Шакалы и арабы

by Franz Kafka, Франц Кафка, Соломон Апт (Translator)

Рассказы и романы Кафки аллегоричны, но не в обычном смысле этого слова; они являются, так сказать, математическими, алгебраическими символами — столько же условными, сколько реальными. Это своеобразие творческого метода Кафки возникло не само по себе. В нем явственно ощутимы традиции романтического и даже реалистического гротеска прошлого века. Гофман, Гоголь, Достоевский, новеллы Эдгара По — вот те источники, из которых питалось воображение писателя, стремившегося раскрыть некие потаенные, невидимые простым глазом, непознаваемые здравым рассудком отношения человека с действительностью и самим собой... Такими эти отношения представлялись ему, жившему в

Genres: Short Stories, Fiction, Classics, German Literature, Politics, 20th Century, Czech Literature

6 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1919

About the author

Franz Kafka was a German-speaking writer from Prague whose work became one of the foundations of modern literature, even though he published only a small part of his writing during his lifetime. Born into a middle-class Jewish family in Prague, then part of the Austro-Hungarian Empire, Kafka grew up amid German, Czech, and Jewish cultural influences that shaped his sense of displacement and linguistic precision. His difficult relationship with his authoritarian father left a lasting mark, fostering feelings of guilt, anxiety, and inadequacy that became central themes in his fiction and personal writings.
Kafka studied law at the German University in Prague, earning a doctorate in 1906. He chose law for practical reasons rather than personal inclination, a compromise that troubled him throughout his life. After university, he worked for several insurance institutions, most notably the Workers Accident Insurance Institute for the Kingdom of Bohemia. His duties included assessing industrial accidents and drafting legal reports, work he carried out competently and responsibly. Nevertheless, Kafka regarded his professional life as an obstacle to his true vocation, and most of his writing was done at night or during periods of illness and leave. Kafka began publishing short prose pieces in his early adulthood, later collected in volumes such as Contemplation and A Country Doctor. These works attracted little attention at the time but already displayed the hallmarks of his mature style, including precise language, emotional restraint, and the application of calm logic to deeply unsettling situations. His major novels The Trial, The Castle, and Amerika were left unfinished and unpublished during his lifetime. They depict protagonists trapped within opaque systems of authority, facing accusations, rules, or hierarchies that remain unexplained and unreachable. Themes of alienation, guilt, bureaucracy, law, and punishment run throughout Kafka’s work. His characters often respond to absurd or terrifying circumstances with obedience or resignation, reflecting his own conflicted relationship with authority and obligation. Kafka’s prose avoids overt symbolism, yet his narratives function as powerful metaphors through structure, repetition, and tone. Ordinary environments gradually become nightmarish without losing their internal coherence. Kafka’s personal life was marked by emotional conflict, chronic self-doubt, and recurring illness. He formed intense but troubled romantic relationships, including engagements that he repeatedly broke off, fearing that marriage would interfere with his writing. His extensive correspondence and diaries reveal a relentless self-critic, deeply concerned with morality, spirituality, and the demands of artistic integrity. In his later years, Kafka’s health deteriorated due to tuberculosis, forcing him to withdraw from work and spend long periods in sanatoriums. Despite his illness, he continued writing when possible. He died young, leaving behind a large body of unpublished manuscripts. Before his death, he instructed his close friend Max Brod to destroy all of his remaining work. Brod ignored this request and instead edited and published Kafka’s novels, stories, and diaries, ensuring his posthumous reputation.
The publication of Kafka’s work after his death established him as one of the most influential writers of the twentieth century. The term Kafkaesque entered common usage to describe situations marked by oppressive bureaucracy, absurd logic, and existential anxiety. His writing has been interpreted through existential, religious, psychological, and political perspectives, though Kafka himself resisted definitive meanings. His enduring power lies in his ability to articulate modern anxiety with clarity and restraint.

Reviews

[Juman Hasan · Rating 4 out of 5]

Having read most of the reviews, I must say I really don’t like it when people evaluate something that they didn’t quite understand!
Not understanding something or feeling that it’s “incomplete” means that you need to do further reading about the story's history or the author's background ..
Otherwise, DON’T EVER READ KAFKA !! He will never be that smooth, clear and direct author you’re looking for!
Having said that, let me tell you what I think and of course, it doesn’t have to be true ..

So the story was written in 1917, right after “Balfour”, the British prime minister, made his famous statement declaring the land of Palestine as a “national home for the Jewish people”, it was a time when the Zionist movement alongside the Jewish emigration from Europe to Palestine were at their peak ..
And it seems that Kafka didn’t really like the Zionist ideology and its long pleading for a national home, so he presented it as the “jackals” mentioned in the story.
Jackals were always known for their malice, and in the story, they believe in the appearance of a “Savior” that will help them get their land back, so they try to convince the "European" that he is the one.
The idea of ​​“waiting for a savior” can also be seen in Kafka's other story “In the penal colony” where the “old leader” is expected to rise from the dead someday and take control of the colony once more ..
Both stories present us the scene of a foreigner / European being asked for help by those who expect a savior.
In “In the penal colony” Kafka shows us that the (torture = religion) machine gets destroyed killing the officer, whereas in “Jackals and Arabs” the story ends with the Arabs ignoring (in a clear contempt and neglect) what the jackals are trying to do ..
Therefore I think that both stories are in way:
1. Some sort of a criticism of the Zionist movement that was rising strongly at the time.
2. Some sort of mocking religious beliefs in which Kafka was not very fond of, such beliefs contained: waiting for a savior (both stories), Purges after punishment (in the penal colony).
3. Demonstrating the crucial role that the foreigner / European interference has played recently in this thousand-years old conflict between Arabs and Jews.

For me the story was good, I have always loved Kafka’s thought-provoking writings and this one isn’t an exception.

[Nayra.Hassan · Rating 3 out of 5]

مع اصدار وعد بلفور عام ١٩١٧ كتب كافكا قصة رمزية عن رؤيته للعلاقة بين العرب والصهاينة و اسماها
بنات اوي و عرب
القصة كاملة
كنا قد ضربنا خيامنا في الواحة، وقد غفا رفاقي
مرَّ بي القوام الأبيض الشامخ لرجلٍ عربي، كان يتفقَّد الإبل،ويمضي في طريقه إلى مرقده

استلقيت على ظهري، فوق العشب، حاولت التماس الكرى، لكن النوم جفاني.
في البعيد عوت بنت آوى، فاقتعدت الأرض ثانية، فجأة دنا مني، كأشد ما يكون الدنو، ما كان نائياً، فقد تدفقت بنات آوى حولي، وعيونهن تلمع بذلك البريق الأصفر الكئيب، وتعاود الاختفاء مجدداً، وأجسادهن اللدنة تتحرك، بتحفز، وعلى نحو منتظم، كما لو كان ذلك يحدث استجابة، لقرقعة سوط.

أقبلت إحدى بنات آوى من خلفي، مندفعة تحت ذراعي مباشرة، ضاغطة نفسها باتجاهي، كما لو كانت بحاجة إلى أن تلتمس الدفء مني، ثم وقفت أمامي وراحت تحدثني وجهاً لوجه على التقريب

إنني كبرى بنات آوى في كل البقاع، ويسعدني أن ألقاك ها هنا، أخيراً، فقد كنت على وشك أن افقد الأمل، إذ انتظرتك سنوات لا تنتهي، وانتظرتك أمي وأمها، وكل أمهاتنا، منذ الأم الأولى لبنات آوى كافة، هذا صحيح، صدقني !ا

قلت: ناسياً في غمار حديثي إذكاء جذوة كوم الخشب الجاثم قاب قوسين أو أدنى، والذي يمكن استخدامه في طرد بنات آوى بعيداً:
أمر عجيب!يدهشني أشد الدهشة أن أسمع هذا، فالمصادفة المحضة هي التي ألقت بي إلى هنا من الشمال البعيد، كما أني أقوم بجولة قصيرة فحسب في هذه البلاد، فما الذي تردنه إذن يا بنات آوى؟!ا
أطبقت حلقة بنات آوى علي، كما لو كان قد أثار فيها الجرأة هذا التساؤل، الذي ربما كانت نغمة الود فيه قد تجاوزت ما ينبغي، و رحن جميعاً يلهثن، وقد فغرن أشداقهن.
أنشأت كبراهن تقول:إننا نعرف أنك جئت من الشمال، وهذا هو على وجه الدقة ما نعلق آمالنا عليه، فأنتم معشر الشماليين تتمتعون بذلك الفهم الذي لا نظير له في صفوف العرب، وأصدقك القول أنه ما من شرارة واحدة يمكن أن تقدح من صلفهم البارد. إنهم يذبحون الحيوانات، ليصنعوا طعاماً منها، ويزدرون الجيف.
قلت: لا ترفعي صوتك هكذا! فهناك عرب يرقدون غير بعيد عنا

قالت بنت آوى: إنك غريب ها هنا حتماً، وإلالعرفت أنه لم يحدث في تاريخ العالم قط أن خافت بنت آوى من عربي. لماذا ينبغي ان نخشاهم؟ أليس في نفينا بين ظهراني تلك المخلوقات ما يكفي من سوء الطالع؟
قلت: ربما، ربما، فمثل هذه الأمور البعيدة إلى هذا الحد لا أجدني مؤهلاً للحكم عليها، ويبدو لي الأمر عراكاً بالغ القدم، وأحسب أنه أمر يجري مجرى الدم، وربما لن ينتهي إلا بسفكه.
إنك أريبٌ للغاية.
قالتها ابنة آوى العجوز، ورحن جميعهن يلهثن بمزيد من السرعة، فيتدفق الهواء من رئاتهن،على الرغم من إنهن ساكنات في مواضعهن
انبعثت رائحة نتنة من أشداقهن، اضطررت
لكي أحتملها إلى أن أصر على أسناني

مضت ابنة آوى تقول:
إنك أريب للغاية، فما قلته تواً يتفق مع أعرافنا القديمة، فإننا سنلغ في دمائهم فينتهي النزاع.
قلت بصرامة تفوق ما كنت اقصده:
آه، لسوف يدافعون عن أنفسهم، ويطلقون النار من بنادقهم عليكن، فتسقطن بالعشرات.
قالت ابنة آوى:
ها أنت تسيء فهمنا، وتلك خصلة بشرية، يبدو إنها توجد حتى في أقصى الشمال، فنحن لا نقترح قتلهم: إذ ليس بمقدور ماء نهر النيل كله ان يطهرنا من ذلك، بل إن مجرد مرأى لحمهم الحي يجعلنا نولي الإدبار، ساعيات وراء هواء أنقى، إلى الصحراء، التي هي لهذا السبب عينه ملاذنا.

وخفضت بنات آوى الملتفات حولي جميعهن، بما في ذلك كثيرات أقبلن لتوهن، أخطامهن بين قوائمهن الأمامية، ورحن يمسحنها ببراثنهن، كما لو كن يحاولن إخفاء شعور غلاب بالاشمئزاز، إلى الحد الذي دفعني إلى الرغبة في الوثوب فوق رؤوسهن والهرب بعيداً.

ما الذي تقترحن القيام به إذن؟
قلتها متسائلاً، وأنا أحاول الوقوف، لكني لم أستطع النهوض، فقد أطبقت ابنتا آوى فتيتان أنيابهما على معطفي وقميصي.
أوضحت ابنة آوى عجوز الأمر، بجدية تامة، بقولها:إنهما وصيفتاك،  من أجلك، تكريماً لك.
صحت، متلفتاً تارة نحو ابنة آوى العجوز، وتارة نحو بنتي آوى اليافعتين:
لا بد لهما من تركي وشأني!ا
قالت ابنة آوى العجوز:
ستفعلان هذا بالطبع، بما أن تلك هي رغبتك، لكن ذلك سيستغرق بعض الوقت، ذلك أنهما أحكمتا إطباق أنيابهما كما هي عادتنا، ويتعين عليهما أن ترفعا أشداقهما قليلاً قليلاً

وفي غضون ذلك أصغ إلى ملتمسنا:
قلت: لم يجعلني تصرفكن أميل إلى هذا تماماً.
قالت، وقد لجأت إلى الكآبة الطبيعية في صوتها:
لا تأخذ علينا افتقادنا للدماثة، فنحن مخلوقات بائسة لا حول لنا إلا بأنيابنا وكل ما نريد إتيانه، سواء كان شيئاً طيباً أم شيئًا سيئاً، نقوم به مستخدمات أنيابنا.
تساءلت، دون أن تسكن ثائرتي كثيراً:
طيب، ما الذي تردنه؟

،  راحت بنات آوى تعوين معاً، على نحو ناء، بدا الأمر معه كما لو كن يعزفن لحناً متسق الأنغام
سيدي، سيدي، إننا نريدك أن تنهي هذا العراك الذي يقسم العالم، فأنت بالضبط الرجل الذي تنبأ أسلافنا بأنه سيولد للقيام بهذه المهمة، ونحن لا نريد بعد اليوم أن يكون العرب مصدر ضيق لنا، نريد مجالاً لالتقاط الأنفاس، أفقاً تم تطهيره منهم، لا مزيد من ثغاء الخراف التي يذبحها عربي، أن ينفق كل حيوان نفوقاً طبيعياً، ولا تدخل إلا بعد أن نستنزف الجثة و نلعق عظامها بعد أن نسلبها اللحم. حياة نظيفة فالنظافة هي كل ما نريد.
عندئذ غرقن جميعهن في النواح والبكاء،
مضت كبراهن قائلة:
كيف تتحمل الحياة في مثل هذا العالم، أنت يا صاحب القلب النبيل والنفس المرهفة، قذارة بياضهم، وقذارة سوادهم، وفظاعة لحاهم، و مرأى محاجر أعينهم يدفع المرء إلى الرغبة في البصق، حينما يرفعون ذراعاً تتثاءب ظلمة الجحيم في آباطهم، ولذا يا سيدي العزيز بيديك القويتين جز أعناقهم بهذا المقص!ا

واستجابة لإيماءة من رأسها، أقبلت إحدى بنات آوى مسرعة وهي تحمل مقص حياكة صغير، كساه صدأ قديم يتدلى من ناب في فكها الأعلى.
صاح القائد العربي لقافلتنا، الذي كان قد زحف تحت الريح نحونا وراح الآن يفرقع بسوطه الهائل:
هاهو المقص أخيراً وقد حان وقت التوقف!
سارعت بنات آوى بالهرب، لكنهن تجمعن متقاربات على بعد مسافة محددة، وقد انضمت إحداهن إلى الأخرى فتصلبن على نحو بدون معه كما لو كان قد ضمهن وهج مستنقعي متضائل، في طية واحدة صغيرة
قال العربي، ضاحكاً، بقدر ما يسمح له تحفظ أبناء جلدته بالمرح:
هكذا فقد دعيت لشهود هذه التسلية أيضا أيها السيد!ا

تساءلت: إذن فإننا على علم بما تسعى إليه هذه الحيوانات
قال: بالطبع فهو أمر معروف للكافة، وطالما بقي العرب على قيد الوجود فان هذا المقص سيجوب الصحراء، وسيمضي معنا إلى آخر أيامنا.
وقد عرض على كل أوروبي للقيام بالعمل العظيم، وكل أوروبي هو بالضبط الرجل الذي اختاره القدر لهن، إن أشد الآمال جنوناً هي محط تعلقهن، هاته المخلوقات الحيوانية، وهن لسن إلا حمقاوات، شديدات الحمق، ذلك هو سبب حبنا لهن، فهن كلابنا ويفضلهن خير كلابكم، الآن راقب هذا الأمر، لقد نفق بعير ليلة أمس، قد أمرت به فأحضر إلى

هنا أقبل أربعة رجال بجيفة ثقيلة، وألقوا بها أمامنا، فلم تكد تمس الأرض حتى عوت بنات آوى، وكما لو كن قد جذبن بحبال على نحو لا سبيل معه إلى المقاومة راحت كل منهن تتقدم باضطراب إلى الإمام، وزحفن على بطن البعير النافق.

كن قد نسين العرب، نسين مقتهن لهم، وسحرهن الحضور الذي يجب ما عداه والنابع من الجيفة كريهة الرائحة.
ارتمت إحداهن على عنق البعير، غرست أنيابها مباشرة في أحد عروقه.
وشأن مضخة صغيرة حادة تدفع بتصميم يعادل اليأس نحو إخماد نار تتلظى، التوت كل عضلة في جسم ابنة آوى، وكدحت لإنجاز هذه المهمة.
في لمح البصر كن قد اعتلين الجيفة جميعاً، و رحن يعملن أنيابهن فيها، وقد تحولن إلى جبل يعلوها.

أعمل قائد القافلة سوطه الباتر، على نحو متقاطع، فوق ظهورهن فرفعن رؤوسهن، وقد أخذ بهن الخدر من فرط النشوة، رأين العرب فوق رؤوسهن، أحسسن لسع السوط على أخطامهن، قفزن وتراجعن قليلاً لكن دم البعير كان متراكماً بالفعل في بحيرات، وقد ارتفعت رائحته زاعقة وبقرت الجيفة في مواضع عديدة فلم يستطعن مقاومتها وأطبقن عليها من جديد ومرة أخرى رفع القائد ذراعه بالسوط، فأمسكت به، وحلت دون أن يهوي بالسوط
قال: إنك ع��ى حق أيها السيد، لسوف نتركهن عاكفات على عملهن، إضافة إلى هذا فقد حان وقت الرحيل.طيب.لقد رأيتهن، إنهن مخلوقات عجيبة.ألسن كذلك؟ولشد ما يمقتننا!

ترجمة. كامل يوسف حسين

[Mahdi · Rating 3 out of 5]

داستان کوتاه چند صفحه‌ای «شغال و عرب» از فرانتس کافکا، از جمله داستان‌های کوتاهی است که به علت بکارگیری عناصر نشانه شناختی بسیار همانند دیگر آثار وی، بر سر تفسیر و مصادیق آن همواره اختلاف نظر وجود داشته است. اگرچه تاریخ نگارش این اثر توسط کافکا معلوم نیست، اما با توجه به محتوای داستان، می توان تاریخ و هدف از نگارش آن را با تصویب بیانیه ی «بالفور» در سال 1917 که طبق آن، تشکیل حکومت مستقل یهودی در سرزمین های فلسطینی به وسیله ی دولت بریتانیا به رسمیت شناخته می شود، مرتبط دانست. در این داستان، از زبان «شغال ها» که نماد «یهودیان سرگردان» می باشند، به نقد از «اعراب» و از زبان اعراب نیز، به نقد یهودیان پرداخته می شود. از آنجا که کافکا در خانواده ای یهودی به دنیا آمده و همواره نسبت به سخت گیری های پدرش در رابطه با لزوم پایبندی و اجرای احکام دینی توسط اعضای خانواده و همچنین، تعصبات و سخت گیری های خود این دین گله‌مند بوده است و یکی از محکومیت های زندگی اش را تولد در خانواده ای یهودی می دانست که بدان همواره اعتراض داشته،[کافکا اگرچه یهودی زاده بود، اما همواره نگاهی انتقادآمیز بدین دین داشته و با وجود اعتقاد - نه ایمان - به وجود خدا، خود هیچ دینی اختیار نکرده بود. لذا برخلاف تفسیری که از این داستان و زندگی کافکا می شود، وی نه یهودی بوده و نه دینی دیگر داشته است.] لذا این داستان نیز، رویکردی انتقادی نسبت به یهودیانی دارد که در جستجوی بیهوده ی سرزمین موعودشان در طی تاریخ [از سال 70 میلادی و پس از اشغال و ویرانی اورشلیم و کشتار و تبعید بزرگ یهودیان به دست رومیان]، همواره سرگردان و دست به دامان دیگران برای پایان بخشیدن بدین سرگردانی خود با اتخاذ شیوه های مختلفی چون فریبکاری، مظلوم نمایی، توطئه، همکاری و همراهی با اقوام و دولت های مختلف از جمله در حال حاضر، با دولت بریتانیا می باشند.[به ویژه این که «شغال» در افسانه ها و ادبیات عامیانه، به فرصت طلبی، حیله گری، زیرکی، خشونت، لاشه خواری با مهارت فراوان و زندگی جمعی شهره است. واژه ی «شغال مردگی» نیز کنایه از افرادی است که خود را در ظاهر کوچک و مظلوم وانمود می کنند، ولی در باطن چنین نیست.]نقد کافکا به اعراب نیز از اینروست که آن ها به خاطر تعصبات شان[که کافکا واژه عدم عقلانیت را در باره ی آن ها بکار می گیرد] همراه با وقوع فروپاشی امپراتوری عثمانی و از هم گسستگی شان در این دوره از تاریخ، این فرصت را در اختیار یهودیان قرار داده اند. همچنین کافکا هر دو گروه یهودی و عرب را خشونت طلب و مملو از نفرت و کینه ی متقابل تاریخی نسبت به یکدیگر دانسته که این اختلاف آن ها تنها ریشه در مسائل قومی و نژادی نه مذهب داشته و پایان ناپذیر می باشد. در ضمن کافکا، هم یهودیان و هم اعراب را با بکارگیری واژه ی «ارباب» توسط شغال ها و عرب ها در رابطه با مرد اروپایی، سرسپرده ی بریتانیا می خواند. این داستان، توسط فردی اروپایی که نماد «دولت بریتانیا» می باشد، در سفرش همراه با یک کاروان عرب نقل می شود که شبانگاه در محاصره ی شغال ها قرار گرفته و از او که به عنوان منجی و وعده داده شده یاد می شود، جهت رهایی از اعراب کمک می طلبند.لذا برخلاف تصور و تفسیر غالب و صوری، «شغال و عرب»، حاوی یکی از انتقادی ترین نوشته ها در رابطه با یهودیان و تشکیل دولت در دوران جدید و در مناطق فلسطینی است.
http://pa8shshbaes92.blogfa.com/post/452

[Mostafa · Rating 3 out of 5]

3.3 stars
نمادها: شُتر( سرزمین فلسطین) مسافر از شمال( انگلستان)
شغالها( یهودیان سرگردان در طول تاریخ)

داستان «شغال و عرب» از فرانتس کافکا، از جمله داستان هایی ست که به علت بکارگیری عناصر نشانه شناختی فراوان همانند دیگر آثار وی، بر سر تفسیر و مصادیق آن همواره اختلاف نظر وجود داشته است. اگرچه تاریخ نگارش این اثر توسط کافکا معلوم نیست، اما با توجه به محتوای داستان، می توان تاریخ و هدف از نگارش آن را با تصویب بیانیه ی «بالفور» در سال 1917 که طبق آن، تشکیل حکومت مستقل یهودی در سرزمین های فلسطینی به وسیله ی دولت بریتانیا به رسمیت شناخته می شود، مرتبط دانست.در این داستان، از زبان «شغال ها» که نماد «یهودیان سرگردان» می باشند، به نقد از «اعراب» و از زبان اعراب نیز، به نقد یهودیان پرداخته می شود. از آنجا که کافکا در خانواده ای یهودی به دنیا آمده و همواره نسبت به سخت گیری های پدرش در رابطه با لزوم پایبندی و اجرای احکام دینی توسط اعضای خانواده و همچنین، تعصبات و سخت گیری های خود این دین گله مند بوده است و یکی از محکومیت های زندگی اش را تولد در خانواده ای یهودی می دانست که بدان همواره اعتراض داشته،[کافکا اگرچه یهودی زاده بود، اما همواره نگاهی انتقادآمیز بدین دین داشته و با وجود اعتقاد - نه ایمان - به وجود خدا، خود هیچ دینی اختیار نکرده بود. لذا برخلاف تفسیری که از این داستان و زندگی کافکا می شود، وی نه یهودی بوده و نه دینی دیگر داشته است.] لذا این داستان نیز، رویکردی انتقادی نسبت به یهودیانی دارد که در جستجوی بیهوده ی سرزمین موعودشان در طی تاریخ [از سال 70 میلادی و پس از اشغال و ویرانی اورشلیم و کشتار و تبعید بزرگ یهودیان به دست رومیان]، همواره سرگردان و دست به دامان دیگران برای پایان بخشیدن بدین سرگردانی خود با اتخاذ شیوه های مختلفی چون فریبکاری، مظلوم نمایی، توطئه، همکاری و همراهی با اقوام و دولت های مختلف از جمله در حال حاضر، با دولت بریتانیا می باشند.[به ویژه این که «شغال» در افسانه ها و ادبیات عامیانه، به فرصت طلبی، حیله گری، زیرکی، خشونت، لاشه خواری با مهارت فراوان و زندگی جمعی شهره است. واژه ی «شغال مردگی» نیز کنایه از افرادی است که خود را در ظاهر کوچک و مظلوم وانمود می کنند، ولی در باطن چنین نیست.]نقد کافکا به اعراب نیز از اینروست که آن ها به خاطر تعصبات شان[که کافکا واژه عدم عقلانیت را در باره ی آن ها بکار می گیرد] همراه با وقوع فروپاشی امپراتوری عثمانی و از هم گسستگی شان در این دوره از تاریخ، این فرصت را در اختیار یهودیان قرار داده اند. همچنین کافکا هر دو گروه یهودی و عرب را خشونت طلب و مملو از نفرت و کینه ی متقابل تاریخی نسبت به یکدیگر دانسته که این اختلاف آن ها تنها ریشه در مسائل قومی و نژادی نه مذهب داشته و پایان ناپذیر می باشد. در ضمن کافکا، هم یهودیان و هم اعراب را با بکارگیری واژه ی «ارباب» توسط شغال ها و عرب ها در رابطه با مرد اروپایی، سرسپرده ی بریتانیا می خواند.این داستان، توسط فردی اروپایی که نماد «دولت بریتانیا» می باشد، در سفرش همراه با یک کاروان عرب نقل می شود که شبانگاه در محاصره ی شغال ها قرار گرفته و از او که به عنوان منجی و وعده داده شده یاد می شود، جهت رهایی از اعراب کمک می طلبند.لذا برخلاف تصور و تفسیر غالب و صوری، «شغال و عرب»، حاوی یکی از انتقادی ترین نوشته ها در رابطه با یهودیان و تشکیل دولت در دوران جدید و در مناطق فلسطینی ست.
نقد از
http://pa8shshbaes92.blogfa.com/post/452

[Mohamed Ramadan · Rating 3 out of 5]

بنات آوي وعرب
هي قصة سياسية من الدرجة الأولي كتبها كافكا في عام ١٩١٧ مع بداية الحركات الصهيونية لمعاداة العرب وتحكي عن بنات آوي ذو الكره الشديد للعرب وهمجيتهم وانه الاوروبي القادم من الشمال الدي سيخلصهم من العرب بهذا المقص الصدئ، ثم يأتي العربي فيرمي لهم جيفة حيوان ميت فينقضون عليها وينهمكون معها كل الانهماك حتي انهم لا يشعرون بالسوط المضروب علي ظهورهم!

[Mohajerino · Rating 3 out of 5]

داستان شغال های بیابانگردیست که از حاکمیت عربها بر خودشان به ستوه آمده اند.
در این میان،شغال ها به طرف یک اروپایی که مسافر است ،می آیند واز درد خودشان سخن به زبان می آورند . . .

[Fdwa Omar · Rating 4 out of 5]

أسلوب كافكا دائما مبهر،طريقته غير المباشرة في النقد والسخرية والتعبير عن أفكاره..
بنات آوى رمز الخداع والمكر الذي -ربما- قصد به الحركات الصهيونية التي كان اوج نشاطها في ذلك الوقت، المنتظرة لمنقذها ومخلصها،وعلى النقيض تجاهل العرب ولامبالاتهم...

[Moein · Rating 4 out of 5]

این داستان و اساسا نوشته های کافکا بصورتی هستند که این فرصت را در اختیار خواننده هایش می گذارد که تعبیرها و تفسیرهای خودشان را داشته باشند و این اصلا بد نیست. اما حتما تحلیل های که از این داستان شده را شنیده اید. در داستان های کافکا از جمله همین داستان نقد های گوناگونی شده که بیشترین آن در خصوص اختلاف بین یهودیان و اعراب می باشد حتی بعضا آن گردشگر اروپایی را همان انگلیسی دانستند که رای به تشکیل کشور اسرائیل داده است. اما باید توجه داشت که کافکا روز 23 ژوئن 1924 در پراگ در گذشت و چون از پدر و مادری یهودی بود در گورستان یهودیان پراگ به خاک سپرده شد. داستان شغال و عرب را طبعا پیش از این تاریخ نوشته است. در آن هنگام از دولت اسرائیل خبری نبود! حتی هنگامی که صادق هدایت این داستان را ترجمه می کرد (اردیبهشت 1324 ) هنوز دولت اسراییل ایجاد نشده بود. زیرا دولت اسراییل در سال 1948 رسما با رای سازمان ملل تاسیس شد. پس بنظرم تحلیل هایی که این داستان را مرتبط با تشکیل کشور اسرائیل میدانند بسختی باورپذیر هستند. در زیر چند نکته از داستان را آورده ام که بقلم آقای علی اصغری می باشند:

1)در تمام داستان نفرتی بدون دلیل از اعراب در میان شغالها نشان داده میشود.آنها را غیرقابل تحمل و حضورشان را بسیار آزاردهنده میبینند.مرد اروپایی و مردمانش را صاحب عقل و تمدن و اعراب را بدون هیچ روشن فکری و احمق میپندارند.
" ما میدانیم تو از جانب شمال می آیی.به همین جهت امیدواریم، آنجا عقل وجود دارد،و عرب ها عاری از آن میباشند"
2) شغال ها تکلیفی واحد ندارند، گاهی به نظر محکم واستوار می آیند و گاهی ضعیف و بیچاره.
"ما خون های آنها را (اعراب) بیرون میکشیم و دعوا تمام میشود" ، "به مصیبت ما نخند،ما جانوران بدبختی هستیم،ما فقط دندانهایمان را داریم تا با آن از خوب و بد هر چه از دستمان برآید انجم دهیم"
3)شغال ها آواره اند،اما دلیل آوارگی شان جالب و بدون هیچ پشتوانه است. آنها دلیل اینکه در بیابان سرگردان زندگی میکنند و ماوای مشخصی ندارند را فرار از ظاهر اعراب عنوان میکنند. شغال ها خود نیز نمیدانند چرا آواره اند اما خود را صاحب آنچه که اعراب دارند میدانند
4) شغال ها ادعا میکنند به دلیل دشمنی شغال و عرب جهان به دو قسمت تقسیم شده است.
"ارباب (مخاطب به جهانگرد) تو باید به این کشمکشی که دنیا را از هم مجزا کرده پایان بدهی."
5)شغال ها در سراسر نوشته دلیلی برای نفرت خود ندارند جزء در یک مورد :
"چنانچه میبینی در خودپسندی آنها نمی توان جرقه عقلی روشن کرد.آنها جانوران را برای خوردن میکشند اما از لاشه مرده پرهیز میکنند."
کافکا از زبان شغال یک حکم اسلامی را بیان کرده است ،در اسلام گوشت مردار حرام است و برای خوردن باید آن را ذبح کرد.بنابراین میتوان با کمی تردید گفت که مخاطب شغال تنها اعراب نیستند بلکه ممکن است جامعه مسلمانان باشند.
6)عرب شتر مرده را در مقابل شغال ها می اندازد و این حیوانات مردار خوار نفرت را کنار گذاشته و با ولع شاهرگ شتر را میدرند.ضربه های شلاق عرب هم مانع حمله آنها به شتر نمیشود.
و ...

آنچه که در شغال ها بیشتر توجه را جلب میکند "احساس نیاز به منجی " است تا "اصل نیاز به منجی".آنها دلیل های نیازمندی به منجی را ارائه نمی دهند و تنها شدت احساس خود را بیان میکنند و در داستان زیاد متوجه نمیشوید که آیا آنها دلیلی دارند و ارائه نمی دهند یا اصلا این یک خود فریبی است. تنها نکته بارز نفرت بدون دلیل است. و یا اینکه آنها دلایل خود را دارند ولی نمیتوانند بیان کنند پس میخواهند با فریب جهانگرد او را طلایه دار حرکت به سوی خواسته خود کنند.
شغال ها تنها به دلیل نژاد پرستی و تحقیر میخواهند که اعراب بمیرند.

ولی سوال اساسی اینجاست که در این داستان پر استعاره چطور میشود که کافکا برای نشان دادن یک طرف دعوا (یعنی اعراب، خواه مسلمانان یا اندیشه آنها) به راحتی از نام عرب استفاده میکند ولی برای اشاره به طرف دیگر دعوا به تکنیک استعاره از شغال نام میبرد؟
در واقع کافکا صفات بدی مانند نژاد پرستی ، مرده خوری و نفرت بدون دلیل را برای طرف اول برشمرده ولی اشاره مستقیمی بمانند لفظ عرب برای طرف اول دعوا نداشته ؟! و سعی کرده طرف اول را گنگ نمایش دهد اما طرف دوم را بدون هیچ استعاره ای وارد داستان کرده است!

[Candleflame23 · Rating 3 out of 5]

لا أدرى ماهي غاية الكاتب من هذه القصة ولا أدرى لماذا استشعرت أبعاد سياسية بها ، في الحقيقة إني واثقة كل الثقة بالمقصد السياسي الموجود هنا ولكنه شيء خفي لم استطع وضع يدي عليه .
هنا بعضاً من الإقتباسات التي أكدت لي حدسي :

“سيدي، سيدي، إننا نريدك أن تنهي هذا العراك الذي يقسم العالم، فأنت بالضبط الرجل الذي تنبأ أسلافنا بأنه سيولد للقيام بهذه المهمة، ونحن لا نريد بعد اليوم أن يكون العرب مصدر ضيق لنا، نريد مجالاً لالتقاط الأنفاس، أفقاً تم تطهيره منهم، لا مزيد من ثغاء الخراف التي يذبحها عربي، أن ينفق كل حيوان نفوقاً طبيعياً، ولا تدخل إلا بعد أن نستنزف الجثة و نلعق عظامها بعد أن نسلبها اللحم. حياة نظيفة فالنظافة هي كل ما نريد.”

“تساءلت: إذن فإننا على علم بما تسعى إليه هذه الحيوانات
قال: بالطبع فهو أمر معروف للكافة، وطالما بقي العرب على قيد الوجود فان هذا المقص سيجوب الصحراء، وسيمضي معنا إلى آخر أيامنا.
وقد عرض على كل أوروبي للقيام بالعمل العظيم، وكل أوروبي هو بالضبط الرجل الذي اختاره القدر لهن، إن أشد الآمال جنوناً هي محط تعلقهن، هاته المخلوقات الحيوانية، وهن لسن إلا حمقاوات، شديدات الحمق، ذلك هو سبب حبنا لهن، فهن كلابنا ويفضلهن خير كلابكم، الآن راقب هذا الأمر، لقد نفق بعير ليلة أمس، قد أمرت به فأحضر إلى هنا.”

#أبجدية_فرح
3/5

[Ram Alsrougi · Rating 1 out of 5]

Incomprehensible and incomplete; I think Kafka was thrilled when he wrote this trick!. 🙄

[HuDa AljaNabi · Rating 1 out of 5]

لن تعتبرها قصة مفهومة لكونها مشوشة حتى في المفاهيم, من الممكن اعتبارها خاطرة غير مكتملة.

[Sofia · Rating 4 out of 5]

This was quite nice! It's one of those books that make you want to take some time thinking about it.

[Tobi ﾄﾋﾞ · Rating 5 out of 5]

I don’t understand why so many people hate this, but i also do.

[Jahid Hasan · Rating 3 out of 5]

কাফকার স্বপ্ন ছিল ইহুদি রাষ্ট্রে যাবার। মিলেনাকে তিনি চিঠিতে লিখেছিলেন, যেখানে কেউ ঘৃণার সম্মুখীন হয়, সেখান থেকে চলে যাওয়াটাই কি স্বাভাবিক নয়?
এমনকি শেষতম প্রমিকা ডোরার সঙ্গেও নানান পরিকল্পনা করেছিলেন তিনি। প্যালেস্টাইনে যাবেন, তেল আবিবে একটি রেস্তোরাঁ খুলবেন, কাফকা হবেন যার ওয়েটার আর ডোরা রাঁধুনি।
সেই ভাবনা থেকেই এসেছে এগল্প। স্বপ্নদৃশ্যের মতো বেশ আবছা একটা গল্প। আবছা বলেই হয়ত নানান অর্থ খুঁজতে থাকে মন। আর সেখানে বাধ সাধে কাফকা নিজেই। বলে, এই গল্পকে প্যারাবল বা নীতিকথা না-ভাবতে।
তবু যে ভাবনা আসে তাতে শেয়াল অর্থে ইহুদিদের দিকেই ইঙ্গিত পাই লেখকের। যাদের রক্তের লোভ নিজেদেরই অন্ধ করে রেখেছে। অন্যদিকে আরব, যারা ইহুদিদের কান্ডজ্ঞানহীনতা দেখছে। কেননা তারা প্রত্যেক ইউরোপিয়ানকেই দেখে ভাবে ইনিই সেই 'মহান কাজ'টা করবে। অর্থাৎ ইনিই একজন মসিহ যিনি তাদের হয়ে যুদ্ধটা করবে।
গল্পের শেষে দেখা যাচ্ছে, তাঁবু গোটানোর কথা বলছেন আরব- যেন প্যালেস্টাইন থেকে বাস্তুচ্যুত হচ্ছেন তারা আর আফসোস করে বলছেন, ...আমাদের কত ঘৃণা করে ওরা!

[Çağatay Boz · Rating 5 out of 5]

Franz Kafka'nın gözünden Arap-Yahudi ilişkisi, tek kelimeyle eşsiz. Eser dahilindeki Araplar oryantalist bir bakış açısıyla kelimelere dökülmüştür ve bunu bir kusur olarak görmek en kibar tabirle aptallıktır.

"Biçare hayvanlarız biz; dişlerimizden başka bir şeyimiz yok; iyi ya da kötü, yararlanacağımız tek şey varsa dişlerimizdir."

Altı sayfaya sığdırılan detaya hiç girmeden bu kısa öykü için yazılmış değerlendirmeyi burada noktalıyorum.

Haddimi aşmadan yapmak istediğim mütevazı bir uyarı: Eğer eser ilk okunuşta herhangi bir akıl temeline oturtulamazsa bi' yarım saat sonra tekrardan okuyun. Yine olmazsa, şöyle yüzeysel bir şekilde Franz Kafka'nın hayatına, 20. yy. başındaki Arap-Yahudi ilişkilerine bakın. Hâlâ mı olmadı, o zaman Kafka okumayın.

[Nour · Rating 4 out of 5]

يكمن مربط الفرس في استحالة تحديد موقف الكاتب، السرد والتشبيهات عظيمة ولكن ماذا أراد أن يقول؟
لا نعلم.

[Wikar · Rating 3 out of 5]

عجيبة تلك المخلوقات وعجيب هو كرهها لنا

[Дмитрий · Rating 4 out of 5]

Can't live with them; can't live without them. Притча о лицемерах, которые ненавидят, но продолжают пресмыкаться.

[Mahmoud Khadary · Rating 2 out of 5]

بنات آوي وعرب

تحكى عن بدايات الصراع العربى مع الصهيونية، وفيه لمح الكاتب الى ارائه التى احسبها مناهضة لفكرة الصهيونية رغم انه يهودى، مستنكرا محاولات الصهاينة لاقحام الاوروبيين فى صراعهم مع العرب.

[Feyza · Rating 5 out of 5]

Zu sehen wie Kafka, ein europäischer Jude, so eine ausdrucksstarke Kritik am Zionismus vor Augen führen und ihre fatalen Folgen in so einer frühen Zeit durchblicken konnte, hat mich wortwörtlich umgehauen.

" 'Du bist sehr Klug', sagte der alte Schakal...'das was du sagst, entspricht unserer alten Lehre. Wir nehmen ihnen also ihr Blut und der Streit ist zu Ende'. "

"Schmutz ist ihr Weiß; Schmutz ist ihr Schwarz; ein Grauen ist ihr Bart; speien muss man beim Anblick, ihrer Augenwinkel; und heben sie den Arm, tut sich in der Achselhöhle die Hölle auf."

"...solange es Araber gibt, wandert diese Schere durch die Wüste und wird mit uns wandern bis ans Ende der Tage. Jedem Europäer wird sie angeboten zu dem großen Werk..."

"Eine unsinnige Hoffnung haben diese Tiere; Narren, wahre Narren sind sie."

"Aber das Blut des Kamels lag schon in Lachen da, rauchte empor, der Körper war an mehreren Stellen weit aufgerissen"

Die heuchlerische Verlogenheit und Brutalität des israelischen Regimes,
der einseitig betrachtete Opferstatus Israels, der orientalistisch-rassistische Blick auf die Palästinenser (und alle anderen westasiatischen Bevölkerungen), die Komplizenschaft der westlichen Welt, "das Bestreben der Zionisten auf die leichte Schulter nehmen" auf Seiten der Araber im frühen 19. Jahrhundert und letztendlich die tausenden Opfer und das vergossene Blut zur heutigen Zeit. Alles wird mit so einer Klarheit ausgehführt, dass man die Geschichte fast als eine Art foreshadowing auf die kommenden Ereignisse im Laufe der Geschichte interpretieren kann. Faszinierend und erschreckend.

[Tahera · Rating 2 out of 5]

كتبت القصة في سنة ١٩١٧ وقرأت ان هذه القصة وبعض اعمال كافكا الأدبية قد اثارت جدلاً واسعاً بين أوساط الكتاب العرب حول علاقة كافكا بالصهيونية ونظرته العنصرية نحو العرب. لذلك لم تترجم كتبه إلى العربية إلا بعد سنوات طويلة مضت.
هنا قصة قصيرة .. اسمها بنات آوى وعرب؛ وكيف تتذلل هذه الحيوانات رغم شكاويها من زمن الأجداد عن حالهم، وعن اسطورة انتظار المخلص الذي سوف يكون بلا شك أوروبياً والذي سيذهب بهم الى الطرف الآخر. ولكن واضح انهم لا يعملون شيئ غير الانتظار الذي يطول. ورغم شكواهم من العربي ولكن برمي جيفة اليهم كان كفيل بهم في ان ينسيهم شكوتهم.

ملاحظة : أبن آوى من الكلبيات . الملاحظ ان كافكا يستخدم الكلب وما من فصيلته في قصصه مثال قصة تحريات كلب.

[حمده الشامسية · Rating 4 out of 5]

قصة قصيرة جدا ولكنها ممتعة وعميقة، أنهيتها في جلسة واحدة.

يسلط فيها كافكا الضوء على الصراع بين المكر والقوة، حيث تحاول بنات آوى بخداعها استغلال العرب، لكن وعيهم وحذرهم يحولان دون ذلك. تعكس القصة رمزية عميقة حول الحذر من النوايا الخفية والاعتماد على الفطنة للبقاء. بأسلوب سردي بسيط ومشوق، تقدم القصة رسالة أخلاقية عن ضرورة الذكاء في مواجهة الخداع، مما يجعلها ممتعة للقراءة وقابلة للتأويل
بأكثر من طريقة

[Nermeen Elbek · Rating 3 out of 5]

قصة قصيرة ماكرة
لا يمكن تحديد موقف كافكا من الصراع الذي طرحه
وكأنه يقف علي الحافة يرقب الاطراف كلها ويسخر منهم
لكنه صدق في وصف بنات آوي، مكر، ابتزاز عاطفي، توسل، كذب، ويكفيهم اكل الجيفة
وصدق في وصف العربي، الواهم بالسلطة بالسوط، الناكر لقوة المكر، والمهمل لاصول الصراع، فبالرغم من معرفته بكره بنات آوي لهم الا انه يربيها بقربه ويتسلي بتركها تعرض مسرحيتها علي كل اوروبي علي حد قوله، الي ان "كلته هلي قفاه 😏

[Lunacy · Rating 5 out of 5]

*در آینده نقدی در این جا نوشته می‌شود*

[Fiona Dax · Rating 5 out of 5]

تحكي القصة عن مسافر أوروبي من أقصى الشمال يقوده في الصحراء مرشد عربي، وبعد أن استقروا وسط الصحراء وحل الليل عليهم اقتربت من المسافر بنات آوى متكلمة، بينما كان العرب على مسافة منه، فبدأت كبرى بنات آوى حديثها مع الأوروبي عن العداء والكراهية القديمة التي تربطهم بالعرب الذين وصفتهم بالقذارة. بعد ذلك تبدأ بالحديث عن معتقد يتناقلونه من أقدم أسلافهم عن رجل يشابه بطل الرواية يأتي من الشمال ليخلص بنات آوى من العرب "وينهي العراك الذي يقسم العالم إلى نصفين"، ثم تقدم له بنات آوى مقص حياكة صدئ وتطلب كبراهم أن يجز أعناقهم.

بعد ذلك يدخل على مجريات القصة عربي يضحك وفي يده سوط قائلاً "ها هو المقص أخيراً" كما لو كان يتوقع ظهوره ثم يتحدث إلى المسافر ساخراً بأن كل أوروبي هو ذلك الرجل الذي اختاره القدر في أسطورتهم، موضحاً له بأن ذلك يحصل لكل مسافر معه. ثم يأمر بإحضار جثة جمل نافق فتنطلق بنات آوى تتلحم الجثة غير مسيطرة على نفسها. بعدها تنتهي القصة بكلمات المرشد العربي يستعد لإكمال الترحال

نبذه من الكتاب::
قال العربي : إنك على حق أيها السيد، لسوف نتركهن عاكفات على عملهن، إضافة إلى هذا فقد حان وقت الرحيل.طيب.لقد رأيتهن، إنهن مخلوقات عجيبة.ألسن كذلك؟ولشد ما يمقتننا!

[Ryan Zandi · Rating 4 out of 5]

داستان شغال و عرب، از جمله داستان‌هاییست که به علت استفاده از عناصر نمادین همانند دیگر آثار کافکا، بر سر تفسیر و مصادیق آن همواره اختلاف نظر وجود داشته است. اگرچه تاریخ نگارش این اثر توسط کافکا معلوم نیست، اما با توجه به محتوای داستان، می‌توان تاریخ و هدف از نگارش آن را با تصویب بیانیه‌ی بالفور در سال ۱۹۱۷ که طبق آن، تشکیل حکومت مستقل یهودی در سرزمین‌های فلسطینی به وسیله‌ی دولت بریتانیا به رسمیت شناخته می‌شود، مرتبط دانست. در این داستان، از زبان شغال‌ها که نماد یهودیان سرگردان می‌باشند، به نقد از اعراب و از زبان اعراب نیز، به نقد یهودیان پرداخته می‌شود. از آنجا که کافکا در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمده و همواره نسبت به سخت‌گیری‌های پدرش در رابطه با لزوم پایبندی و اجرای احکام دینی توسط اعضای خانواده و همچنین، تعصبات و سخت‌گیری‌های خود این دین گله‌مند بوده است، و یکی از محکومیت‌های زندگی‌اش را تولد در خانواده‌ای یهودی می‌دانست که به آن همواره اعتراض داشته، (کافکا اگرچه یهودی‌زاده بود، اما همواره نگاهی انتقادآمیز به این دین داشته و با وجود اعتقاد -نه ایمان- به وجود خدا، برای خود هیچ دینی اختیار نکرده بود. لذا برخلاف تفسیری که از این داستان و زندگی کافکا می‌شود، وی نه یهودی بوده و نه دینی دیگر داشته است.) لذا این داستان نیز، رویکردی انتقادی نسبت به یهودیانی دارد که در جستجوی بیهوده‌ی سرزمین موعودشان در طی تاریخ از سال ۷۰ میلادی و پس از اشغال و ویرانی اورشلیم و کشتار و تبعید بزرگ یهودیان به دست رومیان، همواره سرگردان و دست به دامان دیگران برای پایان بخشیدن بدین سرگردانی خود با اتخاذ شیوه‌های مختلفی چون فریبکاری، مظلوم نمایی، توطئه، همکاری و همراهی با اقوام و دولت های مختلف از جمله در حال حاضر، با دولت بریتانیا می‌باشند. به ویژه این که شغال در افسانه‌ها و ادبیات عامیانه، نماد فرصت طلبی، حیله‌گری، خشونت، لاشه خواری و زندگی جمعی است. واژه‌ی شغال مُردگی نیز کنایه از افرادیست که خود را در ظاهر کوچک و مظلوم وانمود می‌کنند، ولی در باطن چنین نیستند. نقد کافکا به اعراب نیز از این روست که آن‌ها به خاطر تعصباتشان که کافکا از واژه‌ی عدم عقلانیت درباره‌ی آن‌ها استفاده می‌کند، همراه با وقوع فروپاشی امپراطوری عثمانی و از هم گسستگیشان در این دوره از تاریخ، این فرصت را در اختیار یهودیان قرار داده‌اند. همچنین کافکا هر دو گروه یهودی و عرب را خشونت طلب و مملو از نفرت و کینه‌ی  متقابل تاریخی نسبت به یکدیگر دانسته که این اختلاف آن‌ها تنها ریشه در مسائل قومی و نژادی و نه مذهب داشته و پایان ناپذیر می‌باشد. در ضمن کافکا، هم یهودیان و هم اعراب را با استفاده از واژه‌ی ارباب توسط شغال‌ها و عرب‌ها در رابطه با مرد اروپایی، سرسپرده‌ی بریتانیا می‌خواند. این داستان، توسط فردی اروپایی که نماد دولت بریتانیا می‌باشد، در سفرش همراه با یک کاروان عرب نقل می‌شود که شبانگاه در محاصره‌ی شغال‌ها قرار گرفته و از او که به عنوان منجی و وعده داده شده یاد می‌شود، جهت رهایی از اعراب کمک می‌طلبند. لذا برخلاف تصور و تفسیر غالب و صوری، شغال و عرب، حاوی یکی از انتقادی ترین نوشته‌ها در رابطه با یهودیان و تشکیل دولت در دوران جدید و در مناطق فلسطینیست.

[Rahaf · Rating 3 out of 5]

يمكن أن تقرأ هذه القصة بأكثر من طريقة وتفسر بأكثر من معنى. وقد اختلف على معناها قارؤوها و كان الاختلاف في المعظم لتحديد موقف كافكا السياسي أو تحديد وجهة نظره في الصهيونية. قد يرى قارىء أنها انتقادية لاذعة ويرى الآخر أنها مناصرة متعاطفة.. يفسرها عربي على أنها تتعلق بالصراع العربي الصهيوني ومحاولة اليهود اقحام الأوربيين في هذا الصراع بلا جدوى.. ويفسرها أوربي على أنها تتعلق باليهود المشتتين وما العربي إلا رمز للإنسان الأوربي الذي احتقر اليهود في وقت من الأوقات ومنّ عليهم أن منحهم من خير بلاده.
وقد لا تكون القصة متعلقة بأي من ذلك.. من يدري؟
لا يمكنك أن تحدد أين يريد كافكا الذهاب بمجازاته. ويبدو أنه لا يمكن الذهاب إلى أي مكان بها.. فكافكا نفسه يصرح دائمًا بأنه لا يدري مالذي يربطه بمعتقداته.

[Leslie Bacon · Rating 3 out of 5]

Kafka is proving to be a little over my head. Not quite sure what this story was alluding to. I enjoyed it nonetheless. Part of me believes it is some sort of allegory about the relationship between an oppressed group and their oppressors. But I could be wrong.

[Luciana · Rating 3 out of 5]

Bueno a decir verdad es una historia muy corta pero de cierta forma disfrutable. El principio de la historia y el desenvolvimiento de los personajes me encantpencantó pero el final no me convence del todo.

[ablomof · Rating 2 out of 5]

همه منتظر ظهور منجی هستن حتی شغال‌ها
خیلی وقت پیش فایل پی‌دی‌اف داستان رو خو��ده بودم و فکر میکردم نویسنده‌ش صادق هدایته خوب شد از اشتباه در اومدم