What do you think?
Rate this book
Olympe de Gouges
Mariée et mère à 18 ans, veuve aussitôt après, Marie Gouzesdécide ensuite de vivre librement. Elle se fera désormaisappeler Olympe de Gouges. Femme de lettres, fille desLumières, libertine et républicaine, Olympe a côtoyé la plupartde ceux qui ont laissé leur nom dans les livres d'histoire auchapitre de la Révolution : Voltaire, Rousseau, Mirabeau,Lafayette, Benjamin Franklin, Philippe Egalité, Condorcet,Théroigne de Méricourt, Desmoulins, Marat, Robespierre... En1791, quand elle rédige la Déclaration des droits de la femmeet de la citoyenne, Olympe demande l'égalité entre les sexes etle droit de vote; des propositions qui resteront révolutionnairesjusqu'au XXe siècle.
488 pages, Paperback
First published March 14, 2012
About the author
Catel
116 books60 followersPseudonym of Catherine Muller, who has also published as Catherine Muler, Cathy Muller, and Catel Muller.
Source: http://www.catel-m.com/Site-officiel-...
Catel Muller, diplômée des Arts décoratifs de Strasbourg, débute sa carrière en publiant des albums pour enfants aux éditions Hachette, Épigones, Nathan, Dupuis et Hatier. Une sélection au festival international du livre de jeunesse de Bologne et une cinquantaine d’ouvrages illustrés jalonnent cette partie de son œuvre. Catel illustre également L’Encyclo des filles chez Plon qui s’impose comme un best-seller auprès des adolescentes depuis dix ans.
Parallèlement, Catel Muller s’adresse pour la première fois aux adultes en 2000 avec la série Lucie qui ouvre la voie à une certaine bande dessinée féminine aux préoccupations contemporaines.
En 2005, elle obtient le prix du public au festival d'Angoulême pour l'album Le Sang des Valentines illustré et écrit en collaboration avec Christian de Metter.
En 2007, elle reçoit le prix RTL puis en 2008 le prix du Public Essentiel à Angoulême pour le roman graphique Kiki de Montparnasse mis en image d’après le scénario de José Louis Bocquet.
Depuis, Catel Muller poursuit ses évocations de destins de femmes avec des albums consacrés à l’historienne d’art Rose Valland, la chanteuse Edith Piaf et l’actrice Mireille Balin. Ce dernier album, intitulé Dolor et écrit par Philippe Paringaux, a été sélectionné Hors-compétition au festival d’Angoulême 2010.
Actuellement, Catel Muller prépare un roman graphique sur Olympe de Gouges chez Casterman avec José-Louis Bocquet. Elle travaille également sur un ouvrage inspiré d’entretiens particuliers avec Benoîte Groult à paraître chez Grasset.
1990 - Maitrise d’Arts plastiques - Faculté de Stasbourg.
1989 - Diplôme d’illustration des Arts décoratifs de Strasbourg.
Source: http://www.catel-m.com/Site-officiel-...
Catel Muller, diplômée des Arts décoratifs de Strasbourg, débute sa carrière en publiant des albums pour enfants aux éditions Hachette, Épigones, Nathan, Dupuis et Hatier. Une sélection au festival international du livre de jeunesse de Bologne et une cinquantaine d’ouvrages illustrés jalonnent cette partie de son œuvre. Catel illustre également L’Encyclo des filles chez Plon qui s’impose comme un best-seller auprès des adolescentes depuis dix ans.
Parallèlement, Catel Muller s’adresse pour la première fois aux adultes en 2000 avec la série Lucie qui ouvre la voie à une certaine bande dessinée féminine aux préoccupations contemporaines.
En 2005, elle obtient le prix du public au festival d'Angoulême pour l'album Le Sang des Valentines illustré et écrit en collaboration avec Christian de Metter.
En 2007, elle reçoit le prix RTL puis en 2008 le prix du Public Essentiel à Angoulême pour le roman graphique Kiki de Montparnasse mis en image d’après le scénario de José Louis Bocquet.
Depuis, Catel Muller poursuit ses évocations de destins de femmes avec des albums consacrés à l’historienne d’art Rose Valland, la chanteuse Edith Piaf et l’actrice Mireille Balin. Ce dernier album, intitulé Dolor et écrit par Philippe Paringaux, a été sélectionné Hors-compétition au festival d’Angoulême 2010.
Actuellement, Catel Muller prépare un roman graphique sur Olympe de Gouges chez Casterman avec José-Louis Bocquet. Elle travaille également sur un ouvrage inspiré d’entretiens particuliers avec Benoîte Groult à paraître chez Grasset.
1990 - Maitrise d’Arts plastiques - Faculté de Stasbourg.
1989 - Diplôme d’illustration des Arts décoratifs de Strasbourg.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
January 8, 2017
Ένα graphic novel για μια συναρπαστική προσωπικότητα, την οποία ομολογώ ότι δεν γνώριζα! Θα το χαρακτήριζα τόσο βιογραφικό, όσο και ιστορικό, καθώς παρακολουθούμε από κοντά τη γαλλική επανάσταση και μαθαίνουμε ενδιαφέρουσες πληροφορίες από μια οπτική γωνία που δεν συναντάται συχνά.
Το σχέδιο μου άρεσε πολύ και χάρηκα που βρήκα στο τέλος του βιβλίου χρονολόγιο και λίγες βιογραφικές πληροφορίες για τα πρόσωπα που εμφανίζονται.
[Readathon17 1/52: Ένα κόμικς βασισμένο σε ιστορικά στοιχεία ή πραγματικά γεγονότα]
Το σχέδιο μου άρεσε πολύ και χάρηκα που βρήκα στο τέλος του βιβλίου χρονολόγιο και λίγες βιογραφικές πληροφορίες για τα πρόσωπα που εμφανίζονται.
[Readathon17 1/52: Ένα κόμικς βασισμένο σε ιστορικά στοιχεία ή πραγματικά γεγονότα]
June 18, 2017
Το τελείωσα και εγώ το συγκεκριμένο άλμπουμ. Είναι από αυτά τα κόμικ τα οποία τα παίρνω περισσότερο σαν εικονογραφημένα ιστορικά εγχειρίδια, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες όσο το δυνατόν αμερόληπτες βιογραφίες. Ε, το "Ολυμπία Ντε Γκουζ" είναι ικανοποιητικό στις περισσότερες πτυχές του. Ως προς την δόμηση, την πληρότητα, το σχέδιο του. Μου πήρε ένα μήνα περίπου να το διαβάσω, όχι λόγω μεγέθους που με 480 τόσες σελίδες σε χορταίνει και με το παραπάνω, αλλά λόγω πληροφοριών που χρειάστηκε να αποκτήσω για να το καταλάβω όσο θα ήθελα.
Για να πάρω όσο πιο πολλά πράγματα γινόταν, δεν έμεινα μόνο στην βιογραφία της μάχιμης κυρίας De Gouges αλλά επεκτάθηκα σε διαφόρων ειδών μπροσούρες της εποχής, διακηρύξεις και πολιτικά δοκίμια. Η αλήθεια είναι, και ο Γιώργος έχει δίκιο σε αυτό, ότι αν θέλεις να πάρεις κάτι για να περάσεις την κομιξο-ώρα σου, αυτό καλύτερα να το αφήσεις. Είναι ένα κόμικ που θέλει χρόνο για να το καταλάβεις μιας και παράλληλα πρέπει να έχεις ανοικτά διάφορα site/βιβλία και να μπαίνεις στο πνεύμα της εποχής και να νιώθεις όσο σου επιτρέπεται την ένταση και τον κοινωνικό αναβρασμό που επικρατούσε σε όλα τα ταξικά κλιμάκια της εποχής. Πως θα διαβαστεί το συγκεκριμένο αν δεν έχεις ιδέα τι είναι οι Ορεινοί, οι Γιρονδίνοι, οι ιδιωτικές θεατρικές λέσχες με τα τεκτονικά ψήγματα και πάει λέγοντας; Σας προτρέπω να μπείτε σε μια διαδικασία αναζήτησης που θα δώσει, σαν την εκδοτική, πάνω απ'όλα γνώση.
Δεν θα σταθώ στα δύο τρία λειτουργικά λαθάκια του κόμικ, απλά θα τα παραθέσω για να υπάρχουν στο φόρουμ. Η ροή έχει σε μερικά σημεία λογικά κενά τα οποία ναι μεν κάποιος που διαβάζει καιρό κόμικς μπορεί να τα παραβλέψει αλλά δεν παύουν να είναι χτυπητά. Θεωρώ βέβαια ότι έχοντας μόνο 406 σελίδες για την κεντρική υπόθεση, οι δημιουργοί θέλησαν εσκεμμένα να παραβλέψουν διαδικαστικές σκηνές και δεν με ενοχλεί καθόλου. Να σημειώσω πως στη σελίδα 415 του χρονολογίου γράφει πως στις 11 Ιουλίου του 1791 η τέφρα του Βολταίρου μεταφέρθηκε στο πάνθεον. Η σωρός του μεγάλου αυτού φιλοσόφου δεν κάηκε αλλά έγινε κανονική ταφή στην πόλη Champagne κρυφά από την εκκλησία που δεν δέχθηκε επίσημη χριστιανική ταφή λόγω των γραπτών του. Δύο μήνες μετά, αρχές Ιουλίου μεταφέρθηκαν τα λείψανα του στο Πάνθεον όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα. Μερικά ορθογραφικά/συντακτικά τα πέρασα αέρα αλλά θα μπορούσαν να τα αποφύγουν.
Είχα την τύχη να επισκεφθώ αυτό το ιστορικό μέρος και επισκέφθηκα τον τάφο του καθώς και άλλων μεγάλων Γάλλων (Βέβαια όταν είδα την Curie μου έφυγαν τσισάκια από την χαρά που βρισκόμουν εκεί αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα). Ανάθεμα στην άτιμη την έφορο που ήταν υπεύθυνη εκείνη τη μέρα, που μου είπε πως η σωρός του Μιραμπό βρισκόταν στον αντίστοιχο τάφο μαζί με του Μαράτ και μαθαίνω εκ των υστέρων πως οι Ορεινοί (αν κατάλαβα καλά από τις συγκεχυμένες πληροφορίες) αφαίρεσαν τα λείψανα το 1794 και τα "πέταξαν" σε έναν ανώνυμο τάφο στο νεκροταφείο Clamart από το οποίο δεν ανακτήθηκαν ποτέ. Η τύπισσα δεν ήξερε τι έπαιζε με τα κόκαλα του ανθρώπου για τον οποίο χτίστηκε το πάνθεον εξ αρχής! Λυπηρό. Το αναφέρω γιατί ο Μιραμπό ήταν ακόμα μια κεντρική φιγούρα στο "Ολυμπία ντε Γκουζ" και την Γαλλική επανάσταση παρόλο που δεν εμφανίζεται άμεσα στο κόμικ. Ο ρόλος που έπαιξε εξαιρετικά αμφισβητούμενος επίσης, αλλά ξεφεύγουμε.
Ορίστε και μερικά λινκ που εμένα μου φάνηκαν πολύ χρήσιμα και επαρκές συμπλήρωμα των δεδομένων που δίνει η ΓΝΩΣΗ στο τελος του έργου. Η έκδοση ήταν φοβερή και σε τιμή αστεία. Συγχαρητήρια στην εκδοτική.
Βιογραφία του Βολταίρου (αυτή της Wiki είναι ανεπαρκής)
Βιογραφία της Olympe des Gouges από την IEP
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων της Γυναίκας και της Πολίτισσας
Γενικές τάξεις του 1789
Δίκη της Olympe des Gouges
Πλήρης εργογραφία της Olympe des Gouges σε Γαλλικά/Αγγλικά
Η ετυμηγορία που έκρινε την πρωταγωνίστρια σε θάνατο έχει ως εξής και είναι ενδιαφέρουσα η διατύπωση της:
"The Tribunal, based on the unanimous declaration of the jury, stating that: (1) it is a fact that there exist in the case writings tending towards the reestablishment of a power attacking the sovereignty of the people; [and] (2) that Marie Olympe de Gouges, calling herself widow Aubry, is proven guilty of being the author of these writings, and admitting the conclusions of the public prosecutor, condemns the aforementioned Marie Olympe de Gouges, widow Aubry, to the punishment of death in conformity with Article One of the law of last March 29th, which was read, which is conceived as follows: "Whoever is convicted of having composed or printed works or writings which provoke the dissolution of the national representation, the reestablishment of royalty, or of any other power attacking the sovereignty of the people, will be brought before the Revolutionary Tribunal and punished by death," and declares the goods of the aforementioned Marie Olympe de Gouges seized for the benefit of the republic. . . ."
και κλείνω με την φράση που, αν μη τι άλλο, χάραξε το όνομα της στην παγκόσμια ιστορία ως μια από τις πρώτες φεμινίστριες και στρατεύσιμες γυναίκες:
"η γυναίκα έχει δικαίωμα να ανεβαίνει στο ικρίωμα, πρέπει λοιπόν να έχει το δικαίωμα ν' ανεβαίνει και στο βήμα" - (από το άρθρο 10 της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων της Γυναίκας και της Πολίτιδος της Συντακτικής Συνέλευσης του 1791)
Για να πάρω όσο πιο πολλά πράγματα γινόταν, δεν έμεινα μόνο στην βιογραφία της μάχιμης κυρίας De Gouges αλλά επεκτάθηκα σε διαφόρων ειδών μπροσούρες της εποχής, διακηρύξεις και πολιτικά δοκίμια. Η αλήθεια είναι, και ο Γιώργος έχει δίκιο σε αυτό, ότι αν θέλεις να πάρεις κάτι για να περάσεις την κομιξο-ώρα σου, αυτό καλύτερα να το αφήσεις. Είναι ένα κόμικ που θέλει χρόνο για να το καταλάβεις μιας και παράλληλα πρέπει να έχεις ανοικτά διάφορα site/βιβλία και να μπαίνεις στο πνεύμα της εποχής και να νιώθεις όσο σου επιτρέπεται την ένταση και τον κοινωνικό αναβρασμό που επικρατούσε σε όλα τα ταξικά κλιμάκια της εποχής. Πως θα διαβαστεί το συγκεκριμένο αν δεν έχεις ιδέα τι είναι οι Ορεινοί, οι Γιρονδίνοι, οι ιδιωτικές θεατρικές λέσχες με τα τεκτονικά ψήγματα και πάει λέγοντας; Σας προτρέπω να μπείτε σε μια διαδικασία αναζήτησης που θα δώσει, σαν την εκδοτική, πάνω απ'όλα γνώση.
Δεν θα σταθώ στα δύο τρία λειτουργικά λαθάκια του κόμικ, απλά θα τα παραθέσω για να υπάρχουν στο φόρουμ. Η ροή έχει σε μερικά σημεία λογικά κενά τα οποία ναι μεν κάποιος που διαβάζει καιρό κόμικς μπορεί να τα παραβλέψει αλλά δεν παύουν να είναι χτυπητά. Θεωρώ βέβαια ότι έχοντας μόνο 406 σελίδες για την κεντρική υπόθεση, οι δημιουργοί θέλησαν εσκεμμένα να παραβλέψουν διαδικαστικές σκηνές και δεν με ενοχλεί καθόλου. Να σημειώσω πως στη σελίδα 415 του χρονολογίου γράφει πως στις 11 Ιουλίου του 1791 η τέφρα του Βολταίρου μεταφέρθηκε στο πάνθεον. Η σωρός του μεγάλου αυτού φιλοσόφου δεν κάηκε αλλά έγινε κανονική ταφή στην πόλη Champagne κρυφά από την εκκλησία που δεν δέχθηκε επίσημη χριστιανική ταφή λόγω των γραπτών του. Δύο μήνες μετά, αρχές Ιουλίου μεταφέρθηκαν τα λείψανα του στο Πάνθεον όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα. Μερικά ορθογραφικά/συντακτικά τα πέρασα αέρα αλλά θα μπορούσαν να τα αποφύγουν.
Είχα την τύχη να επισκεφθώ αυτό το ιστορικό μέρος και επισκέφθηκα τον τάφο του καθώς και άλλων μεγάλων Γάλλων (Βέβαια όταν είδα την Curie μου έφυγαν τσισάκια από την χαρά που βρισκόμουν εκεί αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα). Ανάθεμα στην άτιμη την έφορο που ήταν υπεύθυνη εκείνη τη μέρα, που μου είπε πως η σωρός του Μιραμπό βρισκόταν στον αντίστοιχο τάφο μαζί με του Μαράτ και μαθαίνω εκ των υστέρων πως οι Ορεινοί (αν κατάλαβα καλά από τις συγκεχυμένες πληροφορίες) αφαίρεσαν τα λείψανα το 1794 και τα "πέταξαν" σε έναν ανώνυμο τάφο στο νεκροταφείο Clamart από το οποίο δεν ανακτήθηκαν ποτέ. Η τύπισσα δεν ήξερε τι έπαιζε με τα κόκαλα του ανθρώπου για τον οποίο χτίστηκε το πάνθεον εξ αρχής! Λυπηρό. Το αναφέρω γιατί ο Μιραμπό ήταν ακόμα μια κεντρική φιγούρα στο "Ολυμπία ντε Γκουζ" και την Γαλλική επανάσταση παρόλο που δεν εμφανίζεται άμεσα στο κόμικ. Ο ρόλος που έπαιξε εξαιρετικά αμφισβητούμενος επίσης, αλλά ξεφεύγουμε.
Ορίστε και μερικά λινκ που εμένα μου φάνηκαν πολύ χρήσιμα και επαρκές συμπλήρωμα των δεδομένων που δίνει η ΓΝΩΣΗ στο τελος του έργου. Η έκδοση ήταν φοβερή και σε τιμή αστεία. Συγχαρητήρια στην εκδοτική.
Βιογραφία του Βολταίρου (αυτή της Wiki είναι ανεπαρκής)
Βιογραφία της Olympe des Gouges από την IEP
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων της Γυναίκας και της Πολίτισσας
Γενικές τάξεις του 1789
Δίκη της Olympe des Gouges
Πλήρης εργογραφία της Olympe des Gouges σε Γαλλικά/Αγγλικά
Η ετυμηγορία που έκρινε την πρωταγωνίστρια σε θάνατο έχει ως εξής και είναι ενδιαφέρουσα η διατύπωση της:
"The Tribunal, based on the unanimous declaration of the jury, stating that: (1) it is a fact that there exist in the case writings tending towards the reestablishment of a power attacking the sovereignty of the people; [and] (2) that Marie Olympe de Gouges, calling herself widow Aubry, is proven guilty of being the author of these writings, and admitting the conclusions of the public prosecutor, condemns the aforementioned Marie Olympe de Gouges, widow Aubry, to the punishment of death in conformity with Article One of the law of last March 29th, which was read, which is conceived as follows: "Whoever is convicted of having composed or printed works or writings which provoke the dissolution of the national representation, the reestablishment of royalty, or of any other power attacking the sovereignty of the people, will be brought before the Revolutionary Tribunal and punished by death," and declares the goods of the aforementioned Marie Olympe de Gouges seized for the benefit of the republic. . . ."
και κλείνω με την φράση που, αν μη τι άλλο, χάραξε το όνομα της στην παγκόσμια ιστορία ως μια από τις πρώτες φεμινίστριες και στρατεύσιμες γυναίκες:
"η γυναίκα έχει δικαίωμα να ανεβαίνει στο ικρίωμα, πρέπει λοιπόν να έχει το δικαίωμα ν' ανεβαίνει και στο βήμα" - (από το άρθρο 10 της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων της Γυναίκας και της Πολίτιδος της Συντακτικής Συνέλευσης του 1791)
January 3, 2013
επανάσταση γεννημένη μέσα από το αίμα... και μια γυναικά που κατάφερε να την δουν σαν άνθρωπο και να ακούσουν την φωνή της.
να το αγοράσετε, να το δανειστείτε, να το κλέψετε, ότι χρειάζεται φτάνει να το διαβάσετε!
να το αγοράσετε, να το δανειστείτε, να το κλέψετε, ότι χρειάζεται φτάνει να το διαβάσετε!
Displaying 1 - 3 of 3 reviews