What do you think?
Rate this book
Glimmernächte
Ein Glimmen in der Nacht,
ein Geheimnis hinter Masken,
eine Liebe, die alles überwindet.
Durch die Heirat ihrer Mutter mit dem Grafen Frederik von Raben zieht Pippa in ein prächtiges Schloss nach Dänemark. Doch ihre neue Familie birgt ein Geheimnis, das immer mehr Besitz von Pippa ergreift. Seltsame Dinge geschehen und bald weiß sie nicht mehr, was real ist und was nicht. Bei einem Ball begegnet Pippa ihrem verwirrend attraktiven Stiefbruder Niels. Beide kommen sich schnell näher, doch auch Niels scheint nicht ganz ehrlich zu sein. Als Pippa klar wird, welche Mächte in Schloss Ravensholm lauern, muss sie alles aufs Spiel setzen, um die zu retten, die sie liebt ...
ein Geheimnis hinter Masken,
eine Liebe, die alles überwindet.
Durch die Heirat ihrer Mutter mit dem Grafen Frederik von Raben zieht Pippa in ein prächtiges Schloss nach Dänemark. Doch ihre neue Familie birgt ein Geheimnis, das immer mehr Besitz von Pippa ergreift. Seltsame Dinge geschehen und bald weiß sie nicht mehr, was real ist und was nicht. Bei einem Ball begegnet Pippa ihrem verwirrend attraktiven Stiefbruder Niels. Beide kommen sich schnell näher, doch auch Niels scheint nicht ganz ehrlich zu sein. Als Pippa klar wird, welche Mächte in Schloss Ravensholm lauern, muss sie alles aufs Spiel setzen, um die zu retten, die sie liebt ...
382 pages, Hardcover
First published January 1, 2016
13 people are currently reading
307 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 59 reviews
July 28, 2023
Philippa, genannt Pippa, ist gar nicht begeistert, als ihre Mutter wieder heiraten will. Ihr neuer Stiefvater ist auch ausgerechnet ein reicher Schlossbesitzer, der in Dänemark lebt! Pippa bleibt nichts anderes übrig, als gemeinsam mit ihrer Mutter und dem jüngeren Bruder Matteo von Berlin nach Dänemark zu ziehen. Hier bekommt sie nicht nur einen Stiefvater, sondern auch eine Stiefschwester, einen Stiefbruder sowie zahlreiche Dienstboten. Viele Mädchen wären vielleicht begeistert, plötzlich auf einem echten Schloss leben zu dürfen, aber Pippa fühlt sich immer unwohler. Zu viele Geheimnisse umgeben das Schloss und seine Bewohner, und es scheint nicht alles mit rechten Dingen zuzugehen...
**
Mein Leseeindruck:
Ich kann mir gut vorstellen, dass viele Leser vielleicht mit einer falschen Vorstellung an dieses Buch herangehen, da das Cover möglicherweise einen falschen Eindruck vom Inhalt erweckt. Mich persönlich stört es nicht, da ich mich generell gerne von Büchern überraschen lasse. Und Überraschungen gibt es in diesem Buch wirklich reichlich. Es ist eine sehr geheimnisvolle und mysteriöse Geschichte, von der man bis zum Schluss nicht weiß, wohin sie den Leser führen möchte.
Ich mag den Schreibstil der Autorin sehr, den ich schon in anderen ihrer Bücher schätzen gelernt habe. Auch hier bin ich nur so durch die Seiten geflogen; es war angenehm zu lesen und spannend zugleich!
Die Hauptprotagonistin Pippa ist dabei eine sehr sympathische Figur. Zwar hätte ich vermutlich nicht so gehandelt wie sie, trotzdem konnte ich ihre Handlungsweise immer nachvollziehen. Ihren kleinen Bruder Matteo habe ich schnell ins Herz schließen können, und auch ihre Stiefgeschwister sind sehr interessante Charaktere!
Ich hatte sehr viel Spaß beim Lesen und werde auf jeden Fall das Buch gerne weiterempfehlen! Es ist absolut lesenswert!
**
Mein Leseeindruck:
Ich kann mir gut vorstellen, dass viele Leser vielleicht mit einer falschen Vorstellung an dieses Buch herangehen, da das Cover möglicherweise einen falschen Eindruck vom Inhalt erweckt. Mich persönlich stört es nicht, da ich mich generell gerne von Büchern überraschen lasse. Und Überraschungen gibt es in diesem Buch wirklich reichlich. Es ist eine sehr geheimnisvolle und mysteriöse Geschichte, von der man bis zum Schluss nicht weiß, wohin sie den Leser führen möchte.
Ich mag den Schreibstil der Autorin sehr, den ich schon in anderen ihrer Bücher schätzen gelernt habe. Auch hier bin ich nur so durch die Seiten geflogen; es war angenehm zu lesen und spannend zugleich!
Die Hauptprotagonistin Pippa ist dabei eine sehr sympathische Figur. Zwar hätte ich vermutlich nicht so gehandelt wie sie, trotzdem konnte ich ihre Handlungsweise immer nachvollziehen. Ihren kleinen Bruder Matteo habe ich schnell ins Herz schließen können, und auch ihre Stiefgeschwister sind sehr interessante Charaktere!
Ich hatte sehr viel Spaß beim Lesen und werde auf jeden Fall das Buch gerne weiterempfehlen! Es ist absolut lesenswert!
February 18, 2022
3,5
Nie wiedziałam czego się spodziewać po tej powieści. Od początku było bardzo tajemniczo, przez większą część książki nie wiedziałam nawet, czy to będzie kryminał czy fantasy. Główna bohaterka miała wizje i nie wiadomo było, czy to działo się naprawdę czy tylko w jej głowie. Dodajmy do tego tajemniczą śmierć wcześniejszej żony hrabiego, wątek leczenia psychiatrycznego, runy i elementy mitologii nordyckiej i kompletnie nie miałam pojęcia co z tego wyniknie. Z każdym nowym odkryciem pojawiało się tylko coraz więcej pytań i zero odpowiedzi.
Największym minusem tej powieści jest wątek miłosny – insta love w stylu pogadali przez 5 minut i już bez siebie żyć nie mogą. Przy scenach romantycznych tylko przewracałam oczami i czułam się jakbym była świadkiem jakiejś dramatycznej opery mydlanej. Znacznie popsuło to moją ocenę.
Byłam naprawdę bardzo ciekawa jak to się wszystko rozwiąże i epilog mnie trochę rozczarował – zabrakło bardziej dogłębnych wyjaśnień i na samym końcu wszystko poszło zbyt łatwo. Jednak dam 3,5 bo poza samym nie do końca satysfakcjonującym zakończeniem i beznadziejnie poprowadzonym wątkiem miłosnym, to czytałam tę książkę pełna napięcia i zainteresowania, próbując rozgryźć, o co w tym wszystkim chodzi.
Nie wiedziałam czego się spodziewać po tej powieści. Od początku było bardzo tajemniczo, przez większą część książki nie wiedziałam nawet, czy to będzie kryminał czy fantasy. Główna bohaterka miała wizje i nie wiadomo było, czy to działo się naprawdę czy tylko w jej głowie. Dodajmy do tego tajemniczą śmierć wcześniejszej żony hrabiego, wątek leczenia psychiatrycznego, runy i elementy mitologii nordyckiej i kompletnie nie miałam pojęcia co z tego wyniknie. Z każdym nowym odkryciem pojawiało się tylko coraz więcej pytań i zero odpowiedzi.
Największym minusem tej powieści jest wątek miłosny – insta love w stylu pogadali przez 5 minut i już bez siebie żyć nie mogą. Przy scenach romantycznych tylko przewracałam oczami i czułam się jakbym była świadkiem jakiejś dramatycznej opery mydlanej. Znacznie popsuło to moją ocenę.
Byłam naprawdę bardzo ciekawa jak to się wszystko rozwiąże i epilog mnie trochę rozczarował – zabrakło bardziej dogłębnych wyjaśnień i na samym końcu wszystko poszło zbyt łatwo. Jednak dam 3,5 bo poza samym nie do końca satysfakcjonującym zakończeniem i beznadziejnie poprowadzonym wątkiem miłosnym, to czytałam tę książkę pełna napięcia i zainteresowania, próbując rozgryźć, o co w tym wszystkim chodzi.
December 12, 2016
3, 5 Sterne von mir :)
October 6, 2016
3,5 Sterne
Richtig umhauen konnte mich die Story nicht, die Auflösung war eher unspektakulär auch wenn ich den Grundgedanke mega spannend u interessant finde...
Richtig umhauen konnte mich die Story nicht, die Auflösung war eher unspektakulär auch wenn ich den Grundgedanke mega spannend u interessant finde...
February 19, 2017
» INHALT «
Durch die Heirat ihrer Mutter mit dem Grafen Frederik von Raben zieht Pippa in ein prächtiges Schloss nach Dänemark. Doch ihre neue Familie birgt ein Geheimnis, das immer mehr Besitz von Pippa ergreift. Seltsame Dinge geschehen und bald weiß sie nicht mehr, was real ist und was nicht. Bei einem Ball begegnet Pippa ihrem verwirrend attraktiven Stiefbruder Niels. Beide kommen sich schnell näher, doch auch Niels scheint nicht ganz ehrlich zu sein. Als Pippa klar wird, welche Mächte in Schloss Ravensholm lauern, muss sie alles aufs Spiel setzen, um die zu retten, die sie liebt ...
» MEINE MEINUNG «
Ja also sind wir mal ehrlich - das Buch war der wohl eindeutigste Coverkauf, den ich jemals getätigt hab. Aber es ist halt auch einfach wunderschön... *schwärm* Auch der Klappentext hat mich so sehr angesprochen. Leider sind mir all die schlechten Rezensionen und Meinungen erst nach dem Kauf ins Auge gesprungen, sodass ich ich mich ein kleines bisschen überwinden musste, um tatsächlich anzufangen. Wie es mir letztlich dann gefallen hat, ob ich mich den schlechten Kritiken anschließen muss, oder ob ich die alle nicht nachvollziehbar finde, erfahrt ihr jetzt:
Der Einstieg war gut in Szene gesetzt. Alles beginnt damit, wie Pippa auf dem Weg nach Dänemark ist, natürlich zusammen mit ihrem kleinen Bruder Matteo und ihrer Mutter. So beginnen wir quasi mit unserer Protagonistin ein neues Leben und können mit ihr gemeinsam erste Eindrücke sammeln. Ein gelungener Start, ohne große Stolpersteine, sehr realistisch gehalten und einfach und vor allen Dingen sehr passend zur Geschichte.
Pippa war eine wirklich liebenswerte Figur, die ich auch schnell ins Herz schließen konnte. Hin und wieder fand ich sie vielleicht ein wenig naiv für ihr Alter, aber alles in allem doch wirklich sympathisch. Ihre Handlungen waren nachvollziehbar, überlegt und einleuchtend, bis auf ein paar kleine Ausrutscher, die aber einfach dazu gehörten. Sie war auch mit ausreichend viel Tiefgang und Details ausgestattet und es entstand ein klares Bild vor meinem inneren Auge von ihr. Kurz gesagt, sie hatte eigentlich alles, was eine gute Protagonistin braucht: Mut, Authensität und ein Herz.
Auch die Nebenfiguren fand ich gut ausgearbeitet und sehr detailreich. Besonders Niels fand ich äußerst abwechslungsreich und vielschichtig. Ich mochte ihn von der ersten Seite an beinah am liebsten; nicht weil er mir am sympathischsten war, sondern weil er einfach der interessanteste Charakter in der Geschichte war und es nie langweilig wurde, wenn er ins Spiel kam.
Der Stil war sehr okay. Er ist mir jetzt nicht besonders im Gedächtnis geblieben, war aber trotzdem leicht zu lesen und ich kam auch schnell voran. Die Beschreibungen waren ausreichend und ich konnte wunderbar in Pippa's Leben eintauchen und fand mich gut zurecht. Ein klares Bild der Kulisse sowie den einzelnen Szenen hatte ich ebenfalls vor Augen. Geschrieben wurde das Buch übrigens aus der dritten Person, stets an Pippa's Seite - dafür gibt's auf alle Fälle ein Daumen nach oben!
Die Grundidee, bzw der Haupttwist war unglaublich interessant und hat mich von vorn herein angesprochen - ich hatte auf eine Geschichte gehofft alá "Selection" meets "Monday Club". Zumindest ließ der Klappentext das ja vermuten. Leider entwickelte sich das alles aber doch ganz anders, und ich hatte eher das Gefühl, die Autorin wisse selbst nicht, worauf das Ganze letztlich hinaus laufen solle. Erst gegen Mitte des Buches, kam erstes Licht ins Dunkel und erst gegen Ende war mir dann auch klar, worum es hier eigentlich geht. An und für sich eine wirklich interessante Thematik, die man aber eventuell hätte besser ausarbeiten oder zumindest anders darstellen sollen.
Auch die Umsetzung gefiel mir nicht in allen Punkten. Ich gestehe, dass ich durchaus an die Seiten gefesselt war, aber diese permanente Unklarheit, trieb mich doch ganz schön auf die Palme. Ein gesundes Mittelmaß zwischen Unklarheit/Rätsel und Aufklärung hätte mich deutlich mehr überzeugt. So war ich zwar neugierig und auch gespannt, was nun dahinter steckt, aber einfach nicht so mitten in der Story, wie ich mir das gewünscht hätte. Es fällt mir schwer, das hier jetzt in klare Worte zu fassen, weil selbst meine Gedanken irgendwie wirr sind und auf keinen klaren Nenner kommen. Ich fand das Buch keineswegs schlecht, aber halt doch ganz anders als erwartet und mit einer ganz anderen Auflösung, als erhofft und vermutet. Dennoch, und das will ich hier nochmal betonen: Die Spannungskurve war, da, brauchte zwar ein paar Seiten um sich aufzubauen, doch einen richtigen Durchhänger konnte ich nicht feststellen. Das Ende gefiel mir auch echt gut, zumindest was Tempo und Action betraf, denn das Feuerwerk, das ich mir gewünscht habe, war definitiv da.
Und zum direkten Ende: das Buch ist in sich abgeschlossen, doch es gibt genügend Spielraum für Band 2 des Ganzen, den ich definitiv lesen werden, einfach weil ich Pippa, Niels und Co. ins Herz schließen und gern mit ihnen mitfiebern konnte.
» FAZIT «
Wie ihr schon merkt, ist das ganze eine sehr chaotische Rezension geworden, sehr verworren und ohne klares Ergebnis. Ich hatte Freude an der Geschichte, ohne jeden Zweifel; ich mochte die Charaktere unheimlich gerne und der Stil war auch super zu lesen; nur entsprach die Auflösung nicht meinen Erwartungen, wodurch eine gewisse Enttäuschung nicht zu leugnen ist. Dennoch oder vielleicht gerade deswegen möchte ich unbedingt Band 2 lesen; schließlich weiß ich da dann ja bereits, dass Selection und Monday Club hier nicht viel zu suchen haben. Für mich eine gute Story, die durchaus lesenswert ist.
» 3.5 VON 5 STERNEN «
Ich vergebe 3.5 von 5 Sternen und kann das Buch unter gewissen Umständen wirklich empfehlen. Vielleicht solltet ihr die Erwartungen nicht ganz so hoch schrauben, und ihr solltet auch keine Probleme damit haben, dass man als Leser wirklich eine gewisse Zeit im Dunkeln tappt - wenn das auf euch zutrifft: lest dieses Buch unbedingt. Mystery hat hier durchaus seine Berechtigung. ♥
Durch die Heirat ihrer Mutter mit dem Grafen Frederik von Raben zieht Pippa in ein prächtiges Schloss nach Dänemark. Doch ihre neue Familie birgt ein Geheimnis, das immer mehr Besitz von Pippa ergreift. Seltsame Dinge geschehen und bald weiß sie nicht mehr, was real ist und was nicht. Bei einem Ball begegnet Pippa ihrem verwirrend attraktiven Stiefbruder Niels. Beide kommen sich schnell näher, doch auch Niels scheint nicht ganz ehrlich zu sein. Als Pippa klar wird, welche Mächte in Schloss Ravensholm lauern, muss sie alles aufs Spiel setzen, um die zu retten, die sie liebt ...
» MEINE MEINUNG «
Ja also sind wir mal ehrlich - das Buch war der wohl eindeutigste Coverkauf, den ich jemals getätigt hab. Aber es ist halt auch einfach wunderschön... *schwärm* Auch der Klappentext hat mich so sehr angesprochen. Leider sind mir all die schlechten Rezensionen und Meinungen erst nach dem Kauf ins Auge gesprungen, sodass ich ich mich ein kleines bisschen überwinden musste, um tatsächlich anzufangen. Wie es mir letztlich dann gefallen hat, ob ich mich den schlechten Kritiken anschließen muss, oder ob ich die alle nicht nachvollziehbar finde, erfahrt ihr jetzt:
Der Einstieg war gut in Szene gesetzt. Alles beginnt damit, wie Pippa auf dem Weg nach Dänemark ist, natürlich zusammen mit ihrem kleinen Bruder Matteo und ihrer Mutter. So beginnen wir quasi mit unserer Protagonistin ein neues Leben und können mit ihr gemeinsam erste Eindrücke sammeln. Ein gelungener Start, ohne große Stolpersteine, sehr realistisch gehalten und einfach und vor allen Dingen sehr passend zur Geschichte.
Pippa war eine wirklich liebenswerte Figur, die ich auch schnell ins Herz schließen konnte. Hin und wieder fand ich sie vielleicht ein wenig naiv für ihr Alter, aber alles in allem doch wirklich sympathisch. Ihre Handlungen waren nachvollziehbar, überlegt und einleuchtend, bis auf ein paar kleine Ausrutscher, die aber einfach dazu gehörten. Sie war auch mit ausreichend viel Tiefgang und Details ausgestattet und es entstand ein klares Bild vor meinem inneren Auge von ihr. Kurz gesagt, sie hatte eigentlich alles, was eine gute Protagonistin braucht: Mut, Authensität und ein Herz.
Auch die Nebenfiguren fand ich gut ausgearbeitet und sehr detailreich. Besonders Niels fand ich äußerst abwechslungsreich und vielschichtig. Ich mochte ihn von der ersten Seite an beinah am liebsten; nicht weil er mir am sympathischsten war, sondern weil er einfach der interessanteste Charakter in der Geschichte war und es nie langweilig wurde, wenn er ins Spiel kam.
Der Stil war sehr okay. Er ist mir jetzt nicht besonders im Gedächtnis geblieben, war aber trotzdem leicht zu lesen und ich kam auch schnell voran. Die Beschreibungen waren ausreichend und ich konnte wunderbar in Pippa's Leben eintauchen und fand mich gut zurecht. Ein klares Bild der Kulisse sowie den einzelnen Szenen hatte ich ebenfalls vor Augen. Geschrieben wurde das Buch übrigens aus der dritten Person, stets an Pippa's Seite - dafür gibt's auf alle Fälle ein Daumen nach oben!
Die Grundidee, bzw der Haupttwist war unglaublich interessant und hat mich von vorn herein angesprochen - ich hatte auf eine Geschichte gehofft alá "Selection" meets "Monday Club". Zumindest ließ der Klappentext das ja vermuten. Leider entwickelte sich das alles aber doch ganz anders, und ich hatte eher das Gefühl, die Autorin wisse selbst nicht, worauf das Ganze letztlich hinaus laufen solle. Erst gegen Mitte des Buches, kam erstes Licht ins Dunkel und erst gegen Ende war mir dann auch klar, worum es hier eigentlich geht. An und für sich eine wirklich interessante Thematik, die man aber eventuell hätte besser ausarbeiten oder zumindest anders darstellen sollen.
Auch die Umsetzung gefiel mir nicht in allen Punkten. Ich gestehe, dass ich durchaus an die Seiten gefesselt war, aber diese permanente Unklarheit, trieb mich doch ganz schön auf die Palme. Ein gesundes Mittelmaß zwischen Unklarheit/Rätsel und Aufklärung hätte mich deutlich mehr überzeugt. So war ich zwar neugierig und auch gespannt, was nun dahinter steckt, aber einfach nicht so mitten in der Story, wie ich mir das gewünscht hätte. Es fällt mir schwer, das hier jetzt in klare Worte zu fassen, weil selbst meine Gedanken irgendwie wirr sind und auf keinen klaren Nenner kommen. Ich fand das Buch keineswegs schlecht, aber halt doch ganz anders als erwartet und mit einer ganz anderen Auflösung, als erhofft und vermutet. Dennoch, und das will ich hier nochmal betonen: Die Spannungskurve war, da, brauchte zwar ein paar Seiten um sich aufzubauen, doch einen richtigen Durchhänger konnte ich nicht feststellen. Das Ende gefiel mir auch echt gut, zumindest was Tempo und Action betraf, denn das Feuerwerk, das ich mir gewünscht habe, war definitiv da.
Und zum direkten Ende: das Buch ist in sich abgeschlossen, doch es gibt genügend Spielraum für Band 2 des Ganzen, den ich definitiv lesen werden, einfach weil ich Pippa, Niels und Co. ins Herz schließen und gern mit ihnen mitfiebern konnte.
» FAZIT «
Wie ihr schon merkt, ist das ganze eine sehr chaotische Rezension geworden, sehr verworren und ohne klares Ergebnis. Ich hatte Freude an der Geschichte, ohne jeden Zweifel; ich mochte die Charaktere unheimlich gerne und der Stil war auch super zu lesen; nur entsprach die Auflösung nicht meinen Erwartungen, wodurch eine gewisse Enttäuschung nicht zu leugnen ist. Dennoch oder vielleicht gerade deswegen möchte ich unbedingt Band 2 lesen; schließlich weiß ich da dann ja bereits, dass Selection und Monday Club hier nicht viel zu suchen haben. Für mich eine gute Story, die durchaus lesenswert ist.
» 3.5 VON 5 STERNEN «
Ich vergebe 3.5 von 5 Sternen und kann das Buch unter gewissen Umständen wirklich empfehlen. Vielleicht solltet ihr die Erwartungen nicht ganz so hoch schrauben, und ihr solltet auch keine Probleme damit haben, dass man als Leser wirklich eine gewisse Zeit im Dunkeln tappt - wenn das auf euch zutrifft: lest dieses Buch unbedingt. Mystery hat hier durchaus seine Berechtigung. ♥
September 5, 2022
O mój boże. Ta książka to największe książkowe oszustwo ostatnich lat! Zarówno okładka, jak i opis nie mają nic wspólnego z treścią książki! To jest romans? Być może, chociaż watek romantyczny jest tutaj kiepski i nie kibicowałam tytułowej parze. Może fantastyka? Nie bardzo, choć przez większość czasu sprawia takie wrażenie, ale im dłużej o tym myślę, tym mniej widzę tut fantasy. Może kryminał? Jest intryga, tajemnicze zgony, mroczny ród owiany tajemnicą, motyw jak z gry o tron!
Jestem zachwycona, koniecznie chcę drugi tom, ale już dawno nie miałam tak potężnej rozkminy mając do czynienia z jakąś książką :O
Jestem zachwycona, koniecznie chcę drugi tom, ale już dawno nie miałam tak potężnej rozkminy mając do czynienia z jakąś książką :O
April 15, 2024
Ich hatte erst ganz andere Erwartungen an dieses Buch. Prinzessinnengeschichten und Ballkleider. Aber das wars so gar nicht 😅 Irgendwie kam ich erst sehr schwer in die Geschichte rein. Dann ist die Protagonistin so schnell auf ihren Stiefbruder fixiert, ohne ihn bis dahin überhaupt gesehen zu haben. Diese Anziehung habe ich einfach nicht gespürt. Und die Auflösung war leider gar nicht mein Fall 🙈 Viel zu realitätsfern auf einmal.
August 11, 2016
Das Setting, die Figuren und die Geschichte haben mir echt gut gefallen.
Der Epilog war mir persönlich aber etwas too much ...
Der Epilog war mir persönlich aber etwas too much ...
January 29, 2019
Przede wszystkim: zupełnie nie tego się spodziewałam. Po opisie wyobrażałam sobie, że będzie to książka lekka, zabawna, z zagadkami. A właściwie od pierwszych stron autorka igra z umysłem Phili, ale również czytelnika. Dostawałam prawdziwego bzika na punkcie czytania jej, pochłaniania i pragnienia rozwiązania zawiłej zagadki. To fantastyka, czy umysł płata mi figle?
Bardzo lubię też niemieckie autorki, która mają ten niesłychany talent prowadzenia lekkiej, zabawnej narracji i wtrącania licznych nawiązań do popkultury. Nie wiem, ale jakoś amerykańscy lub brytyjscy pisarze wszystko biorą zbyt poważnie - sprawdziło się to już w czterech przypadkach (u niemieckich autorek). Bardzo Wam ją polecam: piękna okładka, oryginalna treść i niepokojące zagadki do rozwikłania!
Bardzo lubię też niemieckie autorki, która mają ten niesłychany talent prowadzenia lekkiej, zabawnej narracji i wtrącania licznych nawiązań do popkultury. Nie wiem, ale jakoś amerykańscy lub brytyjscy pisarze wszystko biorą zbyt poważnie - sprawdziło się to już w czterech przypadkach (u niemieckich autorek). Bardzo Wam ją polecam: piękna okładka, oryginalna treść i niepokojące zagadki do rozwikłania!
June 24, 2022
Zapowiadała się bardzo ciekawie, a wyszło jak zwykle.
Wątek romantyczny tak okropny jakby żywcem ściągnięty ze słabego fanfika na wattpadzie.
Nie mam pojęcia o co chodziło tak naprawdę w tej książce i dlaczego te wydarzenia się działy.
Wątek romantyczny tak okropny jakby żywcem ściągnięty ze słabego fanfika na wattpadzie.
Nie mam pojęcia o co chodziło tak naprawdę w tej książce i dlaczego te wydarzenia się działy.
March 8, 2017
Ein Glimmen in der Nacht,ein Geheimnis hinter Masken,eine Liebe, die alles überwindet.
Durch die Heirat ihrer Mutter mit dem Grafen Frederik von Raben zieht Pippa in ein prächtiges Schloss nach Dänemark. Doch ihre neue Familie birgt ein Geheimnis, das immer mehr Besitz von Pippa ergreift. Seltsame Dinge geschehen und bald weiß sie nicht mehr, was real ist und was nicht. Bei einem Ball begegnet Pippa ihrem verwirrend attraktiven Stiefbruder Niels. Beide kommen sich schnell näher, doch auch Niels scheint nicht ganz ehrlich zu sein. Als Pippa klar wird, welche Mächte in Schloss Ravensholm lauern, muss sie alles aufs Spiel setzen, um die zu retten, die sie liebt ...
Aufmerksam geworden bin ich auf das Buch aufgrund des wunderschönen Covers, und da ich ein großer Dänemarkliebhaber bin. Als ich die Autorin auch noch auf der FBM getroffen habe, und sie soooo sympatisch gefunden habe, war für mich klar, das Buch wird angefragt.
Dann nach dem ersten Kapitel die bittere Enttäuschung, ich hatte gar keine Lust weiter zu lesen, und eher das Gefühl dass es die typische bockiger Teenager Geschichte wird. (meine meinung hat sich noch geändert, einfach weiterlesen)
Pippa ist fast 17, hat einen kleinen Bruder, Matteo und eine Mutter die verwitwet aber frisch verliebt ist. Elisabeth, ihre Mutter, hat einen neuen Mann kennengelernt, der ist nochdazu ein reicher Graf mit einem Schloss und will sie heiraten. Klingt alles ganz nett, bis zu dem Punkt, dass das Schloss leider nicht in Berlin liegt wo die Familie zum Status Quo lebt, sondern in Dänemark. Aber nicht in Kopenhagen, sondern irgendwo im Nirgendwo, abseits jeglichen Großstadtlebens.
Dass die komplette Familie da hinziehen soll passt Pippa überhaupt nicht, weshalb sie am Anfang echt super motzig rüberkommt, was mich ein wenig genervt hat. Nach einigen Überlegungen wäre alles andere aber doch unrealistisch gewesen, weshalb ich weitergelesen habe. (Ich habe selbst einen Singledad, und hätte er uns erklärt wir ziehen aus Wien wegen irgendeiner Tussi weg, wäre ich wohl durchaus motziger gewesen).
Nach meine anfänglichen Schwierigkeiten, habe ich das Buch dann doch sehr spannend gefunden und echt schnell durchgelesen.
Richtig gepackt hat mich die Geschichte ungefähr ab Seite 70.
Es passieren Dinge an die sich keiner erinnern kann außer Pippa, aber trotzdem hat sie ständig Lücken in ihrer Erinnerung. Als sie eines Tages auf Niels trifft, unter sehr mysteriösen Umständen, findet sie ihn von Anfang an unwiderstehlich. Leider stellt sich bald heraus, dass der attraktive junge Mann, ihr verrückter, schizophrener Stiefbruder ist, der angeblich so krank ist, dass er in einer Anstalt mit einem Betreuer leben muss.
Irgendwas ist faul im Schloss. Und Pippa will unbedingt herausfinden was es ist.
Beatrix hat einen unglaublich packenden Schreibstil, der mich nach anfänglichen Schwierigkeiten doch noch tief in die düstere Atmosphäre des Buches ziehen konnte.
Und wenn ich düster sage, dann meine ich düster. Dürfte ich das Buch nur mit einem einzigen Wort beschreiben, wäre diese wohl: unheimlich
Am Anfang dachte ich echt, ohjemine das wird schlecht bewertet, es konnte mich dann aber doch noch überzeugen, und hat deshalb 3,5-4 Sterne verdient.
Durch die Heirat ihrer Mutter mit dem Grafen Frederik von Raben zieht Pippa in ein prächtiges Schloss nach Dänemark. Doch ihre neue Familie birgt ein Geheimnis, das immer mehr Besitz von Pippa ergreift. Seltsame Dinge geschehen und bald weiß sie nicht mehr, was real ist und was nicht. Bei einem Ball begegnet Pippa ihrem verwirrend attraktiven Stiefbruder Niels. Beide kommen sich schnell näher, doch auch Niels scheint nicht ganz ehrlich zu sein. Als Pippa klar wird, welche Mächte in Schloss Ravensholm lauern, muss sie alles aufs Spiel setzen, um die zu retten, die sie liebt ...
Aufmerksam geworden bin ich auf das Buch aufgrund des wunderschönen Covers, und da ich ein großer Dänemarkliebhaber bin. Als ich die Autorin auch noch auf der FBM getroffen habe, und sie soooo sympatisch gefunden habe, war für mich klar, das Buch wird angefragt.
Dann nach dem ersten Kapitel die bittere Enttäuschung, ich hatte gar keine Lust weiter zu lesen, und eher das Gefühl dass es die typische bockiger Teenager Geschichte wird. (meine meinung hat sich noch geändert, einfach weiterlesen)
Pippa ist fast 17, hat einen kleinen Bruder, Matteo und eine Mutter die verwitwet aber frisch verliebt ist. Elisabeth, ihre Mutter, hat einen neuen Mann kennengelernt, der ist nochdazu ein reicher Graf mit einem Schloss und will sie heiraten. Klingt alles ganz nett, bis zu dem Punkt, dass das Schloss leider nicht in Berlin liegt wo die Familie zum Status Quo lebt, sondern in Dänemark. Aber nicht in Kopenhagen, sondern irgendwo im Nirgendwo, abseits jeglichen Großstadtlebens.
Dass die komplette Familie da hinziehen soll passt Pippa überhaupt nicht, weshalb sie am Anfang echt super motzig rüberkommt, was mich ein wenig genervt hat. Nach einigen Überlegungen wäre alles andere aber doch unrealistisch gewesen, weshalb ich weitergelesen habe. (Ich habe selbst einen Singledad, und hätte er uns erklärt wir ziehen aus Wien wegen irgendeiner Tussi weg, wäre ich wohl durchaus motziger gewesen).
Nach meine anfänglichen Schwierigkeiten, habe ich das Buch dann doch sehr spannend gefunden und echt schnell durchgelesen.
Richtig gepackt hat mich die Geschichte ungefähr ab Seite 70.
Es passieren Dinge an die sich keiner erinnern kann außer Pippa, aber trotzdem hat sie ständig Lücken in ihrer Erinnerung. Als sie eines Tages auf Niels trifft, unter sehr mysteriösen Umständen, findet sie ihn von Anfang an unwiderstehlich. Leider stellt sich bald heraus, dass der attraktive junge Mann, ihr verrückter, schizophrener Stiefbruder ist, der angeblich so krank ist, dass er in einer Anstalt mit einem Betreuer leben muss.
Irgendwas ist faul im Schloss. Und Pippa will unbedingt herausfinden was es ist.
Beatrix hat einen unglaublich packenden Schreibstil, der mich nach anfänglichen Schwierigkeiten doch noch tief in die düstere Atmosphäre des Buches ziehen konnte.
Und wenn ich düster sage, dann meine ich düster. Dürfte ich das Buch nur mit einem einzigen Wort beschreiben, wäre diese wohl: unheimlich
Am Anfang dachte ich echt, ohjemine das wird schlecht bewertet, es konnte mich dann aber doch noch überzeugen, und hat deshalb 3,5-4 Sterne verdient.
November 9, 2016
1,5 Sterne
Es fing einigermaßen vielversprechend an.. Dänemark, ein wildromantisches Schloss, mysteriöse Bewohner, seltsame Geschehnisse.. Aber leider wurde das alles nur zu einem sehr konfusen, unlogischen und zum Ende hin schlichtweg nervigen Brei verschwurbelt.
1. Insta-Love.. WARUM?!?! Völlig unnötig für den Plot und überhaupt nicht glaubwürdig
2. die typischen YA-Regenbogenaugen des (männlichen) Protagonisten.. von blaumeergrün über seeschaumtürkis bis hin zu schwarzgoldpetrol.. Was zur Hölle?!?! Haben die alle Augenkrankheiten? Und warum ändern sich die Augenfarben stets und ständig??
3. "Ich kann dir leider noch nicht alles sagen.." "Später werde ich dir alles sagen.." ARGH! Wie so oft in YA, könnte man alle Probleme vermeiden, wenn einfach mal jemand der Protagonistin die Wahrheit sagen würde..
4. Ab circa der Mitte wurde es sehr unlogisch und die meisten Charaktere sind zu bloßen Plotmittelchen verkommen. Sehr schade. Gerade aus Kirsten und den beiden Grafen hätte man mehr herausholen können.
5. Das Cover > das hat absolut NIX mit der Geschichte zu tun!!
Ziemliche Enttäuschung.
Es fing einigermaßen vielversprechend an.. Dänemark, ein wildromantisches Schloss, mysteriöse Bewohner, seltsame Geschehnisse.. Aber leider wurde das alles nur zu einem sehr konfusen, unlogischen und zum Ende hin schlichtweg nervigen Brei verschwurbelt.
1. Insta-Love.. WARUM?!?! Völlig unnötig für den Plot und überhaupt nicht glaubwürdig
2. die typischen YA-Regenbogenaugen des (männlichen) Protagonisten.. von blaumeergrün über seeschaumtürkis bis hin zu schwarzgoldpetrol.. Was zur Hölle?!?! Haben die alle Augenkrankheiten? Und warum ändern sich die Augenfarben stets und ständig??
3. "Ich kann dir leider noch nicht alles sagen.." "Später werde ich dir alles sagen.." ARGH! Wie so oft in YA, könnte man alle Probleme vermeiden, wenn einfach mal jemand der Protagonistin die Wahrheit sagen würde..
4. Ab circa der Mitte wurde es sehr unlogisch und die meisten Charaktere sind zu bloßen Plotmittelchen verkommen. Sehr schade. Gerade aus Kirsten und den beiden Grafen hätte man mehr herausholen können.
5. Das Cover > das hat absolut NIX mit der Geschichte zu tun!!
Ziemliche Enttäuschung.
Read
July 14, 2022Nach 20% Abgebrochen
Leider werde ich nicht warm mit der Geschichte…
Leider werde ich nicht warm mit der Geschichte…
April 19, 2017
Auf dieses Buch habe ich mich unglaublich gefreut, ich hatte schon so viel darüber gehört, dass mir gar nichts anderes übrig blieb als es zu lesen.
Das Cover ist einfach nur wunderschön gestaltet, wenn man das Buch in den Händen hält strahlt und funkelt es wunderschön. Auch der Klappentext überzeugte mich völlig.
Der Einstieg ins Buch fiel mir leicht. Ohne große Probleme kam ich in die Story rein, das lag vor allen an den tollen Schreibstil der Autorin, sie schreibt locker und sehr flüssig.
Sie schreibt bildgewaltig und voller Farbe, von ganz allein sprang mein Kopfkino an.
Was mir hier schnell aufgefallen war, ist das man dieses Buch keinen bestimmten Genre zuordnen kann. Es ist geheimnisvoll, Mysteriös und voller Rätsel, hinzu kommen noch Thriller Elemente die für ordentlich Spannung sorgen, natürlich kommen aber auch die großen Gefühle nicht zu kurz.
Diese Mischung ist es die dieses Buch in meinen Augen so besonders macht.
Pippa ist eine tolle Protagonistin. Ich fand sie schnell sympathisch, besonders durch ihre offene und ehrlich Art, sie nimmt kein Blatt vor den Mund und sagt was sie denkt.
Was ich aber erstaunlich finde ist ihre Wandlung im Verlauf der Story, zu Beginn wirkte sie auf mich noch wie der typische schmollende Teenie, doch zum Ende hin ist sie alles andere als ein Teenie.
Die ganze Atmosphäre im Buch ist etwas besonderes, sie ist spannend und rätselhaft.
Während des lesen habe ich immer wieder versucht aus den Ereignissen schlau zu werden und eine logische Erklärung zu finden. Doch ich schaffte es nicht, es scheint so als hätte jeder Charakter etwas zu verbergen, jeder scheint ein anderes Geheimnis zu haben.
Eins lernte ich schnell, TRAUE NIEMANDEN!!!
Das Ende war einfach klasse, alles ergibt einen Sinn, die Puzzleteile setzten sich zusammen und es ist stimmig.
Dieses Buch hat mich mehr als überrascht, sicherlich waren meine Erwartungen hoch doch was mir hier geboten wurde toppte einfach alles.
Ein Buch welches sich deutlich von der Masse abhebt und etwas ganz besonderes ist!
Klare Empfehlung!
Fazit:
Mit "Glimmernächte" ist der Autorin ein Jugendbuch der besonderen Art gelungen.
Eine spannende, rätselhafte und packende Handlung und ein wundervoller Schreibstil überzeugten mich auf ganzer Linie.
Natürlich bekommt dieses Buch von mir die volle Punktzahl.
Das Cover ist einfach nur wunderschön gestaltet, wenn man das Buch in den Händen hält strahlt und funkelt es wunderschön. Auch der Klappentext überzeugte mich völlig.
Der Einstieg ins Buch fiel mir leicht. Ohne große Probleme kam ich in die Story rein, das lag vor allen an den tollen Schreibstil der Autorin, sie schreibt locker und sehr flüssig.
Sie schreibt bildgewaltig und voller Farbe, von ganz allein sprang mein Kopfkino an.
Was mir hier schnell aufgefallen war, ist das man dieses Buch keinen bestimmten Genre zuordnen kann. Es ist geheimnisvoll, Mysteriös und voller Rätsel, hinzu kommen noch Thriller Elemente die für ordentlich Spannung sorgen, natürlich kommen aber auch die großen Gefühle nicht zu kurz.
Diese Mischung ist es die dieses Buch in meinen Augen so besonders macht.
Pippa ist eine tolle Protagonistin. Ich fand sie schnell sympathisch, besonders durch ihre offene und ehrlich Art, sie nimmt kein Blatt vor den Mund und sagt was sie denkt.
Was ich aber erstaunlich finde ist ihre Wandlung im Verlauf der Story, zu Beginn wirkte sie auf mich noch wie der typische schmollende Teenie, doch zum Ende hin ist sie alles andere als ein Teenie.
Die ganze Atmosphäre im Buch ist etwas besonderes, sie ist spannend und rätselhaft.
Während des lesen habe ich immer wieder versucht aus den Ereignissen schlau zu werden und eine logische Erklärung zu finden. Doch ich schaffte es nicht, es scheint so als hätte jeder Charakter etwas zu verbergen, jeder scheint ein anderes Geheimnis zu haben.
Eins lernte ich schnell, TRAUE NIEMANDEN!!!
Das Ende war einfach klasse, alles ergibt einen Sinn, die Puzzleteile setzten sich zusammen und es ist stimmig.
Dieses Buch hat mich mehr als überrascht, sicherlich waren meine Erwartungen hoch doch was mir hier geboten wurde toppte einfach alles.
Ein Buch welches sich deutlich von der Masse abhebt und etwas ganz besonderes ist!
Klare Empfehlung!
Fazit:
Mit "Glimmernächte" ist der Autorin ein Jugendbuch der besonderen Art gelungen.
Eine spannende, rätselhafte und packende Handlung und ein wundervoller Schreibstil überzeugten mich auf ganzer Linie.
Natürlich bekommt dieses Buch von mir die volle Punktzahl.
August 5, 2024
To było tak dziwne, a zarazem genialne że o mój boże...
Co prawda nie była to lektura idealna, ale świetnie (pomimo wielu niedopracowań i tego że styl pisania autorki na początku srednio mi się podobał) się przy niej bawiłam😍
Philia była ogólnie bohaterką bardzo dziwną... niby powerful girl, ale potem kiedy nadeszła miłość stała się typową zakochaną dziewczynką. Niels- jeszcze bardziej dziwny typek. Szczerze mówiąc do samego końca zastanawiałam się czy jest serio chory. Za to Kirsten tak działa mi na nerwy, że ja nie mogę...
Intrygi, tajemnice, kłamstwa (dużo kłamstw), niepewność- są to rzeczy, które na pewno znajdziecie w tej książce (wątek romantyczny też znajdziecie lecz zastanawiam się kiedy on się w ogóle rozwinął🫣). Ja się bardzo długo zastanawiałam jakie będzie zakończenie i szczerze mówiąc nie domyśliłam się (bynajmniej nie do końca🙈).
Jeśli szukacie historii, która ma w sobie dużo intryg i cały czas zastanawiacie się nad fabułą a finalnie i tak okazuje się inaczej- to polecam wam tę historię.
(jednak przypomnę że nie jest ona idealna, ma troszkę niedociągnięć i myślę, że starszym czytelnikom może się aż tak nie spodobać).
P.S ubolewam nad tym że 2 część jest o zupełnie innej bohaterce i to inna historia😭 myślałam że dowiem się co dalej...
Co prawda nie była to lektura idealna, ale świetnie (pomimo wielu niedopracowań i tego że styl pisania autorki na początku srednio mi się podobał) się przy niej bawiłam😍
Philia była ogólnie bohaterką bardzo dziwną... niby powerful girl, ale potem kiedy nadeszła miłość stała się typową zakochaną dziewczynką. Niels- jeszcze bardziej dziwny typek. Szczerze mówiąc do samego końca zastanawiałam się czy jest serio chory. Za to Kirsten tak działa mi na nerwy, że ja nie mogę...
Intrygi, tajemnice, kłamstwa (dużo kłamstw), niepewność- są to rzeczy, które na pewno znajdziecie w tej książce (wątek romantyczny też znajdziecie lecz zastanawiam się kiedy on się w ogóle rozwinął🫣). Ja się bardzo długo zastanawiałam jakie będzie zakończenie i szczerze mówiąc nie domyśliłam się (bynajmniej nie do końca🙈).
Jeśli szukacie historii, która ma w sobie dużo intryg i cały czas zastanawiacie się nad fabułą a finalnie i tak okazuje się inaczej- to polecam wam tę historię.
(jednak przypomnę że nie jest ona idealna, ma troszkę niedociągnięć i myślę, że starszym czytelnikom może się aż tak nie spodobać).
P.S ubolewam nad tym że 2 część jest o zupełnie innej bohaterce i to inna historia😭 myślałam że dowiem się co dalej...
January 15, 2023
What an idiotic book... I don't know if I've ever read anything more embarrassing. The characters are idiots, the plot is so confusing that it's hard to make sense of it at all. At times I had the impression that the author herself did not know what she was talking about. The romance was so shallow and instant that it made me want to laugh. Zero consistency. The dialogues were so bad and at times downright cringe. And the ending made me so upset. Clearly the author lacked imagination, which carried her through the entire book. She couldn't explain the events in which she was lost, so she made a time jump in which everything is suddenly resolved. No comment... I felt like I was reading a story from an elementary school child. I definitely do not recommend, even one star is too much.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 5, 2021
3,5⭐️ Szczerze naprawdę w porządku książka. Przynajmniej do końcówki, bo potem to co się dzieje na końcu jest🤯. Mój mózg nie wyrabiał, a sama końcówka mnie nie usatysfakcjonowała. Dużo spraw i wątków zostało dla mnie nie rozstrzygniętych (chociażby ten z Kill Billami). Więc podsumowując było okej ale nic nad wyraz.
December 14, 2022
At first, I wanted to give this book only 2 stars, because the insta love trope was not it. In the end though, I kind of enjoyed it. The plot was great at the beginning and the end, the middle not really, but considering it all, it was a nice read. And, hello, it made my reading goal completed!!
September 7, 2021
Całkiem fajna była, szybko mi się czytało, choć przed pół książki w cale nie wiedziałam co się dzieje, relacja głównych bohaterów wzięła się z dupy, ale w sumie całkiem śmiesznie
May 17, 2023
Boże w końcu to skończyłam, katorga, jestem za stara na takie książki już (przeskakiwałam akapity...)
September 8, 2016
Ursprünglich veröffentlicht auf Books on PetrovaFire
https://booksonpetrovafire.blogspot.d...
Zitat
"Sie stellte sich den Tod auch nicht mehr als Sensemann mit Kutte vor, sondern wie einen in rot gekleideten Pizzaboten, der Stein, Schere. Papier - und Tod spielen wollte." - Kapitel 4.
Gestaltung
"Glimmernächte" ist momentan als ebook und gebundene Ausgabe verfügbar. Ich beziehe mich hier auf ersteres. Das Cover an sich hat nicht viel mit der Geschichte zu tun. Es zeigt eine Frau in einem blaune Ballkleid, die von goldenen Lichtreflektionen umgeben ist. Eine Referenz zur Geschichte fehlt mir. Da hätte man sich mehr Mühe geben können. Andererseits ist das Cover wirklich schön und wird vermutlich so einige Fans von "Selection"* und "Das Juwel" zum Kauf animieren.
Im Inneren sind die Kapitel durchnummeriert. Danach folgt eine kleine Lilie bevor das Kapitel mit einem Kapitälchen beginnt.
Insgesamt ist die Gestaltung zwar sehr schön, hat aber nur wenig Verbindung zur eigentlichen Handlung des Buches.
Meine Meinung
An "Glimmernächte" hatte mich sofort das Cover gelockt, erinnerte es doch an die momentan populären Reihen "Selection"* und "Das Juwel". Auch dieses Buch ist im Adel angesiedelt, doch eher im niederen und modernen Adel des 21. Jahrhunderts. Alles beginnt mit dem Umzug nach Dänemark, da Pippas Mutter sich nachdem Tod des Vaters ihrer zwei Kinder wieder neu in einen dänischen Prinzen verliebt hat und plant diesen zu heiraten. Doch noch bevor sie die neue Heimat richtig erreicht haben, passiert etwas merkwürdiges.
Pippa gefiel mir als Protagonistin relativ gut. Es gab einige Stellen bei denen sie mich etwas nervte, doch vorallem anfangs konnte ich mich in sie hineinfühlen. Später jedoch verkam Pippa zur klassischen Protagonistin eines Jugendbuches. Ich verlor nach und nach die Verbindung zu ihr. Auch der Rest der Familie wurde immer blasser. Vorallem Stiefschwester Kirstens Charakter dreht sich öfter als eine Waschmaschine im Schleudergang. Sie hatte Potenzial, wurde dann aber als Plotdevice misbraucht.
Wer beim Cover an eine Geschichte voller Glanz und Gloria denkt, der wird wohl enttäuscht werden. "Glimmernächte" lässt sich eher als Jugendthriller einordnen. Leider driftet es manchmal zu sehr ins Fantastische ab. Vielleicht liegt es an mir, aber trotz der Auflösung am Ende, ergibt sich für mich der Sinn beziehungsweise der Grund für die Ereignisse beim ersten Abendessen auf dem Schloss nicht. Auch weiß ich noch immer nicht, was der Titel mit der Geschichte zu tun hat. Neben diesen beiden Punkten gibt es noch mehr Stellen, die für mich noch einer logischen Erklärung bedürfen.
Der Schreibstil von Beatrix Gulan gefiel mir gut. Ich konnte kaum aufhören zu lesen und dachte mir immer, dass ein weiteres Kapitel ja nun auch nicht mehr schade. Auch der Spannungsbogen war genial, lediglich über die Auflösung lässt sich streiten. Für mich war sie einfach zu abgefahren um noch in irgendeinerweise realistisch zu sein.
Leider wird auch in diesem Buch nicht auf eine Liebesgeschichte verzichtet. Manchmal kann diese ja den Plot voranbringen, aber hier hätte eine gute Freundschaft den gleichen Zweck erfüllt ohne die klassischen Jugendbuchklischees zu erfüllen.
Ein guter Ansatz war es dänische Mythen, Bezug auf die kulturelle Geschichte Europas und Verschwörungstheorien mit einfließen zu lassen. Doch am Ende wurde es einfach zu viel und vorallem bei den dänischen Mythenkreaturen kam ich schnell durcheinander.
Fazit
"Glimmernächte" fing gut an, ließ dann aber stark nach. Leider kann der geniale Schreibstil nicht über Handlungslücken und Jugendbuchklischees hinwegscheinen.
https://booksonpetrovafire.blogspot.d...
Zitat
"Sie stellte sich den Tod auch nicht mehr als Sensemann mit Kutte vor, sondern wie einen in rot gekleideten Pizzaboten, der Stein, Schere. Papier - und Tod spielen wollte." - Kapitel 4.
Gestaltung
"Glimmernächte" ist momentan als ebook und gebundene Ausgabe verfügbar. Ich beziehe mich hier auf ersteres. Das Cover an sich hat nicht viel mit der Geschichte zu tun. Es zeigt eine Frau in einem blaune Ballkleid, die von goldenen Lichtreflektionen umgeben ist. Eine Referenz zur Geschichte fehlt mir. Da hätte man sich mehr Mühe geben können. Andererseits ist das Cover wirklich schön und wird vermutlich so einige Fans von "Selection"* und "Das Juwel" zum Kauf animieren.
Im Inneren sind die Kapitel durchnummeriert. Danach folgt eine kleine Lilie bevor das Kapitel mit einem Kapitälchen beginnt.
Insgesamt ist die Gestaltung zwar sehr schön, hat aber nur wenig Verbindung zur eigentlichen Handlung des Buches.
Meine Meinung
An "Glimmernächte" hatte mich sofort das Cover gelockt, erinnerte es doch an die momentan populären Reihen "Selection"* und "Das Juwel". Auch dieses Buch ist im Adel angesiedelt, doch eher im niederen und modernen Adel des 21. Jahrhunderts. Alles beginnt mit dem Umzug nach Dänemark, da Pippas Mutter sich nachdem Tod des Vaters ihrer zwei Kinder wieder neu in einen dänischen Prinzen verliebt hat und plant diesen zu heiraten. Doch noch bevor sie die neue Heimat richtig erreicht haben, passiert etwas merkwürdiges.
Pippa gefiel mir als Protagonistin relativ gut. Es gab einige Stellen bei denen sie mich etwas nervte, doch vorallem anfangs konnte ich mich in sie hineinfühlen. Später jedoch verkam Pippa zur klassischen Protagonistin eines Jugendbuches. Ich verlor nach und nach die Verbindung zu ihr. Auch der Rest der Familie wurde immer blasser. Vorallem Stiefschwester Kirstens Charakter dreht sich öfter als eine Waschmaschine im Schleudergang. Sie hatte Potenzial, wurde dann aber als Plotdevice misbraucht.
Wer beim Cover an eine Geschichte voller Glanz und Gloria denkt, der wird wohl enttäuscht werden. "Glimmernächte" lässt sich eher als Jugendthriller einordnen. Leider driftet es manchmal zu sehr ins Fantastische ab. Vielleicht liegt es an mir, aber trotz der Auflösung am Ende, ergibt sich für mich der Sinn beziehungsweise der Grund für die Ereignisse beim ersten Abendessen auf dem Schloss nicht. Auch weiß ich noch immer nicht, was der Titel mit der Geschichte zu tun hat. Neben diesen beiden Punkten gibt es noch mehr Stellen, die für mich noch einer logischen Erklärung bedürfen.
Der Schreibstil von Beatrix Gulan gefiel mir gut. Ich konnte kaum aufhören zu lesen und dachte mir immer, dass ein weiteres Kapitel ja nun auch nicht mehr schade. Auch der Spannungsbogen war genial, lediglich über die Auflösung lässt sich streiten. Für mich war sie einfach zu abgefahren um noch in irgendeinerweise realistisch zu sein.
Leider wird auch in diesem Buch nicht auf eine Liebesgeschichte verzichtet. Manchmal kann diese ja den Plot voranbringen, aber hier hätte eine gute Freundschaft den gleichen Zweck erfüllt ohne die klassischen Jugendbuchklischees zu erfüllen.
Ein guter Ansatz war es dänische Mythen, Bezug auf die kulturelle Geschichte Europas und Verschwörungstheorien mit einfließen zu lassen. Doch am Ende wurde es einfach zu viel und vorallem bei den dänischen Mythenkreaturen kam ich schnell durcheinander.
Fazit
"Glimmernächte" fing gut an, ließ dann aber stark nach. Leider kann der geniale Schreibstil nicht über Handlungslücken und Jugendbuchklischees hinwegscheinen.
December 7, 2018
Z początku miałam spory problem z tą książką. Pierwsze dziesięć stron czytałam trzy razy zanim udało mi się przegryźć przez styl autorki i ruszyć z fabułą. Cały czas zniechęcałam się ledwo na starcie, co wywołało we mnie niemałe obawy związane z tym, jaką powieścią będą Roziskrzone noce. Jednak (na szczęście!) za trzecim podejściem udało mi się przejść przez krytyczny moment i ostatecznie pochłonąć powieść Gurian w dwa posiedzenia.
Autorce po krytycznym początku udaje się wciągnąć czytelnika w dość pokręconą rzeczywistość. Przez większość czasu właściwie nie wiadomo, z jakim gatunkiem mamy do czynienia. Czytelnik zastanawia się, czy to fantastyka, a rozwiązania wydarzeń przedstawionych w powieści będą magiczne, czy znajdzie się jakieś racjonalne wyjaśnienie, możliwe w naszej rzeczywistości.
Ogromną zaletą Roziskrzonych nocy jest nieprzewidywalność. Bliżej końca można podejrzewać, jakie jest rozwiązanie głównego problemu w historii, jednak przez większość lektury: nie miałam pojęcia, o co chodzi. Bardzo podobała mi się psychodeliczna, pokręcona fabuła, na którą postawiła Gurian. Potrafi w ten sposób zaskoczyć czytelnika i sprawić, że trudno oderwać się od lektury.
Największą wadą tej powieści jest wątek romantyczny, który bierze się znikąd i praktycznie przechodzi od poziomu „nieznajomi‟ do „wielka miłość‟ w kilka sekund. Miałam skojarzenia ze starymi bajkami Disneya, gdzie księżniczki zakochiwały się w nieznajomych ze wzajemnością, ale – uwaga – nawet to zostało potępione przez Disneya już w Krainie lodu przez główną bohaterkę, Elsę. Nie potrafię znaleźć racjonalnego wyjaśnienia na ten związek. Na przestrzeni całej książki nie widzę choćby jednego powodu, dla którego bohaterowie nawiązali tak głęboką relację.
Generalnie aspekt romantyczny działał mocno na niekorzyść książki. Pomijając fakt, że relacja romantyczna między bohaterami jest irracjonalna, to jeszcze ogłupia główną bohaterkę. Ilekroć jej myśli schodziły na temat jej byłego chłopaka, bądź obecnego ukochanego, traciła na inteligencji, rozgarnięciu, a przez to podejmowała głupsze decyzje.
Może i wychodzę na zgorzkniałą, ale moim zdaniem książka ta wypadłaby o niebo lepiej, gdyby pozbyć się z niej wątku romantycznego, a przynajmniej z tego tomu. Skoro i tak powstanie kontynuacja, domniemam, że można było tę relację sprowadzić póki co tylko do przyjaźni, ale cóż... może autorka jeszcze to naprawi w kontynuacji.
Styl Gurian jest całkiem przyjemny. Jak już wspomniałam na początku miałam problem, aby się w niego wgryźć, ale po kilkunastu stronach przyzwyczaiłam się i powieść czytało się bardzo szybko i przyjemnie. Opisy przez nią przedstawiane są plastyczne, choć niestety nie zabrakło tam fleków. Nie jestem pewna, czy wynika to z błędu tłumacza i polskiej redakcji, ale w zdaniach zdarzały się powtórzenia, których można było się z łatwością pozbyć.
Podsumowując, książka jest bez wątpienia godna uwagi, mimo różnych potknięć, które pojawiają się na przestrzeni całej historii. Z chęcią sięgnę po drugi tom, który podobno jest już w przygotowaniu. Mam nadzieję, że będzie równie ekscytujący, a przy okazji o wiele bardziej poukładany w kwestii bohaterów w porównaniu do Roziskrzonych nocy.
Autorce po krytycznym początku udaje się wciągnąć czytelnika w dość pokręconą rzeczywistość. Przez większość czasu właściwie nie wiadomo, z jakim gatunkiem mamy do czynienia. Czytelnik zastanawia się, czy to fantastyka, a rozwiązania wydarzeń przedstawionych w powieści będą magiczne, czy znajdzie się jakieś racjonalne wyjaśnienie, możliwe w naszej rzeczywistości.
Ogromną zaletą Roziskrzonych nocy jest nieprzewidywalność. Bliżej końca można podejrzewać, jakie jest rozwiązanie głównego problemu w historii, jednak przez większość lektury: nie miałam pojęcia, o co chodzi. Bardzo podobała mi się psychodeliczna, pokręcona fabuła, na którą postawiła Gurian. Potrafi w ten sposób zaskoczyć czytelnika i sprawić, że trudno oderwać się od lektury.
Największą wadą tej powieści jest wątek romantyczny, który bierze się znikąd i praktycznie przechodzi od poziomu „nieznajomi‟ do „wielka miłość‟ w kilka sekund. Miałam skojarzenia ze starymi bajkami Disneya, gdzie księżniczki zakochiwały się w nieznajomych ze wzajemnością, ale – uwaga – nawet to zostało potępione przez Disneya już w Krainie lodu przez główną bohaterkę, Elsę. Nie potrafię znaleźć racjonalnego wyjaśnienia na ten związek. Na przestrzeni całej książki nie widzę choćby jednego powodu, dla którego bohaterowie nawiązali tak głęboką relację.
Generalnie aspekt romantyczny działał mocno na niekorzyść książki. Pomijając fakt, że relacja romantyczna między bohaterami jest irracjonalna, to jeszcze ogłupia główną bohaterkę. Ilekroć jej myśli schodziły na temat jej byłego chłopaka, bądź obecnego ukochanego, traciła na inteligencji, rozgarnięciu, a przez to podejmowała głupsze decyzje.
Może i wychodzę na zgorzkniałą, ale moim zdaniem książka ta wypadłaby o niebo lepiej, gdyby pozbyć się z niej wątku romantycznego, a przynajmniej z tego tomu. Skoro i tak powstanie kontynuacja, domniemam, że można było tę relację sprowadzić póki co tylko do przyjaźni, ale cóż... może autorka jeszcze to naprawi w kontynuacji.
Styl Gurian jest całkiem przyjemny. Jak już wspomniałam na początku miałam problem, aby się w niego wgryźć, ale po kilkunastu stronach przyzwyczaiłam się i powieść czytało się bardzo szybko i przyjemnie. Opisy przez nią przedstawiane są plastyczne, choć niestety nie zabrakło tam fleków. Nie jestem pewna, czy wynika to z błędu tłumacza i polskiej redakcji, ale w zdaniach zdarzały się powtórzenia, których można było się z łatwością pozbyć.
Podsumowując, książka jest bez wątpienia godna uwagi, mimo różnych potknięć, które pojawiają się na przestrzeni całej historii. Z chęcią sięgnę po drugi tom, który podobno jest już w przygotowaniu. Mam nadzieję, że będzie równie ekscytujący, a przy okazji o wiele bardziej poukładany w kwestii bohaterów w porównaniu do Roziskrzonych nocy.
January 23, 2017
Dieses Buch stand schon länger auf meiner Wunschliste. Natürlich erregte zuerst hier das Cover meine Aufmerksamkeit, aber der Klappentext überzeugte mich letztlich gänzlich dieses Buch zu lesen. Der Verlag gibt für dieses Buch eine Altersempfehlung von 14-17 Jahre aus, ich kann dazu sagen ab 14 Jahre ja, aber nach oben hin würde ich es offen lassen. Also mich konnte dieses Schmuckstück vollständig in seinen Bann ziehen und ich bin weit jenseits der 17.
Pippa ist ein aufgewecktes und intelligentes Mädchen, das auch die Dinge hinterfragt. Das mochte ich sehr an ihr. Sie kommt ganz ohne Zickereien aus und die Liebe zu ihrer Mutter und ihrem kleinen Bruder ist deutlich spürbar. Vor allem ihr kleiner Bruder ist wirklich süß. Der kleine Kerl hat sich direkt in mein Herz geschlichen. Als es dann für Pippa und ihre Familie nach Dänemark geht fangen die Merkwürdigkeiten direkt an. Bei mir entstanden dann gleich Szenarien im Kopf, was wohl dahinter stecken mag und wer wohl Pippa so übel mit spielt. Also diese ganzen Vorfälle lockten eindeutig die Detektivin in mir hervor. Ich fand es spannend mir eigene Lösungen zu überlegen und Indizien zu sammeln und das Puzzle zusammen zu setzen, auch wenn ich nicht immer richtig lag. Allerdings hätte ich bei mancher Szene gern Pippa mal geschüttelt, damit sie eins und eins zusammenzählt. Aber sie sagt ja selbst von sich, dass sie manchmal eine lange Leitung hat. Die Leitung zu ihrem Stiefbruder Niels würde sie aber gerne verkürzen, denn er berührt ihr Herz. Natürlich aus der Sicht einer Erwachsenen geht das mit der Liebe ein wenig zu schnell und ist auch manches mal unglaublich kitschig, aber irgendwie war es doch süß. Niels verwirrte mich auch wenn er mir sympathisch war. Aber bei all diesen Merkwürdigkeiten und Geheimnissen wusste ich am Ende selbst nicht, ob man ihm trauen kann. Und diese vielen Rätsel und Unsicherheiten hielten mich an dieses Buch regelrecht zu verschlingen, denn ich konnte die Auflösung des Ganzen kaum erwarten.
Dieser Roman ist eindeutig nicht nur etwas für Jugendliche, sondern auf für Leser, die sich gern mal im Genre Jugendbücher umsehen. Ich fand es großartig diesen Mix aus Mystery, Krimi und Romanze. Der Inhalt ist genauso wundervoll wie das Cover.
Pippa ist ein aufgewecktes und intelligentes Mädchen, das auch die Dinge hinterfragt. Das mochte ich sehr an ihr. Sie kommt ganz ohne Zickereien aus und die Liebe zu ihrer Mutter und ihrem kleinen Bruder ist deutlich spürbar. Vor allem ihr kleiner Bruder ist wirklich süß. Der kleine Kerl hat sich direkt in mein Herz geschlichen. Als es dann für Pippa und ihre Familie nach Dänemark geht fangen die Merkwürdigkeiten direkt an. Bei mir entstanden dann gleich Szenarien im Kopf, was wohl dahinter stecken mag und wer wohl Pippa so übel mit spielt. Also diese ganzen Vorfälle lockten eindeutig die Detektivin in mir hervor. Ich fand es spannend mir eigene Lösungen zu überlegen und Indizien zu sammeln und das Puzzle zusammen zu setzen, auch wenn ich nicht immer richtig lag. Allerdings hätte ich bei mancher Szene gern Pippa mal geschüttelt, damit sie eins und eins zusammenzählt. Aber sie sagt ja selbst von sich, dass sie manchmal eine lange Leitung hat. Die Leitung zu ihrem Stiefbruder Niels würde sie aber gerne verkürzen, denn er berührt ihr Herz. Natürlich aus der Sicht einer Erwachsenen geht das mit der Liebe ein wenig zu schnell und ist auch manches mal unglaublich kitschig, aber irgendwie war es doch süß. Niels verwirrte mich auch wenn er mir sympathisch war. Aber bei all diesen Merkwürdigkeiten und Geheimnissen wusste ich am Ende selbst nicht, ob man ihm trauen kann. Und diese vielen Rätsel und Unsicherheiten hielten mich an dieses Buch regelrecht zu verschlingen, denn ich konnte die Auflösung des Ganzen kaum erwarten.
Dieser Roman ist eindeutig nicht nur etwas für Jugendliche, sondern auf für Leser, die sich gern mal im Genre Jugendbücher umsehen. Ich fand es großartig diesen Mix aus Mystery, Krimi und Romanze. Der Inhalt ist genauso wundervoll wie das Cover.
July 21, 2021
I was looking forward to reading that book because it sounded promising and the cover seemed nice. I was wrong. The book is confusing, and somehow still very predictable. the love story between pippa and niels is bland, unrealistic and plain boring. The visions Pippa had since arriving at the castle dont make any sense and dont do a good job at building suspense. I normally like that type of story and i have to say, this one was just very poorly written.
September 5, 2016
Ich fand das Buch irwie komisch.
Am Anfang wusste ich nicht was es mir verraten will, dann würde es in der Mitte besser und am Ende wusste ich auch nicht so recht was dieses Buch mir nun sagen will.
Der Schreibstil hat mir aber sehr gut gefallen und auch die Figuren waren toll. Pippa war mir sofort sympatisch und auch Niels mochte ich sehr gerne.
Matteo aber war am aller süßesten.
Am Anfang wusste ich nicht was es mir verraten will, dann würde es in der Mitte besser und am Ende wusste ich auch nicht so recht was dieses Buch mir nun sagen will.
Der Schreibstil hat mir aber sehr gut gefallen und auch die Figuren waren toll. Pippa war mir sofort sympatisch und auch Niels mochte ich sehr gerne.
Matteo aber war am aller süßesten.
October 21, 2018
„Roziskrzone noce” to jedna z ostatnich nowości wydawnictwa Jaguar. Szczerze mówiąc, nigdy wcześniej nie słyszałam o tej powieści, ale kiedy zobaczyłam ją w zapowiedziach i przeczytałam opis uznałam, że może to być całkiem przyjemna lektura utrzymana w takim klimacie, jaki lubię. Oczywiście, nie spodziewałam się cudów, ale liczyłam na coś, co pozwoli mi po prostu zrelaksować się po szkole i na chwilę odpocząć od obowiązków. Wydawało mi się, że kojarzę nazwisko autorki, więc sprawdziłam to i okazało się, że Beatrix Gurian napisała też „Stigmatę”, która kilka lat temu przyciągnęła mnie swoją tajemniczą fabuła. Niestety, w przypadku tamtej powieści potencjał nie został kompletnie wykorzystany, a i sam bieg wydarzeń był pełen schematów. Miałam nadzieję, że przy kolejnej książce Gurian naprawi swoje błędy, więc z pozytywnym podejściem zaczęłam czytać. Dość szybko jednak straciłam tę wiarę, bo „Roziskrzone noce” z każdą stroną stawały się coraz bardziej przewidywalną i pełną absurdów historią.
Sygnał ostrzegawczy, który na samym początku zignorowałam, pojawił się już w prologu. Półtorej strony stanowiące wycinek akcji z późniejszych rozdziałów książki zapowiadało motyw instant-love, czyli szeroko rozpowszechnionej w literaturze młodzieżowej miłości, którą bohaterowie odczuwają niemal od pierwszego spotkania, a przy drugim już wiedzą, że są sobie przeznaczeni. Bardzo nie lubię takiego zabiegu, ale podczas lektury pierwszych stron tej powieści machnęłam na to ręką z myślą, że autorka na pewno to jakoś obroni i przedstawi w bardziej rozbudowany sposób. Tak mi się przynajmniej wydawało…
Niestety, w tym aspekcie spotkało mnie jedno z wielu rozczarowań. W „Roziskrzonych nocach” nie ma mowy o jakimkolwiek pogłębieniu wątku miłosnego. Główna bohaterka spotyka chłopaka, a po dwóch dniach już jest pewna swoich uczuć do niego. To wszystko. Nawet nie wiecie, jak bardzo zirytowało mnie takie przedstawienie tego aspektu. Dawno nie czytałam powieści, w której podobny wątek byłby pokazany w tak płytki sposób. Nie wzbudził we mnie żadnych pozytywnych emocji i tylko spowodował, że zaczęłam się poważnie zastanawiać na stanem psychiki przedstawionych postaci.
Nasza główna bohaterka – Phila – jest bowiem tak infantylną i denerwującą osobą, że momentami naprawdę ciężko mi było ją znieść. Sprawia wrażenie dziewczyny o znacznie obniżonym ilorazie inteligencji. Większość jej przemyśleń – których niestety w tej książce pojawia się zdecydowanie za dużo – jest kompletnie niepasujących do sytuacji i – co za tym idzie – zwyczajnie głupich. Nie będę przytaczać konkretnych przykładów, bo wiązałoby to się ze spoilerami, ale wierzcie mi, jej tok myślenia jest tak pokrętny, że woła o pomstę do nieba.
W przypadku pozostałych postaci również nie jest lepiej. W większości są to osoby jednowymiarowe, posiadające tylko dwie lub trzy charakterystyczne cechy. Ich motywacje były bardzo naciągane, przedstawione w płaski i uproszczony sposób. Autorka pokazała bohaterów drugo- i trzecioplanowych tak, że przez całą akcję powieści nie byłam w stanie w nich uwierzyć. Mocno rzucało mi się w oczy to, że osoby o takim zachowaniu z całą pewnością nie mogłyby istnieć w rzeczywistości.
Dokładnie taki sam problem dostrzegłam w fabule. Od początku widać, że autorka miała pomysł na swoją historię i to całkiem niezły, ale nie potrafiła tego opisać. Znaczna część wydarzeń jest ogromnie trudna do uwierzenia, nawet jak na elementy fantasy. Wszystko jest zbyt nieuporządkowane, chaotyczne, Gurian momentami gubi związek przyczynowo-skutkowy. Pojawia się wiele sytuacji zupełnie pozbawionych sensu i zwyczajnie niepotrzebnych. Najbardziej szkoda mi tego, że sama główna intryga naprawdę mogłaby być interesująca i momentami zaskoczyć, gdyby tylko wyciąć z niej parę absurdów i zbędnych elementów. To miało szansę się udać…
Z reguły nie poświęcam w opinii o książce zbyt wiele miejsca samemu językowi powieści, ale sposobu, jakim są napisane „Roziskrzone noce”, nie da się pominąć. Styl autorki jest bardzo prosty, prawdopodobnie starała się ona nadać narracji młodzieżowy wydźwięk poprzez wprowadzenie kilku powszechnych w języku młodych osób wtrąceń z angielskiego. Cały ten wysiłek udało się jej zaprzepaścić dzięki wpleceniu wielu metafor, które nie mają nic wspólnego z wyrażeniami używanymi przez zwykłych ludzi. Podam przykład: w jednej ze scen główna bohaterka widzi po raz pierwszy pałacową bibliotekę i opisuje ją jako „przypominającą trzypiętrowy tort weselny z zapakowanych kinder pingui”. Wiecie, o co chodzi Phili? Ja nie mam pojęcia, jak to rozumieć.
Jak już z całą pewnością zauważyliście, „Roziskrzone noce” zdecydowanie nie przypadły mi do gustu. Mimo że moje oczekiwania były dość małe, liczyłam na znacznie lepszą historię. Ta powieść kuleje pod wieloma względami. Autorce nie udała się zarówno kreacja bohaterów, jak i stworzenie angażującej fabuły. Jej książka jest przewidywalna, nie wciąga i wzbudza w czytelniku znacznie więcej negatywnych odczuć niż pozytywnych. Ze swojej strony nie polecam – nawet osoby, które lubią historie utrzymane w podobnym klimacie (tak, jak ja) mogą się srodze rozczarować.
readwithpassion.it27.pl
Sygnał ostrzegawczy, który na samym początku zignorowałam, pojawił się już w prologu. Półtorej strony stanowiące wycinek akcji z późniejszych rozdziałów książki zapowiadało motyw instant-love, czyli szeroko rozpowszechnionej w literaturze młodzieżowej miłości, którą bohaterowie odczuwają niemal od pierwszego spotkania, a przy drugim już wiedzą, że są sobie przeznaczeni. Bardzo nie lubię takiego zabiegu, ale podczas lektury pierwszych stron tej powieści machnęłam na to ręką z myślą, że autorka na pewno to jakoś obroni i przedstawi w bardziej rozbudowany sposób. Tak mi się przynajmniej wydawało…
Niestety, w tym aspekcie spotkało mnie jedno z wielu rozczarowań. W „Roziskrzonych nocach” nie ma mowy o jakimkolwiek pogłębieniu wątku miłosnego. Główna bohaterka spotyka chłopaka, a po dwóch dniach już jest pewna swoich uczuć do niego. To wszystko. Nawet nie wiecie, jak bardzo zirytowało mnie takie przedstawienie tego aspektu. Dawno nie czytałam powieści, w której podobny wątek byłby pokazany w tak płytki sposób. Nie wzbudził we mnie żadnych pozytywnych emocji i tylko spowodował, że zaczęłam się poważnie zastanawiać na stanem psychiki przedstawionych postaci.
Nasza główna bohaterka – Phila – jest bowiem tak infantylną i denerwującą osobą, że momentami naprawdę ciężko mi było ją znieść. Sprawia wrażenie dziewczyny o znacznie obniżonym ilorazie inteligencji. Większość jej przemyśleń – których niestety w tej książce pojawia się zdecydowanie za dużo – jest kompletnie niepasujących do sytuacji i – co za tym idzie – zwyczajnie głupich. Nie będę przytaczać konkretnych przykładów, bo wiązałoby to się ze spoilerami, ale wierzcie mi, jej tok myślenia jest tak pokrętny, że woła o pomstę do nieba.
W przypadku pozostałych postaci również nie jest lepiej. W większości są to osoby jednowymiarowe, posiadające tylko dwie lub trzy charakterystyczne cechy. Ich motywacje były bardzo naciągane, przedstawione w płaski i uproszczony sposób. Autorka pokazała bohaterów drugo- i trzecioplanowych tak, że przez całą akcję powieści nie byłam w stanie w nich uwierzyć. Mocno rzucało mi się w oczy to, że osoby o takim zachowaniu z całą pewnością nie mogłyby istnieć w rzeczywistości.
Dokładnie taki sam problem dostrzegłam w fabule. Od początku widać, że autorka miała pomysł na swoją historię i to całkiem niezły, ale nie potrafiła tego opisać. Znaczna część wydarzeń jest ogromnie trudna do uwierzenia, nawet jak na elementy fantasy. Wszystko jest zbyt nieuporządkowane, chaotyczne, Gurian momentami gubi związek przyczynowo-skutkowy. Pojawia się wiele sytuacji zupełnie pozbawionych sensu i zwyczajnie niepotrzebnych. Najbardziej szkoda mi tego, że sama główna intryga naprawdę mogłaby być interesująca i momentami zaskoczyć, gdyby tylko wyciąć z niej parę absurdów i zbędnych elementów. To miało szansę się udać…
Z reguły nie poświęcam w opinii o książce zbyt wiele miejsca samemu językowi powieści, ale sposobu, jakim są napisane „Roziskrzone noce”, nie da się pominąć. Styl autorki jest bardzo prosty, prawdopodobnie starała się ona nadać narracji młodzieżowy wydźwięk poprzez wprowadzenie kilku powszechnych w języku młodych osób wtrąceń z angielskiego. Cały ten wysiłek udało się jej zaprzepaścić dzięki wpleceniu wielu metafor, które nie mają nic wspólnego z wyrażeniami używanymi przez zwykłych ludzi. Podam przykład: w jednej ze scen główna bohaterka widzi po raz pierwszy pałacową bibliotekę i opisuje ją jako „przypominającą trzypiętrowy tort weselny z zapakowanych kinder pingui”. Wiecie, o co chodzi Phili? Ja nie mam pojęcia, jak to rozumieć.
Jak już z całą pewnością zauważyliście, „Roziskrzone noce” zdecydowanie nie przypadły mi do gustu. Mimo że moje oczekiwania były dość małe, liczyłam na znacznie lepszą historię. Ta powieść kuleje pod wieloma względami. Autorce nie udała się zarówno kreacja bohaterów, jak i stworzenie angażującej fabuły. Jej książka jest przewidywalna, nie wciąga i wzbudza w czytelniku znacznie więcej negatywnych odczuć niż pozytywnych. Ze swojej strony nie polecam – nawet osoby, które lubią historie utrzymane w podobnym klimacie (tak, jak ja) mogą się srodze rozczarować.
readwithpassion.it27.pl
March 17, 2021
3,5⭐️
August 13, 2023
wahrscheinlich das verwirrendste Buch, das ich jemals gelesen habe
November 6, 2018
Ostatnio wśród książek do recenzji od Wydawnictwa Jaguar trafiałam na same dobre pozycje. Miałam zatem wysokie oczekiwania także wobec "Roziskrzonych nocy". Nie przewidziałam jednak, że ta piękna błękitna okładka skrywa historię, która tak całkowicie mnie zaskoczy.
Philę i jej młodszego brata, Matteo, czeka przeprowadzka. Ich mama ponownie wychodzi za mąż i wszyscy troje mają zamieszkać u jej wybranka, hrabiego von Rabena. Chociaż nowym domem będzie dla nich przestronny, gustowny pałac, dziewczyna wcale się nie cieszy, że musi opuścić Berlin i wyjechać do jakiejś zapadłej dziury w Danii. W drodze z lotniska jedna z limuzyn potrąca sarnę, a hrabia Frederik dobija ją, strzelając do niej na oczach Phili. Gdy dziewczyna później o tym wspomina, wszyscy patrzą na nią z niedowierzaniem, twierdząc, że nic takiego nie miało miejsca. To jednak dopiero początek serii przedziwnych, trudnych do wyjaśnienia zdarzeń.
Opis i okładka sugerowały raczej opowieść skupiającą się na wątku miłosnym. Jak wielkie było moje zdziwienie, gdy już pierwsze dwie strony kazały mi przygotować się na coś zupełnie innego. Okazało się, że fabuła ma w sobie więcej podobieństw do Kodu Leonarda da Vinci Dana Browna niż do romansu dla młodzieży. Muszę przyznać, że autorka świetnie poradziła sobie z budowaniem odpowiedniego klimatu. Było mega tajemniczo i do momentu wyjaśnienia przez Beatrix Gurian pewnych wątków, nie miałam zielonego pojęcia, jak to wszystko wytłumaczy. Pod tym względem powieść wywarła na mnie ogromnie pozytywne wrażenie.
Co jeszcze mi się podobało? Bohaterowie, i to niemal wszyscy. Phila, choć z początku niezadowolona i zagubiona, zdecydowanie dała się polubić. Niby zwyczajna nastolatka, choć w żadnym razie nie można by jej nazwać przeciętną. Odważna, ciekawa świata, spostrzegawcza, uparcie dążąca do poznania prawdy i gotowa zaryzykować wszystko dla osób, które są jej bliskie. Moje serce podbił także uroczy, pełen energii Matteo. Za to ich matka nie zrobiła na mnie dobrego wrażenia, choć przyznaję, że i okoliczności jej nie sprzyjały. Wszystkie pozostałe postaci niezmiernie mnie intrygowały. Zwłaszcza, że przez większość czasu nie miałam pewności, kto z nich naprawdę zasługuje na miano czarnego charakteru i do jakiego stopnia jest zamieszany w tę niepokojącą sprawę.
Liczne odniesienia do mitologii nordyckiej także zaliczam do zalet powieści. Zdecydowanie dodawały jej uroku i charakteru. Podobnie jak pojawiające się na kartach runy i motywy wolnomularskie. Lekki styl sprawił, że czytało mi się szybko i nadzwyczaj przyjemnie. Akcja rozwijała się w szybkim tempie, a niebezpieczeństwo nadchodziło wielkimi krokami. Nawet literówek było tu niewiele, co również bardzo mnie cieszy. Co więcej, ta książka została naprawdę pięknie wydana (i nie chodzi mi tu tylko o okładkę, niektóre fragmenty wydrukowano na bardzo eleganckim, wyróżniającym się tle).
Rozczarowało mnie trochę zakończenie. Po całej tej misternie utkanej intrydze spodziewałam się równie oryginalnego finału. Tymczasem odniosłam wrażenie, że albo autorce ciekawe pomysły już się skończyły, albo musiała pilnie zakończyć tom i nie miała pojęcia, jak to dobrze zrobić. Dość słabo rozwinięty wydał mi się także sam wątek miłosny. Mocno uproszczony i okrojony w stosunku do reszty powieści. O ile pierwsze spotkanie bohaterów ogromnie mi się spodobało, a drugie zaintrygowało, to już następujące później westchnienia Phili i marzenie o tym, by czuwać nad snem ukochanego, trochę ten efekt popsuły. Gdyby nie ciekawie wykreowane postaci, które mocno ratowały sytuację, moje wrażenia byłyby jednak o wiele gorsze.
Sięgając po "Roziskrzone noce", nastawiałam się na ciekawą historię miłosną z nutką tajemnicy. Okazało się jednak, że zupełnie nie doceniłam autorki, bowiem to, co zaserwowała w swojej powieści, nazwałabym raczej połączeniem thrillera z młodzieżówką i romansem. Przy czym to ostatnie wyszło jej najsłabiej. Mimo to książka Beatrix Gurian oczarowała mnie całkowicie świetnym pomysłem na fabułę, wspaniałym, tajemniczym, a jednocześnie niepokojącym klimatem i bardzo dobrze wykreowanymi bohaterami. Choć zakończenie nieco mnie rozczarowało, z pewnością sięgnę także po kontynuację tej historii. A wszystkim miłośnikom sekretów i nietuzinkowej fabuły szczerze polecam.
ogrodksiazek.blogspot.com
Philę i jej młodszego brata, Matteo, czeka przeprowadzka. Ich mama ponownie wychodzi za mąż i wszyscy troje mają zamieszkać u jej wybranka, hrabiego von Rabena. Chociaż nowym domem będzie dla nich przestronny, gustowny pałac, dziewczyna wcale się nie cieszy, że musi opuścić Berlin i wyjechać do jakiejś zapadłej dziury w Danii. W drodze z lotniska jedna z limuzyn potrąca sarnę, a hrabia Frederik dobija ją, strzelając do niej na oczach Phili. Gdy dziewczyna później o tym wspomina, wszyscy patrzą na nią z niedowierzaniem, twierdząc, że nic takiego nie miało miejsca. To jednak dopiero początek serii przedziwnych, trudnych do wyjaśnienia zdarzeń.
Opis i okładka sugerowały raczej opowieść skupiającą się na wątku miłosnym. Jak wielkie było moje zdziwienie, gdy już pierwsze dwie strony kazały mi przygotować się na coś zupełnie innego. Okazało się, że fabuła ma w sobie więcej podobieństw do Kodu Leonarda da Vinci Dana Browna niż do romansu dla młodzieży. Muszę przyznać, że autorka świetnie poradziła sobie z budowaniem odpowiedniego klimatu. Było mega tajemniczo i do momentu wyjaśnienia przez Beatrix Gurian pewnych wątków, nie miałam zielonego pojęcia, jak to wszystko wytłumaczy. Pod tym względem powieść wywarła na mnie ogromnie pozytywne wrażenie.
Co jeszcze mi się podobało? Bohaterowie, i to niemal wszyscy. Phila, choć z początku niezadowolona i zagubiona, zdecydowanie dała się polubić. Niby zwyczajna nastolatka, choć w żadnym razie nie można by jej nazwać przeciętną. Odważna, ciekawa świata, spostrzegawcza, uparcie dążąca do poznania prawdy i gotowa zaryzykować wszystko dla osób, które są jej bliskie. Moje serce podbił także uroczy, pełen energii Matteo. Za to ich matka nie zrobiła na mnie dobrego wrażenia, choć przyznaję, że i okoliczności jej nie sprzyjały. Wszystkie pozostałe postaci niezmiernie mnie intrygowały. Zwłaszcza, że przez większość czasu nie miałam pewności, kto z nich naprawdę zasługuje na miano czarnego charakteru i do jakiego stopnia jest zamieszany w tę niepokojącą sprawę.
Liczne odniesienia do mitologii nordyckiej także zaliczam do zalet powieści. Zdecydowanie dodawały jej uroku i charakteru. Podobnie jak pojawiające się na kartach runy i motywy wolnomularskie. Lekki styl sprawił, że czytało mi się szybko i nadzwyczaj przyjemnie. Akcja rozwijała się w szybkim tempie, a niebezpieczeństwo nadchodziło wielkimi krokami. Nawet literówek było tu niewiele, co również bardzo mnie cieszy. Co więcej, ta książka została naprawdę pięknie wydana (i nie chodzi mi tu tylko o okładkę, niektóre fragmenty wydrukowano na bardzo eleganckim, wyróżniającym się tle).
Rozczarowało mnie trochę zakończenie. Po całej tej misternie utkanej intrydze spodziewałam się równie oryginalnego finału. Tymczasem odniosłam wrażenie, że albo autorce ciekawe pomysły już się skończyły, albo musiała pilnie zakończyć tom i nie miała pojęcia, jak to dobrze zrobić. Dość słabo rozwinięty wydał mi się także sam wątek miłosny. Mocno uproszczony i okrojony w stosunku do reszty powieści. O ile pierwsze spotkanie bohaterów ogromnie mi się spodobało, a drugie zaintrygowało, to już następujące później westchnienia Phili i marzenie o tym, by czuwać nad snem ukochanego, trochę ten efekt popsuły. Gdyby nie ciekawie wykreowane postaci, które mocno ratowały sytuację, moje wrażenia byłyby jednak o wiele gorsze.
Sięgając po "Roziskrzone noce", nastawiałam się na ciekawą historię miłosną z nutką tajemnicy. Okazało się jednak, że zupełnie nie doceniłam autorki, bowiem to, co zaserwowała w swojej powieści, nazwałabym raczej połączeniem thrillera z młodzieżówką i romansem. Przy czym to ostatnie wyszło jej najsłabiej. Mimo to książka Beatrix Gurian oczarowała mnie całkowicie świetnym pomysłem na fabułę, wspaniałym, tajemniczym, a jednocześnie niepokojącym klimatem i bardzo dobrze wykreowanymi bohaterami. Choć zakończenie nieco mnie rozczarowało, z pewnością sięgnę także po kontynuację tej historii. A wszystkim miłośnikom sekretów i nietuzinkowej fabuły szczerze polecam.
ogrodksiazek.blogspot.com
Displaying 1 - 30 of 59 reviews