In Our Time marked the American DEBUT of the young Ernest Hemingway. A selection of fourteen short stories and fifteen vignettes, it was praised by Ford Madox Ford, John Dos Passos, and F. Scott Fitzgerald for its simple use of language to convey complex emotions, earning Hemingway a place beside Sherwood Anderson and Gertrude Stein.
In Our Time features famous Nick Adams stories such as "Indian Camp," in which Nick gets a hard lesson in the reality of birth and death, "The Doctor and the Doctor's Wife," "The Three-Day Blow," "The Battler," and "Big Two-Hearted River," Parts I and II. There are scenes of war, bullfights, and brutality, but also moments of humor, albeit dark, and beauty. In Our Time captures a moment in a master's career, in which we are given a hint of what is to come...
Now recognized as one of the most original short story collections in twentieth-century literature, it also provides a key to Hemingway's later works.
Ernest Miller Hemingway (1899–1961) was an American novelist, short-story writer and journalist. Renowned for his economical, understated writing style, which profoundly influenced twentieth-century literature, he became one of the most prominent literary figures of his generation. His adventurous lifestyle and outspoken personality also contributed to his public image. Most of his works were published between the mid-1920s and the mid-1950s, including seven novels, six short-story collections and two works of nonfiction. His writings became classics of American literature, and he was awarded the Nobel Prize in Literature in 1954. Several additional novels, short-story collections and nonfiction works were published posthumously.
Hemingway grew up in Oak Park, Illinois. After graduating from high school, he worked for six months as a cub reporter for The Kansas City Star before volunteering for the American Red Cross. During the First World War, he served as an ambulance driver on the Italian Front and was seriously wounded in 1918. His wartime experiences later inspired his 1929 novel A Farewell to Arms.
In 1921, he married Hadley Richardson, his first wife, and moved with her to Paris. There, he worked as a foreign correspondent for the Toronto Star and became part of the expatriate literary and artistic community known as the Lost Generation, alongside influential modernist writers and artists. His debut novel, The Sun Also Rises, was published in 1926. He divorced Richardson in 1927 and married Pauline Pfeiffer the following year.
Hemingway later travelled to Spain, where he worked as a journalist during the Spanish Civil War. The conflict provided the background for his 1940 novel For Whom the Bell Tolls. He married Martha Gellhorn, his third wife, in 1940, but their marriage ended after he met journalist Mary Welsh Hemingway in London during the Second World War. He married Welsh in 1946.
As a war correspondent during the Second World War, Hemingway accompanied Allied troops during the Normandy landings and the liberation of Paris. He maintained residences in Key West, Florida, during the 1930s and in Cuba during the 1940s and 1950s. In 1954, while travelling in Africa, he survived two plane crashes on successive days, sustaining serious injuries that contributed to years of physical pain and declining health.
In 1959, Hemingway purchased a house in Ketchum, Idaho. On July 2, 1961, at the age of 61, he died by suicide at his home.
با خوندن این مجموعه متوجه میشید که همینگوی چرا بین نویسندگان داستان کوتاه اینقدر مطرح شده. داستانهاش، از ساده ترین مسائل و احساسات انسانی صحبت میکنند به شکلی که برای تمام انسانهای دنیا معنا دارند. پر از جزئیات شفاف و خردهکاریهایی که این نویسنده باعث میشه نظرمونو بهشون جلب کنیم. افعال رو بهقدری دقیق توضیح میده که میتونی مثل یک فیلم توی ذهنات تصوراش کنی و باعث میشه خودت هم توی انجام دادن کارهای روزانه دقت بیشتری به خرج بدی و متوجه جزئیات بشی. جملاتش کوتاه کوتاه و بدون تکلف اند. اتفاقات گاهی بدون هیچ دلیل خاص یا محکمهپسندی رخ میدن. دقیقن مثل زندگی! (مخصوصن دورهای که همینگوی توش زندگی میکرده)
از اعجاز داستان های همینگوی که تا الان خوندم( پیرمرد و دریا - در زمان ما) همین قدر که منی که تو عمرم ماهیگیری نرفتم موقع ترسیم صحنه ماهیگیری و فرار ماهی و... استرس میگرفتم:))
نمیدونم پشت این داستان چه مفهوم خاصی بود که منتقدها روش اصرار کردن چون عادت به خوندن نقد، قبل از خوندن کتاب ندارم. دید رو محدود میکنه. اما همینقدر که منِ فراری رو آشتی داد با ادبیات آمریکا، برام معجزه ست.
متنی از کتاب : نمیدانم چرا وقتی بعضی ها دهان باز میکنند تا همه چیز طرف را از او نگیرند دست از سرش بر نمیدارند.
آقای همینگوی به بهترین وجهی از عهده ی کار بر آمده است. هیچ چیز مهم نیست همه چیز اتفاق می افتد. فرد می خواهد ازاد باشد. فقط از یک چیز اجتناب می ورزد: پایبند شدن، پایبند چیزی مشو. اگر چیزی تو را پایبند کرد، آن را رها کن. به چیزی دل مبند ، بند را پاره کن و رها شو. با این فکر که به جای دیگری پناه بری، رها شو. رها شو به خاطر رها شدن. بزن به چاک! "خب پسر، باید بزنم به چاک" اوه، گفتن این حرف چه قدر لذت بخش است.
داستان های آقای همینگوی به این دلیل عالی هستند: چون بسیار کوتاه، مانند روشن کردن یک کبریت، یا کشیدن یک سیگار دلچسب هستند، و تمام. عشق جوانی نیک مثل دور انداختن ته سیگار تمام می شود. دیگر برایم لطفی نداره - حس می کنم همه چیز زیر و رو شده.
واقعا دوست داشتنی و زیبا بود و به شدت از خوندنش لذت بردم کتاب از چند داستان کوتاه تشکیل شده که هر کدوم عملا تکه هایی از زندگی یک فرده و بین هر داستان هم یک روایت دیگر به صورت تکه های یک صفحه ای از یک سری صحنه روایت میشه پیشنهاد می کنم یه بار بعد از خوندن کتاب این تک صفحه ها رو هم پشت هم بخونید
شش وزیر کابینه را تیرباران کردند. یکی از وزیران حصبه داشت. کوشیدند او را جلوی دیوار سر پا نگه دارند ولی او توی آب نشست. پنج وزیر دیگر خیلی آرام جلوی دیوار ایستادند. وقتی نخستین تیرها را شلیک کردند، وزیر سرش را روی زانوهایش گذاشته بود.
اینکه ی کتابی دست بذاره رو ی سری از حس هایی که تو عمیق ترین لایه های وجودت قرار داره و آب رو از دیده روان و پکرت کنه کتاب خوبی باید باشه دیگه :))) مترجم عزیز دو داستان رو از کتاب با اینکه هیچ موضوع خاصی نداره از مجموعه حذف کردند، تو جملات کلیدی هم میتونستند بهتر عمل کنند. برای همین به نظرم نسخه انگلیسی رو بخونید یا دو تا داستان حذف شده رو لابلای باقی داستان ها قرار بدید.
شاید چیزی که همینگوی و داستانکوتاههایش را خاص و سرآمد ساخته نه نگاهش به مسئله و نه حتّی شیوۀ پرداختِ آن است. بلکه آنچه که همینگوی را برجسته ساخته دشواریِ نثرِ اوست؛ چه در تقلید برایِ نوشتن و چه در تکاپو برایِ خواندن و فهمیدن. بعد از خواندنِ دو مجموعه داستانکوتاه از همینگوی بهخوبی دریافتهام که مثلِ همینگوی نوشتن و حتّی همراهی با نوشتهاش در خواندن سخت است. به شخصه بارها دو یا سه سطر که میخواندم برمیگشتم و دوباره میخواندم. نه اینکه مسئلۀ دشواری را مطرح کرده باشد؛ نه؛ بلکه سخت مینویسد و بالطبع سخت میتوان فهمیدش. باید بسیار با ذهنت کلنجار بروی که بفهمی جایگاهِ این جملۀ خاص در این گفتوگو یا این توصیف چیست؟ آخرش هم ممکن است نفهمی و سری به وب بزنی برایِ اینکه سرّش را دریابی و آنجا هم آنقدر درستوغلط به هم بافتهاند و خوبوبد به خوردت میدهند که صدبرابر از قبل گیجتر میشوی و بیرون میآیی. نثرِ همینگوی را باید خودت بفهمی. اگر فهمیدی بسیار لذّت خواهی برد و اگر نفهمی (همچنان که برایِ بعضی از داستانهایِ این مجموعه برایِ خودم اتّفاق افتاد) احساسِ اتلافِ وقت میکنی.
شاهکارِ نویسندگیِ همینگوی در این مجموعه را میتوان در داستانهایِ «اردوگاهِ سرخپوستان»، «طوفانِ سهروزه»، «مشتزنِ حرفهای»، «خانۀ سرباز» و «صید غیرمجاز» دید. بقیّه از نظرِ من جزء همانهایی بودند که حدّاقل با یکبار خواندنشان و بی بررسیِ تجارب و یا احوالِ نویسنده حینِ نگارششان چیزی دستگیرم نشد. داستانهایی مانندِ «گربه زیرِ باران» و «رودخانۀ بزرگ با دو قلب» از این دستهاند که بسیار موردِ تحسینِ منتقدان قرار گرفتهاند ولی من ...
ساعت دو صبح بود که دو تا مجارستانی مغازهی سیگار فروشی نبش خیابان پانزدهم و گراند را خالی کردند. درِویتز و بویل سوار ماشین مدل فورد پلیس از کلانتری خیابان پانزدهم عازم شدند. مجارها داشتند با ماشین استیشن واگنشان از توی کوچه عقب عقبکی بیرون میآمدند که بویل هفتتیرش را کشید و در دم هر دو نفر را زد، اول راننده و بعد نفری را که پشت استیشن بود. درِویتز تا دید هر دو نفر سقط شدهاند ترس برش داشت و گفت: لعنت به تو جیمی، نبایستی این کار رو میکردی، ممکنه تو بد دردسری بیفتیم بویل گفت: اونا دزدن مگه نه؟ از اون ایتالیاییهای ناکس؟ حالا تو بگو کدوم پدری میتونه ما رو تو دردسر بندازه؟ درِویتز گفت: شاید این دفعه به خیر بگذره، ولی بگو ببینم وقتی که کلهشونو داغون میکردی از کجا فهمیدی ایتالیایی هستند؟ بویل گفت: من از یه فرسخی این ناکسا رو میشناسم
در زمان ما یکی از بهترین مجموعه داستان های کوتاهی است که تا به حال خوندم،نثر کتاب بسیار ساده و روان است و نزدیک به اتفاقات واقعی.البته ترجمه این کتاب هم واقعا بی عیبه.قطعا جزو کتاب هاییه که میتونم به هرکسی پیشنهاد بدم بخونه بدون این که بترسم از خوندنش ناراضی بشه
این کتاب اولین کتاب رسمی همینگوی هست که شامل چند داستان کوتاه هست و به علت روان بودن میشه یک روزه خوندش، رگههایی از قلم همینگوی و مسیرش در نویسندگی رو میشه در این کتاب دید توصیفات و قدرت فضاسازیش کاملا مشهوده اما کتاب خیلی سطح بالایی نیست، صرفا برای آشنایی بیشتر با همینگوی ارزش خوندن داره وگرنه اگر نخونیدش هم چیز زیادی از دست نمیدید.
ولی جدی یه بنده خدایی یه بار زحمت کشیده به زیبایی ترجمه کرده "بزرگ رودی دو دل". اگه ایرادی نداشت شما هم همون میذاشتی دیگه آقای مترجم. "رودخانهی بزرگ با دو قلب" خیلی تو دهن نمیچرخه. تازه به قول کاتوریان کاتوریان کاتوریان اسم داستان که نباید مکث داشته باشه.
به علت مشکل درد دید، این کتاب رو اعضای خانواده برام خوندن که ازشون بسیار ممنونم. تنها خوبی که این مدت نقاهت داره این هست که تا چشم هام خوب بشه این طور در کنار هم یه سری کتاب می خونیم.
در زمانِ ما با اینکه در واقع مجموعه داستان کوتاه است ولی داستان هایش به طور کامل مستقل هم نیستند داستان اول از نیک آغاز می شود که در بچگی به سر می برد و در جوانی و میان سالی نیک ، آخرین داستان روایت می شود . قلمِ همینگوی قلمِ رئالی ست . مثِ وولف بی تعارف حرفش را می زند و همین امر سبب می شود که برخی از داستان هایش به شدت تلخ باشند . - مانندِ داستانِ "پدرم" تو این مجموعه که در عین اینکه خیلی دوست داشتنی بود برام اما فوق العاده هم تلخ بود . - یک سری از داستان های همیگنوی هم به شدت مستند گونه و پر از توصیف می شوند و قسمتی از زندگیِ یک شخص را روایت می کنند و بس . - مانندِ دو داستان آخر ، رودخانه بزرگ با دو قلب ی - اما پایان بندی و قصه یکی ، دو تا از داستان های این مجموعه داستانِ کوتاه رو دوست نداشتم . سردرگم بودند و معلوم نبود هدف چیست و چی می خواهد بگوید .
این کتاب رو بنظرم باید هموطن همینگوی باشی که بتونی قشنگ درک کنی و لذت ببری ازش. توش پر ازش اسمهای مشاهیر و داستانهای مرتبط با تاریخ خودشونه که واسه منه خواننده ایرانی قابل فهم نیست، درکل داستان نویسیش تلفیقی بود چند تا داستان و پیش داستان با هم دیگه تلفیق شده بود یه سری جاها بدون توضیح فلش بک زده میشد یا اتفاقی میفتاد که باید خودت متوجه میشدی ارتباطاتتشون رو. در کل از این سک شخصا خوشم نیومد