Κλασικές Ιστορίες Τρόμου Απ' Όλο Τον Κόσμο

by Θωμάς Π. Μαστακούρης (Editor / Translator)

Κάθε λαός και κάθε πολιτισμός έχουν τον δικό τους τρόπο να εκφράζουν το δέος και τον φόβο για τον θάνατο και το άγνωστο. Οι ιστορίες του βιβλίου μάς ταξιδεύουν από τις φτωχογειτονιές του Μεξικού στα σλαβικά χωριά του 18ου αιώνα, από τις Μεγάλες Πεδιάδες της Βόρειας Αμερικής μέχρι τα παζάρια της Αφρικής, από τα υγρά κάστρα της Αγγλίας μέχρι τις στεγνές έρημους της Αραβίας και τις στέπες της Κίνας. Γραμμένες από τους πιο διάσημους συγγραφείς ή από τον ανώνυμο λαϊκό δημιουργό, έχουν όλες ως κοινό στοιχείο τους τον υπερφυσικό τρόμο που κρύβεται πίσω από ποικιλόμορφες μάσκες.

Genres: Horror, Anthologies, Crime, Paranormal, Mystery, Folklore

176 pages, Paperback

Published February 24, 2016

About the author

Ο Θωμάς Π. Μαστακούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962 και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και νομικά. Είναι δικηγόρος, συγγραφέας και μεταφραστής. Έχει γράψει πολλά βιβλία και διηγήματα ηρωικής φαντασίας, επιστημονικής φαντασίας και μεταφυσικής, το παιχνίδι ρόλων στην ομηρική εποχή "Ζωντανά έπη", κι ένα παιδικό παραμύθι με τίτλο "Το αόρατο στέμμα της σοφίας". Εδώ και 10 χρόνια είναι υπεύθυνος της σειράς "Ανθολογία Επιστημονικής Φαντασίας" των εκδόσεων Ωρόρα που έχει φτάσει τα 70 βιβλία. Είναι τακτικός αρθρογράφος στο περιοδικό Τρίτο Μάτι και έχει μεταφράσει πάνω από 120 βιβλία, καθώς και πολιτικά άρθρα, ταινίες και δοκίμια.

Reviews

[Eliasdgian · Rating 3 out of 5]

Εκτός από το κλασικό Φάντασμα του Κάντερβιλ (Όσκαρ Ουάιλντ), που έτυχε να έχω διαβάσει ξανά, όλες οι άλλες σκοτεινές ιστορίες της συλλογής μού ήταν απολύτως άγνωστες. Λαϊκές αφηγήσεις από το Μεξικό και την Δυτική Αφρική, ζοφερές ιστορίες από την Ανατολή και την αρχαία Ρώμη, ένα εκπληκτικό διήγημα τρόμου του Αλεξέι Τολστόι ("Η οικογένεια του Βουρδούλακα") κι ένα ωραιότατο απόσπασμα από τον "Βρυκόλακα" του "δικού μας" Αριστοτέλη Βαλαωρίτη! Ένα παγκόσμιο ταξίδι στον τρόμο, τον χρόνο και τον ρομαντισμό, λοιπόν, διάρκειας κάτι λιγότερο από τρεις ώρες, που κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο (και τα βλέφαρά μου ανοικτά) όσο ταξίδευα προς την πατρίδα του Όσκαρ Ουάιλντ (πεπεισμένος, το δίχως άλλο, ότι οι εποχές που οι άνθρωποι έβλεπαν και ένιωθαν τους νεκρούς τους έχουν περάσει ανεπιστρεπτί).

[Γρηγόρης Δημακόπουλος · Rating 4 out of 5]

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή παλιών (ως και αρχαίων) λαϊκών αφηγήσεων απ' όλον τον κόσμο, που αξίζει να διαβάσουν όλοι όσοι αγαπούν τον τρόμο. Όχι γιατί είναι απαραίτητα τρομακτικές (ή ακόμα και ατμοσφαιρικές), αλλά για να πάρουν μια ιδέα σχετικά με το πώς εξελίχθηκε η μυθοπλασία με το πέρασμα των χρόνων πάνω στο συγκεκριμένο είδος.

Θα διαβάσετε ιστορίες από την Κίνα, από την Αραβία (ένα ωραιότατο διήγημα από τις Χίλιες και Μία Νύχτες), από την Ιρλανδία (η Καταρά της Φωτιάς και των Σκιών του Γέιτς), κτλ.

Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου η συλλογή αξίζει να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη σας μόνο και μόνο για το καταπληκτικό ποίημα του Βαλαωρίτη (Ο Βρυκόλακας, Θανάσης Βάγιας), για το υπέροχο διήγημα τρόμου η Οικογένεια του Βουρδούλακα (του Αλεξέι Τολστόι, από το οποίο, βάζω στοίχημα, ο Κινγκ πήρε 1-2 ιδέες γράφοντας το Σάλεμς Λοτ) και το διάσημο Φάντασμα του Κάντερβιλ (του Όσκαρ Ουάιλντ, από το οποίο επίσης δεν θα μου έκανε εντύπωση αν μάθαινα πως ο Τιμ Μπάρτον άντλησε έμπνευση κάνοντας τον Σκαθαροζούμη).

[Ανδρέας Μιχαηλίδης · Rating 2 out of 5]

Να πω τη μαύρη μου αμαρτία, πάλι λείπει το μισό αστεράκι, διότι το βιβλίο είναι για μένα 2.5. Δεν μπορείς να το πεις κακό, ειδικά καθότι κάθε ιστορία συνοδεύεται από πολύ ενδιαφέρουσες σημειώσεις του μεταφραστή, τόσο εν είδει προλόγου, όσο και στο σώμα του κειμένου.

Νομίζω πως το πρόβλημα, ίσως, έχει να κάνει περισσότερο με την παρουσίαση. Το βιβλίο έχει ξεκάθαρα στον τίτλο το "ιστορίες τρόμου" και με εξαίρεση μία από αυτές, το περιεχόμενό του δεν είναι (εννοώντας, δεν προσπαθεί να είναι) τρομακτικό. Είναι περισσότερο σαν λαογραφική ανθολογία του μεταφυσικού, από τη μία, μαζί με δύο καθαρά λογοτεχνικές ιστορίες από την άλλη. Θα έλεγα πως ίσως δεν έχει σαφή... χαρακτήρα.

Το μεγαλύτερο κρίμα πάντως είναι πως, η μόνη ιστορία που θα μπορούσε να είναι πραγματικά τρομακτική, προερχόμενη καθώς είναι από τους σλάβικους θρύλους, βρίσκεται εδώ στη φοβερά φλύαρη μορφή που χαρακτηρίζει τους Ρώσους του 19ου αιώνα (γραμμένη δια χειρός μακρινόυ εξαδέλφου Τολστόι). Το αποτέλεσμα είναι πως διαβάζεται σαν αποστασιοποιημένο δοκίμιο κι έτσι χάνει το νεύρο της.

Για τον συλλέκτη ιστοριών, το βιβλίο σίγουρα έχει ενδιαφέροντα πράγματα μέσα, ή μπορεί ν' αποτελέσει την αρχή μιας αναζήτησης, αλλά μοιάζει να πάσχει από μια κάποια εσωτερική δυσαρμονία.

[Kyriakos Sorokkou]

Διαβάστε την ελληνική κριτική στις βιβλιοαλχημείες

This is a Greek anthology called "Classic horror stories from around the world" and it anthologises exactly what the title says: horror stories from around the world.
But the thing is that these are not horror stories but ghost stories, with nothing really horrific in them. 

Don't get me wrong, they are interesting stories that give you a glimpse from a certain culture and people and their own ways of viewing death and the hereafter a.k.a. the afterlife. 


Oral stories from Mexico, from Nebraska, or more precisely the indigenous tribe Winnebego, from West Africa, or more precisely the Kingdom of Dahomey (present day Benin).
Short stories from writers such as the Roman author Pliny the Younger, the Greek poet Aristotelis Valaoritis, a short story from the The Arabian Nights: Tales of 1001 Nights, a novella from the second cousin of Leon Tolstoy, Aleksey Tolstoy.
Short stories from the Chinese writer Pu Songling, the Irish poet W. B. Yeats, and lastly but certainly not least the also Irish poet and dramatist Oscar Wilde.

I really liked Wilde's funny and entertaining ghost story The Canterville Ghost
I liked Pu Songling's creepy story The Painted Skin, the unsettling vampire story by Aleksey Tolstoy called The Vurdulak's Family and the equally unsettling Greek vampire themed poem by Greek poet Aristotelis Valaoritis called "Thanasis Vagias: The Vampire" set in the Ottoman era of Greece.
The rest of the stories were interesting but easily forgettable and quite short.

But it was in overall a good collection, not the best, but a nice introduction to regions and writers I wasn't familiar with.

[Χρήστος Αναστασόπουλος · Rating 4 out of 5]

Ήταν πάρα πολύ ωραία ιδέα να συγκντρωθούν ιστορίες τρόμου απ' όλο τον κόσμο. Φαντάζομαι πως την εποχή που γράφτηκαν θα ήταν τρομαχτικές αλλά όχι πλέον. Ωραία δουλειά!

[Katerina Koltsida · Rating 5 out of 5]

Καταπληκτική συλλογή

[Χρυσόστομος Τσαπραΐλης · Rating 4 out of 5]

Πολύ καλή συλλογή δέκα σκοτεινών/μακάβριων ιστοριών (δεν θα έλεγα τις περισσότερες από αυτές τρόμου, τουλάχιστον με τη σύγχρονη έννοια) από την αρχαιότητα ως σήμερα. Οι περισσότερες είναι λαϊκές διηγήσεις/παραδόσεις, ή τείνουν πρός τα εκεί, δίνοντας έναν λαογραφικό αέρα σε μεγάλο μέρος της συλλογής.

Ξεχώρισα το Ζωγραφισμένο Δέρμα (Που Σουνγκ Λινγκ, Κίνα), την Ιστορία του Δεύτερου Βασιλιά-Ζητιάνου (από τις Χίλιες και Μία Νύχτες, Αραβία), την Καταρά της Φωτιάς και των Σκιών (Γέιτς, Ιρλανδία), τον δικό μας Βρυκόλακα του Βαλαωρίτης, την Οικογένεια του Βουρδούλακα (Αλεξέι Τολστόι, Ρωσία - στο οποίο διήγημα είναι βασισμένη η μία από τις τρεις ιστορίες ("The Wurdulak") του μεγάλου Black Sabbath του 1963) και το πασίγνωστό και ξεκαρδιστικό «Φάντασμα του Κάντερβιλ» (Όσκαρ Ουάιλντ, Αγγλία). Η μετάφραση του Μαστακούρη είναι καλή όπως και η γενική αίσθηση της έκδοσης.

[Evi Routoula · Rating 5 out of 5]

Υπέροχη η συλλογή από τις ιστορίες τρόμου από όλα τα μέρη του κόσμου και από διάφορες εποχές. Ξεκινάει με την αρχαία Ρώμη, περνάει στην Αφρική, στους Ινδιάνους της Αμερικής, στην Κίνα, στην Αραβία, στο Μεξικό, στην Ιρλανδία και καταλήγει στα δύο αριστουργήματα: στην Οικογένεια του Βουρδούλακα του Αλεξέι Τολστόι και στο πασίγνωστο Φάντασμα του Κάντερβιλ του Γουάιλντ. Συνίσταται για όλους, είτε σας αρέσουν οι ιστορίες φαντασμάτων είτε όχι. Απλά καταπληκτική συλλογή, χίλια μπράβο στον Θωμά Μαστακούρη που επέλεξε, συγκέντρωσε, μετέφρασε και προλόγισε τις ιστορίες.

[Natalie · Rating 3 out of 5]

Πέρα από τις δύο τελευταίες ιστορίες, "Η οικογένεια του βουρδούλακα" και "Το φάντασμα του Κάντερβιλ" που αξίζουν 5 αστεράκια, οι υπόλοιπες δεν με κέρδισαν τόσο πολύ. Θεωρώ πως στην εποχή τους και ίσως αν λέγονταν και προφορικά, θα προξενούσαν τρόμο σε αυτούς που τις άκουγαν και τις συνέδεαν με τις παραδόσεις και τους θρύλους τους. Στο σήμερα έχουν βέβαια ένα λαογραφικό ενδιαφέρον και αξίζουν σαν συλλογή, αλλά δυστυχώς όχι κάτι παραπάνω.

[Anna Baboura · Rating 3 out of 5]

Ιστορίες τρόμου δεν θα τις χαρακτήριζα (με εξαίρεση το «ζωγραφισμένο δέρμα»). Μάλλον μια συλλογή από Λαογραφικές ιστορίες (ενδιαφέρουσες δεν αντιλέγω) με άρωμα από μεταφυσικά στοιχεία και ελάχιστο τρόμο. Οι σημειώσεις πριν από κάθε ιστορία συμπληρώνουν το πλαίσιο (χωρικό και χρονικό) και αποτελούν χρήσιμη εισαγωγή.

[Nikolis Asimakis · Rating 4 out of 5]

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή με ιστορίες τρόμου απ'όλο τον κόσμο. Κάποιες δεν ήταν ακριβώς τρόμου, ή γενικά ενδιαφέρουσες, αλλά κάποιες άλλες ήταν αρκετά τρομακτικές, ιδιαίτερα η ιστορία με τους "Βουρδούλακες", που ίσως είναι και η αγαπημένη μου απ'το βιβλίο.

[Dimitris Patriarcheas · Rating 3 out of 5]

4 από τις10 συνολικά, θεωρώ πως είναι αξιόλογες ιστορίες τρόμου, με την κλασική έννοια του Τρόμου, δεν τρομάζεις δηλαδή, παρόλα αυτά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, άλλο μέχρι ένα σημείο, δεν θα μείνουν ανεξιτηλες στη μνημη σου κιόλας.

[Toss A Book To Your Reader · Rating 4 out of 5]

Μερακλής ο κύριος Μαστακούρης και στην επιμέλεια και στην παρουσίαση. Πέρασα όμορφα και άναψα και ένα επιπλέον φως. Έξτρα αγάπη για την επιλογή του Θανάση Βάγια και γιατί το φάντασμα του Κάντερβιλ είναι από τα αγαπημένα μου διηγήματα.

[Pepita M. · Rating 4 out of 5]

Παραμυθια αλλοτε γλυκοπικρα, αλλοτε "τρομακτικά". Καποια με ωραια ροη, καποια λιγο κουραστικά. Ωραίο παραμυθενιο ποτ-πουρι παντως

[Tonia Kostaki · Rating 4 out of 5]

Πολύ ωραία συλλογή με ενδιαφέρουσες επιλογές μεταξύ των οποίων και ιστορίες που ποτέ πριν δεν είχα διαβάσει. Κόσμημα της συλλογής κατά τη γνώμη μου αποτελεί "Η οικογένεια του βουρδούλακα" που είναι από τις πιο ατμοσφαιρικές και τρομακτικές ιστορίες με βαμπίρ που έχω διαβάσει ποτέ (κι έχω διαβάσει αρκετές). Ακολουθεί το κλασικό και βιτριολικό "Το Φάντασμα του Κάντερβιλ". Και μόνο γι' αυτά τα δύο αξίζει να μπει σε κάθε βιβλιοθήκη του είδους η συγκεκριμένη συλλογή. Για τους πιο "ψαγμένους" πολύ ενδιαφέρουσα ήταν και η ινδιάνικη ιστορία που ουσιαστικά αφηγείται την προέλευση του πραγματικού ινδιάνικου τελετουργικού "ghost dancing". Από την άλλη πλευρά, πιο αδύναμη επιλογή θεωρώ ότι ήταν η ιστορία από τις Χίλιες και μια Νύχτες. Υστερούσε κατά πολύ σε ατμόσφαιρα και ο τρόμος περιοριζόταν σε σκοτωμούς που το ύφος της αφήγησης παρουσίαζε ως εντελώς πεζούς, συνηθισμένους και άνευ οποιασδήποτε συναισθηματικής επίδρασης στους χαρακτήρες, άρα και στους αναγνώστες. Κατά τα λοιπά, μετάφραση ήταν αξιοπρεπέστατη και εκτίμησα ιδιαίτερα τις σημειώσεις του μεταφραστή που πραγματικά βοηθούσαν στην καλύτερη κατανόηση και απορρόφηση στον κόσμο της κάθε ιστορίας.

[Priapos69 · Rating 3 out of 5]

Καλό βιβλίο, το είχα διαβάσει πριν καιρό, και κάποια στιγμή το παράτησα στην μέση. Θυμάμαι να κάνει αναφορές σε κάποιες "γνωστές ιστορίες τρόμου" απ' όλο τον κόσμο. Και η λέξη κλειδί εδώ είναι ότι κάνει 'αναφορες' θέλοντας να πω ότι λείπει το λογοτεχνικό πνεύμα από μέσα κρατώντας όμως το μυστήριο. Αυτα, δεν ξέρω αν θα το πρότεινα σε κάποιων φίλο μου να το διαβάσει. Ένα ωραίο μικρό βιβλίο τρόμου αν και παλιό που είχα διαβάσει ειναι ο Χρυσός Σκαραβαίος του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Για εμένα ήταν καθαρό 5αρακη!

[Forsythia · Rating 3 out of 5]

Οι ιστορίες που μου άρεσαν είναι το παζάρι των νεκρών, ο Βρυκόλακας και η οικογένεια του βουρδούλακα

Ο χοίρος και η γυναίκα του είναι μια καλή δικαιολογία για τους άντρες τις εποχής να δέρνουν τις γυναίκες τους...🙄 Λέει η νεκρή γυναίκα στον ζωντανό άντρα της "περνάω όλα αυτά τα βάσανα τώρα γιατί δεν με έδερνες όσο ήμουν εν ζωή"...

Άκουσα το βιβλίο με την εφαρμογή Bookvoice και ο αφηγητής ήταν πολύ καλός, οπότε βάζω στο βιβλίο τρία αστέρια αντί για δύο, κρίνοντας από τη συνολική εμπειρία.

[Seashelly · Rating 2 out of 5]

Τώρα ότι είναι ενδιαφέρουσα η συλλογή, είναι, αλλά τρόμου δε θα την έλεγα. Η γραφή είναι τόσο αποστασιοποιημένη - λόγω της λαογραφικής φύσης της συλλογής, σαφέστατα, και του γεγονότος πως πολλές από τις ιστορίες είναι διαβιβασμένες προφορικά, χωρίς συγκεκριμένη γραπτή παράδοση - με αποτέλεσμα το μοναδικό αίσθημα που να σου αφήνει να είναι μία χαλαρή περιέργεια για τον λαό/πολιτισμό από τον οποίο προέρχεται η ιστορία αυτή. Τίποτα παραπάνω.

[Demonica · Rating 4 out of 5]

Αρκετά ενδιαφέρουσες ιστορίες.
Κάποιες λιγότερο, κάποιες περισσότερο.

[Tsoureki · Rating 3 out of 5]

Τρόμου δεν τις λες!