Roderick is combative, often violent, but capable of great affection and generosity. His father had been disinherited and has left Scotland leaving his son penniless. After a brief apprenticeship to a surgeon, the innocent Roderick travels to London where he encounters various rogues.
Tobias George Smollett was born in Dalquhurn, now part of Renton, Scotland, to a prosperous family and educated at the University of Glasgow, where he studied to be a physician. Later he joined the British Royal Navy as a surgeon's mate. He was present at the disastrous battle against the Spanish at Cartagena in 1741.
He married a British woman named Anne " Nancy" Lascelles, in Jamaica, 1747,and settled in England. In London, as a writer, he became successful. The Adventures of Roderick Random (1748), a picaresque novel - like most of his books - made him a well known author. It was followed by The Adventures of Peregrine Pickle in 1751. But the failure of The Adventures of Ferdinand Count Fathom (1753) caused financial difficulties for him. Publishing The Adventures of Sir Launcelot Greaves (1762) didn't help.
Writing poems, plays, travel and history books, essays, satires, doing translations and even becoming a literary critic and magazine editor, Dr. Smollett struggled all his short life against poverty, he traveled to Italy, to regain his health, but died of tuberculosis near Livorno, in 1771. Ironically finishing his masterpiece, The Expedition of Humphry Clinker, a few months before his death.
Charles Dickens was a great admirer of Tobias Smollett, even visiting his grave site.
Μέχρι σήμερα πίστευα πως η σειρά Orbis Literae της Gutenberg ήταν γεμάτη από βαριά βιβλία, γεμάτα μοχθηρούς καλογερους και φαντάσματα που κυκλοφορούν ανάμεσα από τοίχους, πολεμοχαρείς μοχθηρούς ευγενείς και αφελείς αλλά καλόκαρδους χωρικούς που είναι ικανοί να πιστέψουν τα πάντα. Ε ναι λοιπόν, οι περιπέτειες του Ρόντερικ Ράντομ, έχουν ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά με μία ειδοποιό διαφορά, σε αντιπαραβολή με το Μελμώθ, τον Καλόγερο ή ακόμα και το Μόμπι Ντικ, του λείπει το γκόθικ στοιχείο, οπότε διαβάζεται χαλαρά, ανάλαφρα και χωρίς εκείνο το διαρκή φόβο που σε κάνει να σηκώνεις τα μάτια από τη σελίδα κάθε φορά που ο αέρας κάνει τις πόρτες του μπαλκονιού να τρίζουν ρωτώντας τον εαυτό σου «Και αν δεν είναι ο αέρας...»; Ο ήρωας του Τομπάηας Σμόλετ, είναι ο Forest Gump των Σκωτσέζων, ο Δον Κιχώτης των Χάηλαντζ, ο Θούβου των μαθητευόμενων χειρούργων, δε βάζει κακό με το νού του, βοηθάει όποιον βρεθεί στο διάβα του έχοντας πάντα στο μυαλό του βέβαια πώς να πιάσει την καλή, αλλά ο κόσμος είναι κακός, και πάντα την ώρα του λογαριασμού βρίσκεται στην πλευρά του Κογιότ και όχι του Μπιμπίπ, και πληρώνει αδρά, και μαλώνει, και παλεύει, και μαχαιρώνεται, και πληγώνεται συναισθηματικά, και ταξιδεύει, και ξαναπληγώνεται αυτή τη φορά από ξίφος, και όλα γίνονται ξανά και ξανά και ξανά μέχρι που στο τέλος... Δε θα αποκαλυψω τι γίνεται στο τέλος, δεν έχει σημασία το τι γίνεται στο τέλος, ολόκληρο το βιβλίο είναι ένα ταξίδι μέσα στην καθημερινότητα της ζωής όπου η πραγματικότητα σε πνίγει αλλά η ελπίδα σε κρατάει στην επιφάνεια ώστε την επόμενη μέρα να ξαναπροσπαθήσεις με όλη σου τη δύναμη, σαν το χτες να μη συνέβη ποτέ. Δύναμη ο Ρόντερικ, δεν το συζητώ.