Jump to ratings and reviews
Rate this book

Конь бледный

Rate this book
Повесть Бориса Викторовича Савинкова (1879—1925), впервые опубликованная в 1909 году.

127 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1909

16 people are currently reading
428 people want to read

About the author

Борис Савинков

10 books1 follower

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
87 (23%)
4 stars
144 (39%)
3 stars
116 (31%)
2 stars
16 (4%)
1 star
3 (<1%)
Displaying 1 - 30 of 45 reviews
Profile Image for Mary.
85 reviews40 followers
October 30, 2022
The Pale Horse, by V. Ropshin (Boris Viktorovich Savinkov - 1879-1925) T. And A. Constable: printers to His Majesty at Edinburgh University Press, Scotland. 1919. The translation in this version leaves nothing to be desired, it's 'word-perfect'.

Boris Viktorovich Savinkov was a known and wanted terrorist (one man's terrorist is another's freedom-fighter, what some might call a revolutionary). His novel, 'The Pale Horse', said to be more an autobigraphical account, is the story of a revolutionary plot to assassinate 'the governor' (the man's name is never mentioned) in the Russian town of 'N' (we never get to know the name of the town). With Savinkov still alive when this book was first published, one can understand why: should this be a true account of happenings.

I'll not shy from admitting what I'm about: for those of you who know me, I'm digging up the bones; and I shan't lay claim to unearthing this work, it was given to me by John's mother.

In the epigraph of part-one, the author states: ‘… and behold a pale horse; and his name who sat on him was Death …’ Now, where is it I've seen that before? Was it when reading about bedtime stories for the children? I do get that uneasiness in my tummy: I think it's often called, 'gut-feeling'.

Ropshin is joined, in 'N', by three other like-minded folk to help him in his murderous endeavour. Feodor, one of the three, joined the conspiracy because his wife was murdered (we might guess at who took her life and if that taking was justifiable). I did read somewhere, not too long ago, about Russia being the birthplace of the elephant and how elephants do have a long-memory. Ohh, and there is this: "Melnikoff had but one sole object left in life – to avenge his parents’ blood." Red Dusk and the Morrow, by Paul Dukes: an autobiographical account of his time in revolutionary Russia.

You do all know where I'm going with this?

This is a tale filled with deceit, daring and tradecraft: counter-surveillance, fake biographies, disguises and other chicanery. On March 6th, Ropshin arrives in 'N' with a British passport, under the name of George O'Brian. Things become a mite risky for the would-be assassin ... On July 6th, "I am no longer the Englishman, I am Semenov Titov, a Russian; the most experienced eye would not recognise me as George O’Brien." On August 22, "I'm no longer Semenov Titov. Now a nameless individual, an invisible, I walk the streets in the day, find lodgings for one-night, no more, in various hotels or houses." If my memory serves, 'the man of a hundred faces', Paul Dukes, 'Red Dusk and the Morrow', eluded capture in much the same way.

A good tranche of the telling with this tale is from inside the confused, insecure, unsure mind of Ropshin and flits haphazardly from mission to morals to religion to love to death to purpose to guilt: even so, I believe it provides further evidence on how it was possible to survive whilst living in the shadows during those times.

I enjoyed this and nailed it today: only 200 pages. It's been raining since early morn; and I've been waited on, like a 'lickle' princess.
Profile Image for Alexander.
161 reviews33 followers
February 8, 2020
Ein Tagebuchroman. Stakkatohaft erzählt der „Berufsterrorist“ von seiner Entfremdung vom Morden.
Profile Image for Noah.
553 reviews75 followers
October 10, 2019
Boris Sawinkow war als Terrorist an zwei Attentaten 1904-1905 beteiligt, wurde deswegen zum Tode verurteilt und konnte fliehen. Im Exil schrieb er diesen stark autobiographisch geprägten Roman über das Leben Terroristen in Vorbereitung des Attentats und danach. Ich denke, dass das hier geschilderte Terroristenleben, insbesondere die Gleichgültigkeit gegenüber der eigentlichen Ideologie und die Ruhmes- und Todessucht typisch für Terroristen von der RAF über die IRA bis zum IS ist. Insoweit ist der Roman bis heute aktuell. Daneben fasziniert die karge, lakonische Sprache von Sawinkow.

Überdies gehört das Begleitwort von Jörg Baberowski zum Klügsten, was ich je über Terrorismus gelesen habe.
Profile Image for Elena.
251 reviews137 followers
November 29, 2024
Librito que va de menos a más. O en el que a mí me ha costado entrar. Solo lo averiguaréis cuando lo leáis. Pero para ello tendréis que tirar de biblioteca o digital o pedirle la reedición a Impedimenta. Quizás la estructura de diario ha facilitado esa sensación de repetición que he tenido al principio. Pero es que éste no es un diario cualquiera sino el diario de George O'Brian, trasunto del propio autor, mientras prepara el atentado del gobernador general de Moscú. Ya solo leyendo la biografía de la solapa entiendo como compré este libro al poco de editarse, a finales de 2009. Lo que se entiende menos es por qué me espero tanto a leerlos. "Boris Savinkov: dandi asesino, mujeriego letal, inspirador de Camus, escritor y terrorista ruso de altos vuelos". Una muestra de la contraportada. A partir de la mitad, las entradas del diario se oscurecen, acercándose a Dostoievski, y las descripciones, recuerdos y reflexiones acaban sobrecogiendo.

✒️ "No creo en el paraíso en la tierra, no creo siquiera en el paraíso en el cielo. No quiero ser un esclavo, ni siquiera un esclavo libre. Mi vida es la lucha. Es imposible para mí no regirme por la lucha. Pero no sé por qué lucho. Pero eso es lo que quiero. Y brindo por ello con vino que no ha sido diluido en agua."
Profile Image for litart toujours.
35 reviews9 followers
April 1, 2024
Wahnsinn, absolute Empfehlung

Nennt eine Laus in deinem Hemd
dich einen Floh,
geh hinaus
und töte!


es ist raskolnikow nur ohne sühne. eine lakonisch verfasste chronologie an tagebucheinträgen des Protagonisten einer Terrorgruppe als literarisches Werk. geschrieben von einem Autor, der selber adrenalinsüchtiger Führer einer terroristischen Gruppe gewesen war.

Lakonisch nicht gezwungen manieriert bedeutungsschwanger, sondern Symptom tiefen depressiven Zynismus, der zur Tat ihn ruft...

Auch die Sprache unglaublich übersetzt, der Rythmus der sprache wiegt sich in einem dance macabre zu einer unheilvollen Gestalt ohne Zeit. dem Reiter des fahlen Pferd, des weißen Stuhl, des letzten Tages.

Nennt eine Laus in deinem Hemd
dich einen Floh,
geh hinaus
und töte!
Profile Image for Rafa Sánchez.
464 reviews107 followers
December 26, 2017
Una interesante descripción, mayormente autobiográfica, de una célula terrorista en los últimos años de reinado del zar Nicolás II. El personaje principal es alguien sin ideología ni lealtades, un nihilista que se mueve por impulsos primarios pero con suficiente capacidad reflexiva para no engañarse a sí mismo. Interesante novela, más que nada, por ser el escritor un terrorista como el descrito en la misma y con una capacidad literaria sorprendente por su calidad.
Profile Image for Sedrič Oskarovič.
7 reviews
December 25, 2025
Als een luis in je hemd
tegen je schreeuwt dat je een vlo bent
ga dan de straat op
en dood!

Letterlijk de vreemdeling als het een goed boek was en als mersault een anarchistische terrorist was.
Profile Image for Núria.
530 reviews679 followers
November 24, 2009
“No me asusta morir. Ya conozco la sentencia que me espera, pero no me importa. Yo soy Boris Savinkov, el que siempre jugó a ambos lados de la barrera; Boris Savinkov, revolucionario y amigo de revolucionarios, juzgado ahora por vuestro tribunal revolucionario”

Éstas son palabras que el propio Savinkov utilizó para definirse en el discurso en su propia defensa que le permitieron hacer cuando fue juzgado por un tribunal revolucionario. Y ciertamente dan una idea que debe ser bastante aproximada sobre cómo fue su vida. Boris Savinkov, hijo de familia acomodada pero ya con ideas algo revolucionarias, tuvo una vida de película, con romances y aventuras incluidos: expulsado ya de la universidad por revolucionario, huyó a Ginebra donde entró en contacto con un montón de revolucionarios rusos, volvió a Russia y cometió varios atentados terroristas, la policía lo cogió y lo condenaron a muerte pero escapó, se fue a Francia, se hizo amigo de Picasso, Modigliani y Apollinaire entre otros, participó en la primera guerra mundial, después de la revolución rusa volvió a su país y acabó siendo ministro de la guerra, pero las cosas se torcieron y fue destituido y expulsado del partido, así que se pasó a la oposición armada y colaboró con el ejército blanco, finalmente lo cogieron, lo juzgaron y lo condenaron otra vez a muerte, pero le conmutaron la pena por diez años en prisión, aunque no cumplió ni un año porque murió tras caer por la ventana, aunque nunca se ha sabido si fue un suicidio o un asesinato.

‘El caballo amarillo. Diario de un terrorista ruso’ es una novela con toques autobiográficos y escrita en forma de diario. El protagonista es un terrorista ruso (obviamente) que se mueve con un pasaporte falso a nombre de George O’Brien. El libro narra los intentos de asesinar el gobernador general de Moscú por parte de una célula terrorista encabezada por George. George dice estar enamorado de Yelena, una mujer casada, pero se acuesta con Erna, una terrorista encargada de fabricar las bombas. George es un personaje que se incluye en la larga lista de antihéroes rusos, formada por nombres tan ilustres como el Raskolnikov de ‘Crimen y castigo’, el Eugene Oneguin, el héroe de nuestro tiempo de Lérmontov, etc. Como estos, George es amoral, cínico y nihilista; en otras palabras, fascinante. A pesar de ser prácticamente una novela autobiográfica (Savinkov realmente participó en el atentado que costó la vida al gobernador general de Moscú), George no nos es presentado como un héroe, ni tampoco se intenta ennoblecer o excusar sus defectos, George es tan real que no importa que no tengas nada en común con él, porque a pesar de todo te acaba fascinando.

Sin embargo, a quién más se parece George, por más que cite el libro del Apocalipsis, no es ningún antihéroe ruso, sino ‘El extranjero’ de Albert Camus. George parece ser capaz de sentir sólo dos emociones: por un lado odio por el gobernador general de Moscú y deseos de matarlo, y por otro lado obsesión por Yelena (no diría nunca amor, porque sé que tan pronto como George la consiga para él solo se aburrirá de ella y no volverá a sentir nada más que tedio). Pero esto es sólo cuando tiene suerte, la mayor parte del tiempo no siente nada. George comprende como nadie el vacío de la existencia, lo fútil que es cualquier acción, lo monótona que es la existencia. De todo esto habla el libro. Es por esto que a mí me ha parecido tan perfecto, con una sobriedad y una sequedad perfectas.
Profile Image for Duane.
41 reviews11 followers
May 10, 2015
Amazing.

Savinkov is no great shakes as a novelist, and consequently this would just be another piece of Russian literature were it not for the fact that Savinkov himself was one of the most dangerous and effective terrorists of Tsarist Russia, and this "novel" is autobiographical. That makes it, more than a novel, an inquiry into the psychology of revolutionary terrorism, and one of inestimable value - and more than worthy of a Dostoevsky, in its depiction of the moral agony of its protagonists.

Savinkov himself, a ruthless killer, is fascinating as are his cohorts. There is no way to "review" his state of mind or the manner in which the group of five revolutionaries, driven to murder by ideology and personal grievances, try to come to grips with what they are doing and to somehow synthesize a morality of terrorism and assassination; it is necessary to read the book. Clearly conflicted by his background as a lawyer and his calculated violation of any and all laws of the Government of his time, he sinks farther and farther into depression as his friends are successively hunted down and killed, profoundly asking "Death respects no laws; why should I?"

Savinkov's memoirs - and one hopes that his other work, Memoirs of a Terrorist" , will somehow become available for reading - will become more and more relevant as we descend into a tyranny of wealthy oligarchs far worse than that of the Tsar, and any remedy of which will require another revolution, and another generation of revolutionaries even more vicious than Savinkov to carry it out.

Meanwhile, "Pale Horse" can be downloaded here:
https://archive.org/download/palehors...

(Note - I am completely unable to unravel the mess on Goodreads with respect to the various "editions" of this book, as well as the fact that it is listed under Savinkov's pseudonym "Ropshin" rather than his real name - Sorry About That, but trying to hammer sense into this website is like pushing on a rope.)
Profile Image for Ashley.
32 reviews2 followers
August 15, 2022
Een kleine roman, een onbeholpen streven naar de dood. Moordlust en bloeddorst, Moskou 1911. Socialistische terroristen beramen een moord op de gouverneur van de tsaar. Maar wat als zij in hun nijd telkenmale falen?

Een boeiende novelle waarin schrijver V. Ropsjin, pseudoniem voor sociaal activist Boris Savinkov, met name de karakters en dynamiek binnen een revolutionaire groepering indringend uitwerkt. Hoewel de meningen daarover flink verschillen! In de nieuwste aflevering van de literaire podcast Kvas & Boeken staat "Het vale paard" centraal en de heren discussiëren erop los. Had Ropsjin zich niet beter kunnen blijven richten op zijn idealen in plaats van de literatuur. De meningen lopen flink uiteen. Een lach, een kwinkslag en zelfs een mystery guest.
Beluister daarom nu de aflevering!
Kvas & Boeken 👉 https://open.spotify.com/episode/2TpV...
Profile Image for Kokelector.
1,096 reviews109 followers
October 17, 2022
Ha pasado una semana desde comenzó la “Primavera Chilena”, estamos cansados, el gobierno de derecha ha decidido botar a todos sus ministros y hace un llamado urgente a La Paz social. Han sido días de revuelta popular exigiendo dignidad, mayor justicia e igualdad social, pero parece que siguen haciendo oídos sordos sin querer escuchar. Entonces se transforma esto en un síntoma de descanso para volver con más fuerza, han sido 7 días de marchas, protestas, cacerolazos y violencia legítima en pos de nuestros derechos. Su respuesta: toque de queda, militares en las calles, desaparecidos, torturas, balas y lo peor, al parecer, oídos sordos. Y esta lectura, la vida de George, un militante de la violencia política pre revolución rusa, deja algunas pistas de lo que ocurre cuándo las revueltas sociales comienzan pero no sabemos a dónde dirigirlas. En forma de diario de vida, va contando la preparación de dos atentado a altas autoridades del gobierno zarista, de cómo planearlas y ejecutarlas, en pos de “fomentar” en el pueblo su levantamiento. Pero no es sólo político, porque a través de sus páginas nos va presentando sus pensamientos, del porqué lucha, porqué a veces duda y qué quizás no conoce otra forma de vida. Todo entre mezclado con una vida personal que lo lleva por los derroteros del amor y la revolución. Una lectura que hace reflexionar en torno a cómo seguimos organizando la protesta social en Chile, con objetivos claros y sin caer en la trampa de aceptar migajas. No es por 30 pesos, sino que por 30 años; y Boris, como autor revolucionario hasta ese entonces, plasmo en su diario lo que falto quizás, para lograr que el objetivo individual de su lucha se transformase en algo colectivo. Y eso, que actuó sólo algunos años antes de la revolución Rusa de 1917. Un gran libro para los debates políticos que gestamos en Chile más de 100 años después.
Profile Image for Javier de la Peña Ontanaya.
321 reviews19 followers
November 15, 2018
El caballo amarillo es un libro con tintes autobiográficos del revolucionario y terrorista ruso Boris Savinkov. La novela está escrita en forma de diario sobre un revolucionario que forma parte de una organización que atenta contra oficiales zaristas para imponer el socialismo ante el poder zarista. El protagonista es un terrorista, un dandi, un embaucador y un romántico.

El protagonista analiza la vida de ese momento, comienzos de siglo XX: la sociedad, la política, el amor. Despieza cómo se suceden los atentados, cómo se prepara la organización, las dudas de sus miembros, la moral de los mismos. Relato breve, capítulos breves, alusiones filosóficas, a la Biblia; una fuente de sinceridad y un ataque a la hipocresía. Espectacular relato, brutal. De lo mejor que he leído en mucho tiempo. Hay una continuación, El caballo negro, que espero sea igual de buena que El caballo amarillo.
Profile Image for César Carranza.
341 reviews63 followers
April 21, 2014
Una especie de vacío está alrededor del personaje principal, ser un terrorista tiene más implicaciones emocionales de las que a primera vista pudiera parecer, o por lo menos esa sensación es la que deja la lectura de este libro-diario, el plan y la ejecución de un atentado es el tema aun que lo más interesante me resultó la personalidad de cada personaje, es un interesante precursor de el existencialismo de Camus, por mencionar a alguien, una lectura digna del tiempo que lleva leerlo.
Profile Image for Joel Fernández.
179 reviews8 followers
September 7, 2020
Me entretuvo bastante y veo bastante clara la influencia que pudo haber tenido en Camus. Lo que si no veo es la comparación con el gran Dostoievski! Están a años luz de distancia!
Pero aún así es un buen libro y con todo el contexto es más interesante todavía.
Profile Image for Toño Piñeiro.
160 reviews14 followers
March 18, 2021
♠️Rey de Espadas♠️

El Caballo Amarillo es una novela en clave autobiográfica sobre el trabajo de B. Savinkov como terrorista para el Partido en los años previos a la Revolución de Octubre.

En un formato de diario el escritor, George, narra con crudeza todos los pormenores de la actividad terrorista y las implicaciones éticas, morales y espirituales que ella conlleva. Todos sus camaradas tienen razones importantes para derrocar al régimen dominante: la justicia, el amor, la Orden Divina...

George es un personaje muy complejo que, poco a poco se va degradando hasta llegar a un feroz nihilismo que lo hace cuestionar la validez misma de las muertes que ocasiona, del ejercicio terrorista en general y del papel que le toca hacer en este teatro guiñol político. Sabe que hay hilos y manos que controlan todo, pero es incapaz de cortarlos.

Una excelente pieza de literatura que recomiendo a todo el mundo: sobre todo a los Comunistas (con cé mayuscula).

Y ya está.

Estamos iniciando un discord de literatura: La biblioteca del Perro.

Puedes unirte aquí👉https://bit.ly/3qMTpKm
Profile Image for Lars Meijer.
428 reviews51 followers
October 30, 2021
In Het Vale Paard volgen we een groep 'fictieve' anarchisten die een aanslag aan het voorbereiden zijn op een een minister. Er is weinig aan dit boek verzonnen, lezen we in het voorwoord. De auteur was zelf ook een terrorist. Dit autobiografische werk is nagenoeg een hertelling van zijn daden. Het boek werd in 1911 uitgebracht, maar is vanwege zijn inhoud en toon verrassend actueel te noemen.

*3,5
Profile Image for Kade.
101 reviews11 followers
March 31, 2025
Я читала на русском для лекции русского языка.
Profile Image for lukas.
244 reviews
May 9, 2025
short read, but very interesting, would recommend for delulu people
Profile Image for Jesuitstea.
51 reviews2 followers
November 2, 2021
An impressionistic tale of terrorism and being a goddamn super-stud who woos married women and doesn't care for nothing. Also semi autobiographical, perhaps modesty wasn't one of Sakinov's strong points. A short, interesting read.
Profile Image for Jule.
819 reviews9 followers
August 10, 2017
Als dieses Buch im Literarischen Quartett diskutiert wurde, lauteten meine Notizen: "ja, weil nein". Mein erster Instinkt war: ein Buch aus der Perspektive eines Terroristen ist nicht das, was wir jetzt brauchen. Aber dann dachte ich: ich sollte es lesen, grade weil ich denke, dass ich mich nicht damit identifizieren kann und dass es komplett brutal and roh wird.
Am Ende war es komplett überbewertet und weit weg von "literarisches Meisterwerk". Es ist die Geschichte eines Terroristen im russischen Widerstand. Und das ist das Ding: für Sawinkow war es bestimmt revolutionär, so etwas zu schreiben. Aber für uns als Leser heißt es, wir identifizieren uns mit dem Protagonisten - dem "Guten" aus unserer Perspektive, aufgrund seiner Arbeit gegen das sozialistische Regime. Statt von seinen Gedanken und moralischen Gründen angeekelt zu sein, wie ich dachte, wollte ich stattdessen, dass sein Attentat gelingt.
Die Kapitel waren ziemlich kurz, wie ein Tagebuch. Es war sogar Romantik im Spiel, auch wenn die Charaktere bestenfalls grobe Entwürfe waren und nicht wirklich detailliert. Das religöse Element brachte einige interessante Diskussionen über die Moral des Tötens, war aber zu tief für meinen Geschmack.
Fazit: gut geschrieben, aber überwertet und nicht annähernd so schockierend oder erhellend wie ich dachte. 2,5/5 Sternen, bestenfalls.
Profile Image for Víctor Sampayo.
Author 2 books49 followers
October 18, 2015
George O'Brien es un personaje totalmente dostoievskiano: atrapado entre su nihilismo absoluto (la muerte y la vida le hastían de la misma manera) y una obsesión religiosa llena de cuestionamientos a la figura de Jesús, sólo puede sentir en algo la existencia a través de su amante Yelena, quien deambula entre el amor de él y el de su marido. Es por eso que la planeación de atentados contra importantes figuras del gobierno ruso sirven para mostrar tanto su vacuidad de convicciones como el tormento que los celos le producen. Y sin embargo sabe que al despachar al rival de amores también matará su propio amor, y acaso la única razón de vivir en un mundo que, lo mismo que un ferrocarril sin frenos, se dirige hacia nuevos órdenes políticos y sociales.
Profile Image for Liz.
66 reviews
May 14, 2019
Buena lectura. Algo en la narración, en ese ir y venir, en sus pensamientos y dilemas, me capturó de tal manera que no podía soltarlo. Muy interesante, especialmente si se analiza el prólogo a lo largo del escrito, particularmente las observaciones de Lenin con respecto a la falta de organización de la revolución rusa.
Profile Image for Lui.
19 reviews1 follower
March 23, 2022
Muito bom. Temos quatro terroristas buscando a morte do governador geral de Moscou: um por Cristo, um pelo Comunismo, uma por Amor e um porque sim. O por cristo morre, o pelo comunismo é morto, a por amor se mata. O porque sim continua vivo e escreve esse livro.
Profile Image for Pisya1488SS.
2 reviews
March 16, 2017
Заебись мужик был. Классно, что перепрофилировался из коммуниста в норм пацана.
Profile Image for José.
400 reviews38 followers
August 5, 2018
Un tipo vacío y nihilista que vive sin causa y mata su amor cuando mata a su rival.
Profile Image for Zéro Janvier.
1,724 reviews125 followers
November 5, 2018
J'avais découvert ce livre en lisant la bande dessinée en deux volumes Mort au Tsar (1. Le Gouverneur et 2. Le Terroriste, ce roman étant en effet cité parmi les sources de l'auteur de la BD. J'avais beaucoup apprécié ce récit de l'attentat perpétré par un groupe de cinq révolutionnaires et qui avait coûté la vie au Gouverneur Général de Moscou en 1905. Les deux albums étaient centrés l'un sur le personnage de la victime, l'autre sur celle du bourreau, le cerveau des terroristes.

Dans la "vraie vie", ce cerveau était Boris Savinkov, qui livra en 1908 un récit en grande partie autobiographique d'un attentat terroriste contre le gouverneur général de Moscou : 

Sous la forme d'un journal intime, Le Cheval blême rapporte la confession d'un chef révolutionnaire russe, un homme sans foi ni loi, qui prépare un attentat contre le gouverneur général de Moscou. Combat politique, interrogations mystiques, scrupules et doutes, mais aussi amour et sexe lient les cinq membres du commando, dont un seul réchappera à la mort.

Publié en 1908, ce roman empreint d'un profond désarroi moral et largement autobiographique - Boris Savinkov fut le cerveau de l'assassinat du grand-duc Serge en 1905 -, interroge la justification éthique de l'acte terroriste sur fond de commandement biblique (« Tu ne tueras point »).

Dans la lignée de Dostoïevski, cette uvre à la fois cynique et saisissante est, aujourd'hui encore, d'une prodigieuse modernité.

Je le redis, ce récit est évidemment en grande partie autobiographique, même si l'auteur a pris la peine de se créer pour les besoins de la fiction un alter-ego nommé George. Celui-ci est un chef terroriste désabusé, à la tête d'un groupe qui rassemble autour de lui quatre révolutionnaires très différents : Erna, la chimiste amoureuse de son chef ; Vania, le mystique ; Heinrich, l'étudiant dépassé ; Fiodor, le révolutionnaire convaincu.

Le roman se présente sous la forme d'un journal tenu par le chef des terroristes. Il nous raconte trois tentatives d'attentat contre le gouverneur général de Moscou, jusqu'à celle qui sera un "succès", tout en partageant avec nous ses pensées et ses discussions avec ses camarades. Plus que le récit de l'attentat, c'est en effet tout ce qui l'entoure qui m'a semblé intéressant.

Je pense notamment les discussions entre George et Vania, qui est à la fois révolutionnaire et très croyant et qui cherche dans sa foi la justification de l'acte de donner la mort. Je retiens également les réflexions désabusées du narrateur, qui est d'abord obsédé par sa volonté de tuer le gouverneur général, mais qui ne sait plus vraiment pourquoi il souhaite sa mort.

Au-delà du témoignage historique passionnant, c'est donc un roman très psychologique que nous sommes amenés à lire. Et c'est clairement réussi, tant ce livre pourtant court (à peine 160 pages en poche) est riche.
Profile Image for Eric Lee.
Author 10 books38 followers
February 28, 2024
This novel by Russian terrorist icon Boris Savinkov is remarkably similar to his final work, Black Horse, leading one to believe that he chose the titles deliberately. The format is the same: short, dated entries as if from a diary. Both books feature protagonists named George, leaders who have become disillusioned from the struggle. Much is made of the relationships with women, which in both cases prove to be completely unsatisfying — to both people. Both books are full of casual violence and death.

And yet this first book was written before the Revolution, at a time when Russian terrorists like Savinkov and the double agent Ievno Azef were feted across Europe as heroes in the fight against tsarist autocracy. There is no idealism in this book nor was there any in the last novel, set a decade later during the Russian Civil War.

The story is a simple one — a small group of terrorists, presumably members of the Socialist Revolutionary Party, have been put into some provincial capital with the task of assassinating its governor. The governor is fearful of precisely such an event, so he is heavily guarded at all times. The attempts are repeatedly thwarted. Members of George’s small band are killed. The killing of the governor, when it comes, is anti-climactic.

Savinkov writes very well. Had he not chosen a career as a professional revolutionary, he might have become a famous Russian novelist. One of my favourite passages occurs very early in the book, in the opening scene in George’s hotel room:

“The hotel bores me to weariness. I know so well its hall-porter in his blue tunic, its gilt mirrors, its carpets. There is a shabby sofa in my room and dusty curtains. I have placed three kilograms of dynamite under the table. … I have headaches at night.”

Recommended.
Profile Image for Álvaro López del Río.
8 reviews1 follower
February 18, 2019
"Hoy es primero de mayo, la fiesta de los trabajadores. Me encanta este día. Es un día henchido de alegría y de luz. Pero incluso en un día como hoy asesinaría al gobernador general, y sería feliz por ello".
 
Es una gélida reflexión de George O’Brien que encontramos en "El caballo amarillo". George, principal protagonista, es el trasunto de Boris Savinkov, autor de esta novela histórica, un texto parcialmente autobiográfico escrito en forma de diario, primera persona, que narra la preparación y atentado del gobernador general por parte de una organización terrorista que se sirve de la lucha armada para acabar con la Rusia zarista, estamos en la antesala de la Revolución bolchevique y se sueña con constituir un nuevo mundo.
 
El protagonista, que detalla tanto la preparación del atentado como las motivaciones y temores que surgen en los miembros del comando durante los preparativos del ataque, es un antihéroe con dos obsesiones que se convierten en su fundamento emocional: por un lado, odia al gobernador general y ansía acabar con su vida y, por otro lado, está obsesionado con Yelena, una mujer casada cuyo atractivo recae en la dificultad de poseerla solamente él. Sin duda, el retrato de George, dentro de esta novela fría, incisiva y cortante, es soberbio, brutal: seductor romántico, dandi cínico, terrorista obsesivo, nihilista existencial... sin edulcorantes ni hipocresía en la representación del personaje cuesta creer que no sea la fiel y sincera imagen de Boris Savinkov. En cuanto a la extensión, es un relato breve, rápido y ágil, donde se entreveran diálogos bruscos y áridos con reflexiones y comunicaciones fecundas con una importante carga moral, psicológica y filosófica, incluso, hay alusiones a la Biblia.
 
Boris Savinkov también escribió otro libro en forma de diario con tintes autobiográficos, "El caballo negro".
Profile Image for Hugo Lefebvre.
21 reviews
March 6, 2025
Le cheval blême est un roman écrit par Boris Savinkov, un des terroristes russes les plus connus, à propos de ce qu’il connaît… le terrorisme - c’est l’histoire de l’assassinat d’un gouverneur-général de Moscou inspiré d’assassinats réels. Les personnages incarnent différents types - le socialiste ardent, le mystique, celle qui hait la vie, celui qui aime puis le protagoniste, humain complètement vide sauf pour son amour d’une femme. Russie oblige, le roman est empreint de beaucoup (beaucoup) de références bibliques. Savinkov écrit dans un style épuré qui borde parfois l’ennui jusqu’aux explosions de chair sanguinolente et aux balles dans le coeur.
Displaying 1 - 30 of 45 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.