Absolute Power

by David Baldacci

Set in Washington D.C., this fascinating thriller of unparalleled suspense dares to explore an unthinkable abuse of power and criminal conspiracy: a vicious murder involving the US President and a cover-up orchestrared by his zealously loyal Chief of Staff and the Secret Service. But, unknown to the President and his lackeys, one unlikely witness saw everything.

Trapped behind a two-way mirror in a country house in Maryland, Luther Whitney, a professional burglar, witnesses an event that destroys his faith in justice. By the time he escapes, pursued by two Secret Service agents, a young woman has been sexually assaulted, then shot dead. And a breathtaking cover-up has been set in motion.

Genres: Fiction, Thriller, Mystery, Crime, Suspense, Mystery Thriller, Audiobook

550 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

David Baldacci has been writing since childhood, when his mother gave him a lined notebook in which to write down his stories. (Much later, when David thanked her for being the spark that ignited his writing career, she revealed that she’d given him the notebook to keep him quiet, "because every mom needs a break now and then.”)

David published his first novel, Absolute Power, in 1996; the feature film adaptation followed, with Clint Eastwood as its director and star. In total, David has published 52 novels for adults; all have been national and international bestsellers, and several have been adapted for film and television. David has also published seven novels for younger readers. His books are published in over 45 languages and in more than 80 countries, with over 200 million copies sold worldwide.

In addition to being a prolific writer, David is a devoted philanthropist, and his greatest efforts are dedicated to his family’s Wish You Well Foundation®. Established by David and his wife, Michelle, the Wish You Well Foundation supports family and adult literacy programs in the United States.

A lifelong Virginian, David is a graduate of Virginia Commonwealth University and the University of Virginia School of Law.

Reviews

[k.tomzynska]

Czy władza naprawdę potrafi zmienić człowieka do tego stopnia, że zaciera granicę między dobrem a złem?

Są takie książki, które od pierwszych stron sprawiają, że czuję niepokój. Nie dlatego, że epatują brutalnością, ale dlatego, że pokazują, jak cienka jest granica między prawem a bezprawiem, kiedy w grę wchodzą wpływy, pieniądze i władza. Właśnie takie emocje towarzyszyły mi podczas lektury „Władza absolutna” Davida Baldacciego.

Punktem wyjścia jest z pozoru zwykłe włamanie. Luther Whitney, zawodowy włamywacz z ogromnym doświadczeniem, trafia do luksusowej rezydencji, gdzie przypadek zamienia go w świadka wydarzeń, których nigdy nie powinien zobaczyć. Ukryty za lustrem weneckim obserwuje scenę, która burzy cały jego dotychczasowy świat. Od tego momentu nie ma już odwrotu. Wie zbyt wiele, a osoby stojące na samym szczycie władzy zrobią wszystko, aby prawda nigdy nie ujrzała światła dziennego.

Największą siłą tej powieści jest dla mnie intryga. David Baldacci od samego początku buduje napięcie i sprawia, że niemal na każdej stronie zastanawiałam się, jak bohater zdoła wyjść z kolejnych opresji. Autor pokazuje świat, w którym polityka nie ma nic wspólnego z ideałami, a lojalność potrafi prowadzić do najbardziej przerażających decyzji. To thriller, który nie opiera się wyłącznie na pościgach i strzelaninach. Tutaj równie ważne są manipulacje, zakulisowe rozmowy i gra pozorów.

Bardzo spodobał mi się Luther Whitney. To postać niejednoznaczna – złodziej, który paradoksalnie okazuje się mieć więcej zasad niż ludzie sprawujący najwyższą władzę. Lubię bohaterów z przeszłością, którzy nie są kryształowi, ale potrafią zaskoczyć swoim kodeksem moralnym. Dzięki temu łatwo było mi mu kibicować, mimo że przecież nie jest klasycznym pozytywnym bohaterem.

Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wad. W kilku momentach miałam wrażenie, że autor zbyt mocno rozbudowuje niektóre wątki i spowalnia akcję. Pojawiają się również fragmenty bardzo charakterystyczne dla amerykańskich thrillerów lat 90., które dziś mogą wydawać się nieco schematyczne. No ale nie mogły się one tutaj nie pojawić skoro książka powstała właśnie w tamtych latach, a dzisiaj przeżywa drugie życie. Jednak mimo wszystko nie przeszkadzało mi to na tyle, by stracić zainteresowanie historią. Wręcz przeciwnie – kiedy akcja ponownie nabiera tempa, trudno oderwać się od lektury.

Podobało mi się również to, że autor nie przedstawia świata w czarno-białych barwach. Owszem, łatwo wskazać głównych antagonistów, ale jednocześnie można dostrzec, jak ogromny wpływ na decyzje bohaterów mają strach, ambicja i chęć ochrony własnych interesów. To sprawia, że historia wydaje się bardziej wiarygodna i skłania do refleksji nad tym, ile jest warte ludzkie sumienie, gdy stawką staje się utrzymanie władzy.

Nie dziwi mnie, że „Władza absolutna” doczekała się ekranizacji. Ta historia ma w sobie wszystko, czego oczekuję od dobrego thrillera politycznego – świetny punkt wyjścia, dobrze poprowadzoną intrygę, napięcie oraz bohaterów, których los nie pozostaje obojętny. Nawet jeśli miejscami fabuła bywa odrobinę przerysowana, to emocje skutecznie rekompensują te drobne potknięcia.

Jeżeli lubisz thrillery, w których za eleganckimi gabinetami i oficjalnymi przemówieniami kryją się mroczne tajemnice, manipulacje i bezwzględna walka o wpływy, to zdecydowanie warto sięgnąć po tę powieść. To historia pokazująca, że największym zagrożeniem często nie są przestępcy działający w cieniu, lecz ludzie, którym powierzono ogromną władzę.

Ocena: 8,5/10

[Bookagie]

Wszystko zaczyna się od tego, że pewien doświadczony włamywacz znalazł się w niewłaściwym miejscu i czasie i zobaczył coś, czego absolutnie nie powinien. Luther Whitney stał się wówczas najbardziej poszukiwaną osobą w kraju, a w całą sprawę zamieszany był sam prezydent Stanów Zjednoczonych. Od tej chwili rozpoczyna się polowanie na świadka, które odbywa się w realiach wielkiej polityki, spisku, ale również śledztwa i misternej intrygi. Do akcji dołączają kolejni bohaterowie, a rozgrywka zaczyna się komplikować i wkraczać na inne tory.

Zadziwiająca była dla mnie postać wiodąca, która okazała się zupełnie inna niż w adaptacji. Inaczej potoczyły się też losy samego Luthera Whitneya. Rola włamywacza, który nie jest pozbawiony empatii, ma trudne doświadczenia oraz córkę, którą kocha (choć nie utrzymują ze sobą kontaktu), to interesujące przedstawienie tego bohatera. Zestawienie tak skrajnych osobowości, czyli kogoś, kto świadomie i z premedytacją łamie prawo oraz pani prokurator, która znajduje się po drugiej stronie barykady, wypadło bardzo przekonująco. Po stronie prawa stoi także Jack Graham - prawnik, który w przeszłości był związany z Kate (córką Luthera). Podoba mi się bardzo to, w jaki sposób autor podszedł do tych relacji. Mimo trudności, dawnych ran i rozczarowań, w bohaterach wciąż pozostaje ludzki odruch niesienia pomocy najbliższym w potrzebie.

Fabuła została skonstruowana tak, że od początku do końca jesteśmy wciągnięci w prowadzone śledztwo i walkę o przetrwanie bohatera, który stał się niewygodnym świadkiem. Jest gęsto, chociaż zdarzają się również spokojniejsze momenty, w których mamy więcej rozmów i powoli narastających emocji. Pozwalają one na chwilę oddechu i lepszy wgląd w rozgrywające się wydarzenia. Mnogość wątków w pewnym momencie staje się przytłaczająca, jednak dla mnie mieści się to jeszcze w akceptowalnym zakresie. Książka jest długa, ale jej tempo sprawia, że ciężko jest się od niej oderwać, w czym z pewnością pomagają nagłe zwroty akcji. Jack Graham, który z czasem staje się głównym bohaterem tej historii, nie był dla mnie wystarczająco wyrazisty, przez co moja uwaga rozproszyła się na różne postaci i chociaż chciałam sprawiedliwości, byłam bardziej obojętna na jego losy.

Zarówno dialogi, jak i opisy są bardzo dosadne i utrzymują klimat thrillera, którego nie da się łatwo sklasyfikować, ponieważ łączy w sobie elementy polityczne, dochodzeniowe, prawnicze i sensacyjne. Każdy z nich został dobrze wykorzystany. Chociaż powieść powstała trzy dekady temu, język i sposób przekazu są bardzo współczesne. Autor zdecydowanie ma dar do przykuwania uwagi czytelnika.
Jestem pod wrażeniem sposobu budowania napięcia, ale przede wszystkim tego, jak Baldacci kreuje bohaterów. Jeżeli miałabym wskazać słabsze strony, byłoby to nagromadzenie wątków i to, że nie dostajemy jednej postaci wiodącej, której losy śledzilibyśmy od początku do końca. Fabuła została rozproszona, co chwilami wprowadza niepotrzebny chaos.

„Władza absolutna” to solidny thriller polityczny z dużą liczbą pomysłów, co jest dość charakterystyczne dla debiutującego autora. To zdecydowanie pozycja dla osób lubiących spiski na najwyższych szczeblach władzy, a także wciągającą historię dochodzeniową, która niemal od początku ujawnia nam sprawców, nie tracąc jednak przy tym na narastającym napięciu. Warto choć raz poznać tę historię, która według mnie jest znacznie lepsza niż jej wersja filmowa.

[marguerita.czyta]

„Władza absolutna” jest świetnie napisana i niezwykle obrazowa, do tego stopnia, że dosłownie odczuwa się ból i przerażenie, jakie sprawcy zadają swoim ofiarom. Aż trudno uwierzyć, że ta historia jest w całości fikcyjna.

Fabuła skupia się na prezydencie Stanów Zjednoczonych, który zostaje wciągnięty w morderczą intrygę, oraz na tym, jak daleko posuną się prezydent i Secret Service, aby prawda nie wyszła na jaw.

Jak w każdym świetnym thrillerze, nie brakuje tu mylnych tropów. Mamy zawodowego włamywacza, który zbiegiem okoliczności trafia w niewłaściwe miejsce o niewłaściwej porze, oraz przestępstwa ukryte wewnątrz innych przestępstw. W efekcie akcja rozwija się, skręca i serwuje zwroty aż do samego końca, w czym sprawnie pomagają wyrywni, chętni do pociągania za spust agenci Secret Service.

Jedną z największych zalet powieści są jej bohaterowie. Jako czytelnicy od razu obdarzamy sympatią zawodowego włamywacza, Luthera Whitneya. Baldacci nadaje mu wiarygodne i przekonujące tło (skomplikowaną relację z córką oraz ciekawą historię życiową), co dodaje fabule głębi. Bardzo polubiłam też policjanta Setha Franka. Co za świetna postać! Jest mądry, obrotny i zawsze gotowy nieść pomoc oraz chronić innych.

Każda z postaci została dobrze napisana i zyskała głębię, której często brakuje w tym gatunku. Czytelnik ma okazję poznać ich przeszłość i zrozumieć motywacje. I choć niektóre opisy, zwłaszcza kobiet, trącą nieco latami 90. i najlepiej byłoby je tam zostawić, to kreacja bohaterów stoi tu na naprawdę wysokim poziomie. Wpływowi prawnicy, obrzydliwie bogaci klienci, uczciwi policjanci, prezydenci bez skrupułów i zwykli, porządni obywatele: wszyscy oni odgrywają kluczową rolę we „Władzy absolutnej”.

Jeśli uwielbiasz trzymające w napięciu thrillery, „Władza absolutna” z pewnością Ci się spodoba. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z twórczością Davida Baldacciego i jestem nim po prostu zachwycona. Powieść całkowicie mnie wciągnęła, a autor w moim osobistym rankingu zyskał właśnie nową, bardzo wierną czytelniczkę. Już nie mogę się doczekać, kiedy sięgnę po jego kolejne książki!

[Wystukanerecenzje]

Więc co tym razem sprezentował nam Baldacci? Prezydent Stanów Zjednoczonych zostaje uwikłany w skandal, który może zniszczyć jego karierę. Bo wyobraźmy sobie, że przypadkiem wypływają informacje łączące najwyższe kręgi władzy z brutalnym morderstwem i szybko okazuje się, że prawda może być śmiertelnie niebezpieczna. Rozpoczyna się gra, w której stawką są wpływy, życie niewinnych ludzi i przyszłość całego kraju. Komu można zaufać, gdy osoby stojące na szczycie zrobią wszystko, by zachować kontrolę? A przy tym mają fanatycznie lojalnych pracowników?

Są książki, przy których upływ czasu działa na ich niekorzyść. „Władza absolutna” Davida Baldacciego jest jednym z tych przypadków, kiedy można się naprawdę zdziwić, jak niewiele straciła na aktualności. Choć od jej pierwszego wydania minęły trzy dekady, historia nadal potrafi wciągnąć i przede wszystkim nie sprawia wrażenia lektury, która zatrzymała się w swojej epoce. Do tego nowe wydanie, które z pewnością przyciągnie wielu nowych czytelników jest absolutnie genialne.

Tym bardziej imponujące, że mówimy o debiucie autora. Baldacci od razu mierzy wysoko i stworzył powieść wielowątkową z dużą ilością postaci, a mimo niemal sześciuset stron nie ograniczył się do prostego pościgu między przestępcą, a organami ścigania. Za kryminalną zagadką kryje się znacznie większa rozgrywka.

Nie jest to może książka, którą można uznać za całkowicie oderwaną od lat dziewięćdziesiątych i miejscami wyraźnie widać czas, w którym powstała. Nie zmienia to jednak faktu, że jej główny temat pozostaje aktualny. Władza, wpływy, polityczne interesy, lojalność i gotowość do przekraczania kolejnych granic... no najprawdziwszy dreszczowiec polityczny!

Jak na debiut to naprawdę świetna książka. Jest rozbudowana
, ma sporo bohaterów i wymaga od czytelnika trochę czasu, ale kiedy wszystkie elementy zaczynają się ze sobą łączyć, trudno się od niej oderwać.

„Władza absolutna” udowadnia, że dobra intryga potrafi przetrwać znacznie dłużej niż technologie i czas, a nawet sztuczna inteligencja.

[Daria]

Wyobraź sobie, że jesteś zawodowym włamywaczem. Robisz skok życia w luksusowej rezydencji, ale nagle sytuacja wymyka się spod kontroli. Chowasz się za lustrem weneckim i na własne oczy widzisz brutalne morderstwo. Szok? To dopiero początek – głównym sprawcą okazuje się sam... Prezydent Stanów Zjednoczonych, a całą sprawę na miejscu tuszuje wierne mu Secret Service.

W takiej sytuacji ląduje Luther Whitney, główny bohater genialnego thrillera „Władza absolutna” Davida Baldacciego. Z drobnego przestępcy staje się z dnia na dzień najbardziej poszukiwanym człowiekiem w kraju i jedynym świadkiem, który może zniszczyć Biały Dom.

𝐃𝐥𝐚𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐭𝐚 𝐤𝐬𝐢ąż𝐤𝐚 𝐭𝐨 𝐚𝐛𝐬𝐨𝐥𝐮𝐭𝐧𝐲 𝐦𝐚𝐣𝐬𝐭𝐞𝐫𝐬𝐳𝐭𝐲𝐤?

Baldacci stworzył powieść petardę. Tempo akcji od samego początku nie pozwala na sekundę oddechu. Autor z chirurgiczną precyzją obnaża brudne mechanizmy polityki, manipulacji i bezwzględnej walki o utrzymanie się na szczycie za wszelką cenę. Zamiast klasycznego śledztwa dostajemy mroczną, pełną napięcia grę w kotka i myszkę, gdzie stawką jest przetrwanie jednostki w starciu z bezwzględną machiną państwową.

Postacie są fenomenalnie skrojone – charyzmatyczny, starszy włamywacz z własnym kodeksem honorowym kontra ludzie w garniturach, którzy dla ochrony wizerunku głowy państwa nie cofną się przed niczym.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐮𝐦𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞:

To absolutny klasyk gatunku sensacji, który zestarzał się jak dobre wino. Trzyma w napięciu od pierwszej sceny za lustrem aż do spektakularnego finału. Jeśli szukacie książki, która autentycznie zarwie Wam nockę i sprawi, że zaczniecie kwestionować czystość intencji ludzi u władzy – ten tytuł musi trafić na Waszą półkę!

[kaniav]

Wymiar sprawiedliwości dotyka wszystkich czy może tylko poszczególne jednostki?

Doświadczony złodziej włamuje się do luksusowej rezydencji. Będąc za lustrem weneckim w skarbcu jest świadkiem morderstwa, a w środku całego zamieszania widzi samego Prezydenta Stanów Zjednoczonych. Secret Service wszystko dobrze tuszuje, ale niewygodny świadek to o wiele większy problem. Do czego posunie się Prezydent?

W książce jest sporo postaci, przez co na początku można się lekko gubić. Później jednak wszystko staje się jasne. Mam wrażenie, że autor też specjalnie nie odkrywał od razu wszystkich powiązań bohaterów, aby podsycić naszą ciekawość. Sam pomysł na historię wydał mi się niesamowicie intrygujący, jednak mam wrażenie, że niektóre sytuacje i wątki okropnie spowalniały akcję i mogły być przedstawione lepiej.

Autor świetnie pokazuje jak w świecie są “równi i równiejsi”. Wszystko da się zatuszować, gdy ma się wystarczająco pieniędzy lub piastuje się wysokie stanowisko. Myślę, że wielu to nie zdziwi, jednak dla mnie dalej to jest zaskakujące jak pozycja i pieniądze robią z kogoś człowieka ponad każdym prawem. “Władza absolutna” jest niestety bardzo aktualna w dzisiejszych czasach, dlatego końcówka nikogo nie zaskoczy, a jedynie sprawi, że wypuści się powietrze z zawodu.

Wiem, że książka ma swoją ekranizację i z przyjemnością ją obejrzę. Sama pozycja jest naprawdę warta uwagi, bo styl pisania autora wciąga i pisarz odkrywa po kolei nowe karty w swoim czasie. “Władza absolutna” jest thrillerem politycznym, przez co zadajemy sobie pytanie co dzieje się właśnie na świecie i zdecydowanie skłania nas ku refleksji.

⭐️⭐️⭐️✨️/5

[Sweet.little.romance]

Czy ktokolwiek powinien posiadać nieograniczoną władzę?

„Władza absolutna” to książka, która świetnie pokazuje, jak osoby na najwyższych stanowiskach w państwie mogą uważać, że są ponad prawem i wszystkimi innymi.

Historia zaczyna się od tego, że kobieta, która broni się przed agresywnym zachowaniem prezydenta USA, zostaje zamordowana przez pracowników Secret Service we własnym domu. Zgodnie z poleceniem szefowej personelu Białego Domu sprawa nie zostaje zgłoszona na policję, lecz jest zatuszowana. Pech chciał, że właśnie tego dnia złodziej Luther Whitney postanawia obrabować dom, w którym dochodzi do tego zdarzenia i staje się świadkiem całej sytuacji.

W śledztwo dotyczące morderstwa zostają zaangażowane kolejne osoby, którym zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Na kolejnych stronach dostajemy mnóstwo akcji, intryg, kolejnych ofiar i ucieczek.

Do ostatniej strony książka trzyma w napięciu i nie pozwala przewidzieć, czy ostatecznie uda się pociągnąć prezydenta do odpowiedzialności.

Historia daje również dużo do myślenia. Czy powinniśmy oddawać całą władzę w ręce jednej osoby? Czy ludzie zmieniają się po zdobyciu określonego stanowiska? Czy nieograniczone możliwości deprawują? I czy wykonywanie poleceń, nawet głowy państwa, bez zastanowienia i poszanowania ludzkiego życia powinno mieć miejsce?

Książkę czyta się bardzo szybko, a liczne zwroty akcji niejednokrotnie powodują szybsze bicie serca. Polecam ją szczególnie osobom, które lubią thrillery z dużą ilością akcji, napięcia, intryg i nieoczekiwanych zwrotów wydarzeń.

Współpraca recenzencka

[Anna Sochacka]

"Władza absolutna" to przypomnienie oszałamiającego debiutu Davida Baldacciego, który powstał dokładnie trzydzieści lat temu.

Zawodowy włamywacz Luther Whitney podczas jednego ze zleceń staje się świadkiem wydarzeń, o których nikt poza zainteresowanymi nie powinien się dowiedzieć. Od tej chwili sam staje się najbardziej poszukiwanym człowiekiem w kraju, a ci, którzy ruszają jego tropem, chcąc za wszelką cenę utrzymać się przy władzy, zrobią wszystko, by prawda nie ujrzała światła dziennego.

Jack Graham to młody, ambitny i odnoszący sukcesy prawnik, a prywatnie były chłopak córki Luthera, która w przeciwieństwie do ojca poszła w prawo i wybrała karierę prokuratora.

Od pierwszych stron akcja pędzi na złamanie karku, a język i styl autora są mocne, bezkompromisowe i niezwykle sugestywne. Narracja płynnie przechodzi między bohaterami, pozwalając spojrzeć na wydarzenia z różnych perspektyw i tworząc spójną, wciągającą całość. Na uwagę zasługują również świetnie skonstruowane postacie, szczególnie pod względem psychologicznym.

Policyjny pościg za nie takim znowu zwykłym włamywaczem sprawi, że nawet Biały Dom zadrży w posadach. Nie zabraknie spektakularnych zwrotów akcji, tajemnic, intryg i napięcia, które z każdą kolejną stroną tylko narasta.

To thriller w starym, dobrym stylu - dynamiczny, bezkompromisowy i pełen politycznych intryg. Baldacci nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia, prowadząc historię w zawrotnym tempie aż do samego finału. Trzydzieści lat od premiery, a ta historia wciąż potrafi wciągnąć na maksa.

[Agnieszka]

„Władza absolutna” to genialny thriller sensacyjny pełen spisków i tajemnic w klasycznym amerykańskim stylu. Jest to książka o sile pieniądza, bezwzględnym pragnieniu władzy i o tym, że czasem można niefortunnie znaleźć się w złym miejscu, o złej porze.

Baldacci niewątpliwie potrafi trzymać czytelnika w napięciu tworząc majstersztyk sensacji, bezbłędnie i w zawrotnym tempie prowadząc akcję, nie dając czytelnikowi nawet chwili na złapanie oddechu. Świetnie połączył ze sobą thriller polityczny, sensację, kryminał i wątki obyczajowe, co w połączeniu z jego niezwykle lekkim piórem sprawia, że od książki trudno się oderwać.
Ponadto wykreowane przez autora postaci są wyraziste, nieoczywiste i mogą niepokoić swoją bezwzględnością, ale spokojnie znajdą się i takie, które da się lubię, co więcej nawet można się do nich przywiązać i szczerze przejmować ich dalszym losem 😉.

Oczywiście niektóre wątki, akcje i zbiegi okoliczności są iście hollywoodzkie i „delikatnie” przerysowane, jednak jak już na samym wstępie wspominałam jest to sensacja w amerykańskim stylu, czyli dużo, szybko i niekoniecznie realistycznie, ale mi to absolutnie nie przeszkadza chociaż wiem, że znajdą się tacy co będą odmiennego zdania.

„Władza absolutna” to czysta, rasowa rozrywka, która pochłania od pierwszej strony i nie pozwala się oderwać, i właśnie o takie thrillery sensacyjne nic nie robiłam 🤣.
Co więcej, z czystym sumieniem i oficjalnie mogę zadeklarować, że na pewno sięgnę po inne książki autora, no bo skoro debiut wyszedł mu tak dobrze … 😁, no i nie będę kryć, że ekranizacje też chętnie zobaczę i porównam z tym co stworzył Baldacci😉

[Adam]

Świetny thriller, czytało się pysznie. Jedyną uwagę mam do tego, że w pewnym momencie narzeczona znika z obrazka i pozwala robic głównemu bohaterowi wszystko, nie męcząc go telefonami i obecnością - tak się nie zachowują zaborcze kobiety :).
Na plus - intrygujące zakończenie, nie takie banalne jak się spodziewałem.
A taka refleksja - w 2021 roku nie byłoby tak łatwo się ukryć przed Secret Service, oj nie.