Als Marijn op een dag met de school een dolfinarium bezoekt, gebeurt er iets heel vreemds. Voor hij het goed en wel beseft, duikt hij in het water en zwemt hij met de dolfijnen alsof hij nooit iets anders in zijn leven heeft gedaan. Zijn moeder beseft dat het hoog tijd wordt om Marijn voor dit gedrag een verklaring te geven. Ze vertelt een aantal zaken uit het verleden, ook al is dat pijnlijk voor haar. Een tijdje later vertrekken ze met z'n tweeën naar de Bahamas, waar Marijn is geboren, maar waar ook zijn vader op mysterieuze wijze is verdwenen. Voor eens en voor altijd willen ze de waarheid achterhalen.
Om het transport van drugs vlekkenloos te laten verlopen, hadden ze een hotel willen bouwen op Long Island. Zijn vader kwam ertegenin, want dat zou de dolfijnen verjagen. Op de dag van Marijns geboorte, wordt zijn vader geroepen door een fotograaf die dolgraag foto's op zee wil trekken onder water. Als zijn vader dit doet, wordt hij gegrepen door die fotograaf, die blijkt een huurmoordenaar te zijn, maar weet te ontkomen. Later wordt hij opgepakt door piraten en hij belandt in de gevangenis. Het andere lijk spoelt terug en ze dachten dat dat z'n vader was.
De eigenaar van het hotel heeft 'de huurmoordenaar' laten vrijkomen en hij wil Marijn en zijn moeder laten vermoorden. Als later blijkt dat ze de huurmoordenaar niet hebben vrijgelaten, maar Marijns vader. Zo kunnen zij ontsnappen aan de dood en worden ze terug een gezin.
Patrick Lagrou is a Flemish author children's books and books for young adults. Born Among the Dolphins is Patrick Lagrou’s first novel. It was published sixteen years ago and has sold steadily in its native Dutch since. Patrick went on to write twenty-five more novels, and continues to be an extremely prolific author. He is the recipient of the Children’s Choice Award.
My favourite kids' book EVER! Recently bought it at a book fair, reread it again & I still love it! Curioys to read the final of the series now... This book definitely deserves to become an international best-seller!
Patrick Lagrou is een Vlaamse jeugdauteur. Toen hij achttien jaar was doorkruiste hij Amerika, Europa en Noord-Afrika in een rammelbak. Het meeste is hij gekend door zijn jeugdboekenreeks rond Marijn en de dolfijnen. Het dolfijnenkind is het eerste boek in deze reeks. Het verhaal. Marijn bezoekt met zijn school het dolfinarium als er iets vreemds gebeurt. Voor iedereen goed en wel weet wat er gebeurt, springt Marijn in het water en zwemt samen met de dolfijnen alsof het een alledaags gebeuren is. Op dat moment beseft zijn moeder dat ze het verleden niet meer kan verbergen en dat ze Marijn een verklaring schuldig is. Samen vertrekken ze naar Long Island waar Marijn is geboren en waar zijn vader verongelukt is. Marijn probeert de waarheid te achterhalen en stuit hier en daar op verzet. Mijn gedacht Het idee om een connectie te maken tussen mens en dier is hier zeer goed uitgewerkt. Die connectie maakt een groot deel uit van het verhaal. Het verhaal is zeer goed geschreven op een manier zodat de lezer direct een connectie maakt met bepaalde personages in het verhaal. Een verhaal die de jeugdige lezer zal helpen om goeie dromen te hebben na het lezen. De personages zijn wel genoeg uitgewerkt zodat de leeftijdsgroep waarvoor deze boeken geschreven werden alles mooi meekrijgen tijdens het lezen. Maar zelfs de oudere lezers kunnen nog genoeg entertainment vinden in dit verhaal en er van genieten. Het slot Het einde is spannend en openstaande schulden uit het verleden worden vereffend. De laatste pagina kon de afsluiter zijn van het verhaal maar de laatste zin zet de deur open naar de vervolgboeken. Conclusie Een jeugdboek dat eigenlijk ook perfect leesbaar is voor de oudere die toen het uitkwam kinds waren. Een verhaal met een connectie tussen mens en dier. Een jaren negentig verhaal dat nog steeds meekan met de nieuwe lichting jeugdboeken.
Het is vrij lastig om een boek als dit goed te beoordelen. Ik was me namelijk bij het lezen van dit boek me er steeds meer van bewust dat het niet voor mij is geschreven. En in tegenstelling tot Harry Potter werkte het herlezen van dit boek, waar ik dol op was als kind, niet zo goed - het is niet voor alle leeftijden geschikt. Ik stoorde me erg aan hoe het boek me constant opdroeg hoe ik me moest voelen - het boek zegt direct tegen je, zodra de antagonist tevoorschijn komt, dat je een hekel aan hem moet hebben terwijl je dan nog niet veel van hem hebt gezien - maar na een tijdje besefte ik, dit boek is geschreven voor 11/12jarigen, die hebben wel iets meer hulp nodig bij dit soort dingen dan een bijna-23jarige die in zijn vrije tijd boeken schrijft. Net zoals dat het hele boek erg zwart-wit is, íets te makkelijk omgaat met het eind en barst van de clichés. En natuurlijk is het niet heel geloofwaardig dat een dertienjarige een drugsbaron te slim af is, maar dat vergeef ik de schrijver ook wel, gezien de demografie. En als je voorbij de trekjes van een boek kijkt dat niet voor jou geschreven is, staat je in principe best een mooi boek te wachten. De twist aan het eind, over Marijns vader, is heerlijk uitgevoerd en hoewel ik al wist wat er gebeurde las ik het toch met plezier. De band tussen Marijn en Derby is misschien een tikkeltje cliché en soms gaat de schrijver er net iets te ver in, maar toch blijft het leuk om te lezen. Toch krijgt het boek drie sterren, omdat er wel een aantal dingen in zitten die me niet helemaal bevallen en niet uit zijn te leggen door de demografie. Beginnen met een dialoog is iets dat ik als beginnende schrijver heb gedaan en het is me om begrijpelijke redenen afgeraden. Ook in dit boek werkt de openingszin niet zo fijn. Waar ik me ook aan stoorde, is de neiging van de karakters, met name de moeder, om een enorm verhaal te houden dat ook echt als een karakter die een verhaal houdt wordt opgeschreven. Zoiets voelde heel lang aan en werd eentonig na een tijd. En ik geloof dat mijn aandachtsspanne iets langer is dan die van een elfjarige. Heel veel wordt in dialoog uitgelegd, net iets teveel.
Desondanks kan ik dit boek aanraden, maar niet om zelf te lezen; om het aan je kinderen voor te lezen, bijvoorbeeld, want die kijken waarschijnlijk ook zó langs de negatieve kanten van dit kinderboek. En ik? Hmm, misschien moet ik eens een later deel uit de serie oppakken, kijken hoe dat bevalt. Per slot van rekening zijn de latere delen 12+...
Eindelijk uitgelezen: nadat het audioboek steeds meer begon te haperen heb ik een papieren exemplaar van de bibliotheek geleend. Toen pas zag ik dat het de eerste van een serie is, en dat het een 'spannend boek' is.
Het deel dat ik làs ipv luisterde viel een beetje tegen. Ik had gehoopt op meer uitwerking van de band tussen dolfijn en Marijn. Het 'spannende' was allemaal wel wat erg gemakkelijk vond ik, het kon wat minder voor de hand liggend. En de dialogen waren misschien wat meer 'Belgisch,' een beetje te formeel m.i. hier en daar..
Ik denk wel dat mijn kinderen dit een leuk boek gaan vinden.
4 sterren - Nederlandse hardcover dit is gewoon een fantastisch boek, net als de vervolgen van het dolfijnenkind. De boeken zijn spannend en de hoofdpersoon raakt iedere keer wel weer verzeild in een avontuur ( Serge 10 jaar, gebruiker van de huisbibliotheek).
Best wel spannend, maar toch maar 2 sterren. Ik ben streng. Taalkundig mankeert er hier en daar iets. Ook het verhaal is soms was met haken en ogen. Misschien omdat het het eerste boek is? Ben toch benieuwd of het volgende in de reeks beter is, want ik denk dat men dochter enthousiast genoeg is om de rest ook te aanhoren.
Marijn gaat op schoolreisje naar het dolfinarium, er gebeurd iets heel vreemds. Voor hij zich realiseert wat er aan de hand is, zwemt hij in het bassin van de dolfijnen, met de dolfijnen, alsof hij nooit iets anders heeft gedaan in zijn leven.
Zijn moeder weet precies waar dit aan ligt, maar heeft dat voor Marijn geheim gehouden. Nu dit incident heeft plaats gevonden, beseft ze dat het de hoogste tijd is Marijn een verklaring voor zijn gedrag te geven. Hiervoor moeten ze op reis. Reis je met Marijn mee om achter de waarheid te komen?
Citaat Het dolfijnenkind: blz 18: Het was alsof hij zijn lichaam niet meer onder controle had. Uiteindelijk trilde hij helemaal. Het leek of in zijn binnenste een zware motor op volle toeren was gaan draaien. Marijn wist absoluut niet meer wat hem overkwam. Vreemde krachten waren in hem losgebroken. Ze dreven die trillingen zo op dat hij bijna niets meer kon horen. Ook zijn bewustzijn vernauwde, zodat hij amper besefte wat er om hem heen gebeurde. Alleen nog zijn blik bleef straks gericht op de heen en weer zwemmede dieren. Opeens aarzelde er een dolfijn. Het was alsof het dier door iets werd gestoord. In plaats van mooi mee te zwemmen met de andere dolfijnen, bleef het traag aan de oppervlakte ronddobberen. Zijn snoet veranderde telkens van richting, als een speurhond die een geur opsnuift, maar nog niet weet van welke kant die komt. Toen kwam er beweging in de dolfijn. Het dier zwom tot vlakbij de rand van het bassin en keek door de glazen wand recht naar Marijn. Alsof hij een bekende had herkend, begon hij onophoudelijk te piepen. Tegelijk hielden nu ook de andere dolfijnen op met hun kunstjes. Ze volgden het voorbeeld van de eerste dolfijn. De twee trainers bliezen op hun fluitjes en probeerden de aandacht van hun dieren met vis terug te winnen. Het was tevergeefs. Zelfs de presentator, die tot nu toe onophoudelijk was blijven doorpraten, wist opeens niet meer wat hij zeggen moest. Alleen de muziek op de band bleef onverstoorbaar doorspelen. Het publiek, dat nog niet doorhad, dacht dat het om een grapje ging en lachte om de situatie. Toen stond Marijn opeens op. Hij had er absoluut geen verklaring voor, maar het was alsof de dolfijnen hem riepen.
Het dolfijnenkind heb ik toen ik een kind was uit de bibliotheek geleend en toen ik de kans kreeg om hem voor een prikkie op de kop te tikken, zodat ik hem later aan mijn dochter kan voorlezen heb ik dat zeker gedaan. Het dolfijnenkind is spannend. In het begin lijkt het verhaal uit twee delen te bestaan, maar hoe dichter Marijn bij de waarheid komt over wat er is gebeurd, des te meer komen de verhalen samen. Zelfs het plot was een twist die ik pas in één van de laatste hoofdstukken aan zag komen. Het boek is goed in elkaar gezet en geschreven door Patrick Lagrou, en ik zal het snappen als mijn dochtertje straks het boek niet weg kan leggen. Mijn kleine zal met haar 9 weken nog even moeten wachten voordat ze het boek zelf lezen kan, want het boek is geschikt voor kinderen vanaf 12 jaar.
Me lo mandaron a leer para el colegio (en español gente, no en holandés😂) y como todo libro que te mandan desde esa estupida carcel, no le tenia mucha fe.
No es que no haya leído libros muy buenos en el colegio (de hecho, si, y muchos), pero la temática de este en particular no me llamaba mucho la atención. Y debo decir que me resultó bastante bueno.
Cuando lo empecé, pensé que sería un libro tierno que no enseñe al cuidar del medio ambiente y de la vida marina. Pero exactamente en la mitad, el autor me sorprendió con el plot twist más oscuro de la historia (no les voy a decir cual es, porque sería básicamente arruinarles la lectura). El libro ya venía interesante e intrigante, pero ese maldito capítulo 14 me voló la cabeza, la aplastó y la hizo mierda para volver a ponerla en su lugar y así permitirme seguir leyendo.
Aunque me gustó, debo decir que me pareció bastante turbio y raro (sé que mi impresión original de la premisa tuvo que ver con eso).
Pero como me mantuvo enganchada, me encariñé con Martín y su mamá y me sorprendieron muchos de los giros de su trama, le pongo 4 lindas estrellitas.
Un libro poco conocido pero recomendable. Además, los capítulos son cortisimos y se lee en un toque, así que no tienen excusa😜❤️
Dit is een verhaal wat zich snel laat lezen, maar dat redelijk geforceerd/onrealistisch is in zijn uitvoering. Een beetje spijtig, want met enkele extra toegevoegde pagina's hadden sommige dingen misschien meer ademruimte kunnen krijgen, wat hier denk ik wel nodig was.
het is een leuk boek omdat je leert er veel door en spanend natuur lijk. maar het is een special boek het is anders dan een gewoon boek. ik zou je het aanraden.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Leuk om deze klassieker uit mijn jeugd nog eens opnieuw te lezen. Het is één van die series die mijn liefde voor lezen heeft aangewakkerd. Het zijn leuke en makkelijk te lezen boeken. Zeer geschikt voor waterratten en dolfijnenliefhebbers onder ons. Toen ik het boek voor de eerste keer las moet ik een jaar of 12 geweest zijn. Om het boek nu bijna tien jaar later nog een keer te lezen was fantastisch. Het was leuk om weer samen met Marijn en Derby op pad te gaan en het verhaal weer opnieuw te ontdekken. Dankje Patrick Lagrou om een deel uit te maken van mijn jeugd en me toch een beetje te maken tot de boekenwurm die ik vandaag ben.
Mijn favoriete kinderboeken auteur van toen ik zelf nog kinderboeken kocht. In plaats van mijn boeken door te geven aan mijn jongere nichtje, heb ik de boeken nieuw aangekocht voor haar, omdat ik geen afstand kon doen van mijn eigen exemplaar. Een absolute aanrader voor wie op zoek is naar een geweldig kinderboek.