Το αμάρτημα της μητρός μου

by Georgios Vizyinos, Γεώργιος Βιζυηνός, Μανώλης Σ.Α. Ζαχαριουδάκης (Illustrator)

Ο Γεώργιος Βιζυηνός (1849-1896) μεταφέρει στις αφηγήσεις του τις εμπειρίες των παιδικών του χρόνων, εμπλουτισμένες με τους λαϊκούς θρύλους και τις αφελείς δεισιδαιμονίες του θρακιώτικου χωριού του. Χρησιμοποιώντας πότε το όνειρο, πότε τις παραισθήσεις και καταφεύγοντας συχνά στο απρόοπτο, εισδύει σε βάθος στα ψυχικά κίνητρα των πρωταγωνιστών. Το "Αμάρτημα της μητρός μου" είναι το πρώτο διήγημα του Βιζυηνού - και το πρώτο καθαυτό νεοελληνικό διήγημα.

Genres: Classics, Fiction, Short Stories, Literature, Drama, Mystery, Greece

76 pages

First published January 1, 1883

About the author

Georgios Vizyinos (Greek: Γεώργιος Βιζυηνός) was a Greek prose writer and poet, one of the most significant figures of Greek literature. He was born Georgios Syrmas in Vizyi, Eastern Thrace, on March 8, 1849. He was sent at a young age by his parents to Constantinople to become a clothesmaker but instead chose to study first religion and later literature.

In 1873, he published his first collection of poems "Ποιητικά πρωτόλεια". The following year, Vizyinos published his epic poem "Codrus". His third collection was originally entitled "Ares-Mares-Koukounares" but later re-titled "Breezes of the Bosphorus". All three works received awards for poetry.

In 1883, Vizyinos started writing in prose. In a span of merely fifteen months (1883 - 1884) he wrote and published five short novels in the magazine Hestia, thus opening the way for a new literary form and at the same time demonstrating unique thematic, narrative and structural inventiveness. The short stories "Who was my Brother’s Murderer?", "The only Voyage of his Life", "The Consequences of an Old Story" and "Moskov-Selim" deal with the controversial subject of relations and the terms of coexistence among Greeks, Slavs and Turks in the Balkans, as well as the dialogue between the Greeks of Greece and the Greeks of the Ottoman Empire and the Diaspora, and also between Europe and modern and ancient Hellenism. The symbolic function of language and the self-referring function of literature are reflected mainly in the short stories "Between Piraeus and Naples" and "The only Voyage of his Life".
Vizyinos was forced to work as a high school teacher following the death of his chief mentor, Georgios Zarifis in 1884.

In 1892, he was stricken with mental illness and was admitted to Dromokaitios asylum, near Athens. He died there four years later on April 15, 1896.

Reviews

[Ian D · Rating 4 out of 5]

Ότι θα με καθήλωνε ένα τόσο σύντομο αυτοβιογραφικό διήγημα του 19ου αιώνα και μάλιστα γραμμένο στην καθαρεύουσα, δεν το περίμενα!
Εξαιρετικό.

[Vera · Rating 5 out of 5]

ένα αριστούργημα της λογοτεχνίας μας που διδάσκεται στη γ΄λυκείου στη θεωρητική κατεύθυνση! Λιτό, περιεκτικό διήγημα ξεφεύγει από τα στενά όρια της ηθογραφίας δίνοντας ψυχογραφικές προεκτάσεις!!

[Λευτέρης Πετρής · Rating 5 out of 5]

"Ἡ συναίσθησις τοῦ ἁμαρτήματος, ἠ ἠθική ἀνάγκη τῆς εξαγνίσεως καί τό ἀδύνατον τῆς ἐξαγνίσεως αὐτοῦ — τί φρικτή καί ἀμείλικτος Κόλασις!"

[Voula (otl1987) · Rating 5 out of 5]

Δεν είχα ξαναδιαβάσει Βιζυηνό, και πραγματικά το αγάπησα αυτό. Δεν είχα κάποια ιδιαίτερη επαφή με την ελληνική λογοτεχνία στο σχολείο, εκτός από τα άθλια μαθήματα νεοελληνικής λογοτεχνίας, που συνήθως μας έκανε κάποιος βαριεστημένος καθηγητής, βάζοντάς μας να μαθαίνουμε παπαγαλία εισαγωγές, και πετώντας όλη την ουσία απ' το παράθυρο.
Με έξέπληξε το γεγονός ότι το συγκεκριμένο διήγημα πιάνει ένα τόσο ανθρώπινο, αλλά τόσο απαγορευμένο (ταμπού) θέμα. Η γραφή απλή, νομίζω τονίζει ακόμα παραπάνω την τραγικότητα των συμβάντων.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα, ειδικά αφού είναι ένα μικρό διήγημα και δεν παίρνει πολλή ώρα για να διαβαστεί.

[Magda S · Rating 5 out of 5]

Καταπληκτικό διήγημα! Νομίζω δεν έχω διαβάσει άλλο έργο που την τελευταία του φράση να την έχω νιώσει τόσο σαν γροθιά στο στομάχι.

"— Τί νά σέ πῶ, παιδί μου! ἀπήντησε τότε σύννους καθώς ἦτον· ὁ Πατριάρχης εἶναι σοφός καί ἅγιος ἄνθρωπος. Γνωρίζει ὅλαις ταῖς βουλαῖς καί τά θελήματα τοῦ Θεοῦ, καί συγχωρνᾷ ταῖς ἁμαρτίαις ὅλου τοῦ κόσμου. Μά, τί νά σέ πῶ! Εἶναι καλόγερος. Δέν ἔκαμε παιδιά, γιά νά μπορῇ νά γνωρίσῃ, τί πρᾶγμα εἶναι τό νά σκοτώσῃ κανείς τό ἴδιο τό παιδί του!
Οἱ ὀφθαλμοί της ἐπληρώθησαν δακρύων καί ἐγώ ἐσιώπησα."

[Ria · Rating 4 out of 5]

έμαθα επιτέλους πιο είναι το αμάρτημά της 💅🏻

[Stratos · Rating 5 out of 5]

Αριστούργημα! Απαραίτητο το διάβασμα αλλά και το ξαναδιάβασμα....

[Nickos X · Rating 5 out of 5]

Δάκρυα

[Georges Varanx · Rating 4 out of 5]

Όπως πολλοί, έτσι κι εγώ έδειχνα μια αποστροφή στα πονήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, καθώς τα μόλυνε μια ανούσια και ανέπνευστη διδασκαλία. Μέτα, έχοντας απομακρυνθεί και σχεδόν ξεχάσει τις επιρροές αυτές, βυθίστηκα αγνός κι αμόλυντος, με μια άνασα στο σύμπαν του Βυζηινού και λάτρεψα τη φαινομενικά δύσκολή του γλώσσα, τον μετεωρισμό των χαρακτήρων του ανάμεσα σε δεισιδαιμονίες και θρησκοληψίες και -πολύ φυσικά- την αλήθεια που επιφύλασσε το φινάλε του.

[Λευτέρης Αναγνωστόπουλος · Rating 4 out of 5]

Το διάβασα μονορούφι. Αν και δεν είναι το πιο συναρπαστικό κείμενο που έχω διαβάσει, μόλις ο εγκέφαλος μου "κατέβασε" τα drivers για καθαρεύουσα εκτίμησα πάρα πολύ την αφήγηση και την τραγωδία των χαρακτήρων. Επίσης, βοηθάει το ότι είναι μικρή ιστορία.

[Νικολέττα · Rating 5 out of 5]

Ένα εξαιρετικό αλλά και σκληρό ψυχογράφημα που με καθήλωσε, στο τέλος δε του διηγήματος η γροθιά στο στομάχι με ξάφνιασε τόσο πολύ και όλα μπήκαν στη θέση τους..

[Ellie Spyridonidi · Rating 5 out of 5]

Αριστούργημα!

[Maria G. · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό διήγημα!

[Φαροφύλακας · Rating 5 out of 5]

Ένα από τα πιο όμορφα διηγήματα.

Καλή ανάγνωση σε όποιον δεν έχει διαβάσει ακόμα αυτήν την αυτοβιογραφική ιστορία.

[Natalie · Rating 4 out of 5]

Πόσο διαφορετική αίσθηση σου αφήνουν κάποια βιβλία σαν αυτό όταν τα διαβάζεις στο σχολείο απ' όταν τα διαβάζεις σαν ενήλικας! Γροθιά στο στομάχι!

[Georgina N · Rating 5 out of 5]

Διαβάζοντάς το μετά από 9 χρόνια αφότου το διδάχθηκα στο σχολείο ,συγκινούμαι πάρα πολύ και καταλαβαίνω γιατί το θυμάμαι με τόση νοσταλγία .

Απαραίτητο το διάβασμά του αλλά και το ξαναδιάβασμά του.Η τραγική φιγούρα της μητέρας που ζει ακόμα στο παρελθόν και υιοθετεί κορίτσια είναι τουλάχιστον καθηλωτική ενώ η περιγραφή της κοινωνίας και των δεισιδαιμονιών της εποχής είναι τόσο παραστατική που ο αναγνώστης περιορίζεται και εγκλωβίζεται σαν να τα ζει ο ίδιος.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ελληνική εκπαίδευση γι'αυτήν την εμπειρία !
Ένα ακόμα μεγαλύτερο ευχαριστώ στο συγγραφέα!

[Anna · Rating 5 out of 5]

Althouth this book was what i had to read for my final exams and it was actually the one that we finally get examed on,that didn't make me hate it (i mean the exams were so hard they eventually dropped my overall grades).An amazing book i was so glad to read,with a difficult but wonderfull language and really vivid character descriptions!

[Eleni · Rating 4 out of 5]

Από τις λίγες φορές που μπορώ να ευχαριστήσω το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και αυτό γιατί το συγκεκριμένο διήγημα μου διδάχθηκε στο Λύκειο. Πρόκειται για ένα αυτοβιογραφικό οικογενειακό δράμα που διεισδύει σε βάθος στην ανθρώπινη ψυχή. Η τραγική φιγούρα της μητέρας με τις τύψεις και της εμμονές της με τις υιοθεσίες κοριτσιών σε καθηλώνει.

[dimitra · Rating 4 out of 5]

4.5

[Savvina · Rating 3 out of 5]

Seriously, I have to stop reading about mothers killing their kids. At least this time it was accidental.

Some things I liked:

The story is simple and to the point.

Pretty good at capturing the situation.

The scene. (You'll know it when you read it)

The relationship between guilt and religion.

The ending and how it kind of leaves some loose ends and makes you think and feel stuff.


Couple stuff I wanted to point out:

I read The Murderess(η Φόνισσα) recently and I couldn't help but draw mental comparisons. It's really interesting reading those two books back to back as there are a lot of similarities, differences and parallels. How girls are valued in one novel and devalued in another, the difference in relationships between mothers and sons.

Again, the way kids are treated (their death, their upbringing ect) is so obviously different. For example the mother in the story wishes God would take one of her boys instead of taking her dying girl. And after the narrator hears this and snaps at her, he is the one who feels like he has unfairly burdened her. The son is supposed to handle complex and difficult emotions just like an adult. And that is definitely different from what we would find acceptable now. On the other hand it is completely understandable given the harshness of the time period.

Overall I liked the Murderess better but this was not bad.

[Irini Gergianaki · Rating 4 out of 5]

Διάβασα ξανά το διήγημα σε μεγαλύτερη ηλικία, παράλληλα με την βιογραφία του συγγραφέα. Είναι ένα "σκληρό", δραματικό για την ψυχή κείμενο, είναι η πένα ενός ανθρώπου που ανέπτυξε ψυχική νόσο. Αριστοτεχνικά γραμμένο, σε τόσο λίγες σελίδες, τόσα πολλά να αναλογιστείς.

[Tol21 · Rating 5 out of 5]

Απλά τέλειο. Τα συναισθήματά που σου προκαλεί είναι έντονα. Αριστούργημα 5/5!

[Δήμητρα Κόμτσια · Rating 4 out of 5]

Διαχρονικό διήγημα που σε καθηλωνει.Η ιστορια σε μεταφέρει σε μια αλλη εποχή!Κλασσική αξία!

[Kokkinos · Rating 5 out of 5]

Είχα την τύχη να το διαβάσω πρώτη φορά στην τρίτη λυκείου, οπότε και στα πλαίσια της προετοιμασίας για τις πανελλήνιες εξετάσεις είχαμε προβεί σε εκτενή και εμπεριστατωμένη ανάλυσή του και έτσι μπόρεσα να εκτιμήσω όλο το βάθος της αριστουργηματικής σύλληψης του Βιζυηνού. Μάλιστα, εκείνη την χρονιά (2014) το συγκεκριμένο διήγημα αποτέλεσε το αντικείμενο της εξέτασης, κάτι που μπορώ να πω ότι με ευνόησε ιδιαίτερα, όπως φάνηκε και στην τελική βαθμολογία. Μετά από κάποια χρόνια, θέλησα να εμβαθύνω στο έργο του Βιζυηνού και σκέφτηκα να ξεκινήσω από την σταθερή αξία, δηλαδή αυτό εδώ. Δεν έχει χάσει ούτε ίχνος της μαγείας του παρά την πάροδο του χρόνου και τις πολλαπλές αναγνώσεις. Η λεπτή ειρωνεία, η εύστοχη και καθόλου κουραστική απόδοση των ηθών της εποχής, η απλή χρήση της φαινομενικά σύνθετης καθαρεύουσας, η οξύτατη ψυχογράφηση των χαρακτήρων, η σταδιακή αποκάλυψη του μυστηρίου καθ' οδόν προς τη συνταρακτική κορύφωση, η λύτρωση που δεν έρχεται ποτέ είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που του χαρίζουν μια θέση στο πάνθεον της ελληνικής - και όχι μόνο - λογοτεχνίας. Προσπαθώντας να ξεχωρίσω κάποιες σκηνές, σίγουρα θα επέλεγα την πρώτη νύχτα στην εκκλησία, τον θάνατο της Αννιώς και φυσικά την εξομολόγηση της μητέρας. Αν κάποιος θέλει να διαβάσει ένα και μόνο βιβλίο σε όλη του τη ζωή, θα πρότεινα να είναι αυτό. Συνολικά, 5/5.

[Kristina Patra · Rating 5 out of 5]

Στην αρχή βλέποντας πως το διήγημα είναι γραμμένο στην καθαρεύουσα, πίστεψα πως σύντομα θα με κουράσει. Όμως η γλώσσα και η έκφραση του συγγραφέα, παρότι απλή, είναι καθηλωτική. Αποδίδονται τέλεια τα συναισθήματα και ο ψυχισμός των χαρακτήρων, με τρόπο βαθειά συγκινητικό.

[Elisa S · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό! Ήθελα να το διαβάσω εδώ και πολύ καιρό και χαίρομαι που επιτέλους το έκανα. Ψυχογράφημα, τόσο της μάνας όσο και του γιου.
Καμία μάνα δεν θα ήθελε να έχει αυτή την αμαρτία...

[Ioanna · Rating 5 out of 5]

Παρόλο που γνώριζα το τέλος, η γραφή του Βιζυηνού με ενθουσίασε και το έργο με κράτησε σε αγωνία- σε κάποιο βαθμό. Είναι κρίμα που τέτοια διηγήματα δεν διαβάζονται πλέον

[Efi Georgopoulou · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό!

[Argiris Fakkas · Rating 4 out of 5]

Μια συγκινητική, ηθογραφική, νουβέλα του Βιζυηνού. Η γραφή είναι καθαρεύουσα, περισσότερο δημοτική όμως στα διαλογικά μέρη. Υπάρχουν εξάλλου αρκετές υποσημειώσεις που βοηθούν ακόμα περισσότερο στα δύσκολα σημεία του κειμένου. Το τέλος της νουβέλας συγκλονίζει και είναι σχεδόν αδύνατο να το ξεχάσει κανείς.

[€l!na · Rating 3 out of 5]

Ένα βιβλίο που δε θα μπορέσω ποτέ να ξαναδιαβάσω χωρίς να με πιάσει κρίση πανικού ή γενικότερα να εκτιμήσω τη λογοτεχνική του αξία...ευχαριστώ Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα...