Het leven van de succesvolle zakenvrouw Tess Clement wordt getekend door een diep geheim. Wanneer haar moeder overlijdt en haar man er met een jongere vriendin vandoor gaat, weerhoudt niets Tess nog om de confrontatie met haar verleden aan te gaan. Ze vertrekt naar Zuid-Frankrijk om haar grote liefde van lang geleden bij verrassing op te zoeken. Maar... het dorp Mosset, waar ze naar terugkeert, blijkt nog steeds in de ban van een serie raadselachtige verdwijningen van vrouwen...
Vanaf de eerste bladzij zuigt Vrij uitzicht, het thrillerdebuut van Anya Niewierra, de lezer genadeloos dit ijzingwekkende verhaal binnen. Het vaste voornemen van Tess om het eeuwenoude château van Mosset als vastgoed te ontwikkelen zet de verhoudingen weldra op scherp. En wie is degene die zich schuilhoudt in het château en met geweld Tess' leven binnendringt?
De in dit e-book toegevoegde sfeerfoto's van Mosset en omstreken, maken het verhaal nog levensechter.
Anya Niewierra is de schrijfster van de thrillers Vrij uitzicht en Het Dossier. Ze woont, werkt, schildert en schrijft in Zuid-Limburg en in de Pyreneeën. Zowel haar jeugdjaren binnen de serene abdijmuren van Gymnasium Rolduc als het deels wonen in Frans Catalonië hebben Niewierra geïnspireerd tot het schrijven van Het bloemenmeisje.
Anya Nieuwierra heeft een speciale manier van schrijven die me altijd erg fascineert. Tijdens het lezen van dit boek ben je zelf ‘even’ in Frankrijk.
Erg spannend boek met goede plottwists. Ik kon me alleen wat minder connecten met het hoofdpersonage, maar dat komt denk ik omdat ze niet in mijn leeftijdscategorie zit. Ik denk als je 30/40 bent je die connectie beter kunt voelen.
Spannend boek, je voelt je tijdens het lezen helemaal in Zuid-Frankrijk; vond het einde niet zo sterk en ik stoor me altijd een beetje aan het feit dat hoofdpersonen in thrillers niet naar de politie gaan en het zelf uit willen zoeken ;)
Het duurde even voordat ik in het verhaal kwam. Dit komt grotendeels door dat ik veel boeken van Anya Niewierra laatste tijd heb gelezen. Que opbouw en verhaal lijken ze veel op elkaar. Een zoektocht naar iets, een geheim wat niet onthuld mag worden en een stuk geschiedenis.
Desondanks was ik benieuwd naar de kern van dit verhaal. Een stuk geschiedenis over Mosset in Frankrijk en een chateau met veel geheimen. De opbouw duurde mij ieeets te lang, maar toen ik bij het spannende stuk aangekomen was kon ik niet stoppen met lezen. Wat een plottwist die ik WEER niet zag aankomen, gevolgd op nog meer en nog meer plottwists. Ik denk dat dit boek van Anya Niewierra wel het beste plot had van de boeken die ik tot nu toe heb gelezen.
Ondanks het mega spannende deel, wist ik al meteen hoe het boek opgebouwd zou worden. Vandaar 4 sterren. Op naar meer boeken van Anya slay queen.
Wat een cadeautje om dit boek te mogen lezen. Wat een spanning! Ik had drie daders op het oog en een was het echt! Daarnaast wordt een vrouw volwassen. Vind ze haar geloof in zichzelf terug en doet niet verwachte ontdekkingen en vind haar vechtlust terug! Dit alles in prachtig Catallonië. Omdat ik daar meerdere malen ben geweest kreeg dit boek nog een extra dementie door het prachtig decor in mijn hoofd. De vijf sterren dus meer als waard.
Tess Clement zit in een lastige scheiding verwikkeld en daarnaast sterft ook nog haar moeder aan kanker. Haar moeder was haar steun en toeverlaat. Eigenlijk meer vriendinnen dan moeder en dochter. Tess heeft twee kinderen maar na de begrafenis van haar moeder wil ze graag terug naar Zuid Frankrijk naar het dorp Mosset waar mooie en enge herinneringen op haar wachten. Niet kan ze bevroeden dat haar "herinneringen" nog levendig aanwezig zijn in dit kleine dorp. Daarnaast zet het voornemen van Tess om het eeuwenoude chateau van Mosset als vastgoed te ontwikkelen de verhoudingen op scherp.
enkele fragementen:
- Waarom huil ik niet? Ik heb toch van mama gehouden? Meer zelfs dan dat. Zij was mijn enige houvast. Ze trok mij er doorheen in Mosset -
- Ik wil niet opnieuw bezwijken voor de verdovende charmes van de alcohol. Het gevaar, dat "verslaving" heet, is de afgelopen maanden dreigen dicht bij gekomen en daarvan ben ik me bewust, zolang ik tenminste nuchter ben.-
- Dit uitzicht doet wat met je. Hierop wil ik toosten -
-"Ja, ik zat in vastgoed. We deden historische panden"-
- "Het spijt me dat ik die vraag stelde. Ik weet hoe hecht jullie waren, om jaloers op te zijn. Niet huilen".-
- Ik loop snel door en probeer me te vergeeft te bevrijden van dat rotgevoel. Vele vragen zoemen door mijn brein: wie heeft mij "gemist?" Waar is Jeanne gebleven, nadat ik haar had neergeslagen? Wat maakt dat sommige mensen zo gebosedeerd raakten door het chateau?-
Quote: " Als je vlinders kan horen zingen weet je pas hoe wolken smaken”.
Wanneer het verleden je hindert, zoek het dan op en ga de confrontatie aan, maar onthoud goed dat je het verleden niet meer kan veranderen. Je kunt alleen veranderen hoe je erover denkt.
De zoektocht naar het verleden van de hoofdpersoon Tess, speelt zich af in de heel mooie Franse streek Rousillion in het dorpje Mosset. Het dorp Mosset is gebouwd op een berg in het middeleeuwse landschap van de Pyreneeën in de buurt van het bij toeristen misschien wel bekende Perpignan. Een landschap wat door de schrijfster perfect en idyllisch “in beeld” wordt gebracht. Oud katharen land. Elke steen die er ligt verteld een verhaal. Je ",hoort" bijna het verleden als je daar bent. De spannende zoektocht van Tess verloopt met precies voldoende snelheid en wordt soms ook overgoten met een romantisch sausje pakkend gevat. Spanning en romantiek, een gave combinatie vindt ik. Dus zeker het lezen waard.
In tegenstelling tot vele anderen heb ik de Camino bewust links laten liggen, en is dit debuut mijn eerste kennismaking met Anya Niewierra. Het duurde even voordat ik echt in het verhaal zat, maar dat had misschien meer te maken met mijn leessleur op dat moment dan met het boek zelf. Zodra ik erin zat, vloog ik er echt doorheen. Het verhaal is goed opgebouwd, met een toenemende spanning die vooral aan het einde te merken is. De laatste paar hoofdstukken waren echt spannend en hadden voor mij zeker een aantal verrassende wendingen. Wat ik ook een mooie toevoeging vond, waren de weersbeschrijvingen aan het begin van de hoofdstukken. Dit gaf het verhaal net dat beetje extra sfeer :)
Vrij uitzicht is weer een spannende thriller van de schrijfster van De Camino. Gesitueerd in een Frans dorpje vlak bij de Spaanse grens lukt het Anya om het idyllische, Franse dorpsgevoel op te roepen al ware het een gemiddelde aflevering van Ik vertrek.
Het verhaal zit goed in elkaar: als lezer verdenk je voortdurend een ander personage, de dader had iedereen kunnen zijn. Daardoor houdt het verhaal je tot het laatst in zijn greep. Iets minder geloofwaardig dan De Camino, iets minder interessante geschiedenis als achtergrond. De oorlog in voormalig Joegoslavië verslaat daarin wel een slaperig kerkdorpje met dubieuze familiebanden. Maar al met al een aanrader!
Dit is het vierde boek dat ik lees van Anya Niewierra. Het concept van haar boeken is eigenlijk gewoon een eenheidsworst. Iedere keer hetzelfde type in de hoofdrol: een knappe, intelligente vrouw met rode lippenstift dat ontzettend lijdt aan main character syndroom. Ook is er steeds een “vijand” die hetzelfde denkt en handelt in ieder boek. Daardoor was het in dit boek al op 1/3 duidelijk wie die “vijand” was. Tijdens het lezen hoopte ik meerdere lagen of een plottwist tegen te komen maar dat eindigde in teleurstelling alom.
Het is een spannend verhaal en het boek leest makkelijk weg. Jammer van de schrijfstijl, want het verhaal is pakkend en dat zorgt ervoor dat je toch blijft lezen.
Bij twijfel zou ik dit boek niet kiezen, ga dan eerder voor “Het bloemenmeisje”.
Wauw, wat een boek. Ik heb dit boek geleend van de bieb en ben begonnen te lezen omdat ik deze niet meer kon verlengen. Op het laatst kon ik dit boek gewoon niet meer wegleggen. Wat een opbouw van spanning. Ik weet nu ook dat ik in de VN gids de boeken moet zoeken die met 2 of minder stemmen werden gewaardeerd. Dat zijn de pas echt goede boeken. Dit boek kreeg maar 2 sterren en ik heb genoten.
Vermakelijk, maar gematigd enthousiast. Halverwege was het me al duidelijk om wie het ging, en het einde ging ineens heel snel. Oh en dan nog die scene waarin ze aangerand werd … ? Daar werd naar mijn mening te luchtig over gedaan. Er werd toch een beetje naar het “maar-hij-was-dronken” excuus gegrepen.
Dit boek las als een trein! Het gaat over Tess Clement, die naar het dorpje Mosset verhuist, een plek waar ze in 1983 ook al op vakantie geweest. Destijds raakte Tess in gevecht met het meisje Jeanne die ze toen met een steen heeft geslagen en waarna het meisje voor altijd is verdwenen. Dit is niet het enige meisje die in Mosset is verdwenen want door de jaren heen zijn er meerdere vrouwen verdwenen… Sinds Tess terug is in Mosset gebeuren er sowieso rare dingen in het dorpje en het heeft iets te maken met haar ambitie om het verlaten chateau van Mosset te renoveren. Maar is dat chateau eigenlijk wel verlaten? Tess krijgt steeds meer het vermoeden dat dit niet zo is en dat er een vluchtweg in het chateau is, waardoor er iemand in het chateau verblijft. Deze persoon heeft in 1983 haar gevecht met Jeanne ook gezien en chanteert Tess daarmee. Tess krijgt steeds meer het gevoel dat zij de volgende vrouw is die zal verdwijnen. Is het Benoît, de man voor wie ze is teruggekeerd naar Mosset en waarmee ze stiekem een zoon heeft? Of is het Alphònse, de kunstenaar die zijn obsessie voor Tess heel duidelijk laat blijken?
Ik vond dit boek echt een rollercoaster ook omdat je eigenlijk maar een paar opties had qua mensen die potentieel achter de verdwijningen in Mosset zouden zitten. Ik was blij dat het einde van het boek me verraste en minder voorspelbaar was dan ik dacht! Stiekem vond ik het wel een beetje bijzonder dat Tess is geeindigd met Alphònse terwijl hij haar eens bijna heeft verkracht maar anywaaaays…
Eindbeoordeling: 8.0 ⭐️⭐️⭐️⭐️
This entire review has been hidden because of spoilers.
Als groot fan van Anya Nierwierra’s boeken, ik durf te stellen dat ik bijna al haar boeken heb gelezen, viel Vrij Uitzicht mij helaas tegen. Waar haar verhalen mij normaal gesproken meteen weten te grijpen door spanning en interessante settingen, en ik deze erg graag lees, vond ik dit boek behoorlijk traag en moeilijk om doorheen te komen. Ik heb het zelfs een tijd lang weggelegd voordat ik het weer oppakte.
Wat ik vooral miste, was de historische diepgang die haar boeken vaak zo sterk maakt, de settingen in het oud- DDR of de oorlog in Bosnië bijvoorbeeld, ontbreken hier volledig. Ook de personages voelen minder gelaagd aan en missen een interessante, realistisch historische achtergrond die ze in haar andere boeken wel hebben. Nu is dit ook een van de eerste boeken volgens mij van de schrijfster. Wellicht een verklaring…
Dit boek is eerder geschreven dan Het bloemenmeisje en Anya heeft hier dus de opbouw van dat boek gebruikt. Een Nederlandse vrouw gaat terug naar Mosset een stadje in Frankrijk waar ze toen ze 18 was met haar moeder op vakantie is geweest. Ze heeft daar een jongen ontmoet waar ze smoorverliefd op is geworden. Door een gebeurtenis waarbij een slachtoffer valt zijn ze hals over kop terug naar Nederland terug gegaan, maar nu is de moeder van Tess overleden en na de begrafenis besluit ze om terug te gaan naar Mosset om dat te verwerken. Het bevalt haar prima en uiteindelijk verhuisd ze ook naar het dorp, dat gedomineerd wordt door een chateau waar een raadsel om heen hangt. Tess wil het chateau verbouwen om er een appartementen gebouw van te maken, maar dat valt niet bij alle inwoners van Mosset in goede aarde.
Na De Camino en Het Bloemenmeisje viel deze thriller van Anya Nieuwierra eerlijk gezegd tegen. De setting in de Franse Pyreneeën was wel een pluspunt en de spanning werd halverwege het boek steeds beter opgevoerd, waardoor ik heel benieuwd was naar de ontknoping. Daarom toch drie sterren. Maar ik kwam er in het begin vrij lastig in met de vele namen. Ik kon ook vrij weinig sympathie voor het hoofdpersonage opbrengen omdat ze al zolang haar geheimen met zich meedraagt en behoorlijk puberaal overkomt voor een vrouw van 50 (hoewel iedereen in het boek haar natuurlijk helemaal fantastisch vindt zonder enige reden). Ook vond ik dat er nogal losjes werd omgegaan met een aanranding/bijna-verkrachting.
Weer een heerlijke thriller van Anya Niewierra. Een van haar vroegere werken, en dat merk je een beetje soort van. Sommige dingen in het verhaal waren een beetje overbodig. Het leek wel alsof er gezocht werd naar redenen om de hoofdpersoon iets te laten doen, terwijl dat zorgde er een beetje voor dat het soms wat onwaarschijnlijk leek. Maar wel weer gigantisch spannend, het duurde iets langer dan bij andere boeken om echt in het verhaal te komen omdat de spanning veel later in het boek pas begon. Dus het gevoel van “ik wil verder lezen!” ontstond later. Daarom wat mij betreft 4⭐️
Een echte Niewierra. Het is haar debuut, maar voor mij het laatste boek dat ik van haar lees.
De stijl is herkenbaar: Franse omgeving, traag middenstuk en een onbekende in het parallelverhaal.
'de onbekende' heeft me echt op een verkeerd spoor gezet, meer dan haar andere boeken. Het einde is minder cheesy dan ik van haar verwacht, daar was ik positief door verrast.
De Franse namen en genealogie waren lastig te volgen. Als luisterboek zeker. Desondanks was de grote lijn van het verhaal prima te volgen.
Ik kwam nadat ik het boek uithad erachter dat dit eerste boek van de schrijver was.En dat kan je inderdaad wel merken. Ik was benieuwd naar wie de dader was maar door verhaal heen mistte ik wel een beetje context soms. Daarnaast vond ik zelf het einde iets te luguber maar dat is meer persoonlijk. Voor een eerste boek zeker niet slecht!
Wederom een top boek van Niewierra! Het blijft grappig dat ik haar personages steeds wat irritant vind, maar het verhaal zo goed! De details waarmee dingen beschreven worden, zoals dorpen en uitzichten sleuren me helemaal in het boek. Ook de spanning zat er weer goed in. Hoe ze het allemaal verzint vind ik toch altijd knap.
Het boek boeide mij in eerste instantie niet. Vond het het minste boek van Anya. Maar, ik moet van mezelf een boek toch altijd uitlezen. Goed dat ik dat gedaan heb. Want naarmate het einde nadere vond ik het steeds spannender.