From #1 New York Times bestselling author Patricia Cornwell comes Postmortem, the groundbreaking thriller that introduced Dr. Kay Scarpetta and redefined the crime genre.
A killer is stalking the streets of Richmond, Virginia. When the bodies begin to mount, Chief Medical Examiner Kay Scarpetta is pulled into a chilling investigation that blends high-stakes forensics with psychological warfare. Armed with cutting-edge science and unflinching resolve, Scarpetta must navigate hostile forces both inside and outside the investigation—because someone isn’t just trying to hide the truth. They’re trying to kill her.
Cornwell’s gift for combining cutting-edge criminology with nerve-shattering suspense makes this book a true modern classic. Relentlessly paced and shockingly prescient, Postmortem is the electrifying first chapter in the Scarpetta series—still as razor-sharp and relevant as ever.
Το πρώτο αμιγώς ιατροδικαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα, το οποίο αποτέλεσε στην εποχή του (1990) 'συγγραφικό φαινόμενο' κερδίζοντας, για πρώτη φορά στα χρονικά, πολυάριθμα βραβεία μέσα στην ίδια χρονιά. Aποτέλεσε δε τον 'προάγγελο' πολλών πετυχημένων αστυνομικών τηλεοπτικών σειρών και κινηματογραφικών ταινιών, όπως το 'C.S.I.', 'Cold Case', 'Criminal Minds' κτλ.
Το έναυσμα για τη συγγραφή του ήταν η αύξηση των serial killers στις Η.Π.Α. από τα τέλη της δεκαετίας του '80 και μετά, όπως και οι ιατροδικαστικές γνώσεις της Cornwell λόγω θητείας της σε παρεμφερείς εργασιακές θέσεις. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο αναγνώστης έχει την αίσθηση ότι το βιβλίο περιέχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία, ακόμα και από την απλή καθημερινότητα της συγγραφέα. Η ιατροδικαστής Κέι Σκαρπέτα θα μπορούσε να είναι η Cornwell, αφού άλλωστε δεν φαίνεται η συγγραφέας να διατηρεί τις 'αποστάσεις' της από την κεντρική ηρωίδα, διχάζοντάς την και αποτολμώντας, σε πολλά σημεία, να την φέρει ακόμα καί αντιμέτωπη με τον εαυτό της.
Το πρώτο μισό του βιβλίου περιέχει πολλές αλλά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες ιατροδικαστικού ενδιαφέροντος, είναι πιο αργό, και ενδιαφέρεται να πληροφορήσει τον αναγνώστη για το πόσο είχε αλλάξει η καθημερινή ζωή, τουλάχιστον, των Αμερικανών πολιτών (κυρίως, των νέων γυναικών) λόγω του φόβου και του κινδύνου που προερχόταν από ανθρώπους της 'διπλανής πόρτας', οι οποίοι, τη νύχτα, 'φορούσαν τη μάσκα του 'θανάτου'.
Το δεύτερο μισό είναι πιο γρήγορο και πιο περιπετειώδες, ωστόσο, προς τη κορύφωση της ιστορίας, η συγγραφέας δίνει την εντύπωση ότι εκβιάζει την διαλεύκανση του μυστηρίου, δίνοντας ένα λιγότερο εντυπωσιακό ρυθμό στη ροή της πλοκής. Με αυτό τον τρόπο, ίσως, προκαλέσει την αίσθηση ότι την ενδιαφέρει περισσότερο το 'ταξίδι' παρά ο 'προορισμός', αφού δείχνει να βιάζεται να ολοκληρώσει την ιστορία.
Οφείλω όμως να τονίσω ότι το βιβλίο αποτελεί 'καινοτομία' στην ιστορία της αστυνομικής λογοτεχνίας, διότι η δομή της ιστορίας και της πλοκής απομακρύνεται από τα κίνητρα και την προσωπικότητα των ηρώων ενός βιβλίου μυστηρίου, και, πλέον, προσανατολίζεται στην εξέταση και τη διασταύρωση στοιχείων όπως είναι το DNA, οι σωματικές εκκρίσεις κτλ.
Ακόμα, κάνει εντύπωση στο μυθιστόρημα και το χάσμα των γενεών στις γνώσεις της τεχνολογίας μεταξύ της Κέι Σκαρπέτα και της ανηψιά της, Λούσυ, όπου η μικρή της 'βάζει τα γυαλιά', όσον αφορά τη χρήση του προσωπικού υπολογιστή, διαλευκάνοντας μια περίπτωση παραβίασης προσωπικών δεδομένων και αρχείων στον Κεντρικό Υπολογιστή του Ιατροδικαστικού Τμήματος.
Βαθμολογία: 4,3/5 ή 8,6/10.
Υ.Γ.: Ακούγεται ότι θα γυριστεί σε ταινία με πρωταγωνίστρια τη Αντζελίνα Τζολί στο ρόλο της Κέι Σκαρπέτα.
Το «Postmortem» είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που ασχολείται με την εγκληματολογική ιατρική, σε μια εποχή που ακόμα δεν υπήρχαν κινητά και το τεστ DNA ήταν κάτι καινούριο. Ο αναγνώστης θα δυσκολευτεί να βρει τον δολοφόνο (αν και η αποκάλυψη του είναι λίγο βιαστική), αλλά θα παρασυρθεί σε ένα δυνατό αναγνωστικό ταξίδι, γεμάτο σασπένς, δράση, ένταση, μυστήριο και αγωνία. Μέσα από την ιστορία η συγγραφέας αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια γυναίκα σε ένα ανδοκρατούμενο επαγγελματικό χώρο, στο ρόλο του Τύπου, που συμβάλλει σημαντικά στην εξιχνίαση των δολοφονιών καθώς και την γνώμη που έχει ο κόσμος για το επάγγελμα του ιατροδικαστή. Ένα βιβλίο που δημιούργησε μια διαφορετική κατηγορία στο είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας. Συστήνεται ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας!!!
Ο ιατροδικαστής είναι εύκολος στόχος, είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος. Η κοινή γνώμη δεν καταλαβαίνει το έργο του ιατροδικαστή, το θεωρεί αποτρόπαιο....το βλέπουν σαν ακρωτηριασμό, σαν την έσχατη απρέπεια.
Περίμενα περισσότερα από ένα βιβλίο που θεωρείται από τα "κλασσικά" του είδους. Η γραφή της Κόρνγουελλ είναι απλή και σε μερικά σημεία αρκετά φλύαρη και στερείται ατμόσφαιρας. Οι χαρακτήρες μου φάνηκαν λίγο τυποποιημένοι αλλά και λίγο αντιπαθητικοί. Η αστυνομική έρευνα αφορά κυρίως τα ευρήματα της ιατροδικαστικής έρευνας (όπως είναι αναμενόμενο, λόγω του επαγγέλματος της πρωταγωνίστριας) οπότε μην περιμένετε αρκετή δράση. Το θέμα είναι ότι επειδή το βιβλίο γράφτηκε το 1990 η τεχνολογία και η επιστήμη της σήμανσης ήταν σε πολύ βρεφικά επίπεδα σε σχέση με σήμερα κι ενώ δίνει μια αίσθηση ρετρό στην όλη έρευνα, συγχρόνως ξενίζει τον αναγνώστη. Όλοι οι ειδικοί όροι έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά κι αυτό περισσότερο μπερδεύει, διότι και σε εμάς είναι γνωστοί με την αγγλική τους ονομασία. Τέλος αρκετά θέματα (και μερικά από αυτά πολύ σημαντικά) μένουν μετέωρα με αποτέλεσμα να φαίνεται το τέλος λίγο ξαφνικό και βιαστικό. Σίγουρα αν είχε κυκλοφορήσει το βιβλίο πιο πρόσφατα θα του έβαζα 2 αστεράκια αλλά δεδομένου ότι είναι από τα πρώτα βιβλία του είδους και μάλιστα με γυναίκα ηρωίδα, σε συνδυασμό με το ότι το δεύτερο μισό του, διαβάζεται νεράκι το σπρώχνουν στα 3. Πάντως δε νομίζω να συναντηθώ ξανά με την κα. Σκαρπέτα.
Εξαιρετική εισαγωγή στον χαρακτήρα της Κέι Σκαρπέτα, ο οποίος αναπτύσσεται αριστοτεχνικά με ένα ανθρώπινο παρελθόν και παρουσιάζει σημαντική συναισθηματική εξέλιξη καθώς προχωράει η ροή της ιστορίας. Η υπόθεση αν και ήταν κάπως προβλέψιμη μπορώ να πω ότι μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον. Αξιοσημείωτη είναι η λεπτομέρεια στην επεξήγηση του επαγγέλματος του ιατροδικαστή και των υπολοίπων κλάδων που τον πλαισιώνουν. Επίσης πολύ καλή ανάπτυξη έχουν και οι υπόλοιποι χαρακτήρες που πλαισιώνουν την ηρωίδα. Ένα πράγμα που με ξένισε λιγάκι είναι η απαρχαιωμένη τεχνολογία και οι αναπόφευκτες συγκρίσεις που γίνονται με τις σημερινές εξελίξεις του κλάδου, αλλά δεδομένου του πότε γράφτηκε το βιβλίο είναι κάτι απολύτως λογικό. Επίσης στα αρνητικά η χρήση πολλών τεχνολογικών όρων οι οποίοι δεν γνωρίζω αν χρησιμοποιούνται ακόμα, αλλά γενικά περισσότερο με μπέρδευαν παρά βοήθησαν στην προώθηση της ιστορίας
Καλογραμμένο, δυνατό, με άγνωστες λεπτομέρειες ιατροδικαστικής έρευνας και ανάλυσης στοιχείων. Πολύ μου άρεσε η σκιαγράφηση του χαρακτήρα της βασικής ηρωίδας, άψογα εναρμονισμένη με την εργασία της, από τη μια ψυχρή επαγγελματίας και ανθρώπινη από την άλλη, γεμάτη ενσυναίσθηση. Υπάρχουν σκηνές που σοκάρουν με την ωμότητα τους, η ατμόσφαιρα σκοτεινή σε όλο το βιβλίο, η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο παρασύρει τον αναγνώστη. Η παρουσίαση του θανάτου όπως ακριβώς είναι, χωρίς τεχνάσματα και ωραιοποιήσεις κάνει το βιβλίο απλά ανατριχιαστικό!
Η Κέι Σκαρπέτα είναι επικεφαλής ιατροδικαστής της Βιρτζίνια. Είναι 40 χρονών, διαζευγμένη, ζει κατά διαστήματα με την ιδιοφυή, 10χρονη ανιψιά της Λούσι και διατηρεί μυστική σχέση με το Μπιλ Μπολτ, δημόσιο κατήγορο. Ο επαγγελματισμός της είναι υποδειγματικός και το φύλο της προσκρούει στη μεροληψία των ανδρών που συνεργάζεται. Του Αρχιφύλακα Πιτ Μαρίνο και του προϊσταμένου της, επιτρόπου Άμπουργκεϊ.
Η Λόρι Πίτερσεν είναι η τέταρτη γυναίκα που βρίσκεται βιασμένη και στραγγαλισμένη στο σπίτι της. Ο Μαρίνο θεωρεί πιθανό ένοχο το σύζυγό της Ματ αλλά η Κέι δεν έχει πεισθεί. Και ενώ έχουν αρχίσει να διαρρέουν πληροφορίες από την ιατροδικαστική έρευνα στον Τύπο και τη δημοσιογράφο Άμπι Τέρνμπουλ, ο Άμπουργκεϊ κατηγορεί το γραφείο της Κέι για τη διαρροή, η οποία διαπιστώνει ότι κάποιος έχει χακάρει τον υπολογιστή της και έχουν παραποιηθεί κάποια στοιχεία της έρευνάς της. Μέχρι να βρεθεί και πέμπτο θύμα, η Χένα Γιαρμπόροου, αδελφή της Άμπι, η ιστορία παίρνει τέτοια τροπή, που ο καθένας εμπλεκόμενος στις έρευνες μοιάζει ύποπτος.
Η Κέι συνεργάζεται με την Άμπι και τον Μπέντον Ουέσλει, το σκιαγράφο, ώστε να δημοσιοποιήσουν κάποιες πληροφορίες που θα εξοργίσουν το δολοφόνο για να αντιδράσει. Όταν η Άμπι κατορθώνει και βρίσκει τι συνδέει τις 5 γυναίκες, βρίσκεται στο σπίτι της και μόλις που προλαβαίνει να ειδοποιήσει κάποιον πριν γίνει το έκτο θύμα...
Το μυθιστόρημα είναι πρόδρομος του CSI. Καταφέρνει να διατηρεί σασπένς από την αρχή ως το τέλος υπό την έννοια του ότι όπως βαδίζει η ιστορία ο καθένας θα μπορούσε να είναι ένοχος.
3 1/2 για να ακριβολογουμε. απο τα λίγα αστυνομικά που κατάφεραν να κρατήσουν το ενδιαφέρον και την περιέργεια μου σε ενεργεία. Αξιαγάπητη η Σκαρπετα την ήθελα λίγο πιο δυναμική. Ωραία πλοκή, μεχρι και και το τέλος σε είχε ναι μεν να εικοτολογείς δε όμως, δεν σου αποκάλυψε τίποτα μέχρι και την ολοκλήρωτικη κλιμάκωση της υπόθεσης. μου άρεσε. με καθαρά ψυχαγωγικό χαρακτήρα, το απόλαυσα μέχρι τέλους.