Zapałka na zakręcie

Zapałka na zakręcie #1

by Krystyna Siesicka

Mada poznaje chlopaka innego od wszystkich dotychczas jej jest nieufny, samotny, tajemniczy, niechetnie opowiada o sobie, szczegolnie o przeszlosci... 'Zapalka na zakrecie' to ksiazka o sprawach waznych i nielatwych - o skomplikowanym jezyku uczuc, o tym, jak trudno o milosci mowic, jak trudno spelniac czyjes oczekiwania, nie zawiesc zaufania najblizszych. Ta debiutancka powiesc Krystyny Siesickiej chetnie czytana jest do dzis przez dorastajace dziewczyny ciekawe ksiazek o milosci, szczegolnie tej pierwszej, najbardziej emocjonujacej i niepewnej.

Genres: Polish Literature, Young Adult, Fiction, Romance, Childrens, School, Poland

184 pages

First published January 1, 1966

About the author

Krystyna Siesicka was a Polish prose writer of young adult books.

Reviews

[Kin]

Trudno jest zdefiniować Siesicką. Z jednej strony jej książki są typowo dla natolatków - o ich problemach i pisane z ich dramatyzującej, lekko infantylnej perspektywy. Ale z drugiej strony, gdzieś w tle autorka przekazuje nam wiadomość: "dziecko, to wszystko jest trudne i straszne teraz, ale zobaczysz jak się będziesz z tego śmiać w moim wieku..." W dodatku, chociaż fabuła jest realistyczna - zawiera wzloty i upadki, rozczarowania i sukcesy, wszystko jak w życiu - to narracja Siesickiej przedstawia tok wydarzeń jakby spod przymrużonych powiek, czytelnik wciąż ma dziwne wrażenie, że to chyba jednak wszystko jest sen. To wszystko tworzy słodko-gorzki, na wpół oniryczny klimat typowy dla tej autorki, który mnie osobiście zawsze lekko przerażał.

[Marta]

Sentyment pozostał. 🤍

[Kasia Tkacz]

„Zapałka na zakręcie" to debiutancka powieść Krystyny Siesickiej. Czytałam ją w wielu lat nastu, teraz czas na powrót. Kiedyś bardzo mi się podobała, ukazuje pierwsze uczucia, rozczarowania, świat nastolatków. Teraz urzekł mnie przede wszystkim kwiecisty język, jakim posługują się bohaterowie. Na pochwałę zasługuje także mądre, dużo bardziej dojrzałe niż współcześnie, zachowanie głównych bohaterów. To opowieść o sprawach ważnych i niełatwych – o skomplikowanym języku uczuć, o tym jak trudno jest mówić o miłości, jak trudno spełniać czyjeś oczekiwania, nie zawieść zaufania najbliższych. Mada wyjeżdża (jak co roku) na wakacje do letniska - Osady. Towarzyszy jej mama i młodsza siostra, Alka. Dziewczyny mają w Osadzie swoich znajomych, jednak tym razem Mada większość czasu spędza z nowo poznanym chłopakiem Marcinem. K. Siesicka pokazuje rodzące się uczucie, a także serię nieporozumień, rozterek i problemów dotykających bohaterów. W całej historii jest też miejsce na szacunek okazywany rodzicom i osobom starszym. Takowym cieszy się zapewne cudowna i życzliwa babcia Emilia.Według Marcina cała historia jego i Mady to tylko "łatwy prolog, coraz bardziej pogmatwany z czasem".

"W jej spojrzeniu było źle ukryte zainteresowanie. Mogłem jej powiedzieć: Słuchaj, ja też uważam, że nie możemy się minąć. Jednak dopiero na zakręcie ulicy Kwiatowej zdobyłem się na to. I cóż z tego? Mijaliśmy się choć pozornie szliśmy obok siebie. [...] Czy to w ogóle była miłość? Chyba tak. Chyba w żadnym innym uczuciu ludzie nie mijają się tak często jak w tym. w gęstwinie słów, gestów, spojrzeń, najtrudniej odnaleźć te, które są potrzebne."

"Mada, czy zrozumiesz, jeśli ci to powiem? - Rzuciłem to pytanie w ogromne daleko, które było teraz między Madą a mną."

"Nie jesteś zły Marcinie - powiedziała starsza pani i pogładziła moją dłoń swoją szczupłą ręką."

[milana]

Przyjemna i luźna książka, główna bohaterka czasem bywała denerwująca ale nie przeszkadzało to bardzo, natomiast marcin<33, jedynie jestem zła na zakończenie bo urwali akurat w takim momencie kiedy byłam mega ciekawa co dalej, ale to chyba znak, żebym sięgnęła po resztę trylogii

[Barbara Anna]

5 gwiazdek z sentymentu i dlatego, że to moje comfort reading na ciężkie czasy. Trochę niedosyt, troche nie do końca poznałam bohaterów mam wrażenie. Zawsze porównuję, nieświadomie nawet, Siesicką z Musierowicz, ale coraz mniej punktów wspólnych widzę między tymi dwiema pisarkami. U Siesickiej wszystko jest bardziej "realistyczne", czasem gorzkie. Nie wydaje mi się, że to typowe książki dla nastolatek/tków.

[Cheyebba]

Och jak to lubiłam. Wracałam do tej książki jak zaklęta co pół roku przez jakieś trzy lata. Oceniam ją teraz z perspektywy czasu i ogromu dojrzalszych książek, które mnie oczarowały i budowały przez wiele lat. Nie ma co się oszukiwać - książka ta należy do kanonu nastolatek i tam też powinna zostać. Na dziś 3 gwiazdki. Kilka lat temu absolutne 5.

[ani]

7 iv 2026, 11:40
dostałam tą książkę od mojej ukochanej babci, której sprezentowano ją w 1966 roku za wyniki w nauce. jest to jej ulubiona opowieść o miłości między dwoma młodymi ludźmi i chciała, żebym ją poznała.
cały czas podczas czytania czułam jakby to właśnie ona opowiadała mi tą historię. wydaje mi się, że dlatego właśnie czuję do niej taki sentyment i stronniczość. niemniej jednak, od pierwszych stron zakochałam się w tej książce już chociażby przez sam styl pisania, łatwą sympatię odnalazły też ode mnie od razu postacie przedstawione przez autorkę, która jednocześnie ładuje w czytelnika wiele nadziei i słowa "jeśli przetrwasz to, to przetrwasz wszystko".
zdecydowanie natomiast boli mnie to ile osób ocenia tą książkę tylko i wyłącznie przez pryzmat obowiązkowej lektury kilka lat temu; w takim wypadku lepiej niektóre opinie zostawić dla siebie.
ja mogę powiedzieć tyle, że uważam to opowiadanie za warte przeczytania przez każdego

[Zosia]

Goodreads mi przypomniało o istnieniu tej książki, to była moja lektura szkola kilka lat temu. Nie ocenię, ponieważ nie pamiętam wszystkich wątków.

[Anna Spytkowska]

Z sentymentu 4,2 😉

[Karolina | bookyinstyle]

Ależ sentymentalna podróż🥰📚

[Alicja :)]

2.5

[z.glanowska]

była okej

[denudatio_pulpae]

Jako nastolatka uwielbiałam książki autorki i ostatnio postanowiłam ponownie do nich zajrzeć i sprawdzić, czy przetrwają próbę czasu. Nie pamiętam już dokładnie w jakiej kolejności czytałam je wtedy, teraz postanowiłam przypomnieć je sobie w kolejności w jakiej powstawały.

Pierwszą książką pani Siesickiej jest "Zapałka na zakręcie", czyli opowieść o letnim uczuciu wystawionym na próbę. Pierwsze wrażenie było jak najbardziej pozytywne, szczerze mówiąc byłam tym nawet trochę zaskoczona, przy powtórce z Musierowicz nie było już tak kolorowo, a tu proszę. Prawdą jest jednak, że zawsze bardziej lubiłam Siesicką niż autorkę Jeżycjady.

Sama historia ciekawa, nie przesadnie cukierkowa i oczywiście z morałem, ale przecież książki dla młodzieży powinny takie być. Jedyne co obecnie mi odrobinę przeszkadza to nikła objętość, chciałoby się poczytać więcej.
7/10

[✰ INKA ✰]

Serdecznie polecam tę książkę, szczególnie dla tych, którzy lubię obyczajówki i podobał im się klimat „tego obcego”. Pomimo, że w teorii jest to czysta rozrywka, to w praktyce, traktuje i pokazuje ważne problemy i rzeczy. Myślę, że jeśli ktoś chociaż w jakimś mniejszym stopniu się zainteresował, powinien, spróbować to przeczytać. ♥️🌌

[Joanne_with_an_E]

Przeczytałam w jeden wieczór! Była to dla mnie sentymentalna podróż do czasów nastoletnich, klimatem podobna do "Jeżycjady" Musierowicz. Siesicka świetnie oddaje oczekiwanie i uczucie niepewności towarzyszące zakochaniu i pierwszej miłości, a także sprawia, że czytelnik czuje te emocje wraz z bohaterami.

[Mary]

Książka łączyła w sobie "Tego lata stałam się piękna" i "Flaw less" - jako duży plus. Miła, komfortowa i ciepła. Idealna na wolny wieczór pod kocykiem. Dodatkowo ma przyjemny klimat polskich lat '60 i '70; wtedy była bardzo popularna, teraz niestety niewiele osób ją zna, a szkoda, bo jest naprawdę warta przeczytania :).

[memento mori]

Wspaniała książka, cieszę się, że przeczytałam ją jako nastolatka. Przeżywałam ją niesamowicie i nie mogłam się od niej oderwać. Na samą myśl o tej historii odczuwam ogromny sentyment i mam ochotę do tego powrócić.

[Anna]

Lone and mysterious guy with unknown past and a teenager in love with him. Nice read for teenagers.

[Sylwia]

<3

[Zaczytana_ mysz]

Strasznie ciężko ocenić mi tą książkę. Po raz pierwszy sięgnęłam po powieść dla młodzieży napisaną kilkanaście lat temu. Bardzo dużym plusem był klimat panujący na każdej stronie. Niezależnie czy akcja działa się podczas wakacji gdzieś nad jeziorem czy podczas szkoły w mieszkaniach bohaterów. Porównała bym to do oglądania przeze mnie starszych odcinków moich ulubionych seriali takich jak ,,Ojciec Mateusz''(kocham to hah). Mamy tam przedstawiony spokojny świat w którym ludziom nie trzeba było wiele a wokół nich mamy ogrom zachwycającej natury cudownie opisanej w książce. Prócz tego bohaterowie byli bardzo autentyczni. Nie perfekcyjni czy idealni ale prawdziwi. Każdy z nich wnosił do historii coś wartościowego i nosił spory bagaż doświadczeń. Nie będę porównywać wydania tej książki do tych obecnych bo czasy się zmieniają i wszytsko mamy teraz o wiele bardziej rozwinięte niż te paręnaście lat temu. Bardzo nie podobał mi się styl pisania Krystyny Siesickiej. Był ciężki i trudno było przez niego przebrnąć przez co mimo że powieść ma tylko 150 stron czytałam ją długo. Spory minus to również przeskoki w czasie i pomijanie w nich ważnych informacji. Czasem ciężko było się tam połapać. Mamy tam również powtarzanie danych scen z różnych perspektyw co jednym będzie się podobać drugim nie. Ja uważam że nie było to potrzebne. Jeśli autorka chciała przekazać dokładniej emocje i przemyślenia danego bohatera mogła to zrobić inaczej. Podsumowując książka pokazuje wiele problemów z którymi możemy spotkać się do dziś ale to w lekki i przyjemny sposób. Nie jest to zła powieść ale jest w niej parę minusów. Polecam przeczytać i wyrobić własną opinię.

[Aleksa]

Główną bohaterką opowieści jest Mada, która jak co roku, przyjechała na wakacje do Osady razem ze swoją mamą i siostrą. To tutaj pierwszy raz dowiedziała się co to prawdziwa przyjaźń i poznała smak zauroczenia.
Wraz z dalszym postępem fabuły, gdy dziewczyna spotyka się z grupą swoich przyjaciół, spotyka Marcina. Od razu zwrócił uwagę Mady, wyróżniając się spośród rówieśników. Przystojny, a zarazem nieprzystępny ukrywa - podobnie jak Mada - swoje uczucia pod maską. Młodzi zaczynają się spotykać, tworząc silną więź, jednak czy ukrywane przez Marcina Sekrety tego nie zepsują?

Zapałka na Zakręcie jest książkowym debiutem pani Krystyny, ukazanym w 1966 roku.
Sama po raz pierwszy spotkałam się z tą książką kilkanaście lat temu, gdy dostałam ją na święta. Główni bohaterowie są licealistami, których przeżycia można ze spokojem przenieść do codziennego życia. Oboje są dojrzali oraz zaradni, a sama ich historia mnie oczarowała już przy pierwszych stronach.
Przyjemna opowieść o miłości, która niesie dużo przesłań. Spokojna i zarazem porywająca serce. Dobrze zbudowane dialogi, wywołujące śmiech i uśmiech.
Podczas czytania widać budowanie relacji pomiędzy bohaterami, pokazując, jak parę niedomówień może wszystko zniszczyć. Tak jak w obecnym życiu, a wszystko dopieszcza pokazanie opowieści z dwóch perspektyw - Mady i Marcina. Emocje, jakie nosi jeden bohater, potrafią być tak różne od tego co czuje drugi.

Najlepszym aspektem jest jednak zakończenie. Autorka zostawiła nam otwarte zakończenie, gdzie sami możemy sobie dopowiedzieć czy skończyło się to szczęśliwie, czy jednak nie. To jest również jeden z powodów, dla którego nie polecam kontynuacji Zapałki.

[Blanka]

Nie wiem powiedzieć. Średnio podobało mi się, że na początku miała jakiś przyjaciół a potem nie jest do końca wyjaśnione, czy dalej się z nimi jakoś spotyka czy zostawiła dla tego Marcina.
Bardzo mało zrozumiałam z tej powieści! W jednej chwili Marcin mówi, że ją kocha (bo spędzają razem czas czy coś) i Mada zachowuje się, jakby nic nie powiedział, a potem mija kilka stron, nagle główna bohaterka zastanawia się czy ten ją kocha a on zastanawia się jak jej wyznać miłość 😭. Dziwne jest też to, że dosłownie Magdalenka go tylko zobaczyła i już taka so in love, nawet z nim wtedy słowa nie zamieniła. A Marcin udawał takiego obojętnego i w ogóle, mimo, że mu też wystarczyło jedno spojrzenie 🤯.
Chyba najbardziej podobało mi się zakończenie? Nie wiem, dla mnie był to najbardziej wartościowy moment w książce, rozmawiał wtedy z babcią głównej bohaterki i no generalnie to były jakieś morały czy coś ☝️

[jules]

Muszę nadrobić więcej książek YA (bo chyba pod tę kategorię podchodzi), szczególnie polskich lat 60-80. Prosta historia, a jednak zawiera w sobie jakieś elementy, które mnie mocniej poruszyły. Może to kwestia, że dawno nie czytałam tak napisanej książki, ale czytanie jej uspokajało mnie. Nie podoba mi się że jest otwarte zakończenie, z drugiej strony nie o to chodzi żeby w tej historii się wszystko rozwiązało.

[unwritten.stories]

wiele osób mi ją polecało i.. zawiodłam się. Szczerze mówiąc nic mi się w niej nie podobało. Lubię, kiedy dana książka zawiera "to coś" z czym bardzo się utożsamiam. Tu tego zabrakło. Jest napisana mało interesującym i ujmującym językiem. Postacie. Nie czuję potrzeby poznawania ich dalszej historii.
Przeczytałam 62 strony i nie widzę sensu czytania tej pozycji dalej.

[Alicja]

nie wiem
nie mam sentymenu ani nic więc trudno to ocenić
trochę się męczyłam, trochę było irytująco, ale chyba mi się podobało koniec końców
na pewno mogę powiedzieć że nie podobało mi się stawanie czytelnika w jakiejś sytuacji, ciągłe mówienie o czymś czego nie rozumiemy ¿ i wyjaśnianie tego po 30 stronach
i ten entuzjazm 😺😺😺😺😺

[Hanna]

Książkę przeczytałam z polecenia mamy, która mówiła że w moim wieku była w niej zakochana. Historia urzekła mnie swoją prostotą i trafnym opisem młodzieńczych uczuć, jednak sama historia wydała mi się niestety zbyt banalna.

[Jablo91]

Książka czasów nastoletnich. Z chęcią wrócę i do kolejnych części :)

[gabriela]

Bardzo ciekawa i wciągająca ksiazka. Bardzo miło się do niej wraca. Warta polecenia jak większość książek K.Siesickiej.

[Amelia]

Jedna wielka żenada

[Luna]

Ok