*Scroll naar beneden voor de Nederlandse recensie*
The book starts immediately with the kidnapping. There are no introductory remarks, just boom! There! Violence! Kidnapped! It does go into a bit of a long flashback/introduction, which was a little disappointing, since you really want to know what happens with Arjan, not what happened before. However, the book keeps you on edge all the way through.
The writing style is quite intriguing. I didn’t like it much at first, it was all facts, and nothing about what was going on mentally or emotionally. However, this is exactly in line with the story. At first, not much emotion was shown by either the kidnappers or the kidnapped, but this changes slowly and the writing changes with it as well. It was great to read it that way!
The book is not just about the severity of the situation, but does show this quite clearly as well, for example by the way Arjan counts down the days till his possible release date over and over and over again. Eventually, some of the interactions with the guards are just plain funny, which makes the book a little lighter and shows some of the humanity in the situation.
Unfortunately for my English friends, this book hasn’t been translated.
Het boek begint direct met de kidnaping. Er is geen introductie, maar gewoon Bam! In elkaar geslagen worden en ontvoerd! Daarna is er wel een lange flashback/intro, wat een beetje jammer was op dat moment, omdat je toch wilt weten wat er aan de hand is. Het boek blijft constant interessant om te lezen en ik heb me dan ook geen moment verveeld.
In eerste instantie vond ik de manier waarop het boek geschreven was een beetje vervelend. Er werd alleen feitelijk van alles beschreven, gevoelens of een mentale staat werden buiten beschouwing gelaten. Echter, als je verder leest, komen deze toch steeds vaker ook ter spraken. Een erg mooie weergave van hoe Arjan en de kidnappers zich opstelden tijdens de ontvoering; in eerste instantie werden er helemaal geen emoties getoond en deden ze zich hard voor, dit werd steeds een beetje minder, ze werden steeds een beetje menselijker. Erg mooi geschreven op deze manier.
Met het boek laat Arjan niet alleen zien hoe verschrikkelijk een situatie als deze is door bijvoorbeeld keer op keer de dagen naar een mogelijke vrijheidsdatum af te tellen, maar hij laat ook zien dat hij meestal toch redelijk werd behandeld en soms zelfs grapjes kon maken met de bewakers. Dit zorgt ervoor dat het boek leesbaar blijft, het is geen “kijk eens hoe slecht ik het heb gehad”-boek.