Το πρώτο βιβλίο του 2020! Και, με πολλή χαρά και ενθουσιασμό, δηλώνω ότι πρόκειται περί μίας εξαιρετικής επιλογής για την έναρξη μιας ακόμη αναγνωστικής χρονιάς: διότι το βιβλίο αυτό ήταν ευκολοδιάβαστο και με πολύ χιούμορ, κάτι που αναζωογονεί πνεύμα και διάθεση στον αναγνώστη και αποτελεί ένα κίνητρο για να χαμογελά αναλογιζόμενος τους πρωταγωνιστές και τις περιπέτειές τους.
Το μυθιστόρημα, όμως, ΔΕΝ είναι μόνον ένα χιουμοριστικό ανάγνωσμα. Κάτω από την επίφαση των αστείων συμβάντων, η ουσία είναι δραματική! Κλοπές έργων τέχνης, παραχαράξεις, φόνοι και μοναξιά, αγωνία για διαφυγή από τους διώκτες-αστυνομικούς, διεκδίκηση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης.
Με φόντο την πόλη της Νέας Υόρκης, ο πρωταγωνιστής, ένας ικανότατος διαρρήκτης που έχει ζήσει στη φυλακή για κάποιο χρονικό διάστημα, θα κάνει τα πάντα για να αποδείξει ότι δεν δολοφόνησε δύο ανθρώπους. Ο συγγραφέας κατορθώνει να μην αφήσει κανένα κενό στην αφήγηση και καμία απορία περί του ρόλου του κάθε προσώπου στην εξέλιξη της ιστορίας.
Ξεκινώντας από ένα παλαιοβιβλιοπωλείο -του οποίου ο ιδιοκτήτης είναι ο πρωταγωνιστής, ένας επιδέξιος κλέφτης, με ιδιαίτερη λογοτεχνική παιδεία και ευρύτερη καλλιέργεια- θα μας καλέσει να κινηθούμε μαζί με τον ήρωά του -μέσω της πρωτοπρόσωπης αφήγησης- σε μουσεία σύγχρονης τέχνης, σε ακριβά διαμερίσματα πλουσίων, σε δρόμους της πόλης, σε ατελιέ ζωγράφων. Ταυτόχρονα, ο Λόρενς Μπλοκ θα στηλιτεύσει τη διαφθορά των αστυνομικών, τις εμμονές κάποιων και το κυνήγι του κέρδους πάση θυσία. Θα υμνήσει, όμως, και τη δύναμη της φιλίας, την αγάπη για τα ζώα και την αφοσίωση στην Τέχνη, ενώ θα τολμήσει να παρουσιάσει και μία σχέση ομοφυλοφίλων. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι το έργο αυτό κυκλοφόρησε το 1983, εκπλήσσεται με το γεγονός ότι η καλύτερη φίλη του ήρωα και η σύμμαχός του σε πολλά επεισόδια του έργου, είναι μία λεσβία κοπέλα, η οποία αναζητά τον έρωτα και ο συγγραφέας αντιμετωπίζει την ηρωίδα του χωρίς κανένα ταμπού, -για την εποχή εκείνη.
Εκτός από τον πρωταγωνιστή που με γοήτευσε με το χιούμορ του, την παιδεία του και την ψυχραιμία του μπροστά στα λογής προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει, μου κίνησε το ενδιαφέρον και ένας δευτερεύων χαρακτήρας που συναντά τον ήρωα στο μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και απογοητευμένος από τις κακοτεχνίες που φιλοξενούνται εκεί μέσα δηλώνει: "Το μουσείο αυτό είναι το καλάθι των αχρήστων της Ιστορίας της Τέχνης... κάποια έργα ξεχωρίζουν...αλλά τα υπόλοιπα είναι χειρότερα από σκουπίδια... απόβλητα... Στον αιώνα μας υπάρχουν ελάχιστοι καλοί καλλιτέχνες... Η καταστροφή της κακοτεχνίας είναι από μόνη της μια αριστοτεχνική πράξη. Ο Μπακούνιν είχε πει πως η ώθηση να καταστρέψεις είναι μια δημιουργική ώθηση. Όταν ξεσκίζεις μερικούς από αυτούς τους καμβάδες...".
Άραγε, ο ίδιος προχωρά στο να καταστρέψει κάποια από τα κακόγουστα έργα του Μουσείου ή τα πράγματα εξελίσσονται εντελώς απρόσμενα; Σε κάθε περίπτωση, ο Μπλοκ κάνει χρήση στους διαλόγους του, αποφθεγμάτων και λόγων διάσημων διανοητών, προσκαλώντας μας να διερευνήσουμε τη σημασία των βιβλίων και των πνευματικών ανθρώπων στην πορεία του καθενός μας, ανεξαρτήτως του επαγγέλματος που ασκούμε ή της κοινωνικής μας θέσης. Κι όλα αυτά, ενώ ένας γάτος έχει απαχθεί και ένας πίνακας του Μοντριάν έχει τοποθετηθεί στο στόχαστρο της αναζήτησης διαφορετικών ανθρώπων με διαφορετικά κίνητρα, που θα τους οδηγήσουν ακόμη και στο έγκλημα!
Αλήθεια, πόσο ισχυρό και, ενίοτε, και επικίνδυνο είναι το "Χρηματιστήριο της Τέχνης";;;