Recursion

by Blake Crouch

MEMORY MAKES REALITY.

That's what New York City cop Barry Sutton is learning, as he investigates the devastating phenomenon the media has dubbed False Memory Syndrome—a mysterious affliction that drives its victims mad with memories of a life they never lived.

That's what neuroscientist Helena Smith believes. It's why she's dedicated her life to creating a technology that will let us preserve our most precious memories. If she succeeds, anyone will be able to re-experience a first kiss, the birth of a child, the final moment with a dying parent.

As Barry searches for the truth, he comes face to face with an opponent more terrifying than any disease—a force that attacks not just our minds but the very fabric of the past. And as its effects begin to unmake the world as we know it, only he and Helena, working together, will stand a chance at defeating it.

But how can they make a stand when reality itself is shifting and crumbling all around them?

At once a relentless page-turner and an intricate science-fiction puzzle box about time, identity, and memory, Recursion is a thriller as only Blake Crouch could imagine it—and his most ambitious, mind-boggling, irresistible work to date.

Genres: Science Fiction, Fiction, Thriller, Audiobook, Time Travel, Book Club, Mystery

329 pages, Hardcover

First published June 11, 2019

About the author

Blake Crouch is a bestselling novelist and screenwriter. He is the author of the forthcoming novel, Dark Matter, for which he is writing the screenplay for Sony Pictures. His international-bestselling Wayward Pines trilogy was adapted into a television series for FOX, executive produced by M. Night Shyamalan, that was Summer 2015’s #1 show. With Chad Hodge, Crouch also created Good Behavior, the TNT television show starring Michelle Dockery based on his Letty Dobesh novellas. He has written more than a dozen novels that have been translated into over thirty languages and his short fiction has appeared in numerous publications including Ellery Queen and Alfred Hitchcock Mystery Magazine. Crouch lives in Colorado with his family.

Reviews

[Maede]

امتیاز واقعی ۴/۵

فقط تصور کن
یک روز معمولیه، داری تلویزیون تماشا می کنی یا پشت میز کارت نشستی
و ناگهان
از یک زندگی کامل دیگه خاطره داری
از همسری که الان کنارت نیست و هرگز ندیدیش
بچه ای که تا حالا در آغوش نگرفتی ولی با همه ی وجود دوستش داشتی
زندگی ای که به اندازه ی زندگی الان واقعی به نظر میاد ولی واقعی نیست
اصلا واقعیت چیه؟

زمان بازیچه ی جذاب این داستان عالیه. داستانی که هربار فکر می کنی به سرانجام رسیده ازش رودست می خوری. یک داستان پر پیچ و خم که تا لحظه آخرش تو رو دنبال خودش می کشونه، حتی اگر یک جاهایی بتونی حدسش بزنی

این کتاب بهشت طرفدارای سریال های دکتر هو، فرینج، بلک میرور و فلش فورواره. انگار نویسنده همه رو داخل یک کیسه ریخته و تکون داده و از هر کدوم یک تکه برداشته. بعد این تکه ها رو با فیزیک کوانتوم و بیولوژی و کمی فلسفه هم زده و این داستان ایجاد شده

اگر دست خودم بودم تمام داستان رو اینجا تعریف می کردم. ولی این کتاب از اوناست که هرچی کمتر در موردش بدونید بیشتر لذت می برید (الان که فکر می کنم می بینم تعریف کردنش خیلی سخته!) فقط بدونید که یک جاهایی مجبور می شید فکر کنید تا سر در بیارید چی شد. مخصوصاً اگر به این جور داستان هایی که زمان اصلی ترین عنصره و دائم در حال تغییره عادت نداشته باشید

بدجوری بین چهار یا پنج دادن به این کتاب گیر کردم. از طرفی اونقدر خوندنش حس خوبی داشت و جذاب بود که دو روزه خوندمش. از طرفی ام چندتا سوال برام باقی گذاشت که حل نشد و نتونستم جواب هاشون رو با گوگل کردن پیدا کنم و از لحظه ای که تمومش کردم ذهنم رو درگیر کرد. با این حال این کتاب برای هر طرفدار علمی تخیلی ای یک سفر فوق‌العادست

اینم سوال هام که اگر جوابشون رو پیدا کنم دیگه این کتاب بی شک یک پنج فوق العاده ست

۱. در آخر بری چطور موفق شد به تایم لاین اصلی به این راحتی برگرده؟ به خاطر اراده ی خیلی زیاد؟
۲. چطور هلنا یکبار این روش برگشتن به تایم لاین اصلی رو متوجه شده بود ولی بعد در شش تا زندگی متوجه نشد؟
۳. چطور بری تونست در زندگی های بعدیش به یک فیزیکدان تبدیل بشه؟
۴. چطور اسلید برای تغییر حافظه آگهی میداد و در یک هتل بود ولی تا به حال کسی متوجه کارش نشده بود؟ منظورم دولت و اف بی آی و این هاست


پ.ن: کتاب صوتی رو گوش کردم که با دو صدای مرد و زن به نظرم خیلی خوب خوانده شده بود
این کانال جدیدیه که بعد از بسته شدن قبلی درست کردم و کتاب‌ها و ریویو‌ها رو اینجا می‌گذارم
Maede's Books

۹۸/۱۲/۱۶

[Haniyeh]

این اولین کتابیه که از بلیک کراوچ خوندم و مطمئنم بقیه رو هم خواهم خوند.
یکی از جالب ترین عناصری که میشه باهاش داستان‌های زیادی نوشت "زمانه".
تو این کتاب هم مثل خیلی داستان‌های دیگه "سفر در زمان" داریم اما فکر نکنید که با یه روایت تکراری طرفید. اینجا دید جدیدی به خاطرات و خطی نبودن زمان و حال و گذشته و آینده پیدا میکنید.
اگر از فیلم‌های interstellar و memento و inception و source code یا سریال dark خوشتون اومده احتمالا این رو هم دوست داشته باشید. کتابیه که باعث میشه حین خوندن چند لحظه کتابو بذارید زمین و با خودتون فکر کنید که الان چی شد؟ و تجزیه و تحلیل رو شروع کنید. کتاب طوری نوشته شده که انگار داری یه فیلم با ضرباهنگ بالا میبینی و سکانس‌ها تند و پشت سر هم عوض شده و باعث هیجان میشن.
اگر ژانر علمی-تخیلی رو میپسندید و بازی با زمان رو دوست دارید پیشنهاد میکنم بخونیدش.

[Peiman]

کتاب بازگشت از بلیک کراوچ رمانی‌ست که در ژانر علمی-تخیلی نوشته شده و مثل رمان دیگه‌ای که از کراوچ خونده بودم یعنی ماده‌ی تاریک، تمرکزش روی زمان هست. در این کتاب با دو شخصیت اصلی همراه هستیم، یکی «بری ساتن» کارآگاه پلیس نیویورک که در ابتدای داستان در حال منصرف کردن یک زن جوان از خودکشی هست که متوجه میشه اون هم دچار بیماری نوظهور در نیویورک هست یعنی سندرم خاطرات کاذب. خلاصه بعد از این اتفاق توجه کارآگاه بری ساتن به این بیماری جلب میشه و شروع می‌کنه به تحقیق راجع به این زن و بیماری‌اش. شخصیت دیگه‌ی کتاب یک خانم دانشمند هست که روی عصب و مغز و خاطرات کار می‌کنه و هدف‌ش اینه که بیماری مادرش رو درمان کنه یعنی آلزایمر. تحقیقات این دانشمند منجر به کشفی میشه که زمان رو به بازی می‌گیره اما یک بازی خطرناک. کتاب از نظر ایده و موضوع هرچند شبیه به کتاب قبلی، اما همچنان جالب و جذابه. کتاب روایت روان و جذابی داره مخصوصا در دو سوم ابتدایی، اما در یک سوم پایانی خیلی کند پیش میره و تکرار زیادش باعث خستگی میشه. در مجموع به نظرم کتابی بود که ارزش وقت گذاشتن داشت با اینکه اگر حجم یک سوم پایانی کمتر میشد خیلی راضی‌تر بودم.

[Dream.M]

موقع خوندن این کتاب خیلی متاثر شدم، البته گمونم بعد دراماتیکش کمرنگ ترین بخش داستان بود ولی خب همون منو گرفت.
داستانش هم ترکیبی از ۱۲ میمون و بلک میرر و دارک و این چیزا بود، یعنی ژانری که من خیلی طرفدارشم.
پس در نتیجه پیشنهادش میکنم :)

[سعید سیمرغ]

تا حالا از این کتاب‌ها خوندین که وقتی دست می‌گیرین و یه کم جلو می‌رین، دیگه نمی‌تونین زمین بذارین؟ کتاب‌هایی که یکی دو روزه تموم می‌کنین و حسرت می‌خورین که کاش بیشتر بود؟
حالا تصور کنین که من مترجم بخوام همچین کتابی ترجمه کنم. اون وقته که بیچاره می‌شم. از یه طرف وقت و توانایی محدودی برای کار کردن دارم، از یه طرف می‌خوام هر چه زودتر به زبون فارسی برش گردونم. امیدواردم هر چه زودتر منتشر بشه تا بقیۀ فارسی زبون‌ها هم از این لذت بهره‌مند بشن.
پ.ن: با یه خرده اغماض بابت پاین بندی نسبتاً طولانیش بهش پنج ستاره می‌دم.

[Amin Matin]

بلیک کراوچ هم باید به نویسنده‌های مورد علاقه‌م اضافه بشه، بازگشت کتابی بود که در یک روز خوندم و ابعاد جدیدی از پیسینگ برایم باز شد، بلیک کراوچ استاد پیسینگ و سرعت روایته، تشویق ایستاده برای ایشون

شنیده بودم بلیک کراوچ استاد نوشتن تکنو تریلرهای محشره، این‌جا بهم ثابت شده ادعاها درسته

ایده‌های استفاده شده در بازگشت با اینکه در نگاه اول کلیشه‌ای بودن ولی بعد که بلیک کراوچ ایناها رو در کنار هم در اثر خودش استفاده می‌کنه، اینجاست که شما نبوغ ایشون رو مشاهده می‌کنید.


گویا جانشین برحق آقای مایکل کرایتون ظهور کرده، خوشحالم حقیقتا

ولی آره بازگشت هم مثل تمام کتاب‌هایی که با مفهوم زمان و واقعیت موازی بازی می‌کنند چاله و چوله‌های خودشو داره ولی خب من وقت خودم و شما رو با گفتن ایرادهای بنی اسرائیلی هدر نمیدم

بازگشت رو از دست ندهید.

[رزی - Woman, Life, Liberty]

4/5

قبل از هرچیز بگم که خلاصه‌ی پشت جلد کتاب رو نخونید. اسپویل شدن دویست-سیصد صفحه از کتابی 468 صفحه‌ای واقعا کم نیست.
خلاصه‌ی اوریجینال کم‌تر از نشر آموت اسپویل کرده

از بقیه‌ی ریویوها هم مشخصه که کتاب «بازگشت» شباهت زیادی به بقیه‌ی آثار در گونه‌ی خودش داره. برای من شدیداً یادآورِ کتابِ «پانزده زندگی اول هری آگوست» بود، که یکی از زیباترین تجربه‌های کتاب‌خوانیم بود و از خوندن کتابی مشابه اون لذت بردم. هرچند بازگشت کمی هالیوودی‌تر بود و نثرش عادی و ساده‌تر. هردو کتاب مفهوم «چند بار زندگی کردن» رو بررسی می‌کنن. کتاب «رویای جورج ار» از لگویین هم هست که مثل دو کتاب قبلی، مفهوم دست بردن در مسیر طبیعت رو بررسی می‌کنه.
همچنین «بازگشت» خودش از شباهت‌هاش به آثار دیگه غافل نمونده، و در قسمتی از کتاب نوشته اگه فلان اتفاق بیفته فیلم «گزارش اقلیت» واقعی می‌شه:))

بازگشت واقعا کتابی نیست که بشه درباره‌ش حرف زد، اونم بدون لو دادن ماجراهاش. فقط بخونید. قشنگه:))

گرچه پایان کتاب جالب نبود. جدا از باگ‌هاش، پونصد صفحه خوندم که به نتیجه‌ی اخلاقی‌ای برسم که دو صفحه بعد شخصیت اصلی می‌زنه زیرش؟
توضیح بیشترش اسپویله:
کتاب پیام اصلیش رو رک و پوست‌کنده نوشت: زندگی‌ای که در آن بشود با تقلب سختی‌ها را دور زد، زندگی نیست. وجود ما چیزی نیست که برای احتراز از درد و رنج بشود آن را مهندسی یا بهینه کرد. انسان بودن یعنی همین. یعنی زیبایی‌ها و رنج‌ها با همند و هیچ کدام بدون دیگری معنایی ندارد.
و در طول تمام کتاب هم داشتیم پیامدهای منفیِ استفاده از صندلی رو می‌دیدیم.
بعد بری راست راست می‌ره و از فرصت دومش استفاده می‌کنه. اوضاع رابطه‌اش رو با زن سابقش درست می‌کنه، می‌ره سراغ هلنا و رابطه‌ی جدید و قشنگش رو با اون شروع می‌کنه. چیزی که در حالت عادی نباید می‌بود. اولش فکر کردم که بری حقشه، این همه جگرش خون شد تا اوضاع رو درست کنه، حقشه فرصت دوباره داشته باشه. اما هلنا که بیشتر تلاش کرده چی؟ اون همه آدم که زندگی‌هاشون بارها خراب شد چی؟
واقعا کار مسخره‌ای بود که یه صفحه نوشته بود با تقلب سختی‌ها رو دور نزن و رنج رو بپذیر و اینا، بعد شخصیت اصلی بره و در حالتی که تقریبا تمام رنج‌هاش پاک شدن به زندگی جدیدش ادامه بده.
نمی‌دونم ایراد بنی اسرائیلیه یا چی. ولی توی ذهنم مونده و دارم ازش حرص می‌خورم. انصاف نیست.

[Ali Book World]

یک بیماری مرموز بین جامعه شیوع پیدا کرده، بیماری‌ای که هرکسی به اون مبتلا بشه خاطرات و لحظاتی رو به یاد میاره که قبل از این تا به حال هیچکدوم رو تجربه نکرده و به اصطلاح به بیماری "سندروم خاطرات کاذب" مبتلا شده. در این بین کاراگاهی به نام "بِری" برای حل معمای این بیماری شروع به اقداماتی میکنه که در همین عین با زنی دانشمند به نام "هلنا" رو‌به‌رو میشه و....

ایده‌ی کتاب فوق‌العاده جذابه. موضوعِ سفر در زمان، اما اینبار به شکلی متفاوت و جدید. نویسنده به شکلی ماهرانه و حساب شده موضوع سفر در زمان رو با موضوعات علمی ، تخیلی ، عاشقانه و کمی هم سیاسی قاطی کرده که ترکیب همه‌ی اینها شده یک رمان جذاب که کاری کرد یک نفس بخونم تا تمامش کنم.

از همون خط اول که شروع کردم به خوندن، جذبش شدم چون نویسنده از همون اولش بدون هیچ مقدمه‌ای پرتمون میکنه وسط ماجرا. بعد از خوندن چند صفحه هم متوجه میشیم ماجراها قراره در دو بازه‌ی زمانی متفاوت و از طریق دو شخص کاملا متفاوت روایت بشه، به ظاهر روند ماجراهای این دو شخصیت اصلا به هم شباهتی نداره اما یهو میبینی که عههه همه چی گره خورد به همدیگه که...😂 اصلا بعضی جاها کار به هنگیدن میکشید بخدا🤭

از شروع تا نیمه‌ی کتاب همه چیز در اوجه و یک لحظه هم کند نمیشه اما بعد از نیمه‌ی کتاب تا حدود صد صفحه‌ی پایانی حداقل برای من کمی کند شد و فکر میکنم داشت به اضافه گویی میکشید که دوباره برگشت به نقطه‌ی اوج و همینطور تا آخرش ادامه پیدا کرد... پایان کتاب هم واقعا غیرمنتظره بود، عالی نبود اما برای من جالب بود. حقیقتا انتظار چنین پایانی نداشتم. در مقایسه با کتاب ماده تاریک (اثر دیگه از همین نویسنده) که موضوع جهان‌های موازی رو دنبال میکرد، ایده و روند "بازگشت" برام جذابتر بود اما حس میکنم پایان قوی‌تری نداشت. ولی در کل برای این موضوع و روندی که داشت پایان معقولی بود. خوشم اومد😍✌
.
خب فکر میکنم خیلی حرف زدم، در پایان بگم که اگر از ایده‌ی سفر در زمان خوشتون میاد و میخواید یک کتاب این مدلی بخونید که میخکوبتون کنه و کاری کنه گیج بشید حتما "بازگشت" رو مطالعه کنید. قول میدم از خوندنش لذت ببرید😎💙

[Laleh]

4.5/5
به عنوان اولین تجربه از علمی تخیلی واقعا لذت بردم و اون نیم نمره ای که کم کردم برای اخر کتاب بود که ذره ای کند پیش میرفت ولی باز هم غافلگیری های خوبی داشت گاهی میرسید که ریتم به شدت تند بود و واقعا اگه بخوام راجب ارزشمندی صحبتدکنم ارزش خوندن رو داشت...
لذت برم به عنوان کسی که نسبت به علمی تخیلی گارد داشت.

[Sorellina]

رمان جذابی بود واقعا دلم نمیومد بذارمش زمین و این چیزی نیست که برای هر کتابی اتفاق بیفته.
هر از چند گاهی بین خوندن رمان های کلاسیک و شاهکارهای ادبی خوندن چنین کتابایی با ضرباهنگ تند و به دور از توصیف و توضیح خالی از لطف نیست. مخصوصا اگر مثل بازگشت با سر و ته وپرکشش باشه.
خوندنش رو توصیه میکنم مخصوصا به علاقه‌مندان رمان های غیر خطی رفت و برگشتی و سفر در زمان.




https://taaghche.com/book/101710

[Abdollah zarei]

جزو کتاباییه که باید خونده باشینش تا بشه درباره اش گپ زد. از بهترین کتابهایی بود که امسال خوندم

[Chadi Raheb]

دیشب ‌که تمومش کردم، هندزفری رو گذاشتم کنار و توی خواب و بیداری یه ریویو با یه اوپنینگ تر و تمیز توی ذهنم براش نوشتم که امروز هرکاری کردم یادم نیومد چی بود :|
به هر حال
کتاب درباره‌ی زمان و لوپ‌های زمانیه که شخصیت‌های داستان مدام توش گیر میکنن و قراره بشکننش. ژانر علمی-تخیلیه. بار علمیش به شکلی ضعیف مربوط به کامپیوتر ساینسه و بار تخیلی اینکه خب ما عملا در دنیای فیزیکی
هنوز به مفهوم لوپ زمانی نرسیدیم. البته اگه خارج از علم و فیزیک در نظر بگیریم، میتونه در روانشناسی این اتفاق بیفته: آدم‌هایی که مدام در تله‌های زمانی ذهنی‌شون گرفتارن و درکی از گذشته و حال ندارن و مرز بین واقعیت و خیال رو گم کردن.
اما خب نویسنده خواسته بود به زور از راه علم‌های مدرن وارد بشه و نتیجه به نظر من قاطی شدن ماستا و قیمه‌ها بود.

شونزده فصل اول بی‌نهایت پرکشش بود و بعد تا فصل سی برای من شدیدا افت کرد و گذاشتم روی دور تند. و بعد دوباره آخراش کمی بهتر
شد.

نریترها این‌ها بودن:
Jon Lindstrom
Abby Craden
کارشون حرف نداشت

تازگی فهمیدم که در رمان‌خوانی ژانر علمی-تخیلی (که جزئی ازش واقعیته) از محبوب‌ترینامه. اگه البته وزن قسمت علمیش بیشتر باشه که خب در این کتاب نبود و به نظرم مطالعه و اطلاعات نویسنده درباره جنبه علمی قضیه واقعا ناکافی بود
نود و پنج درصد تخیل، پنج درصد با ارفاق علم

[Fatemeh Bahrami]

هرچقدر فکر کردم، دیدم نوشتن کوچک‌ترین چیزی از این کتاب مساوی با لو دادن داستانه.
فقط بهتون توصیه می‌کنم بخونیدش.
سراغ خلاصه‌ی پشت جلد هم نرید، ممنون. :)

[Ghazal_Ra]

ایده جدید و بکر کتاب رو دوست داشتم
با این که باگ های ریزی داشت داستان ولی من از خوندنش خیلی لذت بردم^-^
.
اگه کتاب خوبی توی سبک علمی تخیلی خوندید بهم معرفی کنید لطفا🤪💜

[Paradise]

من این کتاب رو یه جورایی توی تایم چالش خوندم و دو روزه تموم کردم، ایده‌ی اصلی داستان جدید نیست ولی نوع به تصویر کشیده شدنش متفاوت و جالبه.
من نیمه‌ی اول کتاب رو یکم بیشتر از نیمه‌ی دوم دوست داشتم و هیجانش برام خیلی به اندازه بود، بعضی بخش‌های داستان من رو یاد سریال دارک می‌انداخت که البته دلیلش فقط موضوع کلی داستانه، جزئیاتشون اصلاااا نه شباهت داره نه ربط.
من یه تایمی خیلی تعریف این کتاب رو شنیدم و همه از پلات‌توییست خفن و داستان گیج‌کننده‌ش می‌گفتن، ولی برای من اونقدر خفن نبود و صرفاً یه داستان جالب و مفرح برای سرگرمی بود، و خب کلاً چون از علمی‌تخیلی با تم سفر در زمان و جهان موازی خیلییی خوشم میاد از این کتاب هم خوشم اومد.
نمره‌ی اصلیم بهش سه و نیمه کاش گودریدز قابلیت نیم رو اضافه کنه تا هی مجبور نباشم گردش کنم.
خلاصه که با انتظارات خیلی خفن سراغش نرین و به چشم یه علمی‌تخیلی سبک و جالب بهش نگاه کنین.

[ewondare]

یه علمی تخیلی به قدر کافی غلیظ و خوب بود که به لطف قلم بلیک توی سه روز تموم شد. جز قسمت روان بودن قلمش بحث سریع پیشروی داستان و وارد فازهای مختلفی شدنش هم هست که نمی‌ذاره حوصله ی آدم سر بره. کلی اتفاقات که ۹۰٪ شون مهمن افتاده و به بهینه‌ترین وضعیت ممکن نوشته شده.
نمی‌تونم بدون اسپویل کردن توضیحی از شخصیت‌ها بدم، اما طوری که اتفاق‌های داستان تک‌تک به انسانی‌ترین احساسات روزانه (حسرت و مقصربودن و…) گره خوردن باعث می‌شه یکم متفاوت‌تر از هر کتاب علمی‌تخیلی‌ای باشه. انگار که شما احساسات شخصیت‌ها رو فقط نمی‌خونید که حس کنید، بلکه از قبل حس کردید و اینجا اومدید که درک بشید.
از دستش ندید، حتی از «ماده تاریک» (کتاب دیگه ی بلیک) هم بهتره.

[Niiiayesh]

قسمت اول بدون اسپویل:
دارم این ریویو رو مینویسم که بگم بخونیدشششششش
من عاشقش شدممممم
مود کتابو بخوام بگم، اصلا تینیجری نیست. اصلا جادویی نیست اصلا عاشقانه نیست (حالا دو نفر اون طرف همو دوست دارن ولی این عشقشون اهمیت/داستانی نداره)اصلا فانتزی نیست اصلا آبکی نیست!!!!!!
چی هست؟ فقط یه نفر به یه چیز علمی گنده ای رسیده! به جز اون دنیا پیشرفت تکنولوژیکی خاصی هم نکرده!!!!! حالا اون یه نفر میخواد با این علمه چیکار کنه؟ چه تاثیری رو زندگی بقیه میذاره؟
خیلیا به خاطر نویسنده چشم بسته میخوننش! نویسنده همون نویسنده‌ی ماده‌ی تاریک (ده دارک متریالز) و ویوارد پاینز(مری پاپینز نه خب؟ 😂) هست هردوتا اسمی که گفتم سریال دارن! و نتفلیکس حق ساخت فیلم یا سریال این کتاب رو هم حداقل سه سال پیش خریده! پس تا نیمده و اسپویل نشدید بخونیدششششش چون حیفه اسپویل شید!
خب... به نظرم که به هیییییییچ عنوان پشت جلدو نخونید ولی میخوام یه جمله معرفی با اسپویل هم بکنم درباره‌ی موضوع اصلی کتاب! که اگه تا الان قانع نشدید بخونیدش، قانع شید! اگرم قانع شدید که نخونید بقیه رو
..........................................................................
موضوع اصلی داستان بازی با زمانه :))))) هیجان انگیز ترین و بهترین موضوع دنیاااا😭🤝🤧
..................
ریویوی با اسپویل:
ام
هیچ ایرادی به کتاب ندارم خب؟
فقط یه جا اینجوری بودم :/
اونجایی که دختر بری خودشو کشت :/
خب فهمیدی که در اصل قرار بوده یازده سال پیش بمیری ولی نمردی‌!!!! لذت ببر ‌!!!! چته؟؟؟؟
باز مثلا بگیم خاطره‌ی اون برج خمیده هه که توش عاشق یکی بود ناراحتش کرد یکم اوکی تره ولیییییییییی بعدش باباهه از اسلید شاکی بود که تو باعث مرگ دخترم شدیییییی تکنولوژیکی تو بدهههه جیزهههه باعث خودکشی ملت میشهههه :///////:
وات ده***؟؟؟ خب تکنولوژیه اگه نبود دخترت همون ده سال پیش مرده بود!!!! جای تشکر کردنته؟ چته؟
خلاصه که اره... تنها ایراد همین بود 😂مچکرم خدافظ

[Kiki]

داستان راجب دوتا شخصیت به اسم بری و هلناست که یه جایی از کتاب زندگیشون به همدیگه گره میخوره و داستان رو شکل میده.
بری مأمور پلیس هستش که مرگ عجیب یک زن توجهش رو جلب میکنه. زنی که خودکشی می‌کنه به دلیل اینکه میگه من خاطراتی رو یادم میاد که برای خودم نیست؛ انگار که دوتا زندگی داشته اما یکیش واقعی نیست و این موضوع چنان آسیب روحی بهش وارد میکنه که خودکشی میکنه.
از اون طرف هلنا مخترع و دانشمندیه که داره دستگاهی اختراع میکنه برای جلوگیری از الزایمر مادرش تا بهش کمک کنه خاطراتش رو یادش بیاد.



در مجموع بخوام بگم خیلیییی قشنگ بود. به کسایی که ژانر علمی تخیلی دوست دارند پیشنهادش میکنم.
بیست درصد آخر داستان خیلی گیج کننده شد و حس کردم نویسنده با حجم اطلاعات زیادی که میداد خواننده رو گیج میکرد.
و اینکه جمع بندی پایان داستان به نظرم جالب نبود، میتونست نکته علمی جالب‌تری رو به اشتراک بذاره.
ولی بلیک کراوچ به نویسنده مورد علاقم تبدیل شده و حتماااا کتابای دیگش هم میخونم.

[Boogi Lu]

بازگشت" یک کتاب دیوانه است. و این جنون جاری در ماجراست که جذابش می کند. وقتی کسی داستانی راجب خاطره­‌ها و تاثیرشان در "ما" بودن‌مان بگوید و از یک طرف جا‌به­‌جایی در زمان را هم به شکل بنیادی داشته باشیم، لاجرم حرف­ها، حرف­‌های مهمی می‌شوند. و ما مدام خودمان را جای شخصیت­‌ها می‌گذاریم که اگر ما بودیم چه می­‌شد. در "بازگشت" با لحظه‌های عجیب و غریب زیادی مواجه می­‌شویم که حتی تصور کردن شان هم جانکاه هستند. و در جاهایی این جنون جاری از طرف نویسنده تبدیل به سیلاب می­‌شود و ما مبهوت، مدام با خودمون می­‌گوییم مگر می­‌شود...

اگر از نظر علمی کتاب بازگشت رو نقد کنیم به یک کلمه انگلیسی همه چیز تمام می رسیم "bullshit" . واقعاً نمی­‌توانم تصور کنم که بلیک کرواچ سعی­‌اش را کرده است که کمی پیرنگ علمی داستانش رو منطقی بچیند و نتوانسته باشد و یا شاید هم به این مهملات باور داشته باشد. و در اینجا اصلاً آن جنون جذاب دیده نمی­‌شود،فقط این عوارض نادانیِ مزمن است که دیده می‌شود.

با این حال من شخصاً سعی می‌کنم باز از این نویسنده بخوانم چون در مورد او کنجکاو شده‌ام.

این کتاب با وجود آزار دادن مدام عقل سلیم بیشر خوانندگانش، در یاد می­‌ماند چون حرف­‌های مهمی رو می­‌زند و باعث می‌شود به خودمان، عزیزان­مون و دنیایمان نگاه تازه ­ای بیندازیم.

[Kimia]

۶۰ یا ۷۰ درصد اولش خیلی قشنگ بود. داستانش برای من حال و هوای جدیدی نسبت به خیلی از کتابا داشت و سریع هم به جریان افتاد. اما ۳۰ درصد اخر یه مقدار حوصله سر بر و تکرار شونده بود ولی در کل برای سرگرمی کتاب خوبیه

[Mahdiyeh Nikoomanesh]

فوق العاده بود واقعا لذت بردم، وسطا گاهی هنگ میکردم که چجوری نویسنده میتونه انقد پیچیده فکر کنه و انقدر راحت اونو به کلمات تبدیل کنه، واقعا جز بهترین کتابای علمی تخیلی بود که خوندم

[Temeh✴︎⚔︎]

فکر کنم بعد از تموم کردن این کتاب بتونم از بلیک کراوچ بابت
دست‌کاری حافظه‌ام شکایت کنم!:))

داستان به شکل عجیبی مجبورت می‌کنه مدام خاطرات زندگیت رو شخم بزنی و با خودت فکر کنی: کدوم بخش از خاطراتم ارزش برگشت رو داره؟ و باور کنید اصلاً انتخاب راحتی نیست.

داستان دو تا راوی داره؛ هلنا و بری.
هلنا دانشمندیه که تحت تأثیر آلزایمر مادرش روی حافظهٔ انسان تحقیق می‌کنه و می‌خواد راهی برای بازیابی خاطرات اصلی مادرش پیدا کنه. اما وسط این مسیر، یکهو دستش میخوره و یه چیز دیگه درست میکنه…

از اون‌جاست که داستان وارد فاز عجیبی می‌شه؛ جایی که مرز بین گذشته و حال و واقعیت کم‌کم فرو می‌ریزه. مقیاس اتفاقات انقدر بزرگه که انگار دنیا چند بار ساخته و خراب می‌شه — و هر بار یه نسخهٔ تازه از واقعیت جلوت قرار می‌گیره.

اگه واقعاً نیاز دارید دو روز از واقعیت جدا بشید، به نظرم به این کتاب یه شانس بدید. چند فصل که جلو برید، دیگه تا صفحهٔ آخر رهاتون نمی‌کنه.

پی‌نوشت: یه سری نقد به شخصیت‌پردازی و کم‌توجهی به بعضی کاراکترهای مهم دارم… ولی می‌بخشمش، چون واقعا highly entertaining !

[Shaghayegh]

مثل یک تلنگر بود تا بفهمم گفتن حرفایی مثل "کاش فلان کار رو میکردم ، کاش فلان آدم از زندگیم بیرون نمی‌رفت ، کاش و کاش..."هیچ فایده‌ای نداره ، تو هر نقطه‌ای که الان هستیم بهترین نقطه‌ی ممکنه . حتی اگه هزار بار هم به عقب برگردیم باز می‌رسیم به همین نقطه ، کاش به جای حسرت خوردن ، قدرت پذیرش حال رو داشته باشیم

[La Rayo]

دلمو برد...
این قرار بود علمی‌تخیلی باشه ولی یکی از زیباترین عاشقانه‌هایی شد که تاحالا خوندم‌...
واقعا مهارت نویسنده تو نوشتن عواطف ادمها تحسین‌برانگیزه.
من پا به پای هلنا درد کشیدم با اینکه زمان زیادی به توصیف درد اون اختصاص داده نشده بود‌.
پا به پای بری اشک ریختم و هرچی میدید رو تجربه میکردم.

وای امون از شخصیت‌پردازی...
واقعا چطور انقدر غیرکلیشه‌ای و بالغ؟
به معنی واقعی کلمه برام الگو شدن تو ادامه دادن و کم نیوردن :))

ریتم داستان وسطاش خیلی تند شد. تین معمولا تریکی‌عه. یهو ممکنه باعث بشه مخاطب نتونه پا به پای داستان پیش بره. اما خوب دراومده بود. هیجانش کاری کرد نتونم کتابو زمین بذارم.(یهو وسطاش واقعااا تفاوت نگارش با چپترای اول حس میشد.)

بخش علمی‌تخیلی داستان عالی بود =)))
من جدی نقصی نتونستم پیدا کنم...
هر سوالی واسم ایجاد میشد تو داستان رفع شد. اتفاقا معقول بودن. واکنش‌ها معقول بود.
قشنگ مشخص بود نویسنده چقدر دقیق رفته اسیب‌های محتمل هر اتفاق رو دراورده و منطقی‌ترین رو انتخاب کرده.
اطلاعات علمی که به خوردت میداد انقدر صحیح بود که باعث میشد حس کنی بخش‌های تخیلی قضیه هم بخشی از واقعیته.

بازگشت نه تنها اخرالزمانیه، که چندین بار اخرالزمانیه :))))))

با وجود اینکه خوشحالتر میشدم تو قسمت‌هایی که روند داستان تند شد به یه‌سری اتفاقات و جزئیات بیشتر پرداخته میشد، یه پنج از پنج قاطع برای بازگشت.

دوستش داشتم. به علاقمندای علمی‌تخیلی هم قطعا پیشنهادش میدم.

[Nazanin Sherafati]

ما چندبار زندگی می‌کنیم؟ آیا گاهی احساس کرده اید که اتفاق یا لحظه ای را قبلا هم دیده اید؟!
داستان «بازگشت» اثر بلیک کراوچ، نویسنده آمریکایی، یک رمان علمی_تخیلی بسیار هیجان انگیز است که در سال٢٠١٩منتشر شد و همان سال با استقبال خوبی روبرو شد و در نهایت جایزه بهترین کتاب را از دیدگاه خوانندگان گودریدز دریافت کرد.
درباره این داستان، نوشتن سخت است. نمی‌دانید چطور هم تعریف کنید هم داستان را لو ندهید!
ماجرای این رمان از جایی شروع می‌شود که عده ای از مردم به بیماری ذهنی مرموزی مبتلا می‌شوند و خاطرات زندگی قبلی خود را به یاد می‌آورند. این بیماری که ظاهرا واگیردار است در حال گسترش است. یک کارآگاه که به این ماجرا علاقمند می‌شود تصمیم می‌گیرد راهی برای این معما پیدا کند و به زودی می‌فهمد که پای هیچ نوع ویروس و عامل بیماری زایی در کار نیست بلکه ماجرا عجیب تر از این حرفهاست....
قبلا از این نویسنده کتاب بسیار جالب ماده تاریک را معرفی کرده بودم. در این داستان هم نویسنده مطالب علمی را در کنار داستان، به زیبایی بیان می‌کند. کشش داستان بالاست(هرچند در برخی قسمت ها افت می‌کند اما در کل به حدی هست که مخاطب نتواند کتاب را زمین بگذارد)، پیچیدگی داستان در حد فوق‌العاده است، ترجمه خوب و گویاست، کمابیش غلط تایپی دارد، از کاغذ بالکی استفاده شده که جا دارد از ناشر تشکر کنیم، نکات آموزنده قابل تأملی دارد، اگر سانسور داشت حس نشد.
بازگشت می‌تواند از جمله آثار داستانی متفاوتی باشد که می‌خوانید. خواندن این داستان جالب۴۶٨صفحه ای را با ترجمه رضا حسینی از نشر #آموت از دست ندهید.
پ.ن: این کتاب را از نمایشگاه مجازی خریدم و از دیدن یادداشت مترجم در ابتدای کتاب ذوق زده شدم😍

[Mob]

عاشقانه هات خیلیییی گوگولی بودن بچههههه🤕اصلا به قیافه بلیک کراوچ نمیومد بتونه این همههه گوگولی نویس باشه 🦦
وقتی تمومش کردم به نفس نفس افتادم و حساااابی میخواستم یکیو بزنم
خیلی همه چیزت به جا بود...اولین علمی تخیلی خفنی بودی که خوندم و منو عاشق ژانرت کردی:) دوست دار روانی تو که رفت پی وی نویسندت حسابی به فحش کشیدش و بهش گفت دلش میخواد بکشتش🙂عآری
امیدوارم بقیه مثل من سردرد نگیرن سر خوندنت لنتی جذاب زرد قناری(بیشتر زرد عقدیه)
از سی و سه متنفرم 🦦

[Fatemeh Safari]

با در نظر گرفتن اینکه زمان خیلی موضوع سخت و پیچیده‌ای برای داستان‌نویسیه، میشه گفت نویسنده قوانین دنیاش رو خوب و تقریبا منطقی چیده بود و خوندنش آدم رو حرص نمیداد(غیر از پایانش)و واقعا لذت‌بخش بود.
دو سوم اول کتاب خیلی ریتم سریع و هیجان‌انگیزی داشت، ولی یک سوم آخر کتاب میفته روی دور تکرار و آدم رو خسته می‌کنه، به نظرم میشد آخرش رو خیلی جمع‌وجور تر نوشت.
پایانش هم یکم زد توی ذوقم، چون از لحاظ منطقی باگ خیلی بزرگی داشت و اصلا نویسنده بهش نپرداخت. ناامیدم کرد.

[Mehrzad]

راجع به داستان کتاب هیچ چیزی نباید گفت.
از اون کتاب هاست که وقتی به کسی پیشنهاد بخوای بدی، فقط باید به حالت امری بگی: «بخون!».

//

[Fatemeh]

چه خوب تموم شد 🥺 راضیم ازت نویسنده.
فقط میتونم بگم بازم ازش کتاب میخوام خیلی خوش گذشت 😂💛

[Mahsa Rami]

اصولا این مدل کتاب هارو دوست دارم موضوع زمان و پیچیدگی داستان
بارها کتاب رو کنار گذاشتم نه اینکه بد باشه برعکس انقدر داستان و احساس شخصیت هارو حس میکردم واسم اون اتفاقایی که براشون پیش میومد و بازی زمانی و...آزار دهنده میشد و درست مثل کتاب ماده تاریک لذت بخش بود واسم البته به شیوه ی دیگری.