวีคูณไปอีก

สนุกนะ สนุกมากด้วย อ่านรวดเดียวจบ ความคาดหวังแรกของเล่มคือ มาตามหาความเฟมินิสต์/ความหัวขบถในตัวติตา เอาใจช่วยอย่างสุดตรีนหวังให้เธอสามารถเอาตัวเองออกจากพันธนาการบ้าบออะไรพวกนี้ได้ แต่นั่นแหละ เล่มนี้มันนิยายตลกร้าย ทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดแม้แต่น้อย แต่สนุกค่ะทุกคน เป็นนิยายที่ความรักยิ่งใหญ่บังตาบังสติ หัวจะปวด 😂

[Jessada_K]

ชะตากรรมของ ธีดา ที่ดำเนินเรื่องด้วยวิธีการทำอาหารแต่ละชนิด โดยมีความเป็นเมจิคัล เรียยลิสต์ผสมผสานกับการใช้ชีวิตท่ามกลางสงครามกลางเมือง ซึ่งเป็นแบล็คกราวน์อยู่ใกล้ๆ ความรัก ความรวดร้าว ความเศร้า และการปลดแอกตัวเองออกจากขนบธรรมเนียมประเพณีของครอบครัว เราว่าตัวละคะอย่าง มาม่าเอเลน่า นั้นมีความจริงและเยี่ยมยอดในการสร้างตัวนี่ขึ้นมา ถ้ามาร์เกซมีอูซูล่า เลารา เอสกิเวล มีมาม่าเอเลน่าซึ่งเป็นขั้วตรงข้ามกับอูซูล่า

[˚₊· ͟͟͞͞➳❥aimmar]

5 / 5 ⭐️periods!

เรื่องราวของ อาหาร แพชชั่น และรักต้องห้ามแนว magical realism ที่มันก็ magical จริงๆ นั่นแหละ 5555
เรื่องนี้อ่านแล้วมันรู้สึกสนุกแบบงงๆอ่ะ มีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกแนวๆ “ไรวะ? ใช่เหรอ ได้เหรอ เพื่อความชัวร์ อ่านอีกครั้งดีกว่า” บทจะว่าขำก็ขำ บทจะแปลกก็แปลก
ด้วยความมหัศจรรย์แต่ละอย่างภายในเรื่องตอนทำอ่านเลยไม่ค่อยคาดหวังความสมเหตุสมผลเท่าไหร่ แล้วกลายเป็นความอิรุงตุงนังอะไรแบบนี้แหละที่เราว่าทำให้เรื่องนี้สนุก สรรหาที่จะเขียนจะสร้างสุดๆ

มันสนุกอ่ะ แต่ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี เอาเป็นว่าชอบการเล่าของเรื่องนี้นักแปลแปลโอเคเลย ความสูตรอาหารแซมๆ มาบ้าง อ่านแล้วอยากกินอาหารเม็กซิกัน อยากสปีก เอสปาลโย่🤓🇲🇽 บวกกับพล็อตที่ชวนลุ้นหน่อยๆ ว่าสุดท้ายชีวิตของติตาจะไปทางไหน จะลงเอยกับใคร

สิ่งที่ไม่ชอบ : มามาเอเลนา โยนเข้ากรุไปอยู่กับป้าอีบัวล่าจากเอนกานโต้ค่ะ🤣 มันจังแล้ว จะmeanไปถึงไหน เผด็จการที่หนึ่ง หึ้ยยย *กำหมัด

[Erk]

3.5

อ่านเพลิน ๆ เลย นิยายแนว magical realism ที่มีเนื้อหาผสมกันหลายเรื่องหลากรส ทั้งดราม่าครอบครัว ความรัก เหตุการณ์บ้านเมือง และการทำอาหาร ดูไปแล้วก็เหมือนจะไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่ แต่ด้วยลีลาการเขียนของคุณเอสกิเวล จึงทำให้นิยายเล่มนี้เล่าเรื่องออกมาได้อย่างออกรสออกชาติ อร่อยถูกปากไม่หยอกทีเดียว (คนชอบ cook ได้สูตรไปเพียบแน่นอน)

[Punyatat Simapaisan]

จังหวะ การดำเนินเรื่องเป็น pace คงที่(ซึ่งไว) ทำให้รู้สึกน่าเบื่อเเละไม่งาม เเต่ก็ต้องยอมรับในจินตนาการของงานเขียนชินนี้ที่พุ่งทะลุสุดปรี้ดปรอทเเตกจิงๆ ❤️‍🔥🎆

จิงๆถ้ายืดเรื่องยาวกว่านี้ จะสามารถใส่depthตัวละครเข้ามาได้อีกเยอะเลย เพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นคือเกือบสามสิบปี ซึ่งพอลองสังเกตุคือตัวละครเเต่ละตัวจะมีการเปลี่ยนเเปลงทางความคิดการตัดสินใจอยู่ เเต่ผู้เขียนเเทบไม่ลงลึกอะไรในส่วนนี้เลย บวกกับที่เรื่องดำเนินไว ทำให้ไม่รู้สึกว่านานเหมือนสามสิบปีจิงๆ เสียดายมาก

เป็นเพชรที่งาม เเต่ไม่ค่อยได้ใช้ความพยายามเเละการเฝ้ารอในการพบเจอ 🤣

[Usanisa]

เรื่องราวความรัก ความปรารถนา และอาหารรสเลิศผ่านชีวิตของหญิงสาวในละตินอเมริกา "ติตา" เกิดและเติบโตในห้องครัวของบ้าน ด้วยพรสวรรค์ตั้งแต่เกิดเธอเรียนรู้ศิลปะการทำอาหารอย่างเชี่ยวชาญ แต่ในฐานะลูกสาวคนสุดท้องตามธรรมเนียมเธอไม่อาจแต่งงานหรือมีคนรัก อย่างไรก็ตาม "เปโดร" ก็ก้าวเข้ามาจุดประกายไฟในตัวของเธอ แม้ไม่อาจสมหวังเพราะธรรมเนียมครอบครัว เปโดรตัดสิในแต่งงานกับ โรเซาราพี่สาวของติตา ก่อเกิดเรื่องราวอันหวานอมขมกลืน เคล้ากลิ่นเครื่องปรุงกำจายจากก้นครัวสู่โต๊ะอาหารและงานจัดเลี้ยง

[P.Chang]

เป็นเรื่องที่อ่านสนุก วางไม่ลง ด้วยความที่เอาใจช่วยนางเอก ผู้ที่พบชะตากรรมอันขมขื่น ทำให้ค่อนข้างจะมีอารมณ์ร่วมในการอ่าน อ่านได้เพลินยาว ๆ แต่ตัวพระเอกค่อนข้างงี่เง่า และเห็นแก่ตัว ทำให้เราเหนื่อยใจไปกับนางเอก...

การแปล ทำออกมาได้ดี เลือกใช้คำและสำนวนดี

เนื้อเรื่อง ติตา ผู้เป็นลูกสาวคนสุดท้องของบ้าน ที่ต้องรับชะตากรรมและธรรมเนียมปฏิบัติของตระกูล ที่ว่าลูกสาวคนสุดท้องจะต้องเลี้ยงดูแม่ไปจนกว่าจะตาย โดยห้ามแต่งงาน แต่ด้วยความที่ติตา ทำอาหารเก่งและเป็นคนมีเสน่ห์ จึงทำให้ เปโดร ชายหนุ่มมาติดพัน และตั้งใจจะมาสู่ขอเธอแต่งงาน แต่ด้วยธรรมเนียมปฏิบัติ จึงทำให้ชายหนุ่มต้องไปแต่งงานกับพี่สาวของติตาแทน ทั้งสองจึงต้องมาร่วมอยู่บ้านเดียวกัน ในสถานะที่ต่างกัน ความรัก ความใคร่ และความขมขื่น จึงบังเกิดขึ้น...

#Panอ่าน

[Thirteen]

จริงๆ ลังเลกับการให้คะแนนมากเลย
แต่เพราะเราเป็นคนอ่านเลยรู้สึกว่าทำไมติตาไม่เลือกจอห์น
ทั้งที่เปโดรก็มีช่วงที่ทำไม่ดีใส่ติตาหลายครั้ง
จริงๆ ทำไม่ดีตั้งแต่แรกที่เลือกแต่งงานกับพี่สาวแทนมากกว่า ถ้าเปโดรตั้งใจและยึดมั่นในรักจริง รอแม่ของติตาตายก่อนก็ได้
แบบนั้นถึงจะนานยังไงก็ตาม แต่เรากลับเข้าใจติตามากคนที่ชอบยังไงก็ยังชอบอยู่ดี ต่อให้มีคนที่ดีกว่าก็ตาม
เป็นเรื่องของคนที่ดีพอ(เปโดร) คนที่พอดี(จอห์น)

[MT]

- คถหนังสือ(ทั้งนิยายและสารคดี)จากสนพ.พลอยแกมเพชรมากๆ ไม่น่าปิดเลย

[Pichhh N.]

สนุกกว่าที่คิดมาก เล่าเรื่องกระชับฉับไว เห็นภาพชัดเจน และชอบความมหัศจรรย์ต่างๆที่เกิดจึ้นราวกับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ แถมอ่านไปหิวไปเพราะบรรยายเมนูอาหารได้อร่อยเหลือเกิน

[NB23]

สนุกแบบไม่น่าเบื่อเลย เนื้อเรื่องล้ำมากชอบ
ชอบเค้กน้ำตามากที่สุดบรรยายได้ดีมาก
แต่ติตา ทำไมอย่างนี้ล่ะติตา!!!!

[Aom Tungkananukulchai]

อ่านแล้วหิววว หิวมากกกด้วย
จริงๆการอ่านหนังสือเล่มนี้ มีจุดประสงค์เพื่อดูประเด็นเรื่องการแปลเป็นหลัก
แต่อ่านไปอ่านมา ก็ชอบอ่ะ เป็นเรื่องที่สนุกและน่าติดตามดีนะ
ทุกอย่างเป็น magical realism ในเวอร์ชั่นที่เต็มไปด้วยอารมณ์ร้อนแรง ได้ฟีลของ passion
ชอบที่มีเมนูอาหาร ใช้อาหารและห้องครัวซึ่งเป็นพื้นที่ของผู้หญิงในการดำเนินเรื่อง
ใครจะว่าเป็นการ simplify งานอ่านยากใน categoría เดียวกันของบรรดานักเขียนผู้ชายในลาตินอเมริกาก็ตามที
เราว่าสุดท้ายแล้ว งานเขียนที่เราชอบมักเป็นงานที่เราอ่านแล้วสนุก อ่านแล้วต้องอยากอ่านต่อ
และก็ดีใจที่เรื่องนี้ทำให้เรารู้สึกแบบนั้น

เป็นงานเขียนที่เดือดพอเหมาะพอเจาะเหมือนน้ำที่เอาไว้ทำช็อกโกแลตร้อนเลย ...