What do you think?
Rate this book
EUROPE AFTER ROME:NEW CULTURAL HISTORY 500-1000 PAPER: A New Cultural History, 500-1000
Europe after Rome: A New Cultural History 500-1000 is the first single-author study in more than fifty years to offer an integrated appraisal of the early Middle Ages as a dynamic and formative period in European history. Written in an attractive and accessible style, the book makes extensive use of original sources in order to introduce early medieval men and women at all levels of society--from slave to emperor--and allows them to speak to students in their own words. It overturns traditional narratives and instead offers an entirely fresh approach to the centuries from c.500 to c.1000.
Rejecting any notion of a dominant, uniform early medieval culture, Europe after Rome argues that the fundamental characteristic of the early middle ages is diversity of experience. To explain how the men and women who lived in this period ordered their world in cultural, social, and political terms, it employs an innovative methodology that combines cultural history, regional studies, and gender history. Ranging comparatively from Ireland to Hungary and from Scotland and Scandinavia to Spain and Italy, the analysis highlights three themes: regional variation, power, and the legacy of Rome. In the context of debates about the social, religious, and cultural meaning of "Europe" in the early twenty-first century, this book seeks the origins of European cultural pluralism and diversity in the early Middle Ages.
Rejecting any notion of a dominant, uniform early medieval culture, Europe after Rome argues that the fundamental characteristic of the early middle ages is diversity of experience. To explain how the men and women who lived in this period ordered their world in cultural, social, and political terms, it employs an innovative methodology that combines cultural history, regional studies, and gender history. Ranging comparatively from Ireland to Hungary and from Scotland and Scandinavia to Spain and Italy, the analysis highlights three themes: regional variation, power, and the legacy of Rome. In the context of debates about the social, religious, and cultural meaning of "Europe" in the early twenty-first century, this book seeks the origins of European cultural pluralism and diversity in the early Middle Ages.
400 pages, Paperback
First published January 1, 2005
8 people are currently reading
314 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
November 19, 2018
Ne düşünmüyorum ki?
-İYİ, KÖTÜ, FAZLA İDDİALI, OKUNMALI-
♠kendini epey öven bir kitap. standart bir tarih kitabından çok ama çok farklıyım diye iddialı bir giriş yapıyor ve tekrarlama yoluyla bu iddiayı kitap okunurken sürekli hatırlatıyor. bu tekrar kitaba bir miktar sıkıcılık katmış.
♣bahsettiğim bu sıradışı olma iddiasının sebebini yazmak istiyorum çünkü niye istemeyeyim. tarih kitapları genelde kronolojiyi takip etmeyi benimseyen bir standarda sahiptir. "x uygarlığı" başlıklı kültür içerikli kitaplar da yine kendine ait bir standardı, eğitim,din,mimari vb, şekilde izler. ayrıca siyasi tarih kitapları kuş bakışı bir anlatıma sahiptir yani siz bir krallığın ya da ülkenin tarihini okurken saray, parlamento ya da devletin başındaki kişinin ofisinden olayları izlersiniz. size herşeyi tepeden ve son derece soyut biçimde anlatır. süreç ne kadar geriye dönükse yani çağlar ne kadar eskileşirse bu soyutluk o kadar artar çünkü örneğin bir ortaçağ insanına at hediye edilmesiyle bugün 1 apartman dairesinde yaşayan 21. yüzyıl insanına at hediye edilmesi kişilerde karşılığını farklı biçimlerde bulur. ama siyasi tarih zaten bundan bahsetmez. yani size ne olduğunu anlatır, nasıl olduğunu da anlatır ama nasıl hissettirdiğini pek anlatmaz. size böyleyken böyledi der geçer siz de başkasına böyleyken böyleymiş dersiniz konu kapanır.
-özellikle siyasi tarih okurken kalbe düşen taşların yerine tam oturmamış olması hissi-
çağımız orta çağ. eski çağ ile birlikte bize en soyut kalan çağ, diğerleri de soyut ama daha az soyut. her türlü anahtar kelimesi ile bize yabancı (yabancıyı burada gündelik ya da periyodik hayatımızın parçası olmaması anlamında kullanıyorum, bilmemek anlamında değil) çünkü ona dair ve ait olan şeylerin bir çoğunun günümüzde karşılığı ve geçerliliği yok olanların ise ismi ve de cismi değişti. bir de bunu bölgesel olarak sınırlandırıp önüne avrupa kelimesini ekleyince soyutluk şah değil şahbaz oluyor. bildiğimizi sanıyor, iddia ediyor hatta bunun için kavga edip kalp kırıyoruz ama çok da iyi bilmiyoruz diye düşünüyorum zaten burada hep düşüncelerimi yazıyorum bence böyle yani.
neden bilmediğimizi düşünüyorum? çünkü çok tepeden okuyoruz, o binanın kaba inşaatını dikiyoruz harç karıp sıva yapıyorz tuğlaları diziyoruz (bu siyasi tarih çünkü krallıkları devletleri kurdun) sonra bir bakıyoruz en son bu halde bıraktığımız bina bitmiş insanlar yerleşmiş yemek yiyor sohbet ediyor (bu kültür, uygarlık kısmı, bir yaşam başlamış) eee odalar ne ara yapıldı tesisat ne ara kuruldu, dolaplar ne ara yerleştirildi, eşyalar ne zaman geldi bu kısım yok orası boşluk. hah işte bu kitap enerjisini kendini övmek yerine gerçekten olmak istediği içeriği oluşturmaya odaklasaydı tam o boşluğu dolduracaktı.
-burdan sonrası daha çok tarihçiler özellikle orta çağ tarihçileri tercihen avrupaya yoğunlaşmış kişiler için ama herkes de okuyabilir.-
kendini zeminde, "halkın içinde" konumlandırmaya çalışmış ama bana biraz top gibi geldi. bazen yerde duruyor bazen havaya zıplıyor. belirli bir seviyede kalmıyor bir iniyor bir çıkıyor. kitap, orta çağ, kitap özelinde 500-1000 arası, okurken akla neler gelmeli, okuduklarımızı zihnimizde ne şekilde tahayyül edip, bilgimiz ve anladıklarımız ile pekiştirebilirz ve bu soyutlukla nasıl başa çıkabiliriz, yaşamış kadar tabiki de olamayız ama en azından bir orta çağ metnini doğru yorumlayabilecek beceriye nasıl sahip oluruz? uzun sorusuna cevap vermesini beklediğim bir metindi çünkü beni o beklentiye soktu. olay ve olguları iyi kavrayabilmek için bu beceriyi geliştirmek isteyen eminim tek insan değilimdir.
kendisini en çok kronolojiyi takip etmemek ve klasik tarih yazımını uygulamamak konularında övmüş bu kitap. ayrıca kitabın kendi içindeki bölümlere ya da alt başlıklara sürekli gönderme yapması, birşey anlatırken onu şu yüzyılda şunu anlatırken değineceğiz gibi uyarılara yer vermesi beni yordu çünkü bunları sonra birbirine bağlamadı ya da ben o yorgunlukta bunları hep kaçırdım.hangi durum daha kötü acaba? övgüsünde ise kısmen haklı. tematik bir kitap bu . her bölüm belli temaları işlemiş, nasıl konuşurlardı, ilişkileri nasıl kurarlardı, kim kimdi( yöneten, yönetilenler açısından), neye inanırlardı, kim olduklarını iddia ederlerdi gibi. sonsözünde de kendini överek noktayı koymuş.
dil, doğum ve ölüm gibi konuları irdelediği ilk bölüm temeller ile ilişkileri, beraber yaşamı, halk kitlesini irdelediği ikinci bölüm yakınlıklar süperdi iki yıldız onlara verdim hatta kitap bittikten ve kitaplığa konduktan sonra bile arada tekrar tekrar bu bölümleri okumalıyım bile dedim.
kaynaklar isimli üçüncü bölümün ilk yarısının klasik feodal sistemin küçük bir özeti olduğunu diğer yarısının ise uluslararası ilişkilerin bir özeti olduğunu düşündüm pek öyle farklı bir anlatım göremedim bazen de sıkıldım hatta ama diğer yarısı dediğim kısım yine de eğlenceliydi, hediyeleşmenin anlamından bahsettiği kısımları epey bilgilendirici buldum.
son bölüm ideolojiler, bence o çok reddettiği klasik yazımın birebir aynısıydı,ilk kısmı, avrupanın hıristiyanlaşması, hıristiyanlığın papalık çatısı altında örgütlenme ve siyasi bir güç olma sürecine gitmesinden bahsederken tipik bir "ana hatları ile orta çağ" kitabı okuyormuş gibi hissettim. son kısım roma ve avrupa halkları ise iddia ettiği biçimde romayı siyasi değil coğrafi anlamda ele almasına, ki bunu epey vurguladı,rağmen adıyla müsemma tam bir roma ve avrupa halkları metni idi. yani böyle bir başlığı olan bir metin insanda neyi okuyacağına dair bir izlenim bırakırsa işte o izlenimi karşılıyordu. bana, romadan ne alındı, romadan ne kaldı gibi soruların cevapları verilmiş gibi geldi daha çok. kapanışta kendini övdü övdü nokta.
avrupanın ortaçağını merak eden ya da bu alanda uzmanlaşmak isteyenler bence kesinlikle okumalı. bugüne kadar bana çok yabancı ve soyut gelen bir çok şey benim için elle tutulur hale geldi, taşlar kısmen yerine oturdu. bunun dışında kaynak kullanımı da benim için öğretici oldu. kaynakları nasıl yorumladığı kişinin kendisiyle alakalı birşey ki kitabın yazarı da profesör zaten emekli dişçi falan değil yani, metodolojiyi bilen biri ama bence farklı olma fikrine kendisini fazla kaptırmış. en nihayetinde bu orta çağ, kıyas yaptığınız zaman kaynağın derya deniz olduğu bir evre değil, birçok şey bölük pörçük kalabiliyor, bir görüşmeden haberdar oluyorsunuz ama neden görüşülmüş neticesi ne olmuş derin bir sessizlik. o yüzden orta çağ zor bir alan, bazen onu anlatmak isteyen insanı, uzun süre aç kalmış vahşi hayvan sürülerinin ortasına atar gibi bırakabilen bir alan. o yüzden ben bu çabasını sevdim çünkü orta çağcıları prensip olarak seviyorum. yine de keşke bu kadar iddialı olup heyecanlandırmasaydı çünkü tamamen karşılamıyor.
♦ kendi kendisini övmelerini çok ciddiye almadan,beklentisiz ve harika bilgiler edineceğinizi düşünerek okursanız kesinlikle süper kitap. çevirisini de sevdim. yazar edebi ve havalı bir üsluba sahip dümdüz, cansız ve renksiz bir anlatımı yok. çevirmen bu manevraları yakalamış bence çok iyi bir iş çıkarmış. bir yıldız da bu saydıklarıma geldi. etti 3 yıldız. iyi ki okumuşum. bir süre sonra yine okurum ben bu kitabı.
♥ sevgiler.. saygılar..selamlar.♥
-İYİ, KÖTÜ, FAZLA İDDİALI, OKUNMALI-
♠kendini epey öven bir kitap. standart bir tarih kitabından çok ama çok farklıyım diye iddialı bir giriş yapıyor ve tekrarlama yoluyla bu iddiayı kitap okunurken sürekli hatırlatıyor. bu tekrar kitaba bir miktar sıkıcılık katmış.
♣bahsettiğim bu sıradışı olma iddiasının sebebini yazmak istiyorum çünkü niye istemeyeyim. tarih kitapları genelde kronolojiyi takip etmeyi benimseyen bir standarda sahiptir. "x uygarlığı" başlıklı kültür içerikli kitaplar da yine kendine ait bir standardı, eğitim,din,mimari vb, şekilde izler. ayrıca siyasi tarih kitapları kuş bakışı bir anlatıma sahiptir yani siz bir krallığın ya da ülkenin tarihini okurken saray, parlamento ya da devletin başındaki kişinin ofisinden olayları izlersiniz. size herşeyi tepeden ve son derece soyut biçimde anlatır. süreç ne kadar geriye dönükse yani çağlar ne kadar eskileşirse bu soyutluk o kadar artar çünkü örneğin bir ortaçağ insanına at hediye edilmesiyle bugün 1 apartman dairesinde yaşayan 21. yüzyıl insanına at hediye edilmesi kişilerde karşılığını farklı biçimlerde bulur. ama siyasi tarih zaten bundan bahsetmez. yani size ne olduğunu anlatır, nasıl olduğunu da anlatır ama nasıl hissettirdiğini pek anlatmaz. size böyleyken böyledi der geçer siz de başkasına böyleyken böyleymiş dersiniz konu kapanır.
-özellikle siyasi tarih okurken kalbe düşen taşların yerine tam oturmamış olması hissi-
çağımız orta çağ. eski çağ ile birlikte bize en soyut kalan çağ, diğerleri de soyut ama daha az soyut. her türlü anahtar kelimesi ile bize yabancı (yabancıyı burada gündelik ya da periyodik hayatımızın parçası olmaması anlamında kullanıyorum, bilmemek anlamında değil) çünkü ona dair ve ait olan şeylerin bir çoğunun günümüzde karşılığı ve geçerliliği yok olanların ise ismi ve de cismi değişti. bir de bunu bölgesel olarak sınırlandırıp önüne avrupa kelimesini ekleyince soyutluk şah değil şahbaz oluyor. bildiğimizi sanıyor, iddia ediyor hatta bunun için kavga edip kalp kırıyoruz ama çok da iyi bilmiyoruz diye düşünüyorum zaten burada hep düşüncelerimi yazıyorum bence böyle yani.
neden bilmediğimizi düşünüyorum? çünkü çok tepeden okuyoruz, o binanın kaba inşaatını dikiyoruz harç karıp sıva yapıyorz tuğlaları diziyoruz (bu siyasi tarih çünkü krallıkları devletleri kurdun) sonra bir bakıyoruz en son bu halde bıraktığımız bina bitmiş insanlar yerleşmiş yemek yiyor sohbet ediyor (bu kültür, uygarlık kısmı, bir yaşam başlamış) eee odalar ne ara yapıldı tesisat ne ara kuruldu, dolaplar ne ara yerleştirildi, eşyalar ne zaman geldi bu kısım yok orası boşluk. hah işte bu kitap enerjisini kendini övmek yerine gerçekten olmak istediği içeriği oluşturmaya odaklasaydı tam o boşluğu dolduracaktı.
-burdan sonrası daha çok tarihçiler özellikle orta çağ tarihçileri tercihen avrupaya yoğunlaşmış kişiler için ama herkes de okuyabilir.-
kendini zeminde, "halkın içinde" konumlandırmaya çalışmış ama bana biraz top gibi geldi. bazen yerde duruyor bazen havaya zıplıyor. belirli bir seviyede kalmıyor bir iniyor bir çıkıyor. kitap, orta çağ, kitap özelinde 500-1000 arası, okurken akla neler gelmeli, okuduklarımızı zihnimizde ne şekilde tahayyül edip, bilgimiz ve anladıklarımız ile pekiştirebilirz ve bu soyutlukla nasıl başa çıkabiliriz, yaşamış kadar tabiki de olamayız ama en azından bir orta çağ metnini doğru yorumlayabilecek beceriye nasıl sahip oluruz? uzun sorusuna cevap vermesini beklediğim bir metindi çünkü beni o beklentiye soktu. olay ve olguları iyi kavrayabilmek için bu beceriyi geliştirmek isteyen eminim tek insan değilimdir.
kendisini en çok kronolojiyi takip etmemek ve klasik tarih yazımını uygulamamak konularında övmüş bu kitap. ayrıca kitabın kendi içindeki bölümlere ya da alt başlıklara sürekli gönderme yapması, birşey anlatırken onu şu yüzyılda şunu anlatırken değineceğiz gibi uyarılara yer vermesi beni yordu çünkü bunları sonra birbirine bağlamadı ya da ben o yorgunlukta bunları hep kaçırdım.hangi durum daha kötü acaba? övgüsünde ise kısmen haklı. tematik bir kitap bu . her bölüm belli temaları işlemiş, nasıl konuşurlardı, ilişkileri nasıl kurarlardı, kim kimdi( yöneten, yönetilenler açısından), neye inanırlardı, kim olduklarını iddia ederlerdi gibi. sonsözünde de kendini överek noktayı koymuş.
dil, doğum ve ölüm gibi konuları irdelediği ilk bölüm temeller ile ilişkileri, beraber yaşamı, halk kitlesini irdelediği ikinci bölüm yakınlıklar süperdi iki yıldız onlara verdim hatta kitap bittikten ve kitaplığa konduktan sonra bile arada tekrar tekrar bu bölümleri okumalıyım bile dedim.
kaynaklar isimli üçüncü bölümün ilk yarısının klasik feodal sistemin küçük bir özeti olduğunu diğer yarısının ise uluslararası ilişkilerin bir özeti olduğunu düşündüm pek öyle farklı bir anlatım göremedim bazen de sıkıldım hatta ama diğer yarısı dediğim kısım yine de eğlenceliydi, hediyeleşmenin anlamından bahsettiği kısımları epey bilgilendirici buldum.
son bölüm ideolojiler, bence o çok reddettiği klasik yazımın birebir aynısıydı,ilk kısmı, avrupanın hıristiyanlaşması, hıristiyanlığın papalık çatısı altında örgütlenme ve siyasi bir güç olma sürecine gitmesinden bahsederken tipik bir "ana hatları ile orta çağ" kitabı okuyormuş gibi hissettim. son kısım roma ve avrupa halkları ise iddia ettiği biçimde romayı siyasi değil coğrafi anlamda ele almasına, ki bunu epey vurguladı,rağmen adıyla müsemma tam bir roma ve avrupa halkları metni idi. yani böyle bir başlığı olan bir metin insanda neyi okuyacağına dair bir izlenim bırakırsa işte o izlenimi karşılıyordu. bana, romadan ne alındı, romadan ne kaldı gibi soruların cevapları verilmiş gibi geldi daha çok. kapanışta kendini övdü övdü nokta.
avrupanın ortaçağını merak eden ya da bu alanda uzmanlaşmak isteyenler bence kesinlikle okumalı. bugüne kadar bana çok yabancı ve soyut gelen bir çok şey benim için elle tutulur hale geldi, taşlar kısmen yerine oturdu. bunun dışında kaynak kullanımı da benim için öğretici oldu. kaynakları nasıl yorumladığı kişinin kendisiyle alakalı birşey ki kitabın yazarı da profesör zaten emekli dişçi falan değil yani, metodolojiyi bilen biri ama bence farklı olma fikrine kendisini fazla kaptırmış. en nihayetinde bu orta çağ, kıyas yaptığınız zaman kaynağın derya deniz olduğu bir evre değil, birçok şey bölük pörçük kalabiliyor, bir görüşmeden haberdar oluyorsunuz ama neden görüşülmüş neticesi ne olmuş derin bir sessizlik. o yüzden orta çağ zor bir alan, bazen onu anlatmak isteyen insanı, uzun süre aç kalmış vahşi hayvan sürülerinin ortasına atar gibi bırakabilen bir alan. o yüzden ben bu çabasını sevdim çünkü orta çağcıları prensip olarak seviyorum. yine de keşke bu kadar iddialı olup heyecanlandırmasaydı çünkü tamamen karşılamıyor.
♦ kendi kendisini övmelerini çok ciddiye almadan,beklentisiz ve harika bilgiler edineceğinizi düşünerek okursanız kesinlikle süper kitap. çevirisini de sevdim. yazar edebi ve havalı bir üsluba sahip dümdüz, cansız ve renksiz bir anlatımı yok. çevirmen bu manevraları yakalamış bence çok iyi bir iş çıkarmış. bir yıldız da bu saydıklarıma geldi. etti 3 yıldız. iyi ki okumuşum. bir süre sonra yine okurum ben bu kitabı.
♥ sevgiler.. saygılar..selamlar.♥
January 27, 2008
This book was assigned in my pre-modern European history colloquium at CU. The professor described it as "dessert" for us, after a tedious read of "The Carolingian Empire." It fell far short of expectations. Dry, complex, and a true slog, the only contribution I found intellectually stimulating was the idea that a readjustment of chronological emphasis has the effect of modifying the historiography of early Medieval Europe. If you're totally fascinated by the Middle Ages, read this book. Otherwise don't waste your time. Or sanity.
May 25, 2018
One thing about the Dark Ages is that they were not dark after all. There was a lot of fascinating history during that period after the fall of the Roman Empire in the West. This scholarly work is well-written and as the author covers the facts of living in the early Middle Ages. I recommend it for anyone interested in Medieval History. Her main topics include languages, births and deaths, family, gender, honor and vengeance, and a whole host of things that impacted every day life.
December 9, 2019
Kde sú časy veľkých ťažkých monografií? Kto by ich dnes čítal. Nebolo to zlé, ak chce niekto úvod a prehľadovú prácu. Hlbšie analýzy treba hľadať inde. Ale zase nebolo to ani príliš akademické (vrátane jazyka a termínov). Má to mapy, obrázky a podobné fičury.
January 27, 2025
It was more of a textbook/passive aggressive historiographical understanding of Europe from 500-1000. Personally I thought it was a tough read especially if you are not someone who is extremely knowledgeable about European history.
February 1, 2018
Extremely informative and quite engaging. I really appreciated the author’s insights on religion and gender.
Read
March 28, 2021Read to expand my knowledge on Feudal Europe beyond the cliches, while teaching my Year 8s the good ol’ feudal social pyramid.
March 2, 2023
Lo stile della studiosa straniera tradotta si vede, non approndisce, esprime contecco semplici e non ti trasporta, comunque nel complesso piacevole per gli argomenti trattati
December 12, 2016
This review is in Dutch as I had to write an actual review in Dutch for class:
Julia Smith begint haar werk met een introductie waarin ze verklaart wat ze onderzoekt en hoe ze tot haar titel is gekomen. Volgens haar is er de antieke periode en de middeleeuwen. Daartussen zit een periode die genegeerd wordt, voornamelijk merkbaar in bijvoorbeeld musea en bibliotheken. Als beginnend kunsthistoricus en vervend museum bezoeker is dit iets waar ik het zeker met Smith eens kan zijn. Smith geeft haar keuze aan voor het tijdsbestek van 500 AD, het eind van het Romeinse rijk waarin nog wel de praktijken vaak worden gehandhaafd tot 1000 AD, wat door veel historici als een ongeveer begin van de Middeleeuwen wordt aangehouden. Zij geeft aan dat in deze 500 jaar een grote transformatie in Europa heeft plaatsgevonden wat heeft geleidt tot het Middeleeuws Europa wat meer bekend is. Voor Europa houdt zij de Europese Unie zoals deze gevormd is vanaf 1 mei 2004 aan, uitgesloten hiervan zijn Griekenland en de Balkan omdat deze voornamelijk onder invloed waren van het Byzantijnse Rijk in deze periode. Voor haar keuze om deze periode de ‘Vroege Middeleeuwen’ te noemen zegt Smith:
“For simple convenience, I have generally preferred to use the phrase ‘early Middle Ages’ to cover the entirety of the matter discussed in this book, but that is too arbitrary.”
Wat zij het anders had willen noemen of waarom zij dit vind laat ze buiten beschouwing. Dit is een trend die ze door het hele boek door gebruikt. Smith geeft haar mening of een stelling en gaat vervolgens niet in op waarom of hoe zij tot deze conclusie is gekomen.
Het eerste hoofdstuk begint met taal en schrift in kaart te brengen.
“We can study the early Middle Ages through the words of only a few of the men – and even fewer of the women – who lived in those centuries.”
Daarmee is het hele hoofdstuk en zelfs het hele boek mee samengevat. Positieve van deze uitspraak van Smith is dat zij niet alleen de heersende mannelijke kant belicht maar juist ook de vrouwelijke kant de aandacht geeft. Gender is een onderzoeksgebied dat de laatste jaren steeds meer aandacht krijgt, met daarin voornamelijk de zoektocht naar de positie van de vrouw. Smith probeert hier in haar werk ook aandacht aan de geven.
Elk hoofdstuk begint met een introductie waarin ze kort uitlegt wat in het hoofdstuk behandeld zal worden. De casussen die ze aanhaalt lijken in eerste instantie uit de lucht gegrepen, zijn niet onderbouwd waar deze vandaan komen, zowel de bron als het land van oorsprong, en daarbij springt ze van de hak op de tak. Hoofdstuk één begint met een legende uit Frankrijk waarna ze uitgebreid ingaat op de verschillende talen die in Brittannië worden gesproken. Hiermee streeft ze haar eigen doel voorbij. Dit gebeurt in alle hoofdstukken steeds.
Het tweede hoofdstuk over leven en sterven bespreekt ze eigenlijk kennis die mensen met een beetje voorkennis over de Middeleeuwen al hebben, namelijk dat de dood een alledaags ding was. Verder is Smith in dit hoofdstuk te ambitieus met een geografisch en archeologisch DNA onderzoek dat ze wilde doen, maar ze zelf al aangeeft dat dit een te tijdrovende en kostbare onderneming is, en dat de gegevens die er zijn maar van een handjevol landen zijn. Vervolgens waarschuwt ze dat hierdoor snel een generalisering kan ontstaan, waar ze zich enkele pagina’s later zelf schuldig aan maakt.
Het derde hoofdstuk gaat over vriendschappen en relaties. In de introductie geeft Smith aan dat ze het niet algemeen wil houden maar juist persoonlijk wil maken, niet alleen het hof of de adel, maar juist de ‘gewone’ mens. Wanneer je naar het brongebruik kijkt dan heeft ze toch dingen gebaseerd op adel en kerk, daarnaast gebruikt ze geen primaire bronnen waardoor dit hele hoofdstuk in mijn optiek gebaseerd is op speculatie.
Vierde hoofdstuk over mannen en vrouwen is juist heel interessant omdat ze hierbij meer ingaat op een historisch en kunsthistorisch perspectief. Als kunsthistoricus had ik hier graag visuele bronnen bij gezien. Helaas verwijst ze daar ook niet naar.
Hoofdstuk vijf benaderd werk en heerschap, waarbij ze aangeeft dat er een grote groep werklieden zijn die vrij zijn, maar ondertussen afhankelijk. Hier gaat ze totaal niet op in, maar benadrukt de slavernij die ze bij de introductie aangaf dat dit een veel kleinere groep is. Welke beroepen er waren geeft ze ook totaal niet aan. Niet alleen bij dit hoofdstuk, maar ook bij vele andere hoofdstukken blijf ik aan het einde met vragen zitten.
De laatste drie hoofdstukken richten zich vooral op het hofleven en de invloed van de kerk op Europa en de samenwerking tussen deze.
Zoals recensent David Hinton ook aangeeft is dit werk van Smith enorm ambitieus, maar tegelijkertijd erg onoverzichtelijk en niet geschikt voor beginnende Mediëvisten.
Julia Smith begint haar werk met een introductie waarin ze verklaart wat ze onderzoekt en hoe ze tot haar titel is gekomen. Volgens haar is er de antieke periode en de middeleeuwen. Daartussen zit een periode die genegeerd wordt, voornamelijk merkbaar in bijvoorbeeld musea en bibliotheken. Als beginnend kunsthistoricus en vervend museum bezoeker is dit iets waar ik het zeker met Smith eens kan zijn. Smith geeft haar keuze aan voor het tijdsbestek van 500 AD, het eind van het Romeinse rijk waarin nog wel de praktijken vaak worden gehandhaafd tot 1000 AD, wat door veel historici als een ongeveer begin van de Middeleeuwen wordt aangehouden. Zij geeft aan dat in deze 500 jaar een grote transformatie in Europa heeft plaatsgevonden wat heeft geleidt tot het Middeleeuws Europa wat meer bekend is. Voor Europa houdt zij de Europese Unie zoals deze gevormd is vanaf 1 mei 2004 aan, uitgesloten hiervan zijn Griekenland en de Balkan omdat deze voornamelijk onder invloed waren van het Byzantijnse Rijk in deze periode. Voor haar keuze om deze periode de ‘Vroege Middeleeuwen’ te noemen zegt Smith:
“For simple convenience, I have generally preferred to use the phrase ‘early Middle Ages’ to cover the entirety of the matter discussed in this book, but that is too arbitrary.”
Wat zij het anders had willen noemen of waarom zij dit vind laat ze buiten beschouwing. Dit is een trend die ze door het hele boek door gebruikt. Smith geeft haar mening of een stelling en gaat vervolgens niet in op waarom of hoe zij tot deze conclusie is gekomen.
Het eerste hoofdstuk begint met taal en schrift in kaart te brengen.
“We can study the early Middle Ages through the words of only a few of the men – and even fewer of the women – who lived in those centuries.”
Daarmee is het hele hoofdstuk en zelfs het hele boek mee samengevat. Positieve van deze uitspraak van Smith is dat zij niet alleen de heersende mannelijke kant belicht maar juist ook de vrouwelijke kant de aandacht geeft. Gender is een onderzoeksgebied dat de laatste jaren steeds meer aandacht krijgt, met daarin voornamelijk de zoektocht naar de positie van de vrouw. Smith probeert hier in haar werk ook aandacht aan de geven.
Elk hoofdstuk begint met een introductie waarin ze kort uitlegt wat in het hoofdstuk behandeld zal worden. De casussen die ze aanhaalt lijken in eerste instantie uit de lucht gegrepen, zijn niet onderbouwd waar deze vandaan komen, zowel de bron als het land van oorsprong, en daarbij springt ze van de hak op de tak. Hoofdstuk één begint met een legende uit Frankrijk waarna ze uitgebreid ingaat op de verschillende talen die in Brittannië worden gesproken. Hiermee streeft ze haar eigen doel voorbij. Dit gebeurt in alle hoofdstukken steeds.
Het tweede hoofdstuk over leven en sterven bespreekt ze eigenlijk kennis die mensen met een beetje voorkennis over de Middeleeuwen al hebben, namelijk dat de dood een alledaags ding was. Verder is Smith in dit hoofdstuk te ambitieus met een geografisch en archeologisch DNA onderzoek dat ze wilde doen, maar ze zelf al aangeeft dat dit een te tijdrovende en kostbare onderneming is, en dat de gegevens die er zijn maar van een handjevol landen zijn. Vervolgens waarschuwt ze dat hierdoor snel een generalisering kan ontstaan, waar ze zich enkele pagina’s later zelf schuldig aan maakt.
Het derde hoofdstuk gaat over vriendschappen en relaties. In de introductie geeft Smith aan dat ze het niet algemeen wil houden maar juist persoonlijk wil maken, niet alleen het hof of de adel, maar juist de ‘gewone’ mens. Wanneer je naar het brongebruik kijkt dan heeft ze toch dingen gebaseerd op adel en kerk, daarnaast gebruikt ze geen primaire bronnen waardoor dit hele hoofdstuk in mijn optiek gebaseerd is op speculatie.
Vierde hoofdstuk over mannen en vrouwen is juist heel interessant omdat ze hierbij meer ingaat op een historisch en kunsthistorisch perspectief. Als kunsthistoricus had ik hier graag visuele bronnen bij gezien. Helaas verwijst ze daar ook niet naar.
Hoofdstuk vijf benaderd werk en heerschap, waarbij ze aangeeft dat er een grote groep werklieden zijn die vrij zijn, maar ondertussen afhankelijk. Hier gaat ze totaal niet op in, maar benadrukt de slavernij die ze bij de introductie aangaf dat dit een veel kleinere groep is. Welke beroepen er waren geeft ze ook totaal niet aan. Niet alleen bij dit hoofdstuk, maar ook bij vele andere hoofdstukken blijf ik aan het einde met vragen zitten.
De laatste drie hoofdstukken richten zich vooral op het hofleven en de invloed van de kerk op Europa en de samenwerking tussen deze.
Zoals recensent David Hinton ook aangeeft is dit werk van Smith enorm ambitieus, maar tegelijkertijd erg onoverzichtelijk en niet geschikt voor beginnende Mediëvisten.
May 21, 2013
A very good survey of Europe during the period after the end of the Roman Empire in the West. Prof. Smith surveys the region under various rubrics, such as language, family, and so on, ignoring both the former borders of the Roman Empire and--more significantly--the later national boundaries of Europe. This is a deliberate, and successful, effort to avoid both anachronistic thinking and the teleological, present-centered approach traditional in nineteenth- and twentieth-century historiography. She sees the period not as a degeneration of an idealized Roman Empire or as an imperfectly formed medieval or modern ideal, but as a society, or complex of societies dealing on its own terms with the constraints and opportunities available, appropriating social and ideological structures that came from various sources. One particularly enlightening aspect of her synthesis is the important role of Ireland in the mix. I would only put in two criticisms. First, her primary hermeneutic for understanding society appears to be the acquisition and maintenance of power. This occasionally obtrudes into the analysis, although one can easily filter it out in most instances if desired. The second, which is no doubt a result of the scope of the book, is that there is little treatment of relations between (Western) Europe and other regions. The Slavic East (east of the Carpathians and the Vistula) and the Byzantine Empire play some role; the Muslim invasions are mentioned in passing. I would have like to see more about interregional relations, but then, Prof. Smith might just tell me that's another book, and she would probably be right. Overall, however, I would recommend the book.
October 18, 2016
This is a good, though often dry, history of the era. It tries to look at the period on its own terms, and not as a precursor to the rise of nation-states or the emerging Catholic Church – nor as some post-Roman “Dark Ages” – but the period on its own terms. (That said, the legacy of Rome still matters). The main theme Smith notes was regional variation, as local customs and customary habits dominated – and shifted from region to region. To this end, the rise of a more centralized world in the High Middle Ages with the coming of nation-states and a more organized Vatican would cut into the world of this period. She notes at the outset that this isn’t a book on European culture, but on European cultures.
Smith doesn’t really present a narrative history in this book – Thank God. Books that try to do narrative history in these years tend to get lost in the weeds, and as Smith notes it’s mostly about local variation anyway. Instead, Smith focuses on some main themes and explores them. There are eight chapters – four separate pairings. The first pair focuses on the environment and how people lived. The next pair are on social relations that organized communities. The next coupling focuses on land and treasure relations. The last part looks at religion and politics. The theme of local varieties keeps cropping up, as does diversity versus standardization. In particular, I was interested by the parts on marriage, the usage of the Latin language, and religious theology.
Smith doesn’t really present a narrative history in this book – Thank God. Books that try to do narrative history in these years tend to get lost in the weeds, and as Smith notes it’s mostly about local variation anyway. Instead, Smith focuses on some main themes and explores them. There are eight chapters – four separate pairings. The first pair focuses on the environment and how people lived. The next pair are on social relations that organized communities. The next coupling focuses on land and treasure relations. The last part looks at religion and politics. The theme of local varieties keeps cropping up, as does diversity versus standardization. In particular, I was interested by the parts on marriage, the usage of the Latin language, and religious theology.
February 12, 2008
This book received some excellent reviews, and I was really looking forward to giving it a read. So I was pretty disappointed by the time I got to the second chapter (the first chapter, about speaking and writing, is by far the best chapter in the book). There's some interesting stuff in the book, but you have to wade through a lot of overly academic prose to get to it. Basically the book argues that 'things were different in different places at different times'. Well, duh. In a way, I suppose it's an important point to make, because a lot of history makes broad generalizations that are supported by pretty flimsy evidence, but it doesn't make for great reading.
September 16, 2008
Another week of class, another book about a historical era that holds no interest for me. But Smith's argument was well-structured and easily outlined in her intro and epilogue, so I was able to plow through this with relatively little pain. She presents a fresh approach to medieval history, claiming that medieval Europe is characterized by diversity rather than the generalization with which historians have previously treated it. No need to jot that down, as every few pages she'll remind you of her thesis.
December 25, 2007
Decent book on post-roman Europe or "late antiquity". Not anywhere as engaging as anything written by Peter Brown.
January 15, 2017
I haven't ~actually finished this book, but I had to write a review for it and I might one day read the entirety of it... That said, I just really wanted to reach my book goal for 2016... eh.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews